teneret electio ẜm cū. ar. in. l. ſi procurator. ff. d̓ iud.puto hoc dictū Inno. ꝓcedē niſi p̄cederet electio capituli. nā tūc nō uideo qūo poſſit tenere electio ꝯpromiſſarioꝝ lꝫ ignorauerit eā qm̄ exqª res ē ītegra poteſtas ꝑmāſit apd̓ capl̓ꝫ. ut in. c. dudū. de p̄be. li. vi.Sccūda v̓o electio reperit̉ facta poſt primā ergo n̄ dꝫtenere. ar. eiꝰ qd̓ le. ⁊ noͣ. in matrimonio carnali ī. c.fi. de ꝓcu. li. vi. ¶¶ Et ex iſto tex. pōt colligi una noͣbilis dr̄ia int̓ matrimoniū carnale ⁊ ſpūale. nā ad ꝯͣhēdū matrimoniū ſpūale ſufficit dare mādatū aliquibꝰī genere ut hic. ſed in carnali matrīonio oꝫ ꝙ det̉ ſpeciale mādatū ad ꝯͣhēdū cū certa perſōa al̓s mādatūnō eſt ſufficiēs. ut ē tex. nō. ī. l. gn̄alit̓. ff. de ri. nuꝑ. ⁊ē glo. noͣ. ī p̄dicto. c. fi. quā tenebis ſemꝑ mēti. ¶ Ulteriꝰ querit̉ nūquid unꝰ ſolꝰ de capl̓o poſſit re ītegrareuocare ꝯpromiſſū. Inno. ⁊ Cōpo. dicunt ꝙ ſic qꝛſicut a principio pōt unꝰ ſolus reſiſtere ne fiat cōpromiſſuꝫ ut. sͣ. dixi. ita unꝰ ſolꝰ re integra dꝫ poſſe ꝯpromiſſuꝫ reuocare in. l. uraniꝰ. ff. de fideiuſ. ꝯͣriū tamētenuit h̓ Gaſ. de cal. qꝛ exqº ꝯpromiſſū ē factū ꝑ totūcapl̓ꝫ cū iſti ꝯpromiſſarij ſint quaſi ꝓcuratores iſtiuscapl̓i ⁊ nō iſtiꝰ ſingularis tm̄ non pōt ipſe ſolus reuocare. ⁊ hoc dictū plus placet mihi qꝛ exqº ꝯpromiſſuꝫſemel tenuit oꝫ ꝙ maior pars ꝯcurrat in reuocatōe.ar. ī. c. i. de his q̄ fi. a ma. par. ca. ⁊. l. qd̓ maior. ff. admunicip ¶ Itē querit̉ qͥd ſi unꝰ ex ꝯpromiſſarijs eſſetexcōicatꝰ nūqͥd uiciaret̉ tota electio: ꝯcludūt cōit̉ doc.ꝙ aut ē excōicatꝰ publice ⁊ nō tꝫ electio etiā alioꝝ. ar.in. c. fi. de ꝓcu. ⁊. c. ad ꝓbādū. de re iudi. Si aūt eētocculte excōicatꝰ ⁊ tūc aut nō remanet maior pars innō excōicatis. puta qꝛ erāt duo cōpromiſſarij ⁊ tuncetiā nō tꝫ electio. ar. in. l. pedius. ff. d̓ arbi. ſecꝰ ſi maior pars remāſiſſet ī alijs. ad qd̓ facit qd̓ noͣ. in. c. illasͣ. e. ⁊ ī. d. c. fi. d̓ ꝓcu. ⁊ h̓ noͣ. qꝛ pn̄t adduci ad aliosactꝰ explicādos ꝑ uniuerſitatē utrū excōicatio uniꝰ inficiat totū qd̓ ſit ab uniuerſitate: ⁊ dicēdum eſt ut. sͣ. ⁊ut plenius dixi in. d. c. illa. ⁊ in. d. c. fi.Vmn eccle̓ſa. p. canonicorūDe cōſuetudīeelectio ad ſolū capl̓m ꝑtinere. h. d. ⁊ ſoletquottidie allegari. Prīo ponit̉ ꝯſultatio.Secūdo rn̄ſio ibi mādamus. ¶ Noͣ. ibi debito obſequio ⁊c̄. iūcta gl. i. ꝙ lꝫ in eccleſia nō ſit ſtatutꝰ numerus canonicoꝝ nihilominꝰ pōt illa eccleſia defraudari debito obſequio canonicoꝝ. ⁊ dic ꝙ dr̄ defraudarihabito reſpectu ad cōſuetudinē eccleſie ut ſi cōſueuerunt eſſe plurimi canonici nūc aūt ſunt pauciſſimi. ⁊idē ſentit glo. in. c. ex parte aſtēſis. de ꝯceſ. p̄ben. ī fi.⁊ uide qd̓ ibi dixi. ⁊ in hͦ tene menti iſta tex. etiā proeccleſijs regularibꝰ in quibꝰ regulariter nō ſolet eſſecertꝰ numerꝰ canonicoꝝ. nā ex cōſuetudine antiqͣ pōtdeprehēdi utrū eccleſia fraudet̉ in debito obſeqͥo monachoꝝ. ⁊ adde qd̓ dixi in. d. c. ex parte? ¶ Secūdonoͣ. ibi elegit ⁊ inſtituit. ꝙ electio canonicoꝝ pōt per tinere ad unū tm̄ puta ad ep̄m. nā h̓ obtinuiſſet ep̄sniſi canonici habuiſſent meliores ꝓbationes. ꝓbat̉ergo ꝑ iſtū tex. ſic inductū ꝙ ſicut ex cōſuetudine pōtclectio canonicoꝝ ꝑtinere ad ſolū capl̓m: ita pōt pertinere ad ſolū ep̄m ut hic. ⁊ facit. c. ea noſcit̉. jͣ. de hisque fi. a prela. pōt etiā ꝑtinere de iure ſpāli ad aliumprelatū ut in. c. fi. de inſti. ubi donatio prebēdaꝝ in eccl̓ia patracen̄. ꝑtinebat ad quēdā abbatē. dixit tamēh̓ Hoſti. ꝙ nō ꝓprie dr̄ electio cū ꝑtinet ad unū ſedpotiꝰ canonicoꝝ creatio. h̓ dictum puto ꝓcedere quādo non expectat̉ alterius cōfirmatio. nā pōt receptioſeu creatio pertinere ad capl̓m ſine alia confirmatiōeſuperioris. ⁊ ex ſola receptione creatur ius canonie.facit. c. cū in eccleſijs. de preben. li. vi. ⁊ quod noͣ. Inno. in. c. tranſmiſſā. sͣ. eo. ti. ubi uide. ſed ſi expectat̉alterius confirmatio. puta qꝛ ſic habet cōſuetudo uelpriuilegiū tūc pōt dici electio lꝫ ad unū pertineat. nā⁊ patronus dr̄ quodāmō eligere. ut ī. c. nobis de iurepa. qꝛ pͥmo eligit ⁊ poſtea pn̄tat. un̄ exqͦ expectat̉ ꝯfirmatio ſuperioris dꝫ dici electio ⁊ nō creatio. ſꝫ dictuꝫPoſti. ꝓcedit quoad iſtū tex. ī qͦ ep̄s p̄tēdebat ptātecreādi canonicos. ⁊ uide Inno. ubi. sͣ. ¶ Noͣ. 3º ꝙ cāpōt eſſe in iudicio int̓ ep̄m ⁊ ſuū capl̓m abſqꝫ eo ꝙ capitulo det̉ curator ad litē lꝫ glo. aliud ſēſerit ī. c. ſignificauit. jͣ. de appel. ⁊ uide qd̓ ibi dixi. ¶ Noͣ ꝙ libelluspōt ꝯtinere plures peritōes ꝯͣ eūdē reum. ꝯcordat. c.ueniens. de reſcrip. ⁊. c. querelā. sͣ. eo. cū ſi. ¶ Nō qͦnto ꝙ utens iure ſuo n̄ dr̄ alicui facere iniuria lꝫ r̄ſiſtatuolūtati etiā ſuꝑioris. qꝛ iniuria ē qn̄ aliqͥd nō iure fitin dedecus alterius. ut in. l. j. ff. de iniur. ſꝫ exqª qͦs p̄tēdit hr̄e ius nō dr̄ facere iniuriā. ad idē bo. tex. in. l.nō uidet̉. ff. de re. iur̄. ubi dr̄ ꝙ nō uidet̉ uiꝫ facere qͦcōtēdit in iudicio actōe ordinaria. ⁊ in hͦ nō iſtū tex.lūcta glo. iij. ¶ Nō ibi anteꝙͣ ep̄s memoratꝰ. ꝙ preſumēdū ē ꝓ eo q̄ ꝓbauit antiquiorē poſſeſſione. ad qd̓uide qd̓ noͣ. Inn. in. c. ſepe. d̓ reſti. ſpo. ⁊ qd̓ le. ⁊ noͣ.ī. c. lꝫ de ꝓbat. ⁊ ꝑ Bar. in. l. ꝯquerebat̉. C. unde ui.¶ Nō ultimo ibi generalis ꝯſuetudo. ꝙ ꝯſuetudo generalis ꝓuincie dꝫ extēdi ad loca ꝑticularia ipſius ꝓuincie. dixit tn̄ hic Egi. ꝙ nō ſufficerꝫ generalis ꝯſuetudo ſine ſpāli ꝯſuetudīe ꝑticulariū locorū. Hoſti. tn̄adducit ī ꝯriū. c. ſuꝑ eo. jͣ. d̓ cēſi. ⁊. c. fi. d̓ offi. archi.⁊ ita trāſeūt doc. Sed tu dic clarius ⁊ melius ꝙ generalis ꝯſuetudo n̄ dꝫ extēdi ꝯͣ ius cōe ad loca ꝑticularia in quibus nō ē talis ꝯſuetudo. ⁊ idē puto ubi cōſuetudo generalis eſſet al̓s multum oneroſa qꝛ nondebet extendi cuꝫ p̄udicio illoruꝫ qui fuerunt diligentes in nō admittēdo talem ꝯſuetudineꝫ. ut noͣ. uoluitInno. in. c. fi. de offi. archi. ꝓ h̓ facit regula odia. dereg. iur. li. vj. ⁊. c. cū cōtingat de deci. ⁊. l. qd̓ v̓o ꝯͣ rōnem. ff. de legi. ⁊ in his caſibus pōt procedere opi.Egi. nā iſta cōſuetudo ꝙ canonici eligant canonicosirreqͥſito ep̄o ē cōtra ius ut ſtatī dicet̉ ſuper glo. ergoꝯſuetudo generalis ꝓuincie nō ſufficit niſi adſit etiāconſuetudo ſpālis loci. Et ad iſtum tex. hic ꝙ capl̓mhic nō fundabat ſe ſolum ſuper hac ꝯſuetudine generali ſꝫ ſuꝑ alijs ꝓbationibꝰ quas induxit ꝑ quas probauit intētionē ſuā ut pꝫ in pͥma ꝑte. c. in fi. un̄ cōſuetudo generalis ſolū hic adminiculabat̉ intentōi capl̓iiō tex. dixit maxime ſi ſit notoriū ⁊c̄. Idē enī fuiſſꝫ ſinō cōcurriſſet ꝯſuetudo generalis ⁊ hoc ꝓpt̉ ꝓbationes capl̓i. ſed ubi cōſuetudo nō ē ꝯͣ ius nec alit̓ oneroſa tūc in dubijs particulariū locoꝝ recurrēdū ē ad cōſuetudinē generalē ꝓuincie. ⁊ hoc caſu loqͥt̉. d. c. ſuꝑeo. Et aduerte qꝛ ꝓprie iſta nō erat ꝯſuetudo qͣtenꝰcapl̓m uult acquirere iura ꝯͣ ep̄m ſꝫ potius ē p̄ſcriptiode cuius natura eſt detrahere uni ⁊ acꝗrere p̄ſcribētiun in tali cōſuetudine īproprie dicta reqͥreret̉ titulusſicut in p̄ſcriptōe. de qª habes gl. ſing. ī. c. iij. de ꝯſue.li. vj. q̄ ſic dꝫ intelligi ⁊ limitari. ⁊ uide ibi latiꝰ ꝑ Io.an. in nouella. ¶ In glo. j. ibi qꝛ nō erāt diſtincte p̄bēde. uult ergo glo. ⁊ bn̄ ꝙ ubi nō ſūt diſtincte p̄bende ſeu certus numerus p̄bedaꝝ ⁊ canonicoꝝ ibi nō fitdeuolutio ptātis ad ſuperiorē ex negligētia habentisꝓuidere ſeu ꝯferre. ⁊ h̓ ꝓbat̉ in. c. ij. iūcto. c. ex ꝑte.de ꝯceſ. p̄bē. nā deuolutio ptātis fit ubi bn̄ficiū uacat.ut in. d. c. ij. ſed ubi nō eſt certus numerus nō ē dareuacationē. ut in. c. dilecto. de p̄ben. ⁊ id qd̓ tꝫ h̓ glo.ſequitur aꝑtius h̓ Inn. dicēs ꝙ ubi p̄bēde nō ſūt diſtincte nō pōt ep̄us ſupplere negligētiaꝫ lꝫ poſſit compellere habētes ꝓuidere ꝑ cenſurā eccleſiaſticam. ſedHo. dicit ⁊ melius ꝙ lꝫ deuolutio h̓ caſu nō fiat ipſoiure pōt tn̄ ep̄s aſſignare terminū canonicis īfra quēdebeāt eccleſie ꝓuidere de miniſtris qd̓ ſi nō feccrintpoterit ep̄s lapſo termino ꝓuidere. ar. opti. in. c. irrefragabili. §. exceſſus. de offi. ordi. ⁊. c. ꝙͣto. ⁊. c. ad reprimendū eo. ti. ⁊. c. ſignificauit. d̓ offi. dele. facit tex.ix. q. iij. cum ſcimus. ⁊ hoc dictum cōmuinit̉ tenetur