ꝯcedit̉ aliqͣ eccl̓ia ut ꝯuertāt fructꝰ illiꝰ ī ꝓprios uſus ītelligit̉ ꝯceſſio fc̄a mō p̄dc̄o. ut .ſ. eccl̓iaꝫ teneāt ī pͥoriſtatu. qꝛ n̄ ī viſil̓e ꝙ papa fecēit ꝯceſſionē cū p̄iudiciodiuini cultꝰ. fortiꝰ gͦ p̄dc̄a īterp̄tatō dꝫ hr̄e locū qn̄ eccl̓ia ꝯcedit̉ cardinali ul̓ alteri ī ꝯmēdā ul̓ gubernatōeꝫut p̄dixi. ¶ Itē noͣ 2º ꝙ ꝯͣ cl̓icū poſſidētē eccl̓iaꝫ pōt agiciuilit̓ ut r̄moueat̉ d̓ illa eccl̓ia tāꝙͣ n̄ ltīme inſtitutꝰ. isgͦ ad cuiꝰ collationē ul̓ ꝓuiſione iſta eccl̓ia ꝑtinet pōtage̓ ut cl̓icꝰ in̄ r̄moueat̉ ⁊ ꝑ eū ltīme ordinet̉. fac̄. c. iij.d̓ inſti. ¶ 3º nō ⁊ tene mēti ad hͦ iſtū tex. ꝙ ꝓ pēſiōenouit̉ ſubtracta ānuatiꝫ ſolita p̄ſtari pōt agi poſſeſſorio iudicio ad ipſiꝰ reſtōeꝫ ⁊ ꝓbata pēſiōe ſeu ſolita p̄ſtatōe dꝫ actor reduci ī eū ſtatum in qª prīo erat lꝫ nihil doceat d̓ ꝓprietate iuris pēſionē illā ꝑcipiēdo. ⁊ īh̓ iſte tex. ſolꝫ ml̓tū allegari ¶ Et ex h̓ ⁊ ex tex. colligeꝙ ꝓ iſtis iuribꝰ īcorꝑalibꝰ pōt agi iudicio poſſeſſorio⁊ nō ꝙ eo ipſo ꝙ pēſio ſolita n̄ ſoluit̉ ur̄ qͦs ſpoliari facultate ſeu poſſeſſiōe ꝑcipiēdi. alit̓ aūt nō ꝯtīgit ī hꝰ iſpoliatōe. qd̓ ītellige ẜm Inn. qn̄ pēſio fuit petita ⁊ d̓bitor recuſauit ſolue̓ nō ꝑꝑ īpotētiā ſꝫ ꝑꝑ īuolūtatē.ad qd̓ fac̄ qd̓ noͣ. Inn. ī. c. ſuborta. jͣ. d̓ re iudi. ubi dic̄ꝙ ſubditi uidēt̉ ſpoliare dn̄ꝫ qͣſi poſſeſſiōe iuriſdi. eoipſo ꝙ recuſāt ſibi obedire. ¶ No ibi ꝑ electionē ppl̓iad quē d̓ ꝯſuetudīe ⁊c̄. iūcto tex. ibi ī qͣſi poſſeſſiōe pn̄tādi ⁊c̄. tex. h̓ aꝑtū ꝓ opi. Inn. ī. c. cū int̓ ī fi. jͣ. de excep. ꝙ ppl̓s ſeu parochianꝰ alicuiꝰ eccl̓ie n̄ hꝫ ius pn̄tādi cl̓icū ex eo qꝛ ſūt parochiani niſi al̓ eſſēt patroni.qd̓ ēt ſeqͥt̉ Io. an. ī. c. unico. jͣ. de cap. mo. li. vj. un̄ ſieccl̓ie n̄ apꝑeat patronꝰ p̄ſumit̉ libera ⁊ ius īſtiuēdiꝑtinꝫ ad ep̄m n̄ aūt pn̄t parochiani ſibi ius uēdicarepn̄tādi niſi al̓ eſſēt ī qͣſi poſſeſſiōe pn̄tādi ſeu de antiqͣpoſſeſſiōe ad eos ꝑtineret pn̄tatio ut h̓ ī tex. ⁊ ī h̓ ſolet adduci iſte tex. ꝓ ſingulari ad ꝓbādū ꝙ ptās pn̄tādi rectorē ē p̄ſcriptibilis ēt ꝑ ppl̓m iſtiꝰ eccl̓ie. In qͦtn̄ ſūt opi. ꝯͣrie ut. jͣ. ſubijciā. Nō ibi tāꝙͣ capella ſuotitulo iūcto tex. ibi ī ſpūalibꝰ pleno iure. ar. op. ꝙ cardinal̓ hꝫ ius ep̄ale r̄ſpc̄u iuriſditꝭ. ī titulo ſuo ⁊ ī capell̓ſubiectꝭ titulo. ad qd̓ facit. c. his q. ⁊ qd̓ ibi dixi de ma.⁊ obe. qd̓ ēt tenuit Io. an. ī. c. unico. e. t. li. vj. ⁊ optīefac̄ h̓ lr̄a ī eo ꝙ papa dic̄ iſtā capellā ſcī Saluatoris tāꝙͣ ſubiectā titulo ſcē Suſāne ſpectar̄ ad cardinalē plenō iure ī ſpūalibꝰ. tūc .n. eccl̓ia dr̄ ad aliquē ꝑtine̓ plenō iure qn̄ ipſe ⁊ n̄ aliꝰ exercet ibi iura ep̄alia. ut ī. c.qm̄. ⁊ qd̓ ibi noͣ. jͣ. d̓ pͥuil̓. Itē noͣ ꝙ ad ualiditatē electiōis ſcū pn̄tatōis nō reqͥrit̉ neceſſario ꝙ eligētes ul̓pn̄tates habeāt ius eligēdi ul̓ pn̄tādi. ſꝫ ſatꝭ ē ꝙ ſint īqͣī poſſeſſiōe eligēdi ul̓ pn̄tādi. ꝯcor. c. ꝯſultatiōibꝰ. jͣ.d̓ iurepa. Idē quo ad ualiditatē collatōis. ut ī. c. cū olīd̓ cā poſ. ⁊ ꝓpͥe. ⁊ ē rō qꝛ pn̄tatio collatio ⁊ electio ſūtqͣſi fructꝰ iurꝭ eligēdi pn̄tādi ⁊ ꝯferēdi: un̄ quēadmodūfructꝰ rei corꝑal̓ ꝑtinet ad poſſeſſorē bonefidei ⁊ n̄ addn̄m rei. ut. l. bonefidei. ff. de acqͣ. re. do. ⁊ noͣ. ī. c. ꝙͣuis. d̓ reſt. ſpo. ita iſti qͣſi fructꝰ dn̄t ꝑtine̓ ad eos qͥ ſūtī poſſeſſiōe. d̓ quo plene noͣ. ī. d. c. ꝯſultatōibꝰ. ⁊ ī. c.ij. de ī īte. reſti. ⁊ uide qd̓ ibi dixi ⁊ ad h̓ ſolet quottidie allegari iſte tex. ¶ Itē no ꝙ pn̄tatō patroni largomō pōt dici electō. nā pͥus eligit cl̓icū ⁊ eū electū pn̄tatep̄o uel alteri ſuꝑiori nō ē tn̄ ſtricto mō electō quēadmodū fit ꝑ cl̓icos eccl̓ie collegiate qꝛ tal̓ electō n̄ pōt cade̓ ī laicū et de ātiqua ꝯſuetudīe. ut ī. c. meſſana. ⁊ īc. ſacroſan. jͣ. e. ⁊. c. a nobis. jͣ. de iurepa. ē eniꝫ electōmeꝝ ius ſpūale cū tribuit ius p̄lature ⁊ admīſtrādi ſaltē ī hītu. ut noͣ. glo. ī. c. ꝙͣto. lxiij. di. ⁊ ꝑ eā initiat̉ mr̄imoniū ſpūale. ut ī. c. cū int̓ canonicos sͣ. e. ⁊ ī. c. fi. j.d̓ trāſla. p̄la. Sꝫ ꝑ pn̄tatōeꝫ n̄ ꝯͣhit̉ aliqd̓ uīculū ſpūale nec eſt merū ius ſpūale ſꝫ annexū ſpūalitati. ut ī. c.ꝙͣto d̓ iudi. ⁊ ibi pleniꝰ h̓ d̓claraui. uide qd̓ noͣ. Inn.ī. c. ꝙ ſic̄. jͣ. e. ⁊ ꝑ illam electionē que p̄cedit pn̄tatiōeꝫnullū ius acquirit̉ electo. unde an̄ pn̄tationeꝫ poſſetpr̄onꝰ reſilire. ar. in. c. cū aūt. jͣ. d̓ iurepa. ⁊ qd̓ ibi noͣ.¶ Ultīo nō ꝙ una eccl̓ia pōt eē ī poſſeſſone ꝑcipiēdi pēſionē annuā ab alia eccl̓ia ⁊ ꝓ pēſiōis ſubiectōepōt agi iudicio poſſeſſorio ut. sͣ. dixi. ¶ In gl. j. ī fi.tene hoc ultimum dictum gl. ⁊ qͣtenꝰ nolit cām alteridelegare poterit recuſari ut ſuſpectꝰ ul̓ ab hoc grauamie pot̄it appellae. ⁊ idē qd̓ glo. h̓ tꝫ gl. iij. q. vij. §.tria. v̓. ſi ꝯͣ pr̄eꝫ ⁊ ī. l. coſ. C. d̓ uſu. ⁊ ſpe. ī ti. d̓ ap. i. §nūc tractemꝰ ī fi. ad iſtū tex. pt̄ rn̄deri dupl̓r. pª ꝙ h̓nō fuit appellatū ab iſto cardinali an̄qͣ fuiſſet electꝰ īpapā ſꝫ pedēte qōe corā eo tāꝙͣ delegato fuit ꝓmotꝰ īpapā. ⁊ illam. q. decidit iure ꝓprio d̓ qͣ agnouerat utdelegatꝰ pape p̄mortui. ul̓ ſuppoſito ꝙ ab eo pͥus fuitappellatū. loqͥt̉ tex. ī pͥncipe qͥ n̄ ſubijcit̉ legi ẜꝫ Hoſt.⁊ Io. an̄. ⁊ noͣ ſingularit̓ hāc ultīaꝫ ſo. īfert̉ enī ex cāꝙ papa nō pōt ut ſuſpectꝰ recuſari. nō enī p̄ſumit̉ ꝙuelit ꝯͣ iuſticiā ꝓcedē. ar. xl. di. c. i. ⁊. ix. q. iij. ī. c. cūctaꝑ mūdū. ⁊. c. ꝑ pͥncipalē. ⁊ uide ad hoc qd̓ dixi ī. c. cūueniſſēt de iudi. ⁊ ī. c. cū dilecta d̓ ꝯfir. uti. ul̓ īuti. facitl. ꝓxie. ff. d̓ his q̄ ī teſta. delē. ¶ In gl. ij. ibi ad ſol̓one pēſiōis noīe eccl̓ie. Nō gl. ⁊ h̓ ultīa v̓ba ſoluūt formalit̓ ꝯͣriū. nā dū tollerat̉ ī eccl̓ia tenet̉ ꝓ ea rn̄dē ⁊ ꝑꝯn̄s pt̄ ꝯdēnari noīe eccl̓ie ⁊ effectꝰ ꝯdēnatōis ſeqt̉ ſueceſſorē qꝛ eccl̓ia ī effcū ur̄ ꝯdēnata ⁊ n̄ p̄latꝰ ſcū admīſtrator. ad h̓. l. pꝰ mortē. ff. qn̄ ex fac. tu. ⁊. c. ſi gratioſe d̓ ℟ptꝭ. li. vj. ¶ In gl. ī v̓. ꝯſuetudīe ibi q̄ dat ius cligēdi. pōdera bn̄ hec vba gl. ur̄ enī ꝑ hoc ſētire ꝙ iuspn̄tādi potit acqͥri ꝑ ppl̓m ſeu laicū ex ſola ꝯſuctudīeſeu p̄ſcriptōe. ⁊ hāc opi. tenuit do. Marſiliꝰ doc. Io.an. ad quā īducebat iſtū tex. ī eo ꝙ dr̄ de ātiqͣ ꝯſuetudīe pn̄tatō h̓ ꝑtinebat ad ppl̓ꝫ. ſꝫ Io. d̓ mōte murlodiſputādo tenuit ꝯͣriū quē ſeꝗt̉ Archi. ī. c. hortamur.lxxj. di. ubi ml̓tū plene ſeqͥt̉ iſtū articulū ⁊ ad iſtū tex.rn̄det ꝙ qͣtenꝰ facit mētōeꝫ de ꝯſuetudīe fuit allegatōꝑtis ⁊ n̄ pape. nā ſolū papa fūdauit ſe qꝛ ppl̓s erat ī qͦſi poſſeſſiōe pn̄tādi quā poſſeſſiōꝫ poterāt hr̄e uigoreiuriſpr̄onatꝰ. ⁊ idē ēt poſſet dici ad id qd̓ allegabat̉ cōſuetudo ātiqͣ n̄ pot̓at uigore pr̄onatꝰ hr̄e pn̄tatōeꝫ abātiqͣ ꝯſuetudīc. nā ꝯſuetudo pōt ꝯcurre̓ cū iure cōi.ut ī. c. ſopite de cēſi. Io. an. h̓ tꝫ pͥmā ꝑtē ⁊ aſſūpſitpoſtmodū maͣꝫ diſputādi ⁊ poſuit diſputatōeꝫ ī regl̓aꝙ alicui de re. iurꝭ li. vj. ī mercū. ⁊ ibi tādē ꝯcludit ꝙꝯ eccl̓iā liberā n̄ pōt laicꝰ p̄ſcribe iuſpr̄onatꝰ qꝛ eēt acq̇rere iſtud ius ānexū ſpūali ꝯͣ eccleſiā qd̓ eē n̄ pōt. ar.ī. c. meſſana. jͣ. e. ſꝫ ſi eccleſia hēbat pr̄onū tūc pōt laicꝰ ꝯ pr̄onū p̄ſcribe iſtud iuſpr̄onatꝰ qꝛ exqͦ iſtud iusꝯpetit laico ur̄ p̄ſcriptibile ꝑ aliū laicū. ego plene iſtūarticulū exaīaui ī qͣdā diſputatōe q̄ īcipit Augerius. ⁊ibi ꝯcluſi ꝙ lꝫ iſta opi. Io. an. tāꝙͣ cōior ẜuaret̉ ī practica quā moderni cōiter ſequūt̉ tn̄ de mero iure plusplꝫ mihi opi. ꝯͣria. mouebar ꝑ rōeꝫ incōuīcibilē. certū ē ꝙ laicꝰ n̄ pōt poſſide̓ ius ſpūale ⁊ ꝑ ꝯn̄s nec p̄ſcribere. ut ī. c. cām de p̄ſcrip. ⁊ ī. c. meſſana. ⁊ ī. c. ſacroſanc. jͣ. c. ita nec ius ānexū ſpūalitati ſic̄ ē ius pn̄tādiqꝛ de ꝯnexis idē ē iudiciū. ut ī. c. ꝙͣto de iudi. ⁊ ī. c. pterea de trāſac. ⁊ ī. c. de iure de iurepa. ⁊ ī. c. traſlatode ꝯſti. cū ſi. ubi iuſpr̄onatꝰ ꝑ oīa cēſet̉ taꝙͣ ius ſpūale rōne ānexiōis. ſi gª laicꝰ n̄ pōt mero iure illud iuspoſſide̓ gͦ nec p̄ſcribe qꝛ p̄ſcriptō n̄ ē ſine poſſeſſiōe.ut ī rl̓a ſine poſſeſſiōe li. vj. ⁊ ī. d. c. cām. n̄ ob. ſi dicatur iſtud ius ē poſſedibile ꝑ laicū. ut. jͣ. de iurepa. pertotū. qꝛ rn̄deo ꝙ iſtud ius fuit gratioſe laicis ꝯceſſu n̄oībus ſꝫ pr̄onis dūtaxat fauore eccl̓iaꝝ ut laici inducerent̉ ꝑ acqͥſitionē iſtiꝰ iuris ad cōſtituendū fūdandū ⁊dotandū eccl̓ias. ut ī. c. qm̄. jͣ. de iurepa. habilitato gªcertaꝝ ꝑſonaꝝ ex cā ſubiecta nō dꝫ extendi ad aliasperſonas in quibus non concurrit cā ſuper qua fundat̉ illa habilitatō. ar. xvj. q. i. gnaliter. ⁊ ī. c. cū ceſſate de ap. nā ⁊ p̄uilegiū nō dꝫ extēdi ad ꝑſonas n̄ pullegiatas. ut ī. c. ſāe d̓ pull̓. ⁊. vj. q. i. petiſti. ius gͦ pronatus ē poſſedibile ꝑ pr̄onū ex gr̄a ꝯceſſa a canoneꝓpter cāꝫ p̄dictā. ergo nō ſequit̉ ꝙ ſit parit̉ ꝑ aliū ſaicū poſſedibile ī qͦ n̄ ꝯcurrit diſpō canonica nec cauſa