DI.habitu minor .i. in forma ſerui quam accepit. His autoritatibus oſtendit̉ aperte filius ẜm formam ẜui minor patre: ⁊ ſeipſo⁊ ſpūſancto.Hylariꝰ aliter dicit .ſ. ꝙ pr̄ ſit maior nec filius tn̄ minor.Hylarius aūt dicere videt̉: ꝙ pr̄ ſit maior filio. nec tn̄ filiꝰ minor patre. Pater em̄ dicit̉ maior ꝓpt̓ autoritatem. qꝛ in eo eſt autoritas generationis: ẜm quam dicit. Pater maior me ē. Etapl̓s. Donauit ei nomen qd̓ eſt ſuꝑ omnenomen. Cum ergo ait. Pater maior me ē.hoc eſt ac ſi diceret. donanit mihi nomen.Si ergo (inqͥt Hylarius in. ix. lib̓. de tri.donantis autoritate pater maior eſt. nūqͥdꝑ doni confeſſioneꝫ filius minor eſt. Maior itaqꝫ donans eſt. ſed minor iam non eſt:cui vnū eſſe donat̉. Ait em̄. Ego ⁊ pr̄ vnūſumus. Si non hoc donat̉ ieſu vt cōfitendus ſit in gloria dei patris: minor pr̄e eſt.Si autē in ea gloria dei donat̉ eſſe qua pater eſt. habes ⁊ in donantis autoritate. qͥamaior eſt. ⁊ in donātis ꝯfeſſione. qꝛ vnumſunt. Maior itaqꝫ pater filio eſt. et planemaior. Cui tantū donat eſſe quantus eſt ipſe. cui innaſcibilitatꝭ eſſe imaginē ſacr̄o natiuitatis impartit. quam ex ſe in forma ſuagenerat. Audiſti lector qͥd ſuꝑ hͦ dicat Hylarius. cuius v̓ba vbicūqꝫ occurrerint. diligenter nota. pieqꝫ intellige.Iſta eſt diſtinctio ſedecīa In quamgr̄ poſtꝙͣ egit de ꝓceſſione ſpūſſancti temporali.incipit agere de miſſione eius viſibili. Et circa hoctria facit. Nam pͥmo oſtendit ſpūmſanctū eſſe viſibiliter miſſum. Secūdo ſubdit qͣliter viſibiles miſſiones filij ⁊ ſpūſſancti ſe habeāt ad inuicē. Tertio ſubiungit qualiter filius ⁊ ſpūſſanctꝰ ẜm iſtas miſſiōesſe habeant ad pr̄em. Primum facit a pͥncipio diſtinctionis vſqꝫ ibi. Sed prius querendū eſt. Secundūab inde vſqꝫ ibi. Hylarius aūt dicere. videt̉. Tertiūꝟo ab inde vſqꝫ ad finem diſtinctionis. In ſpecialiꝟo ſentētia mgr̄i ſtat in tribus ꝓpoſitionibꝰ. quaꝝpͥma eſt hec. Spūſſanctꝰ ad modū filij eſt miſſus dipliciter .ſ. viſibiliter ⁊ inuiſibiliter. Et ꝓbatur ſic.Spūſſancti temꝑalis miſſio eſt creature ſanctificatōſed creature ſanctificatio dupliciter fit. aliquādo cūapparentia alicuiꝰ viſibil̓ ſigni. quādoqꝫ ꝟo effectuſolum interiori ſine viſibili ſigno. igit̉ miſſio ſpūſſancti eſt duplex .ſ. viſibilis ⁊ inuiſibilis. Iſtam ratiōeꝫintendit magiſter in textu. vnde ꝓponit pͥmo. Sicufilius dupliciter eſt miſſus .ſ. in carnem viſibilit̓. ⁊ incaſtas mentes inuiſibiliter. Sic ſpūſſanctus viſibiliter apparuit in die penthecoſtes in ſpecie linguarūignearuꝫ. alijſqꝫ vicibus in ſpecie columbe. ⁊ quotidie illabitur mentibus fidelium inuiſibiliter. Et ſubdit poſtea: ꝙ illa viſibilis ſpūſſancti miſſio non fuit:XVIIniſi quedam ip̄ius apparentia vel manifeſtatio ī corporali creatura: tanꝙͣ in ſigno manifeſtatōis: vt magiſter inducit in textu ex autoritate beati AuguſtiSecunda ꝓpoſitio eſt hec. Spūſſanctus non dicit̉minor realiter tota trinitate ꝓpter ip̄ius viſibilemmiſſionem. ſicut filius ꝓpter ſuam. Hanc ꝓpoſitionem mgr̄ inſinuans querit. Quare ſpūſſanctus ratione ſue viſibil̓ miſſionis non dicit̉ minor pr̄e. ſicutfilius ratiōe ſue incarnatiōis ſeu viſibilis miſſionisdicit̉ minor tota trinitate. Et reſpondet ꝙ ſpūſſanctus non aſſumpſit colūbam vt eſſet colūba. ſed vt īea appareret. ⁊ vt ꝑ eam deſignaret̉ inuiſibilis miſſio. Filius aūt aſſumpſit humanam naturam non ſolum vt in ea appareret. ſed etiam vt eſſet hō. Et iōfilius ẜm illā ſuā viſibilem miſſionē dicit̉ minor nonſolū patre: ſed etiam ſcip̄o ⁊ angelis. vt ptꝫ ibi. Minuiſti eum paulominus ab angelis ⁊cͣ. Ad qd̓ magiſter adducit multas autoritates. vt patꝫ in lr̄a. Tertia ꝓpoſitio eſt hec. Pater autoritate donatiōis eſtmaior filio ſibi eſſentialiter equali. Hanc ꝓpoſitionem ꝓbat magiſter autoritate Hilarij. ix. de trini.dicentis. Donantis autoritate pater eſt maior. nunqͥd ꝑ doni confeſſionē filius eſt minor. Maior itaqꝫdonans eſt. ſed minor iam non eſt. cui vnū eſſe donatur. Un̄ ptꝫ hanc ꝓpoſitionem eſſe veram.De miſſione ſpūſſancti qua inuiſibiliter mittit̉.AM Nūc acceꝰ DI. xvIIdamus ad aſſignandam miſſio¶ nem ſpūſſancti qua inuiſibilitermittit̉ in corda fidelium. Nam ip̄e ſpirituſſanctꝰ qui deus eſt: ac tertia in trinitate ꝑſona. (vt ſupra oſtenſum eſt) a patre ⁊ filioac ſeip̄o temporaliter ꝓcedit. id eſt mittit̉ac donatur fidelibus. ſed que ſit iſta miſſioſiue donatio: vel quomo fiat cōſiderāduꝫPremittit̉ quiddā ad hanc oſtēſionem neceſſarium .ſ. ꝙ ſpūſſanctus eſt charitas quaʳ diligimusdeū et ꝓximum.Hoc aūt vt intelligibilius doceri: ac plenius ꝑſpici valeat p̄mittendū eſt qͥddam ad hoc valde neceſſarium. Dictū qͥdē eſt ſupra: ⁊ ſacris autoritatibus oſtenſuꝫ. ꝙ ſpūſſctūs amor ē pr̄is⁊ filij quo ſe inuicem amāt ⁊ nos. His aūtaddēdū eſt: ꝙ ip̄e idē ſpūſſctūs eſt amor ſiue charitas: qͥ nos diligimꝰ deū ⁊ ꝓximūq̄ caritas cū ita eſt in nob̓ vt nos faciat diligere deū ⁊ ꝓximū. tunc ſpūſſanctꝰ dicit̉mitti vel dari nob̓. ⁊ qͥ diligit ip̄aꝫ dilectionem qͣ diligit ꝓximum. in eoīp̄o deū diligit. qꝛ ip̄a dilectio deꝰ eſt .i. ſpirituſſanctꝰd 3