ſcm̄ ꝓpriū qn̄ illd̓ n̄ tenuit ex defectu ptātis. ⁊ ad hͦ ſolet allegari iſte tex. de quo dicēdū ut. jͣ. latius dicam.¶ Ultīo no ꝙ an̄ ꝯfirmatōeꝫ appellat̉ qͣs electꝰ habita electōe collegij. Idē dic pꝰ ꝯfirmatōem an̄ ꝯſecratōem. ut ī. c. tua. jͣ. de his q̄ fi. a p̄la. Sꝫ quero qͥd deiſtis p̄latis qͥ hodie ꝓuidētur ꝑ papā nunqͣd iſti ſtatīpn̄t adminiſtrare cū ſint ꝑ papam ꝓnunciati: dic ꝙſic qꝛ talis ꝓuiſio hꝫ uiꝫ electōis ⁊ ꝯfirmatōis. ut noͣ.ī. c. cū olim de cā poſ. dic tn̄ ꝙ n̄ dꝫ recipi tāꝙͣ p̄latusniſi ꝑ lr̄as pape faciat fidē de ꝓuiſiōe ſibi ſcā al̓s recipiētes eum īcurrūt penam. ut ē hodie ꝓuiſū ī quadā exͣuagā. dic tn̄ ꝙ īmediate cū papa ꝓnūciat aliquēprelatū ſtatiꝫ ille ſic ꝓnūciatus ē uerꝰ p̄latꝰ. qꝛ ad eēgr̄e n̄ requirit̉ lr̄a ſꝫ ſolū ſufficit ſcm̄ prīcipis. ſꝫ lr̄a ē deſubā ꝓbatoria n̄ aūt de ſubā gr̄e. ut noͣ. Bal. ī. l. hūanum. C. de legi. per Io. an. ⁊ Archi. ī ꝓemio. vj. un̄hodie n̄ ſufficeret ꝓbare ꝑ teſtes ꝙ papa ꝓnūciauitalique ep̄m ad hoc ut recipiat̉ ī eccl̓ia tāꝙ ep̄s ſed oꝫut probet̉ ꝑ lr̄am pape mō p̄dicto. ¶ In glo. fi. ī fi.noͣ. gl. q̄ ſolet allegari cū q̄rit̉ an̄ ⁊ qn̄ qͥs poſſit ueīreꝯͣ ſcm̄ ꝓpriū. Pe. de fantu. ponebat h̓ aliā theoricaꝫdicēs ꝙ aut ſcm̄ ē nullū rōe ꝯferētis puta ꝙ n̄ habeatptātem diſponēdi uel nſeruauit ſolēnitatem debitaꝫ⁊ pōt qͥs uenire ꝯͣ ſcm̄ ſuū lꝫ ſit nullū. all̓. c. diuerſisfallacijs de cle. ꝯiuga. Secꝰ ſi ignorant̉ diſpoſuit. ut īc. īnotuit. jͣ. eo. Inno. dat aliā theoricā dicēs ꝙ ubicūqꝫ ſcm̄ ē īprobatū a iure ſꝑ quis pōt uenire ꝯͣ ſcm̄ propriū ut h̓ ⁊ ī. c. ſiquis p̄ſbyteroꝝ de re. eccle. nō alie.Nō ob. ẜm cūdē. c. diuerſis fallacijs. qꝛ ibi ſcm̄ n̄ͤeratoīo nullum ſꝫ poterat aliquo mō ſuſtētari. uel illd̓ ꝓcedit ī odium ep̄i qͥ ſciēter ꝓuidit de bn̄ficio clerico cōiugato. uel tertio ꝓcedit illud diſpēſatiue ẜm cū. Sꝫpōt dici ꝙ cū iſta ſit uia brocardica ⁊ diſcurrat ꝑ multos ⁊ īfinitos caſus n̄ pōt ſub certa regula diſtrīgi ſedẜm uarietatē factoꝝ aliqn̄ lꝫ uenire ꝯͣ factū ꝓpriuꝫ aliqn̄ n̄. ⁊ ī iudicijs pōt iſta qo diſcuti multis modis ⁊ reſpectu iudicis ⁊ reſpectu ꝑtiuꝫ. na ī iudice pōt dubitari an poſſit uenire ꝯ ſnīam ſuā īterlocutoriā ⁊ diffinitiuā. de quo dicēdum ut dixi ī. c. cum ceſſāte de ap. ⁊ī. c. ī lr̄is. jͣ. de offi. dele. reſpectu ꝑtis poſſet dubitaricirca ꝯfeſſiōem ⁊ libellū nūquid poſſit uenire contraid qd̓ ſemel fecit. de quo ī. c. fi. de ꝯfeſ. ⁊ ī. c. ij. d̓ libel.obla. eodem mō poſſet dubitari reſpectu teſtium nūquid p̄nt uariare. de quo in. c. preterca de teſti. cog.Circa fcā extra iudiciū poſſet ēt dubitari tā ī ꝯͣctibusnoīatis ꝙ īnoīatis ⁊ alijs diſpōibus ſumētibus vimex facto unius ꝑtis tm̄. Sꝫ pro aliquali ītroductione⁊ ꝯcordātia iuriū que allegant̉ in glo. potes ſic diſtinguere ſumedo aliqua dcā Cal. ī. c. ſiquis p̄ſbyteroruꝫpall̓. ⁊ hoc ꝑ doc. ꝙ aūt qͣs uult uenire ꝯͣ factū ſuū nomīe alieno ⁊ ad ꝯmodū alteriꝰ. aut nomīe ꝓpͥo ⁊ adꝯmodum ꝓpriū. prīo caſu aut ē remotꝰ ab adminiſtratōe ⁊ nͤ pōt uenire illo noīe. ut ī. c. monemꝰ. xij.q. ij. ubi pꝫ ꝙ prelatus qui male alienauit n̄ pōt noīeeccleſie repetere male alienata ſi fuit remotꝰ ab admīſtratōe. aut n̄ fuit remotꝰ ⁊ tūc pōt uenire ꝯͣ ſcm̄ proprium exquo agit noīe admīſtratōis ſue ⁊ factū ſuuꝫpōt īprobari. ſecus aūt ubi legitīe ſcm̄ ſuū explicaſſꝫ.ut ī. d. c. ſiquis preſbyteroꝝ. ⁊. xij. q. ij. nͨ liceat. ⁊ ī. c.ij. de p̄c. cum ſi. ¶ 2º caſu prīcipali qn̄ uult uenire nomine ꝓprio ⁊ tūc aut īminet periculū aīaꝝ uel fauorpublice libertatis ⁊ pōt uenire ꝯͣ ſcm̄ propriū exquode iure illud n̄ pōt dānari. ut ī. c. teneor. ⁊ ī. c. ꝯſāguinei de re. iudi. ⁊ ī. l. īterrogataꝫ. C. de libe. cā. ẜꝫ unūītellectum. aut n̄ īminet talis fauor ⁊ tunc aut factumn̄ tenuit aut tenuit ſed eſt caſſandum. pͥmo caſu autuult uenire ꝯͣ ī iudicio aut exͣ iudicium. prīo caſu ſi allegat turpitudīeꝫ ſua n̄ dꝫ audiri. ut ī. l. ſi creditoribꝰ.C. de ſer. pig. maumiſ. ⁊ ī. c. inter dilectos de dona.aut excipiedo allegat turpitudinem ſuam ⁊ audit̉. ff.de ꝯdi. ob. tur. cau. in. l. iiij. ⁊ uide in hoc qd̓ pleniꝰdixi ī. c. cū ſuꝑ d̓ ꝯͣceſ. p̄bē. ⁊ ꝑ Bar. ī. l. iureiur̄. §. ꝓcurator. ff. de iureiur. Sꝫ exͣ iudiciū aut factū n̄ tēuitex ꝑſona facient ⁊ pōt ꝯuēire. ar. hic aut nō tēuit exꝑſona recipientis ⁊ diſtīguit̉ ut. sͣ. ꝙ aut ſcient̓ hͦ fcī⁊ nō pōt ꝯͣuenire in odiū ſui. ⁊ ſic pōt intelligi. c. dijſis fallacijs. Ex qͦ īfert̉ ꝙ ſi p̄latꝰ ſcient̓ ꝯtulit bn̄ficiūindigno nō pōt ipſemet reuocare factū ſuū. qd̓ noͣ ꝓītellectu illiꝰ. c. diuerſis. Aut ignorāt̉ fecit ⁊ pt̄ ꝯͣuēireut ī. c. īnotuit. jͣ. eo. Si v̓o factum n̄ eſt nullum ſed eſtcaſſādū tūc n̄ pōt qͥs uēire cōtra ſcm̄ ꝓpriū. ut ī. l. pꝰmorteꝫ. ff. d̓ adop. ⁊ dic ꝙ regularit̓ ī ꝯtractibꝰ noīatꝭnō eſt locꝰ pnīe exqͦ ſemel tēuerunt etiā re ītegra ẜmInno. ut. ī. l. ſicut. C. de ac. ⁊ obli. qꝛ ꝯtractus a pͥncipio ſūt mere uolūtatꝭ ex poſtfacto ſūt neceſſitatꝭ ut ibiFallit ī cōtractu mandati. ut īſti. mādati. §. recte. naꝫreuocat̉ re ītegra ut ibi. 2º fallit ī cōtractu depoſiti qꝛpōt deponēs d̓poſitū reuocare ad libitū. ut ī. l. j. ff. d̓poſiti. ⁊ ī. c. i. eo. ti. fallit 3º ī ſocietate. ut. l. ſi eſt ſociꝰ§. fi. ff. ꝓ ſocio. ſi tn̄ ītēpeſtiue r̄uocatur ſocietas pōtagi ad int̓eſſe ut ibi niſi ſubſit cā reuocādi ut qꝛ ſociꝰeſt rixoſus ul̓ al̓s īhōeſte uiuit ī domo. ut ē tex. no. inl. ſi ꝯuene̓it. ff. e. nā ex his cauſis pōt ſociꝰ repelli aſocietate. In cōtractibꝰ v̓o īnoīatꝭ pōt dari hec regulaꝙ adīttit̉ pnīa re integra ⁊ etiā re n̄ ītegra ſꝫ ſucceditobligatō ad ītereſſe. de qͦ plene le. ⁊ noͣ. in. l. ſi pecuniā. ff. de cōdi. ob cau. ⁊ dicā aliqͥd de iſtis ꝯtractibꝰ īnoīatis ī. c. cū int̓. jͣ. eo. ⁊ rō eoꝝ ſumit̉ ex dictis gl. qꝛin ꝯtractibꝰ noīatis ius acqͥrit̉ ꝑti iō nō ē licitū ꝯͣuētre. ſecꝰ aūt ī īnoīatꝭ. ¶ Sꝫ ꝯͣ tex. opp. ur̄ enī ꝙ iſte clectus nō poſſit reuocare ꝙ fecit. qꝛ nemo iudex ī factoꝓprio. ut in. l. unica. C. neq̄s ī ſua cā. Doct. dāt tresſolutiones. Prima ꝙ iſte reuocauit tanꝙͣ actor ⁊ nōtāꝙͣ iudex. Secūda ꝙ in notorijs ceſſat ſuſpitio. utnō. ī. c. ex ꝑte de v̓. ſig. Tertia ſo. ꝙ ī facto eccl̓ie ſuepōt p̄latꝰ eſſe iudex. ij. q. vij. ſiqͥs ergo. ⁊ noͣ. ī. c. j. depēis li. vj. Hec ſo. eſt bōa ī ſe ſꝫ nō ꝯgruit lr̄e. qꝛ cūiſte nō eēt adhuc cōfirmatꝰ nō poterat ꝓcedē ut p̄latꝰetiaꝫ ī notorijs. ⁊ ſic eſt falſa etiam tertia ſo. dic ergoꝙ iſte renunciauit qd̓ geſſit nō tanquā iudex ſꝫ tanquam actor. uel de facto ſicut de facto adminiſtrauit.ul̓ hoc faciet hic auctoritate ſedis apoſtolice.Unſiderauim9 Electiofacta ꝑappellationem. ⁊ prima non caſſata uelͣ priuilegia eccl̓ie caſſanda ē. Diuidit̉ nāpremittit cās caſſationū. 2ª utranqꝫ electionem caſſatibi qua ꝓpt̓. 3º mādat eccl̓ic ꝓuideri ibi uobis. ¶ Io.pͥmo ⁊ tenc mēti ꝙ electio facta poſt appellationemexͣiudicialē nō ē ipſo iur̄ nula ſꝫ uēit irritāda ſi appellatio fuit legitīa. Ex qͦ īfert̉ ꝙ geſta poſt appellatiōeꝫcxͣiudicialē nō ſūt ipſo iure nulla lꝫ ueniūt retractādaſi fuerūt geſta poſt appellationem legitimaꝫ ⁊ in hociſte. tex eſt ualde noͣ. ⁊ intellige ꝙ appellatio fuit int̓poſita a ꝑte ſecus ſi fuit int̓poſita a iudice ſꝫ extra iidiciū. qꝛ tunc geſta ꝯͣ appellationem ſūt nulla. ut ꝓbatur ī. c. dilecti ⁊. c. dilectis. jͣ. d̓ app. ubi excōicatilata poſt appellationē crͣiudicialē fuit nulla. ⁊ ad limitationē p̄dictorū uide qd̓ dixi ī. c. i. d̓ ap. ⁊ ī. c. ꝯſuluiteo. ti. ubi pleniꝰ tetigi. ¶ Nō 2º ⁊ tene etiā menti ꝙ geſta ꝯͣ p̄uilegia eccl̓ie nō ſūt ipſo iure nulla lꝫ ueniat retractāda. nā electio prima fuit h̓ facta ꝯͣ tenorem. priuilegiorum ⁊ nihilominus tenuit ſꝫ fuit in cā caſſationis. Ex quo habes notabilem dr̄iam int̓ p̄uilegia ciiura cōia. nā attētatū cōtra iuscōe regularit̓ eſt ipſoiure nullū. ut ī. c. uides. x. di. ⁊ in regl̓a q̄ ꝯͣ ius fiuntde re. iurꝭ li. vj. ⁊ ī. l. nō dubiū. C. de le. Sccus ī attetato ꝯͣ pͥuilegia ut hic noͣ. ꝓbat̉ nā lꝫ p̄uilegia ſint pruate leges. iij. di. pͥuilegia. tn̄ nō ſunt leges cōes. Iteꝫpͣuilegia conſiſtūt in facto ⁊ poſſunt probabiliter ignorari. iura v̓o cōia cōcernunt ꝯmodū publicū nec pͥmiprobabilit̉ ignorari. īmo eſt late culpe ignorare iura