periū a papa iuxta ea que dixi plenius in. c. nouit d̓iudi. ⁊ ꝙ hoc ſit ueꝝ aꝑtiſſime pꝫ ex eo ꝙ romani ꝑuiꝫ ⁊ oppreſſionē acquiſiuerūt īperiū. unde qd̓ dicit̉xxiiij. q. j. §. i. ꝙ v̓tūtibꝰ acq̇ſiuerūt īꝑiuꝫ dꝫ ītelligi d̓v̓tutibꝰ n̄ theologicis ſꝫ politicis ut ibi noͣ. ¶ Pret̓aiſti electores hāc ptātem habuerūt n̄ a populo romano uel ab aliquo īperatore ſꝫ a papa ut hic. und̓ hodie pōt īꝑator ptātē ſuā legitimare ex auctoritate eccleſie nā de alijs īperatoribꝰ ante approbatōeꝫ eccleſie poterat dubitari an cū bona ꝯſcīa tenerēt īperiūde quo uide qd̓ noͣ. In. ī. c. qd̓ ſuꝑ his ī fi. de uoto.ubi excuſat eos ualde debilit̉. ſꝫ tu uide melius perBal. in. l. cūctos populos. C. de ſum. tri. ubi ꝓbatꝙ īperiū ē a deo ꝑmiſſiue approbatīe formalit̓ ⁊ eſfectiue ⁊ dic ut ibi. ¶ In glo. ī. v̓. ī germanos. ibi ipſi hn̄t regnū rōe eccl̓ie ⁊c̄. ītellige glo. de illo regimīed̓ quo habet̉. lxiij. di. adrianus. ⁊. c. ſe. nā īperatorioliꝫ p̄bēti auxiliū eccl̓ie ſatis oppreſſe tribuit papa cūcōſēſu cōcilij ptātē eligēdi papā ⁊ alios pōtifices ſꝫ illud pͥuilegiuꝫ poſtea fuit reuocatū cū eo abuteret̉. utpꝫ ī. §. ueꝝ ea. di. Ex qͦ noͣ. ꝙ p̄uilegia cōceſſa laicꝭſuꝑ ſpūalibꝰ pn̄t reuocari ꝑ papā qꝛ ī iſtis quiſqꝫ tonet̉ obedire ſūmo pōtifici. ut noͣ. Inno. ī. c. īquiſitōide ſen. ex. Si aūt priuilegiū eēt tributū ſuꝑ tꝑalibusan ⁊ qn̄ poſſit reuocari. dic ut plene dixi ī. c. nouit.d̓ iudi. ⁊ an ex īueſtitura laicoꝝ ſcā uigore priuilegijꝯſequat̉ īueſtitꝰ ius ſpūale. dic ut noͣ. In. ī. c. qd̓ ſic̄sͣ. eo. In ea. glo. ibi ſicut ⁊ rex ſchachoꝝ noͣ. glo. ꝙapud grecos ē nudū nomē īperij ſic ⁊ quilibꝫ in domo ſua pōt dici īperator ſeu rex. ut ī. c. duo iſta noīaxxiij. q. iiij. un Io. an. refert hic fabulā de quodā rurali qui receptauit Richardū rege Anglic īcognituꝫqͥ ī aucupatōe ſua ſcū uenatōe inſtāte diſcrimīe tꝑisꝑdiderat exercitū ſuū ⁊ cū nollet obedire ruſtico īlotōe manuū uel ẜm aliquos cū rex uellet ſe p̄ferreilli ī menſa dedit illi alapā dicēs ꝙ quilibꝫ ē rex ī domo ſua qͣre dn̄o domus ē obediēdū ī domo ſua precipiēti. fert̉ ēt ꝙ rex poſtea ad palatiū ſuū reductꝰ fec̄ruſticū īuitari ut ſic ipſum nolētē obedire faceret uerberari ſꝫ ruſticꝰ ſapiēs ī oībus regi obediuit lauādomanꝰ ⁊ ꝯſil̓ia faciēdo ⁊ ſic rex remāſit fruſtratꝰ ītentōe ſua. ⁊ dr̄ ꝙ multa bona illi ꝯtulit. ¶ In ea. glo.ibi ē aūt īꝑator ſuꝑ oēs reges. noͣ gl. uſqꝫ ad fi. ex qͣcollige magnā īꝑatoris ptāte oēs .n. potētie regū fluxerūt ab īꝑio tāꝙͣ riuuli a flumīe. ⁊ de hoc uide pleniº ꝑ Bal. in. c. j. quis dicat̉ dux coll̓. x. uide ēt glo.nō. ī. c. adrianꝰ. lxiij. di. q̄ dicit ꝙ reges Hiſpanie n̄recognoſcūt īꝑatore qꝛ de faucibꝰ īfideliū eruerūt illaregna de rege Francie ⁊ iſtis ꝯſil̓ibꝰ uide qd̓ dixi pꝰglo. ⁊ Inno. ī. c. ꝑ uenerabile. q̄ fi. ſint le. ⁊ īquātuꝫh̓ gl. ſubijcit ꝙ oīa ſunt ī ptāte īꝑatoris ītellige quoad iuriſditionē n aūt quoad dn̄iuꝫ qꝛ dn̄ium deˡ iur̄gētiū ē apud p̄uatas ꝑſonas. j. di. ius gētiū. ⁊ ī. l. exh̓ iure. ff. de iuſti. ⁊ in. nec pōt īꝑator ſine cā priuarequē dn̄io ſuo. ut noͣ. In. ī. c. que ī eccl̓iaꝝ. de ꝯſti. etBar. in. l. fi. C. ſi ꝯͣ ius ul̓ uti. pub. ⁊ Ci. ī. l. p̄ſcriptōne. C. d̓ p̄ci. īꝑa. offe. ⁊ uide ad maͣm qd̓ noͣ. Bar. īpemio ffoꝝ. ⁊ in. l. j. de rei uēdi. ¶ In glo. ī v̓bo ſacrilegiū. ibi nā ⁊ ſacrilega familia repellit̉ a ſacramētis. ītellige prout loquit̉ qn̄ .ſ. ipſa familia ē ſacrilegaſecꝰ dicēdū ē ī familia alicuiꝰ ſacrilegi. nā dūmō abſtineat a ſacrilegio n̄ reperit̉ iure cautū ꝙ debeat repelli a ſacramētis eccl̓ie. nā. c. miror allegatꝭ ī gl. n̄ loqt̉de ſacramētis ſꝫ de oblatōnibꝰ ut ī odiū ⁊ deteſtatōnē crimīs n̄ admittat̉ familia ſacrilegi ad oblatōes.¶ In glo. ī v̓. fauere ibi tūc demū. Nō ex glo. ꝙ ubielectores īperij diſcordāt ī pari numero nec fit acceſſus ita ꝙ poſſit maior ꝑs hr̄i pōt papa eligere unuꝫex illis prout ſibi libuerit ſicut ꝯtingit in patronis diſcordātibus diſpari numero ī. c. qd̓ aūt. jͣ. de iurepa.¶ Secūdo ſentit gl. ꝙ ſi electores īperij oēs eliguntſciēter īdignū ptās ꝓuidēdi deuoluit̉ ad papā qd̓ tn̄hͦ aperte nō ꝑbat̉. puto tn̄ dictū ī ſe uerū qꝛ exqͥͦ iſtāptātē habucrūt a papa dꝫ ad ip̄ꝫ redir̄ ptās ſi ea abutūt̉. ar. ī. c. gratū. sͣ. d̓ poſtu. p̄la. ⁊ facit tex. h̓ in ar. īv̓. nos utiqꝫ. ¶ In gl. ī. v̓. aduocatꝰ ibi nō pōt eē patronꝰ. glo. loquit̉ nimis obſcure ⁊ rectius dixiſſet ẜmInno. ⁊ Phi. ꝙ aduocatꝰ eccleſie n̄ ē patronꝰ ſed ēqͣſi parēs ſcu ꝓtector qͣſi lꝫ īꝑator ſit aduocatus eccl̓ien tn̄ patronꝰ. ⁊ dr̄ auocatꝰ .i. defēſſor. iō tex. dicit aduocato ⁊ defēſore carebit ⁊c̄. ¶ In glo. in v̓. lothariꝰī fi. ſolue hͦ ꝯͣriū. ut noͣ. ī. c. de ꝗͥbus. xx. di. ubi gl. dattres ſolutōes. ⁊ uid̓ qd̓ le. ⁊ noͣ. ī. c. cāis. jͣ. d̓ re iudi.¶ In gl. ī v̓. publica ibi dꝫ eē publica. nō referas gl.ad tex. qꝛ eſſet falſa. nā clectio ſc̄a d̓ excōicato ē nullaquātūcūqꝫ ille ſit occulte excōicatꝰ. ut ī. c. cū dilectꝰ.d̓ ꝯſue. ⁊ ī. c. cū inter. sͣ. e. noͣ. Inno. ī d. c. cū dilectꝰ⁊ Io. an. ī. c. i. d̓ reſcrip. li. vi. ⁊ uide qd̓ dixi plene inc. ueritatis. d̓ do. ⁊ ꝯtu. ubi tetigi nūquid ualeāt geſtaab ipſo excōicato tollerato. IIn gl. ī v. poſtulauit īfi. nō. gl. que ſolꝫ quotidie allegari ꝙ petēs abſolutionē tacite fatet̉ ſe excōicatū. ⁊ idē ur̄ tene̓ Hoſt. h̓ ⁊ īc. ij. jͣ. de ordi. cogni. ſed Inno. h̓ ⁊ ī p̄al. c. ij. tꝫ ꝯͣriūdicēs ꝙ lꝫ fateat̉ ſe hr̄e leſā ꝯſciētiā nō tn̄ fatet̉ ꝑ hͦ ſeexcōicatu. uidet̉ tenere Archi. in. c. pia. de excep. li.vi. ⁊ collec. h̓. ⁊ fac̄ qd̓ noͣ. Io. an. ī. c. exhibita. d̓ homi. ⁊ tenet ſpe. ī ti. d̓ ꝓba. §. uidēdū. v̓. ſꝫ nūqͣd. ubiad iſtū tex. rn̄det ꝙ h̓ denotat̉ tp̄s in qͦ recognouitſe excōicatū n̄ aūt denotat̉ cā qͣſi dicat ꝙ iſte ꝑ nūciūrecognouit ſe excōicatū eo tꝑe qͦ petijt abſolutōemꝑ nūciū. Bar. tn̄ in. l. decē. ff. de v̓. obli. tꝫ opi. hꝰ gl.ſed ꝯͣriā partē puto ueriorē qꝛ ſolet peti ad cautelam⁊ bonarū mētiū ē timere culpā. ut in. c. ij. de obſer.iciu. ⁊ uide qd̓ dixi ī. c. ij. p̄al. Et noͣ ex p̄dictis iūctotex. ꝙ ꝑ nūciū pōt qͣs abſolui. qͥdā ꝯͣriū ꝑ id qd̓ le. ⁊noͣ. in. c. cū deſideres. ⁊. c. a. nobis. de ſen. ex. Abb.dicit ꝙ lꝫ qͣs nō debeat abſolui ꝑ nūciū ſi tn̄ abſoluitꝫ abſolutio ⁊ noͣ h̓ dictū qꝛ ſatꝭ placꝫ ⁊ dic ꝙ iſte tex.nō ꝓbat ꝙ iſte fuit abſolutus ꝑ nūciū ſed petebat abſolutionem ꝑ nūciū. an autē ꝑ lr̄as quis poſſit abſolui uide bo. tex. iūcta glo. ij. q. v. ꝙͣio. ¶ In glo. in v̓.illicitū ibi ſed lex loquit̉ in hereditario ⁊c̄. Ex his qͦh̓ allegātur in gl. iſtud iuramentum r̄ddebat̉ dubiū.nā qͣtenꝰ erat de futura ſucceſſione qꝛ iurauerat obedir̄ nepoti ſuo ut r̄gi ⁊ īperatori futuro uiuēte adhucīperator uidebat̉ iuramētū illicitū. ut ī. l. fi. C. d̓ pac.⁊ noͣ iſtā glo. qꝛ illa lex nō facit mētionē de iuramētoſed ſolū dicit pactū nō ualere qꝛ ꝯͣ bonos mores. ſedBar. in. l. ſtipulatio h̓ mō cōcepta. ff. de v̓. ob. ⁊ aliqͣdoc. in. d. l. fi. tenēt ⁊ bn̄ etiā iuramētū nō uale ut inrl̓a nō ē obligatoriū de reg. iu. li. vi. ſed in ꝯͣriū faciebat ꝙ uolūtas īperatoris uiuentis interceſſerat in hͦſeu in obligatione ⁊ pactum ualet de futura ſucceſſione ꝯſentiente eo de cuius ſucceſſione agitur eo tn̄ ꝑdurante ī conſēſu uſqꝫ ad mortē ut dicit tex. in. d. l.fi. ſꝫ ille cōſēſus īperatoris nō uidebatur hͨ uale qꝛ n̄agebat̉ hic de re ſua cū īperiū deferat̉ ex electione ⁊nō ex ſucceſſione ut hic. merito dicit hic papa ꝙ ī talidubio non debuit iſte dux uenire ꝓpria auctoritaleꝯͣ illud iuramentum ſed debuit cōſulere romanū potificē. ⁊ ſic intellige ⁊ limita glo. ſe. in pͥn. quā nō ī cōꝙ facit tria mēbra ꝙ aut iuramētū ē oīno licitū ⁊ tūcē ſeruādū. ut. jͣ. de iurciurā. ꝑͤ totū. Aut ē illicitum ⁊h̓ ꝯſtat ⁊ tūc ꝓpria auctoritate pōt qͥs uenire ꝯͣ. uixxij. q. iiij. qͣſi ꝑ totū. Aut dubitat̉ an ſit licitū uel ne⁊ r̄currēdū ē ad ſuperiorē ut h̓. ⁊ idē uoluit h̓ Inno.qͥ tn̄ ultra dixit ꝙ ſi iuramētū pōt ſeruari ſine interitu ſalutꝭ eterne lꝫ ſit temerariū ⁊ ꝑnicioſū exēplo dꝫtn̄ ſuperior prius adiri. ar. c. cū qͥdaꝫ de iurciura. ⁊ hͦſi āt ē temerariū n̄ āt exēplo ꝑnicioſū ⁊ tūc dꝫ ſcruariar. ī. c. d̓bitores. d̓ iureiurā. Et ſubijcit noͣbile v̓bū ⁊mēti tenēdū ꝙ nedū ī temerarijs iuramētꝭ ſꝫ etiā ī li