papa trāſtulit p̄latū abſentē ad maiorē eccl̓iā ꝑꝑ meritū ꝑſone n̄ ur̄ prīa eccl̓ia uacare a tꝑe ꝓnūciatōnisfacte ꝑ papā ſꝫ a tꝑe quo ꝯſenſit trāſlatōi. ſecꝰ ubi papa pͥncipal̓r trāſlationē illā feciſſet ad utilitatē ſeu neceſſitatē eccl̓ie qꝛ tūc īcipit prīa uacare ſtatī a tꝑe ꝓnūciatōis. qd̓ v̓bū noͣ. ¶ Nō decīo ibi tā rōnes ꝙ canones obſeruare. ꝙ ſuꝑior diſpeſans ꝯͣ canonēs ex cāur̄ obſeruare rōnē ⁊ canones. ⁊ dic ꝙ ẜuat canonesquibꝰ cauet̉ ꝙ ex cā ē diſpenſandū. nā ubi ē cā diſpenſandi diſpēſatio ē debita. ut noͣ. glo. ī. c. ut ꝯſtitueret̉⁊. c. dn̄o ſcō. l. di. facit. j. q. vij. ī. §. niſi cū. c. exigit. n̄aūt ẜuat canones ꝯͣ quos diſpeſat īmo illos uiolat qꝛꝑ diſpenſationē uulnerant̉ illa iura. xxiij. q. iiij. diſplicet. nō. Archi. ī. c. lꝫ canon de elec. li. vj. ⁊ optīe fac̄ h̓lr̄a ſic ītellecta ad qōnē. mādat papa decidi aliquaꝫcām ẜm ius dubitat̉ nūqͥd delegatꝰ poſſit cām illā decide̓ ẜm ꝯſuetudine ⁊ ſtatutū loci: tenui ꝙ ſic. qꝛ iusuult ut cā decidat̉ ẜm ꝯſuetudinē ⁊ ſtatutū loci. ut ī. c.fi. d̓ ꝯſue. ⁊. xi. di. ī his. ergo ſic faciēdo decidit cāꝫ ẜꝫius lꝫ Io. an. ſenſerit ꝯrium ī addi. ſpec. ſꝫ qd̓. sͣ. diximulti tenuerūt de quo aliꝗd tetigi ſuꝑ ℟ica de ꝯſue.⁊ ī. c. quītauallis d̓ iureiur. ubi ꝑ do. An. ¶ Ultimonō ꝙ eccl̓ie uacāti dat̉ qn̄qꝫ ꝓcurator cū liberaᵇ ptāteadmīſtrandi ī ſpūalibꝰ ⁊ tꝑalibꝰ. ⁊ ī eccl̓ia cathedralihec datio ꝯpetit ſoli pape ut hēs bo. tex. ī. c. is cui. jͣ.e. li. vj. ⁊ alio uocabulo appellat̉ iſte ꝓcurator uiſitator. ut ī. d. c. is cui. ubi hr̄ de potētia iſtiꝰ ꝓcuratorisſeu uiſitatoris ⁊ ſolet papa hūc titulū ꝯcedē cardinalibꝰ cū ꝯmendat eis eccl̓ias cathedrales ſeu regl̓ares.⁊ hēs h̓ ī tex. unā cām legitimā ꝑꝑ quā pōt fieri iſtaꝯceſſio .ſ. cū exigit utilitas ſeu neceſſitas eccl̓ie hr̄e certā ꝑſonā ī p̄latū q̄ tunc n̄ ē ltīme etatis. un̄ pōt īteriꝫꝯſtitui ꝓcurator ſeu uiſitator illiꝰ eccl̓ie cū libera ptāteadmīſtrādi ī tꝑalibꝰ ⁊ ſpūalibꝰ qd̓ noͣ. ⁊ hūc ꝓcuratorē poſſet facere capl̓m ſede uacāte ī bn̄ficijs ſpectantibꝰ ad collationē ep̄i qꝛ lꝫ n̄ poſſit illa ꝯferre. ut in. c.unico ne ſe. ua. li. vj. pōt tn̄ mō p̄dicto illa ꝯmēdareſcū admīſtratore ꝯſtituere donec fuerit illis beneficijsꝓuiſū ꝑ ſuꝑiorē. ut noͣ. Io. an. i. d. c. unico. ⁊ idemputo dicendū ī ep̄o quoad bn̄ficia ſpectātia ad collationē pape iure reſeruat ul̓ deuolutōis ut ſi n̄ ē aliqͦsq̄ interī illis bn̄ficijs poſſit ꝓuidē ualeat ep̄s ibidē deputare admīſtratore idoneū donec ꝑ papā fuerit ꝓuiſū. ar. x. q. j. regēda. Idē puto ep̄m face̓ ī eccleſijsſpectātibꝰ ad collationē ſuā donec ipſe ꝓuiderit infratp̄s ltīmuꝫ. facit. c. nemo. jͣ. e. li. vj. ⁊ qd̓ le. ⁊ nō. in. c.cū uos de offi. or. ¶ In gl. j. ibi niſi ad ea q̄ legitīe fiunt. Nō gl. ꝓ his q̄ dixi ſuꝑ tex. Sꝫ ꝯͣ h̓ facit qd̓ le. ⁊noͣ. ī. c. ſi a iudice de ap. li. vj. ubi dr̄ ꝙ ꝑ appellatōꝫī uno articulo ſuſpēdit̉ iuriſditō iudicis quoad totamcām ita ꝙ niſi priꝰ reuocet grauamē n̄ tenct̉ appellāsꝯpare ad citatōeꝫ ipſiꝰ iudicis. ad idē fac̄. c. ſignificāte. cū. c. rodulphꝰ. sͣ. de hptꝭ. ubi papa mādat irritari qͥcquid fuerit attētatū pꝰ appellationē. So. dic̄ Inno. no. ꝙ ī hoc ē dr̄ia int̓ appellatōeꝫ iudicialē ⁊ exͣiudicialē. qꝛ ī appellatōe iudiciali legitie īterpoſita ueniunt irritada oīa geſta per iudicē pꝰ appellatōeꝫ lꝫ dedirecto n̄ ſint ꝯͣ appellationē qꝛ n̄ͤ dꝫ iudex ꝓcedere īilla cā poſt appellationē ltīmā. ſꝫ ī appellatōe cxͣiudīciali ſolū ueniūt irritāda ea q̄ fiunt poſt ⁊ ꝯͣ appellationē. un̄ n̄ ſufficit ad irritationē ꝙ aliqͥd ſit ſcm̄ pꝰ appellationē ⁊ iō ſic appellat̉ ī caº ne fiat electio per cōpromiſſū ⁊ appellatōe n̄ obſtāte maior ꝑs capl̓i compromiſit ſꝫ electus noluit acceptare ſi capl̓m poſtea ꝓcedit ad electionē per ſcrutiniū uocatis appellātibus⁊ nolētibꝰ ꝯparere ualebit iſta electio qꝛ n̄ ē ꝯͣº appellatione lꝫ ſit poſt. ⁊ idē ī ſil̓ibꝰ. diuerſitatis rōnē poſuit Inno. nō h̓ ſꝫ ī. c. qꝛ ꝓpt̓. jͣ. c. ꝓpc fi. dicens ꝙ perappellationem iudicialem ſuſpēdit̉ iuriſditio. iudicisquoad illam cām ut in iuribus preal. iō nō pōt āpliꝰꝓcedere. ⁊ nō hoc dictū qꝛ facit pro his que dixi in. c.ſuꝑ eo. jͣ. de ap. ubi pleniꝰ dixi. Sꝫ appellatō exͣ iudiciū nō hꝫ ſuſpende̓ ptātē ꝯpetente ꝑti ſꝫ ſatꝭ ē ꝙ defēdat appellantē ne opprimat̉ circa id ſuꝑ qͦ appellat̉ſi enim aliqͥd attētat̉ poſt appellatione exͣiudicialē ſꝫnō ꝯͣ ꝑs appellās nō oppͥmitur ī iure ſuo īmo opprime̓t̉ ꝑs appellata ſi n̄ poſſꝫ uti iure ſuo. Sꝫ dicēs tuhec rō Inno. nō eſt ſufficies qꝛ idē eēt dicendū ī iudice. nō enī opprimit appellantē ſi ꝓcedit poſt apellatōnē ⁊ n̄ ꝯͣ. So. ꝯͣriū vr̄ vrgē. ſꝫ defēdendo Inn. ℟ºſic ꝙ aliud ī iudice qꝛ cū iudiciū reddat̉ ī iuitū. ut ī. c.ītelleximus de iudi. ⁊ ī. l. int̓ ſtipulātē. §. ſi ſtichū. ff.d̓ v̓. obli. ſi iſte ꝯpelleret̉ litigare corā iudice ſuꝑ alioarticulo cāe grauaret̉ duplicit̓. pͥmo qꝛ hr̄et ꝓſequiarticulū appellatōis corā ſuꝑiore ⁊ r̄ſiduū cāc coramiſto iudice a qª appellat̉ qd̓ eſt īiuſtū. Itē exqͦ iudexgrauauit eū ī uno articulo nō dꝫ ꝯpelli ad litigandūcorā iudice ſuꝑ alio articulo eiuſdē cāe maxime qꝛappellatio ꝑꝑ hoc fuit int̓poſita ut cā illa d̓uoluat̉ adſuꝑiorē ꝑꝑ iniquitatē pͥmi iudicis ſꝫ ī appellatōne exͣiudiciali iſta nō ꝯtingūt qꝛ ſi appello ī uno articulo n̄habeo neceſſe litigare corā aduerſario ſuꝑ alio articulo eiuſdē cāe nec poſſū p̄tēdere grauamē ī futurūr̄ſpectu alteriꝰ articuli ſi ꝑs vl̓t illū expedire utēs iureſuo. ⁊ hec eſt optīa rō diuerſitatꝭ. Et ī fi. glo. faciūt h̓ꝯͣria qꝛ ī denūciatōne noui oꝑis dꝫ d̓ſtrui qͥcqͥd edificat̉ poſt d̓nūciationē factā ſiue iuſte ſiue īiuſte. ut ī iuribꝰ all̓. ī glo. ⁊ tn̄ denūciatio noui oꝑis fit exͣ iudiciūergo idē dicēdū eēt ī appellatōe exͣiudiciali. So. ꝯͣriūvr̄ difficile ꝙ ſoluēdo dixit Io. an. ꝙ illud fuit forteſtatutū ꝑꝑ breue tp̄s qd̓ dat̉ nūciāti nouū opus. ſolūenī expectat̉ ꝑ tres meſes ad nocenduꝫ d̓ iure ſuo iōis cui facta eſt denūciatio dꝫ ſuꝑſedē ⁊ nihil attētareiuſte uel īiuſte. qꝛ ī mora modici tꝑis nō eſt magnuꝫp̄iudiciū. ut. ī. l. ſi debitori. ff. d̓ iudi. Sꝫ ī appellatiōedat̉ annꝰ ⁊ ex cā bienniū. ut ī cle. ſicut de ap. iō durūeſſet ꝙ ꝑs appellata teneret̉ deferre ius ſuū ꝑ tantūtp̄s. vn̄ ſatꝭ eſt ꝙ nihil illegitīe attētet. hec tn̄ rō poſſꝫaliquātulū moderari qꝛ iudex tenet̉ ſuꝑſede̓. poſſettn̄ rn̄deri qꝛ ſi iudex ꝯfidit ꝙ appellatō ſit minꝰ ltīapt̄ ꝓcedē ad ulteriora. ut ī. c. nō ſolū d̓ ap. li. vj. ⁊ meliꝰ ī. c. cū qd̓ do. ⁊ ꝯtu. li. vj. do. An. reddit aliā rōnēdicēs ꝙ n̄ ur̄ dr̄ia int̓ appellatōꝫ exͣiudicialē ⁊ d̓nūcistionē noui oꝑis quoad iſtū articulū. qꝛ d̓nūciatō nōui oꝑis uēit ad ꝯẜuādū poſſeſſiōꝫ nūciātis ſcū ad cōſeruādū eū ī ſtatu ſuo merito nihil dꝫ poſtea attētari.ſꝫ appellatō uēit ad tuēdū ius ꝓpͥetatꝭ. iō oꝫ ꝙ iuſtificet̉ appellatio. Si aūt appellaret̉ propt̓ poſſeſſioneꝫidē eēt dicēdū qd̓ ī denūciatōe nō bn̄ capio hanc ronē qꝛ licet appellatōe qͥs me moleſtet ī poſſeſſionemea ſi ego nō erā ī poſſeſſione n̄ dr̄ aduerſariꝰ aliqͥdīnouare ītrādo poſſeſſionē illā qꝛ nō facit ꝯͣ appellationē. tn̄ ſecus ur̄ ī denūciatōe noui oꝑis qꝛ exqª quisdenunciat dꝫ denūciatꝰ ſuꝑſedē donec ille doceat deiure ſuo al̓s ſi nō ſuꝑſederit dꝫ an̄ oīa retractari edificiū lꝫ non ꝓbet̉ ꝙ ſit ī poſſeſſiōe. qͣre puto ꝙ iura ītroduxerunt iſtud ſpāle ī denūciatōe noui operis ꝓpter p̄iudiciū graue ꝙ poſſet generari nunciāti. nā ſitu edificares ſuꝑ ſolio meo ⁊ d̓nūciatō n̄ hr̄et īpedirehabereꝫ litigare quaſi ſpoliatus. unde iura cōſidorando grauitatem preiudicij ex parte nunciantis etmodicitatem ex parte denūciati introduxerunt iſtamuiā ut denūciatꝰ hēat ſuꝑſedere ⁊ nūciās hēat docerede iure ſuo īfra modicū tp̄us. ⁊ faciūt p̄dicta ad ca qͦsͣ. dixi. An īnouata poſt appellatōnē exͣiudicialē ſintnulla an ānullāda. Inn. ſētit ꝙ ānullāda. dicit .n. ꝙiſta appellatō ne fieret electō niſi canonica nihil oꝑatqꝛ ſi ſeqͥt̉ electō canonica n̄ dꝫ irritari cū n̄ ſit ꝯͣ appellationē ut ī tex. Si aūt ſeqͥt̉ electō minꝰ canōica dꝫ irritari et ſine appellatōe. ut ī. c. bōe. el. j. ī fi. sͣ. ti. ꝓx.⁊. jͣ. e. ti. qꝛ ꝑꝑ. Hoſti. dic̄ ꝙ appellatō oꝑat̉ qꝛ īducitnullitatē actꝰ. un̄ electō poſt apellatōem erit nlla ub