papa āt uidens iſtā queſtionē ꝓtrahi ī longū ꝯpulitpartes ad compoſitionē. vn̄ uigore cōpoſitionis illeR. ſenior renunciauit electiōi de ſe facte ⁊ d̓ manibꝰpape ſuſcepit prioratū ad cuſtodiam illiꝰ monaſterijab eo dū uiueret poſſidendū ſꝫ reuerſus ad mōaſterium nō fuit ab aduerſarijs receptꝰ īmo male tractarunt eum. ⁊ demuꝫ euadens manus eorum appellauit ne aliqua fieret electio in monaſterio dicens ꝙ intēdebat redire ad ſuuꝫ ius priſtinum exquo aduerſarij noluerunt ſeruare compoſitionem. Item ꝓpter illum exceſſum commiſſum in perſonam iſtius. R. ⁊quoſdaꝫ alios cardinalis legatus qui erat in partibꝰtulit ſententiam interdicti in monaſterium ⁊ ī monachos ipſius. Sꝫ hoc n̄ obſtante monachi celebrarūtdiuina ⁊ proceſſerunt ad electionem abbatis illumR. iuniorem eligendo. denuo ꝓpter predicta q̄ſtiofuit delata ad ſūmuꝫ pontificē ⁊ ꝓ parte. R. ſeniorisopponebantur principalit̓ duo ꝯͣ electionem factamde. R. iuniore. pͥmo quia fuerat attētata poſt appellationem interpoſitā ab ipſo. R. ſeniore. ſecundo qꝛfuerat facta ab ipſis monachis īterdictis ⁊ ſuſpenſis.⁊ ad faciendā fidem de interdicto portauit ille. R. ſenior quaſdā litteras prepoſiti ⁊ capl̓i conſtantien̄. exparte v̓o. R. iunioris negabat̉ interdictum ⁊ allegabatur ꝙ dioceſanus loci ipſū electum ꝯfirmauerat ⁊bn̄dixerat. un̄ nō erat ueriſil̓e ꝙ munus bn̄dictionisimpendiſſet ſi fuiſſet facta electio de ſuſpēſo ⁊ a ſuſpēſis ꝯtra appellationē dicebat̉ ꝙ illa appellatio nō ualuit. qꝛ exquo monaſteriū uacabat ꝑ renūciatōeꝫ illiꝰR. ſenioris nō poterat ꝑ appellationē ſuam impedit̉ne fieret electio. Papa auditis partiū allegationibusqꝛ ꝯſtitit ſine aliqͣ ꝓbatiōe ꝙ illa appellatio fuit minꝰlegitima qꝛ nō poterat appellare ne fieret electio exqªrenūciauit iuri ſuo ꝓnūciauit illā appellationeꝫ fuiſſeminus legitimā. Sed qꝛ de ſnīa interdicti nō poteratin curia fieri plena fides lꝫ adeſſent p̄ſumptiones cōtrarie ſe inuicem collidentes papa ꝯmiſit illū articulūexpediendū in partibꝰ ẜm formā hic ꝯtentā. NNō p̄mo argumentuꝫ optimū ⁊ quaſi expreſſum in tex. ꝙpapa pt̄ ī bn̄ficialibus ꝯpellere partes litigātes ad cōponendū. An aūt liceat indiſtincte uel cuiqꝫ iudici dicetur cum glo. i. tene tn̄ menti iſtum tex. qꝛ non reperitur in hoc alius ita exp̄ſſus. Nō ſecūdo ꝙ monachus electus in p̄latum pōt electionē ſuam ꝓſequi ⁊ſuꝑ ea litigare ꝯcor. c. cum dilectus de ꝯſue. ⁊. c. ij. deī integ. reſti. cū ſi. eſt ergo religioſus hꝰ iuris capax.¶ Nō tertio ibi dū uiueret poſſidendos. ꝙ papa pōtprioratū manualē ſeu clauſtralē ꝯcedere religioſo abeo toto uite ſue tempore poſſidēdū. ⁊ ſic habes unūcaſum in quo pōt religioſus eſſe perpetuus in prioratu clauſtrali ſeu manuali alius tn̄ citra papam etiamabbas ꝓprius non poſſet hoc modo perpetuare religioſum in iſtis prioratibus manualibus qꝛ eſt ꝯtraiuris diſpoſitionem. ut in. c. cum ad monaſterium in§. nec alicui de ſta. regū. ſentit Inno. in. c. fi. qui cle.uel. uo. ⁊ uide latius per fede. de ſe. ꝯſi. cclij. dixi ind. c. cum ad monaſterium. unde pōt abbas remouētalem priorē nō obſtāte ꝙ illū poſuerit ad uitaꝫ ſuā.Et nō iſtū tex. diligent̉ ꝓ limitatione. c. porrecta. ⁊. c.ad noſtrā. de ꝯfir. uti. ul̓ inuti. ubi habet̉ ꝙ nō poteſtreligioſo ꝯfirmari prioratus ad uitā. ꝓcedunt enī illaiura niſi papa aliud faciat ex certa ſciētia ut hic. qd̓ tenet etiā Inno. hic ⁊ noͣ. ī. c. niſi de p̄ben. ¶ Quartonoͣ. ꝙ nō ualet appellatio int̓poſita ab eo cuius nō ītereſt appellare. ⁊ ad hoc quotidie ſolet allegari iſta littera. ꝯcor. ij. q. vj. c. n̄ ſolent. ¶ Nō ī v̓. ſane iūcta gl.ꝙ lr̄e teſtimoniales p̄lati ⁊ capl̓i faciūt p̄ſūptionem nōmodicā lꝫ nō faciāt pleuā ꝓbationē facit. c. innotuit. jͣ.eo. ⁊. c. ueritatis de dolo ⁊ ꝯtu. dixi plene ī. c. poſt ceſſionē de ꝓba. ¶ Nō ibi munus bn̄dictōis. ꝙ abbaselectus ⁊ ꝯfirmatus bn̄dicit̉ ep̄us aūt ꝯſecrat̉. ut. sͣ. c.ꝓxi. an aūt iſta bn̄dictio abbatis ſit ex toto ſimplexan partim ordinaria: uide ꝑ glo. in cle. attendentesde ſta. regū. ¶ Itē no ꝙ ubi ꝯcurrunt duc p̄ſūptōesquarū altera nō p̄ponderat inuicē ſe elidunt. ſecꝰ ubialtera eſſet uehementior. ut in. c. lr̄as de p̄ſumptꝭ. bonus aūt iudex arbitrabit̉ an ⁊ qn̄ ſint pares ul̓ alterapotētior qꝛ nō pōt ſuꝑ hoc dari certa regl̓a ſicut dicimus in alijs ꝓbationibꝰ: ut in. l. iij. ff. de teſti. ⁊ in. c.ī noſtra. e. ti. ¶ Ultimo noͣ ꝙ ſuſpenſi ab officio nōpn̄t eligere. poteſtas ergo eligēdi inheret officio d̓ ꝙͣplene noͣ. in. c. cum dilectus de ꝯſue. ⁊ intellige tex. inſuſpēſis ab hoīe uel a canone inferente pena. ſecus īſuſpenſis a iure ſuſpenſione ſimplici. puta ꝓpter ꝑticipiū cū excōicato. nam iſti poſſūt eligere ſꝫ nō eligi d̓quo dicendum ut plene noͣ. in. c. ſi celebrat de cle. ex.min. ¶ In glo. ibi magis uacillabat. Aduerte quiaglo. nō aperit utrū papa poſſit indifferent̉ de iure cōpellere partes ad ꝯpoſitionē. un̄ ꝯtra tex. uidet̉ face̓jͣ. qd̓ metus cā ꝑ totū. naꝫ ꝯpulſus ad aliquid faciendū poteſt agere ad reſcindendū actū actione qd̓ me.cā. ⁊ ꝯcor. ff. qd̓ me. cā ꝑ totum. So. forte mētu ꝯͣrijdixerūt Tan. ⁊ Goff. hic ꝙ iſta fuit ꝯpulſio ꝯditiōalis ⁊ nō p̄ciſa. ſꝫ hoc nō ſoluit ꝯtrariū qꝛ actō qd̓ me.cā dat̉ ꝓ vi cōditionali. Ite ꝯpoſitio nō pōt fieri peruim p̄ciſam qꝛ animus hoīs nō cadit in poteſtateꝫ alterius unde tex. hic dixit ꝙ ordinationi cōſentit lꝫ īuitus. Inno. exponit lr̄am inuitū .i. inſtantia precū deuictum. quaſi dicat ꝙ papa nō ꝯpulit ad ꝯponendūſꝫ quodāmodo deuicit eū inſtātia precū. Ex quo nōꝙ preces inſtantiſſime pͥncipis nō īducūt iuſtū metū.unde ad reſcindendum actum nō pōt quis allegaremaximas preces pͥncipis qd̓ bn̄ notabis. quod ego ītelligo niſi eſſet talis pͥnceps qui ſolebat male tractat̉ſuis precibus nō acquieſcentes. naꝫ tūc puto ꝙ iſte p̄ces excuſant ⁊ habent uim iuſti metus. ſic ītellige ter.iūcta glo. in. l. i. §. qui honorande. ff. quaꝝ re. ac. nōdat̉. Tertio ſoluit idē Inno. ꝙ papa coegit iſtum adcomponenduꝫ propter mala que ſciebat de eo que ꝓbari nō poterat. dicit tn̄ ꝙ alteri ꝙͣ pape hoc nō licuiſſet. NNō ſingularit̓ hoc dictū ꝙ papa pōt diſponereex ſcīā quā habet ut pͥuata ꝑſona. qd̓ ego intelligereꝫin his que plene pendēt a poteſtate ſua. ſecus aūt inalijs. ut in cle. paſtoralis de re. iudi. hinc dicit ſingulariter. Bal. poſt gl. in. l. fi. C. de legi. ꝙ nō eſt p̄ſumendū ꝓ ſnīa pͥncipis ſi ꝓcedit ꝑte nō uocata ⁊ eius defenſione nō admiſſa. an aūt poſſit papa compellerepartes ad ꝯponendum: uide primo glo. in. l. j. ff. deno. ope. nunc. in. §. poſt. que generaliter loquens deiudice dicit ꝙ nō poteſt ꝯpellere ꝑtes ad ꝯponendū⁊ illa glo. cōiter tenet̉ lꝫ aliud ſenſerit glo. in auc̄. utdif. iudi. in. §. ſi uero ꝯtigerit. Tamen ī pͥncipe putoꝙ poſſit ꝯpellere ī his que pendēt a poteſtate ſua. utin iſtis bn̄ficialibus ⁊ alijs iuribus eccleſiaſticis. qꝛ papa in iſtis habet plenitudinē poteſtatis. ut ī. c. ad honorem de aucto. ⁊ uſu palij. maxime qꝛ ius ē dubiumꝓpter pendentiā litis. ⁊ facit gl. in. c. ꝑ pͥncipalē. ix. q.iij. que dixit papam poſſe puare ep̄m ſuo epiſcopatuquā glo. limita ⁊ reſtringe ꝓut dixi in. c. fi. de ꝯfir. uti.unde fortius poterit cogcre ad ꝯponendū cū dubiꝰſit euentus litꝭ. ut ī. l. qd̓ debet̉. ff. de pecu. ⁊ ī. c. fraternitatis de frigi. In his uero que n̄ dependet a plenapoteſtate principis puto ꝙ cauſa nō ſubſiſtente nonpoſſit compellere ad componendū. qꝛ debet unicuiqꝫius ſuum reddere ꝑ ſnīaꝫ legitimaꝫ. ut. sͣ. in ꝓemio.Cauſa tamen legitima compellendi ꝑtes ad componendum in quolibet iudice eſt quando partes diu ltigauerunt ⁊ queſtio eſt multum dubia. nam tūc etiaꝫiudex ſecularis poteſt compellere partes ad cōponendum uel ad compromittenduꝫ ⁊ negligentiam ipſiuspoterit iudex eccleſiaſticus ſupplere excōicando ꝑtesniſi ueniant ad concordiaꝫ. pro hoc uide tex. nota. in