iudicio ⁊ rn̄ſionē ad eā factā. ⁊ idē habet̉ in. c. unicojͣ. de litꝭ ꝯͣte. ⁊ ſolitꝰ ſuꝫ allegare utrāqꝫ lr̄am ad ꝓbādū ꝙ illa v̓ba nō ſūt neceſſaria rn̄deo ad libellū aīolite ꝯteſtādi. nā ī dubio dꝫ talis animꝰ p̄ſumi exquorn̄det̉ ad libellū niſi ꝓteſtatio fiat in ꝯͣriū. ut noͣ. Inno. in. c. cū. m. de cōſti. ⁊ noͣbilit̉ ſenſit Io. an. h̓ ſuꝑgl. ī. v̓. ī iure ꝓpoſiſa ubi gl. ur̄ reqͥrere ꝙ ꝯfiteat̉ aīoꝯteſtādi litē. ſꝫ ut. sͣ. dixi animꝰ p̄ſumit̉ ex rn̄ſione. utuoluit Io. an. ⁊ uide qd̓ pleniꝰ dixi in. d. c. unico. ⁊ ꝓhoc facit ethymologia uocabuli q̄ ponit̉ ī fi. glo. p̄al.¶ Nō. ꝙ ēt in ſpūalibus totus ꝓceſſus corruit omiſſalitꝭ ꝯte. quantūcūqꝫ det̉ in iudicio partiū pn̄tia. hodie aūt in iſtis ſpūalibꝰ dic ut le. ⁊ noͣ. in cle. diſpēdioſā. de iudi. cōfeſſio tn̄ nō ꝑiret qꝛ illa ad ſui ualiditatēnō exigit telā iudicij. ſꝫ ſatꝭ ē ꝙ hēat caloreꝫ ipſius iudicij .i. ꝙ fiat in iudicio. ut no. dicit Inno. in. c. qual̓r⁊ qn̄ el. ij. de accu. ⁊ facit. c. i. d̓ accu. li. vi. hīc ē ꝙ ubiex aliquo defectu ꝓceſſus ē nullꝰ remanet tn̄ ꝯfeſſiopartiū. ut ſingularit̓ uoluit Inn. in. c. piſanis d̓ reſti.ſpo. ⁊ facit ibi tex. ad idē tex. ī. cle. ꝯſtōnē. ī fi. eo. ti.Itē dicēdū qn̄ ꝓceſſus corruit ex defectu nō ꝯteſtatalite. ut ꝯfeſſio nihilominꝰ remācat: ¶ Nō. ibi negarenō pōt qͥn ꝑſonatꝰ exiſtat ꝙ archidiaconatꝰ ſaltē eſtꝑſonatꝰ ſeu dignitas quātūcūqꝫ nō habeat curā aīarū ī foro ꝯtētioſo uel pnīali. ⁊ h̓ ꝓbat iſte tex. meliusꝙͣ aliꝰ. Et facit etiā optime iſte tex. ꝙ archidiaconatꝰnō pōt teneri canonice cū alio bn̄ficio curato lꝫ nonhabeat curā aīaꝝ proprie uel īproprie. qd̓ puto indubitāter ueꝝ ubicūqꝫ reqͥreret reſidētiā ꝑ tex. c. ad hecjͣ. de p̄bē. ⁊ uide qd̓ ibi dixi. ⁊ ī. d. c. de mulcta. ubi tetigi ꝙ ſi n̄ reqͥreret reſidētiā nec haberet aliqd̓ officiūſꝫ nudū nomē. ut archidiaconatꝰ ſenen̄. ſecus dic utibi. ¶ Nō. ibi inualida reputauimꝰ. ꝙ diſpēſatio ſurreptitia ē ipſo iure nulla. facit. c. i. ⁊. ij. de fi. pͣſ. li. vi. ⁊l. i. ff. de nata. reſti. ⁊ idē dicēdū ī oībꝰ lr̄is gratioſis.ſecꝰ in lr̄is īpetratꝭ ad lites. ille enī nō ſūt nulle ſꝫ ꝑ exceptionē ānullāde. ⁊ de his uide qd̓ dixi ꝓ ratione diuerſitatis in. c. ad audiētiā. el. ij. de ℟p̄. ¶ Nō. duoscaſus ī qͥbꝰ licite quis poſſꝫ tenere duas eccl̓ias curatas. Primꝰ ſi una depēdet ab alia. puta ſi una ē alteri unita. cōcor. c. i. j. ne ſe. ua. Idē qn̄ eēt unita bn̄ſcōſimplici. ut ē tex. ī. c. ſuꝑ eo d̓ p̄bē. li. vi. Scd̓s caſusqn̄ unā hr̄et qͣs ꝯmēdatā aliā ī titulū. poteſt ergo eccl̓ia curata ꝯmēdari ēt hn̄ti aliā curatā in titulū. Perquē aūt poſſet fieri h̓ cōmēda ⁊ ad quātū tēpꝰ uidehodie tex. nō. quē tene mēti in. c. nemo. jͣ. eo. li. vi. ⁊ibi tractat̉ plene maͣ ꝯmēde. INoͣ. ibi cū ītentōis noſtre nō fuit. ar. op. ⁊ quaſi expreſſū ꝙ ſi papa diſpenſat cū aliqª ut poſſit plura bn̄ficia curata ſimul retine̓uel bn̄ficia obtēta licite detinere talis diſpēſatio nō refert̉ ad plurima bn̄ficia qꝛ nō ē de ītentione pape uth̓ habet̉ in lr̄a. un̄ cū diſpēſatio ſit ſtricti iuris. ut ī. c.ꝙ dilectio de ꝯſan. ⁊ affi. preſertiꝫ in pluralitate bn̄ficioꝝ. ut in. c. qꝛ intātū. de prebē. ⁊ ī. c. ꝙͣuis. eo. ti. li.vi. puto ꝙ iſta pluralitas uerificet̉ in duobus beneficijs dūtaxat. ut in reguſa pluralis locutio de reg. iur̄.li. vi. ⁊ in. l. numerꝰ. ff. de teſti. ¶ Noͣ. prope fineꝫ ibinec intētionis noſtre fuit aliquid d̓ nouo ꝯcedere ⁊c̄.ar. op. ⁊ quafi expreſſū ꝙ ſi papa diſpēſat cum aliqͦut poſſit plura beneficia incompaſſibilia ſimul retinere debet intelligi de beneficijs al̓s canonice adeptis.ſolum eniꝫ operatur hec diſpenſatio ut ei pluralitasnon noceat non autem conceditur titulus de nouo.un non refertur talis diſpēſatio ad beneficia minꝰ canonice adepta niſi aliter fieret expreſſio magis ſpālisad hoc uide bo. tex. queꝫ tene menti in. c. ſi gratioſein fi. de reſcriptis. li. vi. Fit enim in diſpenſatione iſtaſtrictiſſima interpretatio ut. sͣ. dixi. ⁊ per hoc refert h̓Inn. fuiſſe ꝓnūciatū ꝯͣ argentinū p̄poſitū cū qꝰ ſuerat diſpēſatū ut preter obteta poſſit recipere bn̄ficiumcuratū ⁊ licite retinere. ut per h̓ uerba nō ītelligat̉ diſpēſatō facta circa obtēta ut illa poſſint ſimul retīeri ⁊obtineri cū p̄poſitura dꝫ .n. illa dictio preter ītelligi utſtet excluſiue. qd̓ dictū bn̄ notabis. Et ex his incident̉tractat h̓ Inno. an iſta dictio p̄ter regularit̓ excludatuel īcludat ⁊ tandē ur̄ ꝯcludere ꝙ regul̓r ſtet excluſiueqd̓ dictū noͣ. ſꝫ uide tu ꝑ Ioan. de lig. ī. cle. ij. d̓ peni.⁊ ꝑ Pau. in cle. j. de ſū. tri. ⁊ fi. ca. ⁊ ꝑ Archid. in. c.ebron. xiij. q. ij. ⁊ ꝑ Bar. ī. l. j. ff. de pig. ac. ⁊ ꝯcluſioqͣſi cōis q̄ mihi placet ē hec ꝙ ubi iſta dictio ſeꝗtur genus uel annectit̉ ei qd̓ cōprehēdebat̉ ſub p̄miſſis tūcſtat excluſiue. Exēplū. do tibi oīa bona mea p̄ter talem libꝝ. Uel lego tibi libros meos p̄ter decretū. naꝫſi nō excluderet̉ a premiſſis. fruſtra poneret̉ cū id cuiānectit̉ cōprehēderet̉ ſub p̄miſſis ⁊ v̓ba debēt ītelligiut aliquid operent̉. ut ī. c. ſi papa de p̓ui. li. vj. ⁊ ī. l.ſiqn̄. C. de īof. teſta. Et ꝓ hac cōcluſione facit tex. ī. l.nā qd̓ liq̄de. ff. de penu leg. Si aūt adijcit̉ ei. qd̓ nōcōprehēdebat̉ ſub p̄miſſis tūc ſtat incluſiue. nā ſi ſtaret excluſiue nihil oꝑaret̉. exquo id cui annectit̉ noncōprehēdebat̉ ſub p̄miſſis. ut in. l. j. iuncta glo. ff. depig. ac. Exemplū lego tibi oīa animalia mea p̄ter decretū. nā ſi hec dictio nūc nō īcluderet fruſtra fuiſſꝫ appoſita cū appellatione aīaliū nō ueniat decretū. Sedqͥd dicēdū in dubio ubi non pōt clare apparere an illud includat̉ ſub p̄miſſis uel nō. Puto ꝙ ī maͣ reſtringibili uel odioſa debeat capi ẜm ꝙ magis conueniatmaterie ut ſic odia reſtringātur ⁊ fauores ampliēturut ī regula odia de re. iur̄. li. vj. In maͣ v̓o indifferētiteneo cū Inno. ut ſtet exceptiue qꝛ hoc ur̄ īportare ꝓpria ſignificatō uocabuli ⁊ ī hoc cāu aſtrīgo Inn. ⁊ h̓nō. ¶ Nō penl̓. ibi cū n̄ reſtarꝫ niſi ſnīa. ꝙ ceſſio litispōt fieri ēt ī fine cāe cū oībus examinatꝭ non reſtat niſi ferre ſnīam. ¶ Uultimo noͣ ī fine unā practicaꝫ cedendi liti qn̄ cedēs intēdit ēt renūciare cauſe ſeu iuricōpetēti. utputa cedo liti ⁊ cauſe uel cedo liti ⁊ iuri mihi cōpetēti tꝑe ceſſionis. ut ī. l. poſtꝙͣ liti. C. de pac. ſecus puto reſpectu iuris poſtca ſuꝑuenietis de nouo.ut ī. c. cū īter. p. ⁊ qd̓ ibi nō. jͣ. de renū. facit qd̓ notatBar. ī. l. qͥ rome. §. duo fr̄es. ff. de v̓. ob. ⁊ ī p̄miſſa p̄ctica v̓bū litis refert̉ ad inſtātiā iudicialē. qꝛ ꝓpe inſtātia iudicialis dr̄ lis. hinc dr̄ ꝑ ꝯteſtationē ꝓcurator efficitur dn̄s litis. ut. c. j. ⁊. ij. de ꝓcu. Uerbū iuris ſeucauſe refert̉ ad ipſā cāꝫ ſeu ad ius. cōpetēs ī cā ut hic.Quid aūt ſi ſimpl̓r qͥs cederet liti. dic ꝙ ī dubio v̓buꝫlitis ſtat largo modo ⁊ refert̉ ad īſtātiā iudicialē ⁊ adcauſā. ut ꝓbat̉ ī. d. l. poſtꝙͣ liti. ⁊ ī. c. cū pridē. d̓ pac.Uolēs ergo renūciare īſtātie iudiciali dūtaxat ſit cautus ut n̄ utat̉ v̓bo litꝭ ꝑ ſupͣdicta ⁊ ꝑ. l. litꝭ noīe. ff. d̓ v̓.fig. ſi dicat renūcio inſtantie uel renūcio liti r̄ſeruādomihi ius p̄ſtinū in cā. Et an poſſit litigās ſub bn̄ficiocedere liti ī manibus illius q̄ nō poſſet reciꝑe renūciationē bn̄ficij. uide ꝑ do. de ro. deciſ. ccxcvj. ubi concludunt ꝙ nō. qd̓ tene mēti ne ꝑ unā uiā ꝯcedat̉ qd̓ peraliā uia ꝓhibet̉. ut ī regula cū qͣd una uia. de re. iur̄.li. vj. ⁊ in. l. or̄o. ff. de ſpō. ⁊ ꝑ hoc dixi ī. c. cū p̄deꝫ depac. ꝙ p̄latꝰ nō pōt cedē liti mote ſuꝑ iuribꝰ eccl̓ie ſi ēſuꝑ tali re quā ipſe ſolꝰ alienare nō poſſet ne īdirectealienet qd̓ directe face̓ nō pōt. qd̓ noͣ. ¶ In gl. ij. ī fi.hodie aūt dat̉ ordo qͣliter debeat ꝓcēdi. Nā pͥmo qͥseligit̉ poſtea electio pn̄tatur electo ut aſſēſū p̄beat ⁊electus ep̄s poſt cōſēſū tenet̉ petere ꝯfirmatiōeꝫ infracertū tp̄s al̓s pͥuat̉ ipſo facto oī iure ſibi queſito ꝑ electionē de qͦ dic ut hodie latius habet̉ ī. c. ꝙͣ ſit. jͣ. e. li.vj. ⁊ facit qō noͣ. ꝑ Inn. ī. c. dilectus. el. ij. jͣ. de p̄ben.¶ In gl. iij. ī fi. q̄ decre. ē hodie ī vj. pͥma ī ordīe huiꝰti. ¶ In gl. ī v̓bo furtū. nō iſtā gl. ⁊ pͥmo diffiniendolatius poſt glo. ꝙ furtū ē ꝯͣctatio rei aliene frauduloſe īuito dn̄o aīo lucrādi. ut īſti. de obli. q̄ ex delic. na.. furtū. iūcto. §. placuit. ⁊ ī. l. j. ff. de furtis. Et qͣtenꝰgl. hic dicit ꝙ excuſat̉ qͣs ꝯͣctans rem alienaꝫ ſi credebat dominū permiſſurum. ꝓut etiaꝫ dicit tex. ī. d. §.placuit