īferre ꝙ ēt ſit ī poſſeſſione eligēdi. nā al̓s iſte libellusn̄ ꝯcluderet. qꝛ ille qui n̄ ē ī poſſeſſione eligēdi nō dr̄ꝯtēni ſi n̄ uocat̉. qꝛ ius uocis dāde ſequit̉ magis poſſeſſionē ꝙͣ proprietatem. ut in. c. ꝯſultationibꝰ de iu.repatro. ⁊ in. c. querelā. jͣ. de elec. ⁊ ī. c. cū olī de cauſapoſ. ⁊ proprie. nō. Inn. ī. c. cumana de ele. ⁊ in. c. inlr̄is de reſti. ſpō. Et noͣ ī hoc diligent̉ iſtū tex. qꝛ alibin̄ ita bn̄ probat̉. illa enī v̓ba qꝛ ius hēo uident̉ primafronte ꝯcludere ius ꝓprietatꝭ ⁊ n̄ poſſeſſionis. ut noͣ. īc. cū eccl̓ia de cā poſ. ⁊ ꝓprie. Sꝫ h̓ fit larga īterpretatio qꝛ libellus dꝫ late īterp̄tari ut ꝯcludat ītentionemlibellantꝭ. ut ī. l. ſiquis ītentōe ambigua. ff. d̓ iudi. le.⁊ noͣ. ī. c. ꝯſtitutꝰ de religi. do. ¶ Itē noͣ ꝙ ubi a ſuperiore emanāt duo mādata diuerſe forme vꝫ qd̓ agit̉ẜm primū mādatū an̄ receptionē ſecūdi lꝫ ẜm mādatū emanauerit an̄qͣ actꝰ expediret̉. Sūt enī iſti excuſādi exquo nondū receperāt ẜm mandatū. ⁊ ad h̓ uid̓bo. tex. ī. c. audita de reſti. ſpo. ⁊ ibi plene dixi. ¶ Nōibi ī v̓. ueꝝ prope fi. ipſiꝰ v̓ſi. ar. opt. ꝙ ubi uni v̓ſitaslegitime ꝯgregat̉ nolētes uenire ad uniuerſitatē faciunt ſe alienos ita ꝙ totū ius uniuerſitatis reſidet penes ueniētes lꝫ fuit minor pars uniuerſitatꝭ. Hic autēn̄ ualuit factum minoris ꝑtis qꝛ fecerūt ꝯͣ formā mandati. ut. jͣ. dicā. ſecus ſi feciſſent ẜm formā. Et hoc dictum ꝓbat aliꝰ tex. multū noͣbilis ī. c. cū dilecti. jͣ. deelec. ⁊ optīe facit qd̓ noͣ. Io. an. ī. c. ī cāis eo. ti. Legiſte tn̄ h̓ cōiter n̄ admittūt. dicūt enī eē neceſſariuꝫ utiſte due ꝑtes collegij ſint oēs pn̄tes. ut noͣ. Bar. in. l.oēs ppl̓i. ff. d̓ iuſti. ⁊ iur̄. Sꝫ tu uide qd̓ dixi ī. c. cumoēs de ꝯſti. ⁊ aliqͥd dicā ī. d. c. ī cāis. ¶ Nō ibi in v̓bonec nocebat. unam regulā ī maͣ electionis que ſingl̓rꝓbat̉ h̓ ⁊ n̄ alibi ꝙ poſtꝙͣ poſtulatio ē pn̄tata romano pontifici n̄ pn̄t poſtulates ab ea recedere ⁊ aliumeligere uel poſtulare ſꝫ debēt poſtulātes expectare iudiciū pape ſuꝑ admittēdo ul̓ īprobādo illā poſtulatōnē. ⁊ idē dicunt doctores cuꝫ pn̄tat̉ alteri ſuꝑiori quipōt illā admittere qd̓ ſatis mihi plꝫ ex idētitate rationis ne .ſ. ꝯͣrium agēdo illudere uideant̉ ſuꝑiori. facitcle. cū illuſio ⁊ uariatio de renū. Et ex hoc īfert̉ a cōtrario ſenſu ꝙ an̄ꝙͣ poſtulatio ſit pn̄tata ſuꝑiori pn̄tpoſtulātes uariare īuito poſtl̓ato adeo qd̓ dic̄ Inn.hic ⁊ fequunt̉ cōiter oēs doctores ꝙ nūciꝰ miſſus adpotulationē pn̄tandā ſuperiori pōt reuocari an̄ꝙͣ poſtulatio ſit pn̄tata. tū qꝛ ſufficit ꝙ reuocatio ꝑueneritad ipſum nunciū ſeu ꝓcuratore. ut ī. c. ex ꝑte decanide reſcriptꝭ ⁊ ī. c. mādato de ꝓcu. tū qꝛ exquo poſtulatio n̄ ē pn̄tata admittit̉ uariatio ut hic a ꝯrio. ⁊ ex h̓hēs una dr̄iam quoad facultatē uariādi int̓ poſtulatōnem ⁊ electionē. nā ī electione n̄ admittit̉ uariatio pꝰpublicationem ſcrutinij. ut ī. c. publicato. jͣ. d̓ elec. Sꝫī poſtulatione admittit̉ uariatio quātūcūqꝫ ſit publicatum ſcrutinium ⁊ poſtulatio inde ſit ſecuta. Satisenī ē ut non ſit ſuꝑiori pn̄tata ut hic. diuerſitatis rō ēqꝛ per poſtulationē nullū ius acquirit̉ poſtulato cuꝫſit ihabilis. un̄ non hꝫ de quo ꝯquerat̉ nec ſuperiorpōt ꝯqueri exquo ſibi non ē facta pn̄tatio. ⁊ ex hoc ⁊ex tex. collige unā regulā ꝙ quis pt̄ ſepe uariare an̄ꝙͣius ſit alteri queſitū. ſecus ſi ius ē queſitū alteri ut inelec. ⁊ ī hoc caſu hꝫ locū regula mutare de re. iurꝭ li.vj. ¶ ¶ Ao. xj. aliud dcm̄ noͣbile limitās precedente regula ꝙ ſi ſuperior ⁊ poſtulātes ꝯueniūt admittit̉ uariatio ēt ſi poſtulatio ſit pn̄tata ſuꝑiori. nā hic poſtulatio erat pn̄tata ⁊ tn̄ papa dedit ptāteꝫ ab ea recededi ſub certa forma. ⁊ ſic tex. ē hic pro noͣ. ī. c. p̄cedēti.nec hꝫ poſtulatus d̓ quo ꝯquerat̉ cū ius n̄ ſit ſibi queſitū ut predixi. Quid aūt ſi feciſſet aliquas expenſaspreſerti cū ꝯſenſu poſtulantiū nūquid poſſit illas repetere ſecuta uariatione: Inno. ⁊ cōiter doctores ſequētes dicunt ꝙ n̄. qꝛ cū n̄ haberet ius fecit illas noneſt ſine nota ambitionis. Et noͣ bene hoc dictū facitad qōnem amicus tuus expendit aliquid ſimoniaceut tibi ꝯferret̉ certū bn̄ficiū nūquid poſſit a te repetēillas expēſas: dicēdū ē ꝙ non qꝛ iniuſte illas fecit necēt haberet actionē mandati ſi tu mādaſſes illi ut illaſexpēſas face̓t. qꝛ ex turpi mādato nō orit̉ actio. ut inl. ſi v̓o nō remune. in. §. rei. ff. mandati. ⁊ ē gl. nō. īl. qd̓ utiliter. ff. d̓ neg. ge. ⁊ tene mēti hoc dictū ſꝫ r̄ſpectu expenſaꝝ poſtulati uide qd̓ legit̉ ⁊ noͣ. ī glo. in fi.in. c. cupientes de elec. li. vj. ⁊ diſtingue ut ibi. No.xij. ꝙ eligentes nō ſaluāt ꝯſcīam ſuā eligēdo illū cuiꝰplena noticiā nō hn̄t. Et noͣ tex. ī eo ꝙ dic̄ plenā. un̄dicit Io. an. ⁊ bn̄ ꝙ ignota ꝑſona nō eſt eligēda adhoc. jͣ. de cle. ꝑegri. quaſi ꝑ totū. Et h̓ ſeruat̉ ī romana curia ꝙ ſuꝑ idoneitate ꝑſone ibidē ꝓmouēde recipiunt̉ teſtes ¶ Nō. xiij. ꝙ ubi in loco reꝑiunt̉ idoneinō dꝫ p̄fici extraneus. eſt enī qͥs honorandꝰ ⁊ ꝓmouendꝰ in eo loco ubi ſuā ꝑegit etatē. neqꝫ debet alijsobripere ſtipēdia eis debita lꝫ hodie male ſeruat̉. Etuide ī hoc canonem antiquū pulcherrimū in. c. nullꝰep̄s det̉ inuitus. lxj. di. ¶ No. xiiij. ꝙ ubi ꝯcurrit hōeſtū ⁊ iuſtū p̄ferēdū ē iuſtū honeſto. hic enī ꝯcurrebātiſta. nā honeſtas ꝯcurrebat ex ꝑte ep̄i qͥnquecleſien̄.qꝛ honeſtum erat ut potius ꝓmoueret̉ ad ſuā ſedemmetropolitanā ꝙͣ ꝙ unus archiep̄s p̄ficeret̉ aliene ſedi. Itē honeſtius eſt ut quis ꝓmoueat̉ ad maiorē dignitatē ꝙͣ ꝙ trāſferat̉ de pari ad pareꝫ. Sꝫ ex ꝑte achiep̄i colocen̄. ꝯcurrebat iuſticia cū ipſe fuiſſet poſtulatus ab oībus qͣ habebāt ius poſtulandi lꝫ diuerſistꝑibus ꝯſenſiſſent ut ī lr̄a. ¶ Ultimo noͣ ꝙ poſtulatōpōt approbari ex ꝯſenſibꝰ ſingularit̉ ſuꝑueniētibus.naꝫ poſtulatio iſtiꝰ archiep̄i colocen̄. fuit corroborataex ꝯſenſibus ſuffraganeoꝝ poſtca ſingularit̉ accedētibus. qd̓ an poſſit de iure indiſtincte ficri dicaꝫ ſuꝑ gl.penul̓. ¶ In glo. in v̓bo de gr̄a. ibi ne p̄ſumat̉ ſibi iuscauſare in poſteꝝ. Noͣ bn̄ hanc ꝑticula gl. ur̄ enī ſentire ꝙ nō debeat p̄ſumi gratioſa cōceſſio ī exercitio alicuius iuris ſꝫ potiꝰ dꝫ p̄ſumi ꝙ utens intendebat utiiure ſuo. Et facit h̓ ad qōnem. pone ꝙ aliquis fuit inpoſſeſſione iuris eligendi uel alteriꝰ iuris demū excluditur ab exercitio illius iurꝭ petit iſte nunc ſe reſtituobijcit̉ ꝙ gratioſe fuit admiſſus ad exercendum illudius. iſte v̓o negat gr̄aꝫ ⁊ dicit ꝙ ſuo iure fuit uſus. qͣrit̉ cui incūbat onus ꝓbādi an agenti an v̓o excipienti. Inno. refert quoſdam diſtinxiſſe inter iura incorꝑalia ⁊ corꝑalia ut primo caſu p̄ſumat̉ gratioſa ꝯceſſio ſecus in ſecunda. Sed ipſe Inno. tenet indiſtīcteꝙ alleganti gr̄am incūbit onus ꝓbandi. qꝛ exqꝰ qͥsꝓbat ſe fuiſſe in poſſeſſione ⁊ demū abiectum ab eadꝫ an̄ oīa reſtitui cū ⁊ predo ante oīa ſit reſtituēdꝰ.ut in. c. in lr̄is de reſti. ſpo. Et hāc opi. Inno. ſequūtur cōiter doctores. ⁊ mihi placet ītelligendo ꝙ exercuerit tale quid qd̓ de gr̄a non ſolet ꝯcedi. un̄ in iſti:q̄ nō ſolēt de facili ꝯcedi nō p̄ſumit̉ gratioſa ꝯceſſio.ut uoluit ipſe Inno. in pͥma ꝑte ſue glo. ⁊ Bar. ī. l. i.§. hoc īterdicto. ff. de itine. actuqꝫ pͥua. In his v̓o qͦſolēt gratioſe ꝯcedi nō p̄ſumit̉ ꝙ quis ītēdit uti iureſuo niſi ꝓbet̉ ſaltē ꝑ indicia. pone exemplū amicꝰ florētinꝰ qn̄ ueniebat ad hāc ciuitatē ſenen̄. ſolitus crathoſpitari in domo amici. dicemꝰ ne ꝙ ꝑꝑ aliqͥs uicesacquiſiuerat poſſeſſionē hoſpitādi: certe dicenduꝫ qnon qꝛ h̓ ſolet concedi ex quadā amicitia. unde nonē preſumendum ꝙ iſte fuerit paſſus illū uti iure hoſpitandi tanꝙͣ iure ſuo. ut noͣ. Inno. ī. c. cum eccleſiade cā poſ. ⁊ proprie. Et idē dic qn̄ extraneꝰ a collegitfuiſſet admiſſus ſolum ī capl̓o ſꝫ n̄ dedit uocē ī electone. nam per h̓ non debemꝰ preſumere ꝙ iſte ītendauti iure ſuo ⁊ ꝙ poſſeſſionē queſiuerit ītereſſendi qꝛde gr̄a ſolet ꝯcedi nuda. ītereſſentia ſine datione uocis. Et facit qd̓ noͣ. Gar. ī. d. §. hoc int̓dicto. Et īſtaih̓ Inn. circa acqͥſitionē iuriū īcorꝑaliū quā mam tractauit ī uarijs locis preſertim h̓ ⁊ in. c. in lr̄is d̓ reſti.ſpo. ⁊ in. c. cum eccleſia de cauſa poſ. ⁊ ī. c. ij. de ī ite.