notꝰ. nā tūc punit̉ ſi ipſe n̄ manifeſtauit tꝑe ꝓmotōisꝑ tex. illiꝰ. l. ij. q̄ v̓ba noͣ. Sꝫ pͥmū mēbyputo limitād̓ꝑ ſupradcā .ſ. ꝙ ubi ſine pctō n̄ pōt tenē bn̄ficiū ul̓ ordines exeqͦ tenet̉ manifeſtare defectū ꝙͣtūcūqꝫ occutū tꝑe ꝓmotōis uel ordinatōis ſue. Ite noͣ prīcipalit̉ꝙ illegitimꝰ pōt diſpēſatīe ꝓmoueri ad ep̄atū ex ſolameritoꝝ p̄rogatiua lꝫ hoc n̄ exigat neceſſitas uel cuidēs utilitas eccl̓ie qd̓ ē bn̄ notandū. ⁊ idē pōt dici circa alios defectꝰ. ¶ Noͣ ibi nec ꝓbare cogimꝰ ignorantiā. bo. tex. iūcta glo. ꝙ ī facto alieno qd̓ quis īdagare tenct̉ ex offō p̄ſumit̉ ſcīa ⁊ allegāti ignorātiā īcumbit onus ꝓbādi ⁊ n̄ tradas h̓ obliuiōi. nā ſolet ſubtilit̓ ad h̓ iſte tex. allegari. ⁊ facit regula iuris ī. c. ꝙͣuisjͣ. de re. iuris. ubi dr̄ n̄ ē paſtoris excuſatō ſi lupꝰ ouescomedit ⁊ paſtor neſcit .i. allegaret ſe neſcire. ⁊ loquit̉de p̄lato qui dicit ſe ignorare de uita ſubditoꝝ. nā cūteneat̉ ex offō īquirere de uita ſubiectoꝝ. ut in. c. j. deoffi. or. ⁊ ī. l. ꝯgruit. ff. de offi. p̄ſi. n̄ p̄ſumit̉ illoꝝ delicta ignoraſſe. ¶ Nō ibi cū n̄ ad poſtulādū diſpeſationē. ar. op. ꝙ ad petēdū diſpēſationē requirit̉ mādatū ſpūale. ⁊ qd̓ nō pōt quis ſine mādato īpetrare ꝓalio diſpēſationē tene mēti. ſecꝰ ē ī uolēte īpetrare bn̄ficiū ꝓ alio. ut ē gl. noͣbilis ī. c. ad aures. ⁊. c. nōnullisͣ. d̓ ℟ptꝭ. ī gl. pe. ī fi. ¶ Itē noͣ ex eiſdē v̓bis ꝙ iudexex offō ſuo dꝫ repelle n̄ hn̄tē ſufficiēs mādatū. ad qd̓uide gl. opti. ī. c. j. de elec. li. vj. . ¶ Ultīo noͣ caſū ī qͦuna uia ꝓhibitū admittit̉ alia uia. nā illegitimꝰ n̄ pōth̓ ꝓmoueri ꝑ uiā elctōis ⁊ tn̄ ſuadet̉ uia poſtulatōisꝯͣ qd̓ facit rl̓a cū quid una uia ⁊c̄. de re. iuris li. vj. ⁊c. tūc de ꝓcu. ſꝫ ſolue ut ibi noͣ. nā ꝯͣria ꝓcedūt qn̄ aliquid ꝓhibet̉ attēto effectu. ſecꝰ ſi ꝓhibet̉ atiēto mō.nā illegitimꝰ ꝓhibet̉ ꝓmoueri ꝑ uiā iuſticie n̄ aūt ꝑuiā gr̄e ut ē poſtulatio. ¶ Quero pone ꝙ electio uelcollatio ſeu ꝓuiſio de aliquo ſcā ſit nulla ex aliqª defectu uel crīe nūquid diſpēſatio ſuꝑioris ſuꝑueniēs ſin̄ꝯſēſu eoꝝ qui elegerūt uel ꝯtulerūt ſeu ꝓuiderūt hēat ꝯfirmare ſeu ualidare illā electōꝫ ſeu ꝓuiſioneꝫ. ⁊pone exēplū ī termīs qui de facili pn̄t occurre̓. ꝯfirmatio electōis alicuiꝰ ꝑſonatꝰ ſpectat ad īferiorē ep̄o electores elegerūt patiētē defectū ī etate ad quem ſpectabat ꝯfirmatio ꝯfirmauit qui cū n̄ eēt cp̄s n̄ potuit diſpēſare circa defectū etat̉. iuxͣ. c. unicū de eta. ⁊ qͣli. li.vj. qꝛ nullꝰ citra papā diſpēſat niſi ſpecifice ſibi a iureꝑmittat̉. ⁊ nōntꝭ dicit Inn. ī. c. ij. de eo qui fur. or. recepit. dixi plene ī. c. atſi cl̓ici. §. d̓ adul. d̓ iudi. Iſte talit̓ electꝰ ⁊ ꝯfirmatꝰ uidēs n̄ hūiſſe īgreſſū ꝑ oſtiuꝫ petijt diſpēſationē ab ep̄o qui ep̄s diſpēſauit ī t̓mīs illiꝰc. unici nulla d̓ nouo ſcā electōe uel ꝯfirmatōe nec int̓ueniētibꝰ electoribus ⁊ ꝯfirmatore. q̄rit̉ nūquid licitepoſſit iſte diſpēſatꝰ retinē illū ꝑſonatū exqͦ a pͥnª ſcm̄fuit nullū. Quidā ut refert h̓ Inn. ſētiūt ꝙ n̄. nā ī premiſſa qōe diſtiguūt ꝙ aut ptās ꝯferēdi illā dignitateꝫſeu ꝑſonatū ſpectat ad diſpēſantē ⁊ tūc ualet diſpēſatio ſuꝑueniēs qī diſpēſando uideat̉ de nouo ꝯferre.ſꝫ ubi collatio uel electio n̄ ꝑtinebat ad iſtū diſpēſantēſꝫ ad aliū tūc n̄ ualet iſta diſpēſatio ad h̓ ut iſte poſſitretinere illū ꝑſonatū niſi cōſentiāt illi quoꝝ ē electiouel collatio qī ꝯſentiāt iſti ꝙ exquo electio ul̓ collatiofuit a pͥnº nulla n̄ ſufficit ſola diſpēſatio ſuꝑioris ſuꝑueniēs niſi ſequat̉ noua electō uel collatio uel ſaltē illoꝝ ꝯſenſus ad quos ſpectat. Sꝫ Inn. ⁊ Hoſt. tenētīdiſtīcte uale̓ diſpēſationē ſuꝑueniētē qꝛ diſpēſatio cōfirmat id qd̓ erat īualidū. tollit enī īpedimētū ꝑꝑ qd̓electio uel collatio erat nulla. ergo pot̓it nūc iſte liciteobtine̓ perſonatū cū bona ꝯſcīa. ⁊ cū hac opi. tranſith̓ Io. an. Io. cal. approbat iſtā deciſionem qn̄ electōuel collatio erat nulla ex cā p̄cedēti. ut ī exēplo. sͣ. poſito. ſecꝰ dicit ſi ex cā ſuꝑueniēti. puta electꝰ ⁊ ꝯfirmatꝰ ſeu ꝓuiſus per alique citra ep̄m ꝯmiſit tale quid ꝓpter qd̓ ipſo fcō fuit priuatꝰ bn̄ficio ep̄s diſpēſat nūccū iſto. nō .n. ẜm eū ſufficit iſta diſpēſatio fc̄a ſine ꝯſēſu eoꝝ q̇ hn̄t elige̓ ſeu ꝯfirmare ſeu ꝓuidē qꝛ iā ius eligēdi ſeu ꝓuidēdi erat acq̇ſitū ill̓. iō ꝑꝑ diſpeſatōeꝫ ſuꝑueniētē nō dn̄t illi pͥuari iure ſuo. ſic̄ ī ſil̓i noͣ. ī. c. dudū. jͣ. e. ubi ꝯcludit̉ ꝙ n̄ pt̄ diſpēſari circa ꝑſonā uniꝰex duobꝰ electꝭ ī p̄iudiciū alteriꝰ cuiꝰ ius iā erat acq̄ſitūex ihabilitate alteriꝰ. ad idē facit qd̓ noͣ. gl. ī. c. ꝙͣuis d̓℟p. li. vj. ubi gl. noͣ. examīat qōnē an ep̄s poſſit r̓ſtituē d̓poſitū īuito pr̄ono. ⁊ h̓ ultīa limitatio mihi plꝫSꝫ circa dcm̄ Inn. ⁊ Poſt. diſtīguerē alit̓ lꝫ .n. cā nullitatꝭ p̄ceſſerit n̄ tn̄ puto ꝙ īdiſtīcte diſpēſatio ſuꝑueniens ſufficiat. Sꝫ dicerē ſic ꝙ aut erat tale delictuꝫ ſeudefectꝰ qͥ nō īducebat nullitatē ip̄o iure ſꝫ dabat facultatē caſſādi ⁊ tūc īdubitant̉ ſufficit diſpēſatō ſequēs etillis n̄ uocatꝭ ꝑ ea q̄ noͣ. Inn. ī. c. cū nr̄is p̄all̓. ⁊ ī. c. niſi d̓ renūc. aut īducebat nullitatē ipſo iure. ⁊ ſi delictūerat ill̓ electoribꝰ notū pt̄ tollerari dcm̄ Inn. ⁊ Hoſt.qꝛ nō pn̄t illi allegare nullitatē ex ſcō eis iā noto. ar.ī. c. nulli d̓ elec. li. vj. ⁊ ī. c. diuerẜ fallacijs p̄all̓. dn̄t .n.ī prīo ꝯſēſu ꝑſeuerare. aut ignorabāt tꝑe clectōis ſcuꝓuiſiōis ⁊ nō credo diſpēſationē ſuꝑueniētē ſuffice̓ ſine illoꝝ ꝯſēſu. ar. op. in. d. c. nulli. ubi pꝫ ꝙ clectorespn̄t īpugnare clectionē ꝓpriā ex fcō nouit̉ eis d̓fecto.⁊ h̓ nō. ¶ In gl. i. no gl. ꝙ ſuꝑior n̄ pōt īuito electoipſiꝰ electōeꝫ ꝯſirmare. ꝓ h̓ facit qꝛ ad ꝯͣhēdū iſtd̓ ꝯiugiū ſpūale reqͥrit̉ ꝯſēſus eligētiū q̄ repn̄tāt ipſā eccl̓iaꝫ⁊ ēt electi qͥ ē futurꝰ ſpōſus. ut in. c. ſe. Sicut enī mr̄imoniū carnale nō pōt ꝯͣhi ſine ꝯſenſu mulierꝭ ⁊ uiriut ī. c. cū locū. ⁊. c. tua. jͣ. d̓ ſpō. ita nec iſtud ꝯiugiumſpūale qd̓ ꝯͣhit̉ int̉ eccl̓iā ⁊ electū. Ex hͦ īfert̉ ꝙ ſuꝑiornō pōt aliquē ꝯpellē ad accipiēdū p̄laturaꝫ. qd̓ an ſituerū ī papa uide qd̓ dixi ī. c. fi. d̓ poſtu. pl̓. An āt peccet electꝰ nō ꝯſentiēdo electōi d̓ ſe facte: uid̓ ꝑ Io. an.ī. c. ſi electio. jͣ. c. li. vj. ⁊ ibi ꝯcludit ꝙ ſic ſi n̄ reꝑit̉ aliꝰeq̄ idoneꝰ ꝑ quē poſſit dici eccl̓ie ꝯſuli al̓s ſecꝰ. ⁊ dic utlatiꝰ ibi noͣ. ¶ In gl. ij. ī fi. Nō hāc gl. ꝓ d̓creto clectōis⁊ ī effectu facit duo. pͥmo q̄rit qͥd d̓beat ꝯtine decretū2º an iſtud ſit d̓ ſbā electōis. Ad p̄mā qōnē breuit̉ dicendū ꝙ decretū ē q̄dā ſcriptura ꝯtinēs ſeriē electōisa pͥn. uſqꝫ ad fi. ⁊ ſit iſta ſcriptura ſiue d̓cretū ut apꝑeat formā fuiſſe ẜuatā ī electōe ⁊ ut cligētes n̄ poſſintampliꝰ negare qͥn ꝯſenſerīt electōi. ⁊ dr̄ decretū a decernonis qd̓ idē ē ī ꝓpoſito ſuo qd̓ ordino ſeu diſpono. ē gͦ decretū diſpō ſeu ordinatio totiꝰ electōis ſcuꝯtinēs ordinē electōis ⁊ uide d̓ maͣ bo. glo. in. c. ep̄slxi. di. an aūt iſtud decretū faciat plenā fidē ſuꝑ ꝯtētisī co. tres reꝑiunt̉ opi. prīa Inn. ⁊ Cōpo. dicētiuꝫ ꝙnō: ſꝫ ē potiꝰ q̄dā lr̄a teſtimonial̓ ẜm eos. mouēt̉ pͥncipalit̓ duplici motiuo. prīo qꝛ h̓ ſcriptura ſit ſuꝑ ſcō capl̓i. gͦ ſcriptura iſta inita ꝑ capl̓m ſcu ipſiꝰ auc̄te n̄ dꝫface̓ plenā fidē qꝛ n̄ ē credēdū ſcpͥture alicuiꝰ ī fcō ꝓpͥout noͣ. ī. c. ij. jͣ. d̓ fi. īſtru. ⁊ ī. l. exēplo. C. d̓ ꝓba. Scd̓arō qꝛ iura diſponūt ut mittāt̉ ad ſuꝑiorē īſtructores qͥhn̄t ſuꝑiorē īſtruē ſuꝑ ordīe electōis. ut ī. c. nihil. jͣ. e.⁊ meliꝰ ī. c. cupiētes eo. ti. li. vj. ſi enī d̓cretū facet plenā fidē n̄ eēt opꝰ mittē īſtructores qꝛ ſuꝑfluis remēdiis n̄ ē utēdū. Secūda fuit opi. Hoſt. dicētis ꝙ prīa facie d̓cretū facit fidē niſi neget̉ ꝑ aduerſarios. nec ob.ꝙ iura mādāt īſtructores deſtinari qꝛ pn̄t intelligi eocaſu quo decretū n̄ int̓ceſſit uel ad maiorē cautelam.Tertia fuit opi. do. An. diſtīguētis utrū decretū fue̓itſcm̄ ꝑ publicā ꝑſonā atteſtantē oīa fuiſſe geſta in pn̄tia ſua. ⁊ tūc n̄ aꝑꝑet rō quare huic decreto nō det̉ fides plena aut decretū fuit ꝯfectū manu priuata ⁊ tūcꝓcedit prīa opi. ⁊ h̓ t̓tia opi. mihi ſatis plꝫ dūmō ī tali ſcriptura īterueniāt oīa requiſita ad ſbāꝫ ſcripturepublice ut teſtiū pn̄tia ⁊ ſil̓ia. An āt iſte notariꝰ poſſiteē laicꝰ ī actu electōis: dicā ī. c. qꝛ ꝑꝑ. jͣ. e. ⁊ plene examīaui maͣm ī. c. ſicut. jͣ. ne cle. uel mo. ubi examinauignaͣlit̓ utrū ſuꝑ ſpūalibꝰ poſſit laicꝰ ꝯfice̓ inſtr̄m. ⁊ an⁊ qn̄ cl̓ici notarij poſſint publicare ſcripturam. ⁊ arbitror ꝙ eo caſu quo decretū ſit ꝑ ꝑſona publicā ꝙ nō