DI.Cum ergo ab apoſtolo d̓r charitas dei diffundi in cordibusnr̄is: non eſt dicta caritas dei qua diligitnos. ſed qua facit nos diligere .i. nō ibi appellat̉ charitas dei: eo ꝙ deus nos ea diligit: ſꝫ eo ꝙ nos ea ſui dilectores facit. Et ꝙea ratiōe poſſit dici charitas dei. quia nos.ea diligere facit: ex ſimili genere locutiōisoſtendit. ſicut d̓r iuſticia dei qua nos iuſtificat. ⁊ dn̄i ſalus qͣ nos ſaluat. ⁊ fides chriſti qͣ nos fideles facit.Determinatio ſecunde.Similiter et aliamexponimus autoritatē. vbi ait dilectioneꝫdei cōmemorari. non qͣ nos eū: ſꝫ qͣ ip̄e dilexit nos. ac ſi diceret. cōmemorat dilectiōꝫdei. nō ẜm ꝙ ea nos diligimus deū. ſꝫ ẜmꝙ ip̄e ea diligit nos.Aliud obijciunt.Sed aliud ē inquiunt qd̓ magis vrget. dixit em̄ ſupra augꝙ dilectio eſt a ſpūſancto: a quo fides. Sicut gͦ fides nō eſt ſpūſſanctus a quo eſt: itanec charitas. Quō gͦ ſpūſſanctꝰ eſt ſi ab ipſo eſt. Nā ſi ab ip̄o eſt. ⁊ ip̄e eſt. gͦ ſpūſſanReſpōſio. ctus a ſeip̄o eſt. Ad qd̓ dicimꝰ. Spūſſāctus qͥdem a ſeip̄o non eſt. ſꝫ tn̄ a ſeip̄o dat̉nobis. vt ſupra dictū eſt. Dat em̄ ſeipſumnobis ſpūſſanctus. Et ex hoc ſenſu dictuꝫeſt: ꝙ charitas ab ip̄o eſt in nob̓. ⁊ tn̄ ipſaſpūſſanctus eſt. Fides aūt eſt a ſpūſancto:⁊ nō eſt ſpūſſanctus. qꝛ donū vel datum folummodo eſt. non deus dans.Ꝙ alias inducunt rōnes et autoritates ad idem ꝓbandū.Alias quoqꝫ inducunt rationes ad idem oſtendendū .ſ. ꝙ caritas non ſit ſpūſſanctus. qꝛ charitas affectio mentis eſt ⁊ motus animi. ſpūſſanctꝰꝟo non eſt affectio animi vl̓ motus mētis.qꝛ ſpūſſanctus immutabil̓ eſt ⁊ increatus.Non eſt gͦ charitas.Ꝙ charitas eſt motus vel affectioanimi.XVIꝘ auteꝫ charitasſit affectiō animi ⁊ motus mentis: autoritatibus ꝯfirmant. Dicit em̄ Augꝰ. in. iij. lip. Auguſti.de doctrina xp̄iana. Charitatem voco motuꝫ animi ad fruendū deo ꝓpt̓ ip̄m. ⁊ ſe acꝓxīo ꝓpt̓ deum. Idē in li. de moribꝰ eccl̓ecatholice: tractans illud verbum apoſtoliNec mors nec vita poterit nos ſeꝑare a caritate dei. Charitas dei inqͥt dicta eſt ꝟtusq̄ animi nr̄i rectiſſima affectio eſt. q̄ coniūgit nos deo qͣ eū diligimꝰ. Ecce his ꝟbisexpͥmit̉: ꝙ charitas eſt affectio ⁊ motꝰ animi. ac ꝑ hoc nō videt̉ eſſe ſpūſſanctus.Reſponſio determinans autoritates.Ad quod dicimushͦ ita dictū eſſe ſicut d̓r. Deꝰ eſt ſpes nr̄a etpatīa nr̄a. qꝛ facit nos ſperare ⁊ pati. Itacaritas d̓r eſſe motꝰ ſiue affectio animi. qꝛ ꝑeā mouet̉ ⁊ afficit̉ animꝰ ad diligēdū deū.Nō aūt mireris ſi caritas cū ſit ſpūſſctūsdicat̉ motꝰ mētis. cū etiā in li. Sap̄. dicat̉de ſpū ſapīe: qͥ attigit a fine vſqꝫ ad finē. qͥ ēactꝰ mobil̓. certꝰ. coinqͥnatꝰ. Qd̓ non iō d̓rꝙ ſapīa ſit mobile aliqͥd vel actꝰ aliqͥs. ſedqꝛ ſui immobilitate omīa attīgit. nō localimotu. ſꝫ vt vbiqꝫ ſꝑ ſit. ⁊ nuſqꝫ īcluſa beneatur. Sic gͦ charitas d̓r motus animi: nō ꝙip̄a ſit motꝰ vel affectio vel ꝟtus animi. ſꝫqꝛ ꝑ eā qͣſi eſſet ꝟtus: afficit̉ mēs ⁊ mouet̉Sꝫ ſi charitas ſpūſſctūs eſt qͥ oꝑat̉ in ſingul̓ ꝓut vult. cū ꝑ eū mēs hoīs afficiat̉ etmoueat̉ ad credēdū vl̓ ſperanduꝫ ⁊ hmōi.ſicut ad diligendū. Quare nō ſic d̓r charitas motꝰ vel affectio mētis ad credendumvl̓ ſperandū ſicut ad diligendū? Ad qd̓ ſane dici pōt. qꝛ alios actꝰ atqꝫ motꝰ ꝟtutuꝫoꝑat̉ charitas .i. ſpūſſanctus mediātibusv̓tutibus quaꝝ actus ſunt. vtpote actumfidei .i. credere fide media. ⁊ actū ſpei. id ēſperare media ſpe. Per fidē em̄ ⁊ ſpem predictos oꝑat̉ actꝰ. Diligendi ꝟo actū ꝑ ſetm̄: ſine alicuius ꝟtutis medio operatur.id eſt diligere. Alit̓ gͦ hunc actuꝫ oꝑat̉ qͣꝫalios ꝟtutū actus. Ideoqꝫ different̓ de hͦ⁊ de alijs loquit̉ ſcpͥtura. que iſtū ſpecialiter charitati tribuit. Eſt gͦ charitas vereſpūſſanctꝰ. Un̄ Augꝰ. p̄miſſum ꝟbuꝫ apo Auguſti.ſtoli tractans in eodem li. charitateꝫ diciteſſe bonū quo nil melius eſt. ⁊ ꝑ hoc ip̄am