ſio. ut in. l. i. ff. de excep. ¶ In gl. in v̓bo decidēda v̓itate ibi ius nouū. dicit Hoſt. ꝙ et iura antiqua h̓ uolunt. sͣ. e. c. cum dilecti. ⁊ de deſpon. īpu. atteſtatōes īfi. ſꝫ hodie dic ut habet̉ in. c. i. de iura. calū. li. vj. ubipꝫ ꝙ ēt in ſpūalibus pōt exigi hodie iuramētū calūnie. ¶ In ea glo. ibi. ſꝫ quo iure hoc faciāt non uidi.Hoſt. dicit ꝙ uidere potuit. c. in ꝑtractādis. de iura.ca. ⁊. l. fi. C. de procura. ⁊. l. ſeruos. de teſti. ubi pꝫ ꝙcū ꝓcurator ē uilis ⁊ dn̄s iuſtior pōt dn̄s ꝯpelli ut ip̄ern̄deat. ⁊ facit hodie tex. in. c. pn̄tium. jͣ. de teſti. li. vj.ubi p̄latus preſtat in aīam ſua ⁊ illoꝝ de capl̓o h̓ iuramētum de v̓itate dicēda. Sindicus aūt ibi īterrogatſine iuramēto. ⁊ uide ad materiā quod dixi in. c. in ꝑtractādis prealle. ¶ In ca. gl. ibi niſi defeciſſet de mādato capl̓i ⁊c̄. Io. gl. ꝙ ꝯfeſſio ſolius p̄lati nō nocꝫ eocleſie niſi haberet a capl̓o mādatuꝫ litigādi. Et pro h̓optime facit tex. quē gl. all̓at in. d. c. p̄n̄tium. ⁊ uid̓ ibibo. gl. ⁊ tene illaꝫ meti. ⁊ gl. in. c. de ꝯſtantinopolitana. xxij. di. ⁊ idē noͣ. gl. in. c. fi. de preſcrip. ubi formaui pūctaliter iſtā qōnem. ⁊ uide quod ibi dixi. ⁊ ītellige predicta qn̄ prelatus hꝫ capl̓m. Si .n. ē ſolus putaqꝛ eccl̓ia non ē collegiata uel de facto nō hꝫ canōicosuel monachos tūc ꝯfeſſio ſolius prelati ꝑ uiā ꝯtentioſe iuriſditionis emiſſa p̄iudicat eccl̓ie. ut ꝓbatur in. c.dilectus de ca. mo. facit quod noͣ. gl. in. c. potuit. d̓ loca. ⁊ in cle. ut hi qui. de eta. ⁊ quali. In quibꝰ iuribꝰꝯcludunt noͣ. glo. ꝙ tantā ptātem hꝫ ſoluſ p̄latus qn̄ē ſolus quātam hꝫ p̄latus cū ſuo capl̓o. ¶ Ad idē facitquod no. glo. in cle. i. de re. ec. nō alie. que noͣ. ſecusdic in ꝯfeſſione emiſſa ꝑ uiā uolūtarie iuriſditionis.ut qꝛ ſponte uadit ad iudiciū ⁊ ꝯfitetur in p̄iudiciū eccleſie. de quo ꝑ Bar. in. l. certū. ff. de ꝯfeſſ. ubi uide.¶ In gl. in v̓bo de ꝯſue. ibi de iur̄ cōiuidet̉ ꝙ hec ꝑtineāt ad archidiaconū. ergo gl. male loquit̉. ⁊ in ꝯrium ē tex. in. c. archidiaconus. jͣ. de offi. archi. ubi ẜmcōem ītellectū ꝓbatur ꝙ archidiaconꝰ nō pōt de iureexcōicare. que āt de iure cōi ꝑtineāt ad archidiaconūuide ꝑ Io. an. in. c. ad hec ī. §. ī quadā d̓ offi. archi.ubi dicit ꝙ ſolū fūdat intētione ſuā ſuꝑ illis duobꝰ contētis ī. d. §. ī alijs v̓o ſuccūbet niſi probet ius ſpāle. ⁊tene mēti hoc dictū. nā lꝫ multa numerētur ī ti. de offi. arch. illa tn̄ attribuūt̉ ẜꝫ uarias locoꝝ ꝯſuetudīes:nā multa numerātur ibi ꝯpetentia alijs dignitatibusd̓ iure cōi. ¶ In gl. in v̓bo vtrāqꝫ. noͣ. iſtā gl. ſingulariter ē .n. mēti cōmendāda. Et primo in eo ꝙ ponitmultas ſignificationes huius v̓bi titulus. ⁊ uide etiaꝫqd̓ noͣ. jͣ. de offi. archip̄ſ. ī. c. fi. Et noͣ. ex hac prīa ꝑteꝙ habito reſpectu ad morē ātiquū cl̓ici pn̄t denoīariꝑ titulos eccl̓iaꝝ ſicut cardinales. nā ille eccl̓ie eis aſſignate dātur in titulum alijs clericis īferioribus. uerūtn̄ ꝓpter p̄rogatiuaꝫ dignitatis uel officij eoꝝ fuit aboliꝫ ꝯceſſū ut ipſi cardinales haberet iuriſditionē epiſcopalē ī titul̓ eoꝝ. ut in. c. is qͦ. jͣ. d̓ ma. ⁊ obe. ⁊ ibi dixi. ⁊ uide qͣliter debeāt denominari cardinales ī. c. ij.d̓ cle. n̄ reſi. ubi plene tetigi ī lec. ¶2º noͣ. ex hac gl. ꝙqͥlibet clericꝰ pōt dici maritus eccl̓ie ſue. ⁊ ſic ꝯͣhit̉ mr̄imoniū ſpūale īter clericū ⁊ eccleſiā īferiorē. ⁊ ꝓ h̓ allego bo. tex. ī. c. ſicut ī una. xxij. q. ij. dic tn̄ ꝙ ſtricte ſolus ep̄s dr̄ ꝯͣhere hoc mr̄imoniū cū eccl̓ia ut ī. c. ij. detrāſla. p̄la. dixi poſt Io. an. in. c. clerici. d̓ ui. ⁊ hone.cle. Large v̓o dicunt̉ ꝯͣhere hoc mr̄imonium abbateſ⁊ alij p̄lati hn̄tes generalem iuriſditionem in loco. utin. c. ne ꝓ defectu. ⁊ in. c. qꝛ ꝓpter. sͣ. eo. ⁊ ibi ꝑ glo.Cargiſſime v̓o qͣlibet clericus inferior dr̄ hoc mr̄imoniū ꝯͣhe̓ cuꝫ eccl̓ia ſua. ut ī. d. c. ſic̄ ī una. qd̓ ſic dꝫ ītelligi. 3º noͣ ex hac gl. ꝙ d̓ iur̄ cōi ēt bn̄ficia ſimplicia n̄pn̄t accumulari ī eadē ꝑſōa ſꝫ uꝫ ꝯſuetudo ī ꝯͣriū. ⁊hodie īoleuit h̓ ꝯſuetudo qͣſi ꝑ totū orbē. ⁊ ꝓ ea uid̓tex. iūcta gl. ī. c. gr̄a. d̓ r̄ptꝭ. li. vj. ⁊ ī cle. gr̄e. e. ti. ꝑ Inno. ī. c. cū iā dudū. jͣ. d̓ p̄b. ¶ Ult̓iꝰ noͣ ex hac gl. ꝙ ep̄ipn̄t ēt diſpēſar̄ circa pl̓alitatē bn̄ficioꝝ ſimplicium. ſꝫtu limita hoc dcm̄ ꝓut dixi ī. d. c. cū iā dudū. ⁊ ī. c. lr̄ad̓ ꝯceſ. p̄bē. ⁊ pleniſſime ī repetitōe. §. qͥ v̓o. ī. c. extirpāde. jͣ. d̓ p̄ben. ¶ In gl. pe. ibi ſine pctō mortali. nō.ſingl̓r iſtā gl. ꝙ peccat mortal̓r tenēs pl̓a bn̄ficia etiaꝫſimplicia quoꝝ alteꝝ ꝑ ſe ſibi ſufficit. Hāc gl. limitareut ꝓcedat qn̄ qͦs ſibi lucrifaceret fructꝰ ita ꝙ ad utilitatē p̄uatā ⁊ ad augēdū pr̄imoniū uult illos. nā ad iſtūeffectū nō puto hodie uale̓ ꝯſuetudinē ī ꝯͣriū. qꝛ ꝯſuetudo ꝯͣ ius nō ualet niſi ſit rōabilis. ut ī. c. fi. d̓ ꝯſue.ſꝫ h̓ ꝯſuetudo ē ꝯͣ oēm rōem. ut ī. c. rō nulla. ⁊ qd̓ ibinoͣ. jͣ. de p̄ben. ⁊ ꝯͣ offm̄ pietatꝭ. xvj. q. i. ī. c. fi. ⁊. x. q.ij. ī. c. ep̄s fac̄. c. ꝗd gͦ. xxiij. q. iiij. ⁊. i. q. ij. paſto. ⁊. c.cl̓icos. un̄ iura quident̉ īnue̓ ī h̓ uale̓ ꝯſuetudinē ſeuut ueriꝰ dicā gl. ⁊ doc. auc̄tes ītelligo qn̄ ꝯſuetudo diſpōit ſolū circa potētiā r̄tinēdi pl̓a bn̄ficia ſimplicia. ſecꝰ ſi diſponē̓t ut ꝓ libito uolūtatꝭ poſſit iſte bn̄ficiatꝰ d̓fructibꝰ illoꝝ diſpone̓ ⁊ tene mēti h̓ dc̄n ut. sͣ. dixi. ⁊puto ꝙ nec diſpēſatō pape uale̓t quoad deuꝫ ſine cāltima fc̄a qꝛ ſic̄ ip̄e papa n̄ pt̄ ſine pctō aliēare bōa eccl̓ie ſine ltīma ca ut noͣ Archi. ī. d. c. nō liceat. xij. q. ij.ita nec alijs dare ptātē male diſpēſādi. ar. ī. c. nuꝑ. jͣ.d̓ dote pꝰ diuor. r̄ſti. ¶ Exͣ gl. q̄ro nūqͥd ſi ꝓbatiōesr̄cepte ꝯͣ electū clare ꝯͣ eū n̄ ꝯcludūt an d̓beat fieri ꝓeo an ꝯͣ int̓p̄tatio. So. dic̄ In. ꝙ ꝓ eo. un̄ fi teſtes deponūt electū ſub ānuo cēſu ꝯceſſiſſe bn̄ficiū dꝫ ītelligiꝙ receꝑit pecuniā ꝓ tꝑalibꝰ nō āt ꝓ ſpūalibꝰ. nā tꝑalia pn̄t ꝯcedi ſub ānuo cēſu ſꝫ ſpūalia nō. jͣ. ne p̄la. uices ſu. qͣſi ꝑ totū. dicta v̓o teſtiū pn̄t vificari tā ī ſpūalibꝰ ꝙͣ ī tꝑalibus. gͦ ut fiat benigna īterp̄tatio dꝫ ītelligi ī caſu licito. Itē ſi teſtes dicerēt electū iraſcibilē. dꝫītelligi celo iuſticie ⁊ idē dicēdū ī ſil̓ibꝰ. ⁊ h̓ dic̄ Inn.ueꝝ qn̄ ꝓcedit̉ ꝑ uiā exceptionis. ſecus ẜꝫ cū ſi ꝑ uiāaccuſatiōis cū ī ea īmineat utriqꝫ ꝑti ſuppliciū. naꝫ ⁊accuſator nō ꝓbans puniret̉ pena taliōis ⁊ iō n̄ debet ita benigne fieri īterpretatio ꝓ eo ī p̄iudiciuꝫ accuſatoris. Item ī accuſatiōe ꝓſequit̉ qͦs qn̄qꝫ īiuriā ſuāuel ſuorum. ⁊ noͣ hāc mirabileꝫ dr̄iam quam alibi nōlegi. Sed do. An. dicit h̓ dictum ſibi nō placere. qꝛ ⁊ī uia accuſationis debēt ꝓbatiōes cōcludere nec̄io. utin. c. in preſentia ⁊ quod ibi noͣ. de ꝓba. Ego allegonoͣbile dictum Bar. in. l. ij. ff. de duo. re. ubi nō dicitꝙ ſi accuſatur quis ꝙ cognouerit bertam per uiolētiam ⁊ deīde fit articulus ꝙ cognouit bertam uiolēter⁊ ita teſtes ꝓbāt ꝙ ex hac ꝓbatione non poteſt accuſatus puniri qꝛ iſtud aduerbium uiolēter habet dublicem ſignificatiōem quēadmodum oīa noīa v̓balia q̄pn̄t intelligi actiue ⁊ paſſiue. un̄ p̄miſſa ꝓbatio pōt ītelligi ꝙ iſte cognouit bertam uiolenter .i. ꝙ ipſe intulit uiolentiā Berte. Poteſt 2ꝰ intelligi paſſiue .ſ. ꝙ ſibi fuit illata uiolentia ut cognoſceret bertaꝫ. ⁊ h̓ caſunō ꝯcludit ad effectū pene inferende ẜꝫ titulū accuſationis. Cū ergo ꝓbatio nō ꝯcludat ītētum accuſatoris nō dꝫ inde puniri accuſatus. Ad idē allego Ci. īl. ij. C. de ꝓba. ubi dicit ꝙ ſi accuſaui titiū de ꝑcuſſione cū ſāguinis effuſiōe demū ꝓbo ꝑcuſſionē ſꝫ teſtesnihil dicūt de ſāguinis effuſione dꝫ ẜꝫ eū abſolui accuſatus. qꝛ nō ē ꝓbata illa ꝑcuſſio qͣlificata q̄ fuit deducta in accuſatione. nam forte fuit iſta alia percuſſiofine effuſiōe ſāguinis. Hāc tn̄ qōn uide pleniꝰ examinatā ꝑ Bar. ī. l. denūciaſſe. ff. de adul. 3ª facit qd̓ noͣ.idē Bar. i. l. nō ſolū. §. ſꝫ ut ꝓbari. ff. de no. oꝑ. nū.ubi noͣ. dicit ꝙ facilius dꝫ excludi accuſatio ꝙ ciuilisactio. un̄ ꝯcludit ꝙ ſi accuſatore ꝓbāte intētionē ſuāreus ꝑ ſuā ꝓbationē illā obnubilat ſeu dubiā redditdꝫ ipſe accuſatus abſolui ut crimīa n̄ p̄ſumātur. ⁊ pone exēplū ſtatuto cauet̉ ꝙ nobilis nō poſſit ītrare palaciū dn̄oꝝ ſub certa pena niſi tꝑe cōcilij gnaͣlis accuſatur titius nobilis ⁊ ꝓbatur ꝙ de mēſe maij ītrauitpalaciū dn̄oꝝ accuſatus uero ꝓbat ꝙ illo menſe fuitꝯgregatū ꝯciliū generale ⁊ ſic potuit eſſe ꝙ intrauitpalacium die concilij ⁊ ſic probatio accuſatoris red