DI.Putauerunt quidā filium et ſpiritumſanctu minores fuiſſe patreqꝛ miſſi dicunt̉.Ideoqꝫ putaueriquidam heretici: cum pr̄ non ſit miſſus: ſꝫfilius ⁊ ſpūſſanctus pr̄em eſſe maiorem acfiliū minorem eſſe ⁊ ſpūmſanctum. atqꝫ patrem qͣſi maiorem miſiſſe vtrūqꝫ quaſi miAuguſti. norem. Qd̓ Augꝰ. improbat in. iiij. lib̓. detrini. illis contradicens. Non ideo inqͥt arbitrandū eſt minorem eſſe filiū ꝙ miſſus ēa patre: nec ideo minorem ſpūmſanctū ꝙ ⁊pater eum miſit ⁊ filius. Siue em̄ ꝓpt̓ viſibilem creaturā: ſiue potiꝰ ꝓpter pͥncipijauctoritatē vel cōmendationē. nō ꝓpt̓ ineqͣlitatē vl̓ imparilitateꝫ vel diſſimilitudinem ſb̓e in ſcripturis hͨ poſita intelligunt̉.Nō gͦ ideo dicit̉ pr̄ miſiſſe filiū vel ſpiritūſanctū ꝙ ille eſſet maior ⁊ illi minores. ſedmaxime ꝓpter autoritatem pͥncipij cōmendandam. et qꝛ in viſibili creatura nō ſicutille apparuit. Ecce oſtenſum eſt q̄ ſit miſſiofilij. ⁊ qͥbus modis mittat̉.Iſta ē diſtinctio quindecima. Inqua mgr̄ poſtꝙͣ egit de pͥncipio tꝑalis ꝓceſſionis .ſ.qua datur a patre ⁊ filio ⁊ ſuo modo a viris ſanctisHic inquirit vtrum a ſeip̄o detur vel mittat̉. Et circa hoc tria facit. Nāpͥmo inquirit vtrum ſpūſſanctꝰa ſeip̄o mitti dici debeat. Secundo qualiter mitti afilio conuenit: determinat. Tertio patreꝫ non poſſedici miſſum inſinuat. Primū facit a pͥncipio vſqꝫ ibi.Quo circa querendum eſt. Secundum ab inde vſoibi. Hic querit̉ cur pater. Tertium ab inde ad finediſtinctionis. Et hec eſt ſententia mgr̄i in generali.In ſpeciali ſententia mgr̄i ſtat in tribus ꝓpoſitionibus. quarū pͥma eſt. Spūſſanctus ſanctificādo creaturam nō ſolum a pr̄e ⁊ filio. ſed etiā a ſeip̄o temꝑaliter mittit̉ ⁊ ꝓcedit. Et ꝓbatur ſic. Opera trinitatis .ſ. patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti ad extra ſunt indiuiſa. ſed ꝓceſſio ⁊ miſſio ad ſanctificandū creaturameſt opus trinitatis ad extra. ergo eſt a tota trinitate⁊ ꝑ conſequens non ſolum a patre ⁊ a filio. ſed etiāa ſpūſancto .ſ. a ſeip̄o. vt dicit propoſitio. Huius retiōis ſententiā mgr̄ explicat in textu querendo. anſpūſſanctus etiam mittitur ⁊ datur a ſeip̄o. Et dicitꝙ ſic. Nam ip̄e ſpūſſanctus deus eſt ⁊ donum eſt. etideo dat ⁊ datur. dat inꝙͣtum deus. ⁊ datur inquātum donum eſt. Et poſtea confiriuat ſententiam .ſ.ꝙ ſpūſſanctus mittatur ⁊ detur a ſeip̄o tripliciter.Primo ꝑ hoc ꝙ opera trinitatis ad extra ſunt indiuiſa. Scd̓o ꝑ hoc ꝙ qͥcqͥd poteſt facere vna perſonaad extra: pōt ⁊ alia. Si ergo poteſt pater dare ⁊ mittere ſpūmſanctum. ſequit̉ ꝙ ip̄e ſpūſſanctus etiā ſeip̄m poteſt mittere ⁊ dare. Tertio ꝑ ſimile de filio.de quo dicit beatus Augꝰ. in. ij. de trini. ꝙ non tm̄miſſus a patre ⁊ filio. ſed etiam a ſcip̄o. igitur ⁊cͣ.Secunda ꝓpoſitio eſt hec. Licet filius ſolum ſemelin carnē a tota trinitate mittat̉. frequenter tamē incaſtas mentes mitti nullatenus negat̉. Primā huiꝰXVIconcluſionis ꝑtem mgr̄ ꝓbat in textul. Et primo ꝙſolum ſemel miſſus ſit in carnem. ⁊ hoc autoritatebeati Auguſtini dicentis. ꝙ p̄ter generatiōꝫ eternāquam qͥdaꝫ generationē appellant: duobus modismiſſus eſt .ſ. viſibiliter in carnē. ⁊ inuiſibiliter in mētem. Et hos modos miſſionis ponit Augꝰ. Et differt vna miſſio ab alia. Nam miſſio in carnem ſemelfacta eſt. miſſio ꝟo in mentē pluries. Hec ille. Et ꝙin carnem ſit miſſus a tota trinitate ꝓbatur. Nā primo ꝙ ſit miſſus a patre ⁊ ſpūſancto per illud Eſaie.vbi ꝑ ꝓphetam xp̄s dicit. Nunc miſit me dn̄s ⁊ ſpiritus eius. Et ꝙ ſit miſſus a ſeip̄o: patet autoritatebeati Auguſtini dicentis. ij. de trini. ꝙ Marie conceptus ⁊ partus opus trinitatis eſt. Scd̓a huiꝰ concluſionis pars patet ꝑ beatū Auguſtinū vbi ſupra.Tertia ꝓpoſitio eſt hec. Nec filius nec ſpūſſanctuseſt minor patre. non obſtante ꝙ pater non poteſt dici miſſus: qͣlitercunqꝫ etiam mūdo appareat. Et ꝓbatur ſic. Ille nunꝙͣ conuenient̓ miſſus dici poteritqui nunꝙͣ ab alio ꝓcedit. ſed omīs ꝓceſſionis ē autor ⁊ pͥncipium. ſed exquo talis eſt pater in diuinis.patet veritas ꝓpoſitionis. Iſtam rationē explicansmgr̄ querit. quare pater non dicit̉ miſſus. Et reſpōdet ꝙ ꝓpter autoritatē ẜm quā pater a nullo eſt. iōnec mitti pōt. Et ꝑ hoc excludit errorē quorūdā hereticorū dicentiū filium ⁊ ſpūmſanctuꝫ eſſe minorespatre. eo ꝙ illi duo mittunt̉: ⁊ pr̄ non. Quod ꝓbateſſe falſum autoritate beati Auguſtini. Et ſic terminatur ſententia huius diſtinctiōis.Demiſſiōe ſpūſſctī que fit duobꝰmodis. viſibiliter et inuiſibilit̉. aUnc de ſpiriDI. XVItuſancto videndū eſt p̄ter illamineffubilem ⁊ eternam ꝓceſſionem qua ꝓcedit a patre ⁊ filio. et nō a ſeipſo: que ſit eius temꝑalis ꝓceſſio que dicit̉miſſio ſiue datio? Ad quod dicimus quiaſicut filius duobꝰ modis dicit̉ mitti. vnoquo viſibiliter apparuit. altero quo inuiſibiliter caſtis mentibus ꝑcipitur. Ita ⁊ ſpirituſſanctꝰ a pr̄e ⁊ filio ac a ſeip̄o duobusmodis ꝓcedere ſiue mitti ſiue dari diciturvno viſibilit̓. altero inuiſibiliter. Datꝰ eſtem̄ viſibil̓ creature demonſtratiōe. ſicut indie penthecoſtes: alijſqꝫ vicibꝰ. ⁊ dat̉ qͦtidie inuiſibilit̓ illabēdo mentibus fideliuꝫ.Priꝰ de illo mō miſſionis qui fitviſibiliter agit.Et primo agamusde illo miſſionis mō qui ſit viſibili ſpecie.De hoc Augꝰ. in. ij. li. de trini. ita ait. Irꝓmptū eſt intelligere de ſpūſancto: cur miſ Auguſti.ſus ⁊ ip̄e dicatur. Facta eſt em̄ q̄dā creature ſpecies ex temꝑe in qua viſibiliter oſtenderet̉ ſpūſſanctus. ſiue cū in ip̄m dn̄m cord 2