canonicū ſibi n̄ obſiſtat lꝫ nō ſit de gremio illiꝰ eccl̓ieꝙͣtūcūqꝫ ob hāc cāꝫ a minori ꝑte fuerit appellatū. ⁊ īh̓ ultīo ē iſte tex. multū noͣ. Diuidit̉. nā pͥª ſcm̄ ⁊ ꝑtiūallegatōes. ẜa ibi diſcretōi. diffiniēduꝫ ꝯmittit. ¶ Nōpͥª ꝙ p̄latꝰ citra ep̄m pt̄ cligi ī ep̄ꝫ nec ē neceſſe ꝙ poſtulet̉ tāꝙͣ dignitati ſue alligatꝰ qꝛ nō ē in uincl̓o mr̄imoniali obligatꝰ iō pt̄ eligi. ad idē. c. innotuit. ⁊. c. ſiabbatē. jͣ. e. li. vi. ¶ Nō ibi in capl̓o. ꝙ electio p̄lati fitin capl̓o qn̄ꝫ tn̄ fit in choro ut in. c. cū nobis. sͣ. e. ⁊ inh̓ ſtandū ē ꝯſuetudini ut ibi noͣ. ¶¶ Nō 3ª ꝙ ꝯͣ noīatūpt̄ ſingl̓is de eccl̓ia oppone̓ ne eligat̉ ⁊ ex iuſta cauſaad ſuꝑiorem appellare. ¶ No ꝙ patiens morbū īpediente morboſū admīſtrare ī dignitate ē īeligibilis. infirmitas enī īpedit ꝓmouendū ſi dubitat̉ de ꝯualeſcētia nō tn̄ repellit iā ꝓmotū ſꝫ dꝫ ſibi dari coadiutor.jͣ. de cle. egro. c. tua. ⁊ ī. c. de rectoribꝰ. ¶ Nō ꝙ canonici n̄ pn̄t ī p̄iudiciū electi face̓ ꝯpromiſſū ſuꝑ electōeul̓ ualiditate electōis iā ſcē ēt ſi electōis ualiditaſ reuocet̉ ī dubiū? ¶ Noͣ ꝙ per ꝯſenſū electi ⁊ eligētiū ꝯͣhit̉ſpūale ꝯiugiū int̓ eccl̓iā ⁊ electū nō ergo ad iſtud uīculū ꝯͣhēduꝫ neceſſario reqͥrit̉ ꝯfirmatio uel ꝯſecratioſꝫ ex ſolo ꝯſenſu eligentiū ⁊ electi ꝯͣhit̉. ꝑ ꝯfirmatōēꝫaūt ſubſequētē illud uinculū efficit̉ ratū qꝛ nō pt̄ āpliꝰelectꝰ renūciare ſine ſuperioris ꝯſenſu. ut ī. c. ij. d̓ trāſta. p̄al. per ꝯſecratione v̓o dr̄ tale ꝯiugiū ꝯſumari.ut ī. c. fi. c. ti. ubi bo. tex. un̄ quēadmōꝫ int̓ uiꝝ ⁊ uxorē ex ſolo ꝯſenſu ꝯͣhit̉ mr̄imoniū carnale. ut ī. c. ſufficit. xxvij. q. ij. ⁊ ī. c. fi. de ſpō. duo. Ita dicēdū in iſtoꝯiugio ſpūali. nā canōici cligēdo repn̄tāt eccleſiā. ut īc. reqͥſiſti. ⁊ in. c. relatū de teſta. ¶ Nō ꝙ deꝰ neceſſitate n̄ reqͥrit̉ ꝙ tꝑe ꝯſenſus p̄ſtiti ꝑ electū eligētes ꝑdurēt ī pͥori ꝯſenſu. exquo eniꝫ ſcl̓ elegerūt p̄t electꝰ poſtea ꝯſentire lꝫ electores nūc diſſentiāt qꝛ cū n̄ poſſinide iure diſſentire. ut ī. c. publicato. jͣ. c. ꝑinde ē ac ſi ꝑdurarēt ī pͥori ꝯſenſu. ⁊ ꝑ hūc tex. reprobat̉ opi. cuiuſdā doc. antiqͥ qͥ tenuit in hͦ ꝯͣriū dicēs de ncētate reqͥri ut ꝯſenſus eligētiū ⁊ electi ꝯcurrāt eodeꝫ tꝑre necſufficit ꝙ electꝰ ꝯſētiat eo tꝑe quo electores diſſentiūtar. c. fi. de ꝓcu. li. vi. fatebat̉ tn̄ ꝙ electores debebātꝯpelli ad ꝯſētiēdū. ſꝫ h̓ opi. euident̉ reprobat̉ h̓. necob. c. fi. pal. qꝛ loqͣt̉ ī eo caſu quo is q pͥmo ꝯſenſeritpt̄ diſſentire an̄ ꝯſenſū ꝑ aliā partē p̄ſtitū. ſꝫ ī cāu nr̄on̄ pn̄t canonici reſilire exquo ſemel elegerūt ſunt eniꝫfuncti offō eoꝝ. ut plene dixi ī. c. pe. de poſtu. p̄la. ⁊ faciūt p̄dcā ad. q. nūqͥd ī alijs actibꝰ ſeu gerēdis ualeat.ꝯͣctus ſi ꝑtes ꝯſentiunt diuerſo tꝑe. ⁊ pͥº pono ī mr̄imonio mulier ꝯſenſit hodie demū elapẜ aliqͥbꝰ diebꝰꝯſenſit maſculꝰ nūqͥd mr̄imoniū dicat̉ ꝯͣctū. ſic ēt pt̄poni exēplū ī alijs. pone ꝙ hodie ꝯſenſi uenditōi dealiqͣ re ſcē tu n̄ ꝯſenſiſti ſtatiꝫ ſꝫ int̓iecto tꝑe nūqͥd ualeat talis uēditio ſeu emptio. uide ad h̓ gl. nō. in. l. cōſenſu. ff. de act. ⁊ ob. ⁊ ī. l. j. de ꝯͣhē. ēp. ꝑ ſpe. in ti. deſpō. īpͥma colū. ⁊ ur̄ ibi ꝯcludi ꝙ ꝯͣhētes debēt eodētꝑe ꝯſentire. ſꝫ ꝯͣriū ur̄ notari ꝑ Hoſt. ⁊ Io. an. ī. c.dilectꝰ. ⁊. c. ex lr̄is el. ij. de ſpō. ſētiūt enī ꝙ ſi is qͣ prīoꝯſenſit ꝑduret ī ſuo ꝯſenſu n̄ hꝫ office̓ ꝙ alteriꝰ ꝯſenſus diuerſo tp̄e īterueniat. nā dicunt̉ ꝯſentire .i. ſil̓ ſētire qꝛ ꝑſeuerādo ī pͥº ꝯſenſu ur̄ ꝯſentire tꝑe ꝯſenſusab alia ꝑte p̄ſtiti. ⁊ ꝓ h̓ fac̄ optīe iſte tex. h̓. nā ꝯͣhit̉h̓ mr̄imoniū ſpūale lꝫ ꝯſenſus cligētiū ⁊ electi n̄ interueniat eodē tꝑe qꝛ canōici uidēt̉ ꝯſētire exqͦ nequcūta pͥori ꝯſēſu reſilire. ⁊ ad idē. c. fi. de ꝓcu. li. vj. ¶ Ingl. i. ibi dr̄ eē capl̓m ubi maior ꝑs. Nō ſingl̓r iſta glo.ꝙ ubicūqꝫ ē diſſenſio int̓ illos de capl̓o ſuꝑ iuribꝰ capitularibꝰ capl̓m dr̄ eē ubi ē maior ꝑs ⁊ tanꝙͣ capl̓mpt̄ ꝯſtituere ꝓcuratorē ⁊ alia age̓ q̄ ꝑtinēt ad diſpōeꝫcapl̓i. nā ī dubio preſumit̉ pro maiori ꝑte donec minor ꝑs on̄derit cām ltīmā ꝯͣ maiorē ꝑtem. ut ī. c. j. dehis q̄ fi. a ma. ꝑte ca. ⁊ in. l. ꝙ maior. ff. ad munici. ⁊in. c. apl̓ica. lvj. di. nec ob. ſi dicat̉ collegium ꝯſiſterepenes duas ꝑtes. ut ī. l. nulli. ⁊ ī. l. plane. ff. qd̓ cuiuſqꝫ uniuer. qꝛ illud ꝓcedit dū collegiū ē ī ꝯgregādo ſꝫpoſtꝙͣ ē ꝯgregatū ⁊ diſceptatio ē int̓ eos dr̄ ꝯſiſte̓ collegiū penes maiorē ꝑtē capl̓i. ut plene dixi ī. c. cuꝫ nobis. sͣ. e. Et nō bn̄ gl. ī fi. ī eo ꝙ dic̄ ꝙ iſte ꝓcurator cōſtitutꝰ a maiori ꝑte hēbit expeſas a capl̓o lꝫ ſit litigiūcū ſingul̓ de capl̓o. Gof. tn̄ nitit̉ īpugnare h̓ dcm̄ glo.motꝰ qꝛ nō dꝫ iſti ꝓuideri d̓ bonis aduerſarioꝝ. Ho.dic̄ ꝙ regularꝭ dꝫ expēſas hr̄e ab eccl̓ia ēt lite pēdētecū nō hēat un illas faciat. iuxͣ illud qd̓ le. ⁊ noͣ. ī. c. olī⁊ ī. c. ex ꝑte. jͣ. d̓ accu. Secularis aūt litigabit de ſuo ⁊ſi obtinebit recuꝑabit expēſas ab eccl̓ia exqª utilit̓ geīſit negociū eccl̓ie. ut ī. c. cū ꝓ cā de ꝓcu. ſi v̓o ſuccūbitſētiet ipſe ⁊ ſocij dānū. Aduerte qꝛ h̓ dicta Ho. putoꝓcede̓ n̄ ī maiori ꝑte capl̓i ſꝫ ī mīori ꝑte litigāte ꝓ eccl̓ia. un̄ poſſet in hac maͣ ſic diſtīgui. ꝙ aut lit gat maior ꝑs ⁊ hēbit expēſas ab eccl̓ia exqª litigat ꝓ iuribꝰeccl̓ie. un̄ p̄ſumitur moueri bono celo ar. opt. h̓ naͣ h̓appellat̉ ca. ubi ē maior ꝑs lꝫ ſit diſſentio int̓ ſingulares de capl̓o gª dꝫ ꝯſeqͥ oīa iura de capl̓o. ar. ī regulaacceſſoriū d̓ re. iurꝭ li. vj. credo tn̄ ꝙ ſi maior ꝑs capl̓ifouet iuſtā cām īprobabilit̉ ꝙ ſatiſfaciēt dāno eccl̓ie d̓ꝓprio ar. c. d̓ mulcta d̓ p̄bē. ⁊ ī. l. n̄ ē ignotū. C. d̓ admi. tu. ſꝫ reſpectu mīoris ꝑtis ſatꝭ pōt teneri opi. Ho.¶ In gl. ī v̓. r̄cuſatꝰ ī fi. nō ex hac gl. duo. prīo ꝙ ſic̄ſemel crimīoſus p̄ſumit̉ ꝑdurare ī eodē crimine niſiꝓbet̉ emēdatus. ut in regl̓a ſcmel malꝰ de re. iur. li.vj. Ita ur̄ dicēd̓ ī morbo ut ſemel morboſus p̄ſumat̉laborare eodē morbo niſi ꝓbet ſe liberatū. ⁊ ī hͦ tenomēti iſtā gl. nā aliqͥ tenēt ꝯͣriū ut ſtatī dicā. 2ª noͣ exgl. ꝙ ſemel repulſus p̄textu morbi n̄ pōt aplius eliginiſi ꝓbet ſe liberatū. un̄ repulſio fc̄a reſpectu uniꝰ eccl̓ie fac̄ fidē quoad aliā eccleſiā ſic̄ ī ſnīa lata ꝯͣ electūſuꝑ crimīe. ut in. c. ſuꝑ eo. sͣ. e. Inn. ⁊ Hoſt. alit̓ diſtīguūt quoad utrūqꝫ dictū. dicūt .n. aut qͣs fuit r̄pulſusex uitio durabili utputa ꝓpt̓ crimē ul̓ īfamiā ⁊ ꝓceditpͥmū dictū. aut repulſus ex uitio ſeu deſcū n̄ durabilitūc n̄ ſufficit ꝓbare quē fuiſſe al̓s repulſū uel morboſuꝫ. ſꝫ oꝫ ꝙ ꝓbet̉ eū de pn̄ti illo morbo laborare. ar.hͦ ubi papa nō mādat inqͣri an al̓s fuiſſet repulſus lꝫhoc fuiſſet obiectū ſꝫ ſolū mādat inqͣri de exn̄tia morbi. Do. an. dicit ꝙ quoad excipientē n̄ ē fūdata intētio ex eo ꝙ ſcinel fuerat r̄pulſus qꝛ uariata electōe uariat̉ effectꝰ ſnīe. un̄ excipiēs hꝫ d̓ nouo ꝓbare. ⁊ ſic intelligit tex. ī medio. ſꝫ ſi al̓ morboſus petit ſe ut ſanūadmitti dꝫ ꝓbare ſe liberatū ut ī fi. c. Io. an. tenuit īdiſtincte ꝙ onꝰ ꝓbādi īcūbit ei qͥ ſemel morboſus futr̄pulſus. ar. hꝰ tex. ī fi. Itē qꝛ p̄ſūptō trāſfert onꝰ ꝓbādi ī aduerſariū. ut ī. c. unico ut ec. bn̄fi. ⁊ ſic in effectuapprobat opi. gl. q̄ mihi ſatꝭ placꝫ: nā ea q̄ nͤ mutant̉ſolo curſu tꝑis nō p̄ſumūt̉ mutata. un̄ ſuffic̄ ī illis. ꝓbare ꝙ aliqª tꝑe extiterūt. ſic̄ dicimꝰ ī eo q̄ ſcl̓ fuit dn̄suel ſel̓ poſſeſſor nā ſꝑ p̄ſumit̉ dn̄s ul̓ poſſeſſor niſi ꝓbet̉ ꝯͣriū ut le. ⁊ noͣ. i. l. ſiue poſſidetꝭ. C. de ꝓba. ⁊ dixi ī. c. ī pn̄tia. e. ti. morbꝰ aūt nō tollit̉ ſolo tractu tꝑisiō p̄ſumit̉ qͥs ī eodē ꝑdurare. ſicut dicimꝰ ī furioſo lꝫenī ille ſit morbꝰ curabil̓ tn̄ ſcl̓ furioſus ſꝑ p̄ſumit̉ tal̓niſi ꝓbet̉ ꝯͣriū. ut ē tex. iūcta gl. ī. c. fi. de ſuc. ab īteſ.⁊ ī. c. īdicas. ix. q. iij. nec ob. ſi dicat̉ ꝙ res īter aliosiudicata n̄ dꝫ face̓ fidē ī alio caſu. ut ī. c. int̓ dilectos d̓fi. īſtru. qꝛ dico ꝙ lꝫ n̄ faciat plenā fidē facit tn̄ p̄ſūptionē. ut dixi ī. c. ueniēs. ij. de teſti. ſꝫ ſola p̄ſumptio ſufficit ad remouendū ꝓmouēduꝫ. ar. ī. c. ſuꝑ eo. sͣ. eo.lxxxj. di. tantꝭ. ⁊ ꝙͣꝙͣ morbꝰ n̄ ſit delictū tn̄ ē defectus.dꝫ enī clare ꝯſtare de idoneitate ꝓmouēdi. ut ī. c. cūnobis. sͣ. e. ¶ In glo. ī v̓. nec ad eccleſiā. ibi Tan. dixit ⁊ meliꝰ. ⁊ hec opi. Tan. cōiter h̓ allegat̉ ꝑ doc. ⁊eā approbat ꝯſuetudo ẜm Hoſt. ⁊ teneas illā quicqͥdpoſtea dixͣit Hoſt. nā ur̄ clare ꝓbari ꝑ iſtū tex. ubi papa reputat friuolā exceptionē. ⁊ ex h̓ nō ꝙ maior ꝑspōt renūciare fauori ītroducto ad honorē totius collegi¶ ¶ In gl. in v̓. ⁊ ēt ꝯfirmauit ibi qm̄ tāꝙͣ arbiter