trāſfertur poſſeſſio ꝑ īueſtituram. ut ī. l. qd̓ meo. ff. d̓acqͥr. poſ. nā oſtēlēdo rē oculo ⁊ tradēdo uerbo perinueſtiturā uidet̉ trāſlata poſſeſſio ⁊ no bene hunc caſum. h̓ tn̄ n̄ ꝓcederet ſi nūcius miſſus a iudice ul̓ abep̄o h̓ faceret. ut ſingulariter dicit ſpe. in ti. de pͥmo ⁊ſecūdo decre. ī. §. iam de effectu in pͥn. ubi dicit ꝙ ſinūcius miſſus a iudice ut mittat aliquē ī poſſeſſionēpluriū reꝝ poſuit illū in poſſeſſionē unius al̓s uerouoluit poſſeſſiones trāſfere oculo ⁊ uerbo puta dicendo pono te etiā ī poſſeſſionē illarū rerū ꝙ ꝓpt̓ hocnō eſt trāſlata illarū rerum poſſeſſio qꝛ eſt cōtra regulam iuris de qua. sͣ. nec ob. l. quod meo. quia loqͥturqn̄ ille qui tradidit uerbo ⁊ oculo erat in poſſeſſioneſꝫ nunciꝰ nō eſt ī poſſeſſione. ⁊ eſt dictū ſingulare etnō tradēdū obliuioni. Ita ego ultra alios limito illd̓dictū Cōpo. ⁊ Io. an. Sed diceres tu idem uidet̉ incollatore. nā collator non ē ī poſſeſſione bn̄ficij ⁊ tn̄uolunt doc. ꝙ per inueſtiturā factā in conſpectu beneficij tranſferat̉ poſſeſſio. Ad quod ſaluando illud dictū rn̄deo ꝙ collator regularit̓ habet cuſtodiā beneficij uacantis. glo. eſt notabilis ⁊ ſingularis in. c. cumuos. de offi. ordi. Item ītellige ꝙ oculo ⁊ uerbo trāſferat̉ poſſeſſio qn̄ aliꝰ non ē in poſſeſſione. nā ꝑ illaꝫtraditionē fictam nō pt̄ priuari ſcd̓s poſſeſſione ſua.Ita notabiliter uoluit Compo. ⁊ facit tex. in. d. l. qd̓meo. in. §. ſi uenditorē. niſi prius fuiſſet lata ſnīa ꝯͣillū poſſeſſorē ẜm cūdē Cōpo. Aut inueſtitura fit inabſentia bn̄ficij: ⁊ tūc nō tranſfert̉ poſſeſſio ꝑ regulāſuperiꝰ dictā. ⁊ tenet hic Inno. allegās. l. ſi ex ſtipulatiōe. ff. de acqui. poſ. que bene facit. ſꝫ meliꝰ facit iudicio meo. l. predia. ff. eo. ubi plꝰ ꝓbat̉ ꝙ ſi extra conſpectū rei ego dixi do tibi talē reꝫ ⁊ trado nō trāſferꝭ̉ꝑ hoc poſſeſſio ſꝫ uidet̉ data poteſtas intrādi poſſeſſionē ꝓpria auctoritate. ut in. d. l. predia. ⁊ ita uoluitBar. poſt alios ibi. ⁊ in. l. ij. C. de acquir. poſ. Ideꝫdicit Aęo ut refert hic Inno. in īueſtitura ut ꝑ eū det̉poteſtas ingrediēdi poſſeſſioneꝫ propria auctoritatequod bene noͣ. Nunquid aūt obtinēs titulū bn̄ficijpoſſit ingredi poſſeſſionē ꝓpria auctoritate. no. ī. d.c. trāſmiſſaꝫ. ⁊ ibi dico. ⁊ hoc quoad primū exemplū:¶ Secundū exēplū in traditiōe clauiū. ut in. l. clauibus. ff. de ꝯͣhen. emp. alle. in gl. Aduerte debes enīintelligere ꝙ claues tradunt̉ apud ipſam ſtationem:ſeū apud ipſā domū. nā tūc uidet̉ tranſlata poſſeſſioeoꝝ que ſunt ſub clauibꝰ licet aliter corporaliter nonapprehēdat̉. ¶ Tertiū exemplū in uiſu ⁊ loquit̉ gl.nimis generalit̓ ſꝫ d̓bes intelligere. ut. sͣ. dixi qn̄ uiſuoſtēdit̉ ⁊ v̓bo tradit̉. ⁊ ita loquitur lex qd̓ meo alle.in glo. ¶ Quartū exemplū ſi rē meaꝫ penes te depoſita tibi uendo. ⁊ idem dic ſi alio titulo erat penes teut inſti. de re. di. in. §. interdū. Et ex hoc habes caſū⁊ quaſi regulā in qua ex ſolo titulo trāſfert̉ dominiūetiā in priuatū quando .ſ. poſſeſſio uel detentio eratpenes contrahentem. ¶ Quintum exempluꝫ ī tituloconſtituti. ⁊ iſte eſt caſus quottidianus. nam ſiquisrem ſuam quam uendidit uel donat uult poſſiderenomine alterius incontinenti tranſfert̉ poſſeſſio ciuilis in illū. ut in. l. quedā. ff. de rei uendi. ⁊ ideo notarij quottidie apponunt in inſtrumētis iſtam clauſula⁊ dicunt ꝙ tranſfert̉ uera poſſeſſio ⁊ dominiū adeoꝙ ſi iſte poſtmodum uenderet uel donaret alteri ettraderet ſibi poſſeſſionem nihilominus primus eſtpotior. ⁊ ita uoluit Io. an. ī addi. ſpe. in ti. de emp.⁊ uendi. in. §. i. v̓. ⁊ h̓ ſcias. notant aliqui doct. in. l.quotꝭ. C. de rei uen. ⁊ Bar. in. l. ſi is qui ꝓ emptore.ff. de uſuca. ⁊ uidetur tex. notabilis in. l. certe. ff. deprecario. ubi probatur ꝙ uere tranſfertur poſſeſſioper ti. conſtituti. ¶ Sextum exempluꝫ ſiquis conducit rem ſuam ab illo. iſte tamen caſus poteſt cōprchedi ſub precedenti. qꝛ cum ipſe poſſideat noīe ꝓprioconducendo ſcienter ab illo uidetur uelle poſſiderenoīe illius. ſecus dic ſi ignorāter. nō .n. ualet ꝯductōrei mee ignorāter facta. ut. ī. l. qui re ꝓpriā. C. locati.uide plene ꝑ Bar. in. l. ſi rē aliquā. ff. d̓. acqui. poſſ.Adde aliud exemplū cū quis trāſfert rē in aliū retento ſibi uſufructu. ut ī. l. quiſqͥs. C. d̓ dona. Adde alid̓cū recipit̉ pēſio de cōſenſu poſſeſſoris. ut in. c. cuꝫ ueniſſent prcalle. ⁊ ibi pleniſſime iſtū caſū diſtīguo. Adꝓpoſitū ergo cū multis caſibus. sͣ. dictis artificio iurtranſferatur poſſeſſio ſine apprchenſione corporali.Ita ponit cōſuetudo que eſt altera lex inducere tranlatōem poſſeſſionis inducendo iſtā ſolēnitatē de quahic nec credas hoc ſpeciale in eccleſia. nā idē eēt ſi int̓laicos hoc induceret cōſuetudo qd̓ ſētiūt hic doc. ⁊ clarius do. An. hic tꝫ. hoc etiā uidētur cōludere rōes ſuperius dicte ⁊ ꝑ h̓ habes clare maͣm expeditā huiusc. que ſolet difficilis reputari. Ad p̄dicta adde dictumInno. in. c. in litteris de reſti. ſpoli. ubi noͣbiliter dicitꝙ hodie ex generali cōſuetudine ꝑ inſtallatōeꝫ factāin certa ſede uidet̉ acquiſita poſſeſſio illiꝰ dignitatisſcū beneficij. dicit tn̄ ꝙ ubi cōſuetudo non ſeruat̉ adunguē nihil traſfert̉. ⁊ iō ſi inſtallaret̉ in alia ſede ꝙͣſolita nō trāſiert̉ poſſeſſio ⁊c̄.Nō ualet cōſueD nōſtram. cudo ut ſnīa anō ſuo iudice lata teneat uel ſic. Nō ualetcōſuetudo ut ī cauſis eccleſiaſticis dictū populi ꝓ ſnīa teneat̉. Cōis diuiſio. ſecūda ibi nos igit̉.¶ Nō pͥmo ꝙ lꝫ ex ꝯſuetudine poſſit acquiri iuriſditio. ut in. c. cū cōtingat de. fo. cōpe. ⁊. ix. q. iij. cōqueſtus. nō tamen ualet ꝯſuetudo ut ſnīa a nō ſuo iudce lata teneat. eſt .n. irrationabile ut ualeat ſnīa a nōhn̄te iuriſditōnē. ¶ Noͣ. ẜ̓o ꝙ ſnīa n̄ dꝫ ferri ad ꝯſiliūſapiētū ⁊ īſipientū. a ꝯͣrio ergo facit iſta littera ut adꝯſiliū ſapiētis poſſit ꝓpriꝰ iudex ferre ſnīam de quoplene dicemus in. c. ſi ꝓ debilitate de offi. deleg. ⁊ ꝑBar. in. l. j. §. ſi plures. ff. de exercitoria. Nō tertōꝙ dictio in qn̄qꝫ ſtat priuatiue ut hic in uerbo inſipiētibus quaſi nō ſapiētibus. qn̄qꝫ ſtat augmentatiue.ut noͣ. ī. c. j. jͣ. de fideiuſ. iuncta gl. ī. l. gallus. §. ille caſus īdifficilis. ff. de li. ⁊ poſthu. qn̄qꝫ nihil operat̉. utnoͣ. ī. c. nobis. jͣ. de iurcpa. ¶ Nō ultīo ꝙ ꝯſuctudoinimica canonibꝰ preſumit̉ irrōnabilis prima fronte.Et ad h̓ tene menti iſtū tex. facit ad ea que dicā. jͣ. inc. fi. ¶ Opp. ꝯͣ tex. in eo ꝙ in fine papa ꝯcedit facultatē iſti ep̄o libere iudicādi. nam ſi ꝯſuetudo erat inrōnabilis non crat opus aliqua conceſſione. qꝛ fruſtra precibus īplorat̉ qd̓ iure cōi concedit̉. l. j. C. detheſauris li. x. ⁊ ī. c. j. sͣ. de reſcriptꝭ iūcta gl. So. Io.an. exponit tex. ibi concedimus .i. a iure ꝯceſſum ceoſtendimus quaſi dicat ꝙ papa non conceſſit de nouo ſed declarat cā cōpetere conſuetudine non obſtate ⁊ forte papa fecit hoc ad cautelam iſtius ep̄i ut ſiceſſet tutus apud populū. ¶ In gl. i. ibi nec iſtud ē īcōueniēs. ¶ Ao bene glo. ꝙ qn̄qꝫ eſt utile ī facto dubio exquirere ꝯſiliū a pluribꝰ tā litteratis ꝙͣ illitteratꝭtā ſapiētibꝰ ꝙͣ inſipiētibꝰ. nā qn̄qꝫ parū ſapientes habēt ī certa re eleuatū ītellectū ⁊ ingeniū ⁊ acutius ſciūt diſcutere ⁊ decide̓ unū caſuꝫ ꝙͣ oēs ſapientes ſicutnarrat h̓ Io. an. de fatuo pariſien̄. qͥ d̓cidit qōnē miro mō īter tabernariū ⁊ quēdā pauperē a quo tabelnarius uolebat extorquere pecuniā qͥ comederat panē ad odorem aſſati. naꝫ ſoluit illi ex ſono unius denarij tornēſis. quā qōnem non potuiſſet cato meliusdecide̓ ad ſatiſfaciēdū animis īprudentū. ſed ſolue hͦꝯͣrium ꝓut hr̄ in glo. ſequenti. ¶¶ In glo. fi. ibi niſi īcā recōuentōis. Aduerte qꝛ glo. nō ꝯgrue excipit iſtucaſū ⁊ ſequētē qꝛ ꝑ recōuentionē ⁊ ꝓrogatione iurūditꝭ. efficit̉ ille iudex ⁊ ſic non reperit̉ ſnīa lata a nonſuo iudice ſed potes excipere caſum ẜm Hoſti. ꝯtentum in. c. ſi diligenti d̓ foro. compe. ⁊. xi. q. i. inolita.⁊. c. placuit. ubi ſententia lata a iudice ſeculari cōtraclericum