ꝯcludit ꝙ trahēs aliquē ad diuerſos iudices ſuꝑ eo.negocio nō dꝫ ꝑdere cāꝫ lꝫ in expēſis cōdēnari. ut inl. i. h̓ alle. ponit caſū ſpālē. ⁊ latius hāc maͣm tetigi īd. c. ex tenore. ⁊ iudicio meo h̓ vr̄ caſus ꝙ nō dꝫ ꝑdēcīꝫ cū papa mādet iſtū cōdēnari in expēſis ⁊ ī ꝑditione ℟pti. ergo ſecꝰ reſpectu cāe. ⁊ tene hoc ultimū mēti. ¶ In glo. in uerbo ſuꝑ pluribꝰ in fi. Ex hac glo.pn̄t elici due qōnes. prīa nunquid diſpoſitio hꝰ tex.habeat locū in realibus actionibꝰ. ⁊ eodē mō pōt q̄riquoad effectū. c. diſpēdia de reſcrip. ī. vi. cū ibi reſcripta annullēt̉ ipſo facto īpetrata ꝯͣ cūdē ſuꝑ pluribusactiōibꝰ ꝑſonalibꝰ. ⁊ ī hac. q. glo. tꝫ h̓ ꝙ nō. ⁊ multih̓ tenuerūt ꝙ nō dꝫ fieri extēſio cōſtitutiōis odioſe etpenalis. ſed Hoſti. hic ⁊ in. d. c. diſpēdia. diſtīguit ꝙaut cōmodiꝰ pn̄t tractari apud unū iudicē ⁊ hꝫ locūdiſpoſitio iſtorū iuriū etiā in realibus. ſecūs ſi nō cōmodiꝰ. utputa qꝛ res ⁊ teſtes ſunt ī uarijs locis. Io.an. dicit ibi ꝙ diſpoſitio ē obſeruāda ī realibꝰ. ſꝫ nonhꝫ locū pena illiꝰ. c. ⁊ ē h̓ dictū ſingulare ī maͣ extenſiōis ut dicamꝰ ꝙ diſpō pēalis dꝫ extēdi ex idētitaterōis reſpectu ſtatuti .i. ut obẜuet̉ ipſū ſtatutū. ſꝫ n̄ dꝫextēdi quoad penā. ut ſi de facto non fuit obẜuata diſpō cōmittat̉ pēa cū ī hac maͣ extēſionis Io. an. fuitſibi multū ꝯͣriꝰ maxīe ī gl. ſuis. ⁊ uide ꝙ ipſe noͣ. ī regula in penis de re. iur̄. li. vi. in mercū. ⁊ glo. in. c. cōſtitutionē de regula. li. vi. ⁊ in. c. ī fidei feruorē de hereti. eo. li. ⁊ ī cle. i. de ele. ſed mihi plꝫ ꝙ ubi pt̄ apparere de rōe legis ꝙ tūc ex idētitate rationis dꝫ extediet quoad penā. Ad hoc allego tex. notabilē ī. l. ij. in§. ꝙ ſi ut curatores. ⁊ ī. §. quid ſi deceſſerit. ff. ad terculia. ubi hoc ꝓbat̉ aꝑtiſſime. Ad idē bonꝰ tex. in. l.libertū in. §. ſenatꝰ. ff. de ritu nup. niſi ex hoc dicasꝙ illa ſit īpetratio extēſiua qꝛ īmo ē ītēſiua ⁊ ītellectiua qꝛ lex nō ē aliud ꝙͣ ipſa rō legis. ut ꝓbat̉ in. l. nōdubiū. C. de legibꝰ. ⁊ ibi ꝑ Bal. ⁊ in regula fi. de re.iur. li. vi. ⁊ ibi ꝑ Di. vn̄ queadmodū corpꝰ regulat̉ab aīa: ita ⁊ ipſa lex regulatur rōe legis ⁊ nō a v̓bis.nā uerba legis reſtrīgūt̉ ⁊ ampliant̉ ad limites rōisipſiꝰ legis ut eſt pulcher tex. ī. l. cū pater. ī. §. dulciſſimis. ff. de le. ij. ⁊ tex. ī. l. pater filiū. §. fundū. ff. d̓ le.iij. ⁊ facit qd̓ noͣ. Bal. ī. l. ſcire. ff. d̓ excu. tu. ⁊ lꝫ Bar.dixerit ī auc̄. quas actiōes. C. de ſacroſan. eccle. ꝙ exidētitate rōis nō dꝫ īduci legū corruptio. multi tn̄ dixerūt ꝯͣriū. ⁊ tꝫ gl. ī. d. auc̄. quas actiones. ſeu ī. l. fi.eo. ti. Itē illud dictū Bar. ꝓcedit qn̄ ratio legis nō ēexpreſſa al̓s ſecꝰ. ⁊ ibi limitauit Bal. illd̓ dictū Bar.⁊ plꝰ ego puto ꝙ etiā ſi ratio nō ſit expreſſa ī. l. tn̄ exquo nō pōt elici niſi una ratio naturalis ⁊ īdubitatadꝫ fieri extēſio ad limites illiꝰ rōnis qꝛ preſumenduꝫeſt legiſlatorē fuiſſe motū ex ratione naturali. ut noͣ.ſentit glo. in. l. tale pactū. ff. de pac. ⁊ h̓ quod. sͣ. dixiuidet̉ tenere noͣbilit̉ Bal. in. l. maximū uitiū. C. de libe. prete. ⁊ Li. poſt Pe. in. d. l. nō dubiū. ⁊ in. l. i. C.que ſit lon. conſue. ⁊ ita cōperui me in. q. facti conſuluiſſe. ¶ Ex his cōcludo primā queſtione qꝛ ubi eſteadē ratio in realibꝰ que ē in ꝑſonalibꝰ hꝫ locū diſpoſitio iſtiꝰ tex. ⁊. c. diſpedia. ⁊ adde ad predicta gl. ſingularē in. c. i. de temp. ordi. li. vi. que ſingularis eſtad iſtā materiaꝫ extēſionis. ⁊ hanc diſtinctionē ꝯmoditatis quam feci in realibus habet locum etiā ī ꝑſonalibꝰ. licet Compo. aliud hic ſenſerit. ſed Hoſtie. ⁊Io. an. poſt eum uidētur tenere hoc in. d. c. diſpendia. ⁊ quanꝙͣ ille tex. apponat penā ſine diſtinitionocōmoditatis. tn̄ qꝛ iſtud. c. diſtīguit ⁊ fundat ſe ſupercōmoditate non eſt abſurdū ut illa conſtitutio nouarecipiat interpretationē ⁊ qualificet̉ ẜꝫ iſtā diſpoſitōꝫantiquā. ar. ī. l. nō eſt nouū. ⁊. l. nā ⁊ poſteriores. ff.de legi. ⁊ noͣ. h̓ ī maͣ īterpretationis. ut ſi lex atiqualoquat̉ qͣlificatiue lex autē noua appōit maiorē pena⁊ nō replicat qͣlitate legis ātique. ſatis enī ē ꝙ ꝓuidꝫde geauiori pea qd̓ eſt ſingulariter notādū. ⁊ facit qd̓nō. Bar. ī. d. l. nā ⁊ poſteriores prealle. ⁊ ꝑ hec etiaꝫexpeditur ſecūda qō que tacite pōt colligi ex iſta glo.¶ In gl. ī. v̓bo lr̄as ī fi. no iſtaꝫ gl. ſingul̓r ⁊ ī effectuquerit nūqͥd corā pluribꝰ ordinarijs poſſim aliquemtrahere eodeꝫ tꝑe ſuꝑ diuerſis actōibus uel ſuꝑ unatrahere corā d̓legato ⁊ ſuꝑ alia corā ordinario. ⁊ ponit hec glo. opi. ꝯͣrias ⁊ poſtremo reſidet ꝙ hoc fierinō pōt ſicut nec corā diuerſis iudicibꝰ delegatis. ⁊ ſicglo. uult extēdere id qd̓ dicit ī delegato ad plures ordinarios ⁊ ad legatū ⁊ ad ordinariū ſimul. ſꝫ Inn.⁊ Cōpo. tenēt ꝯͣriā ſnīaꝫ. nā ſi ꝯuenio te corā d̓elegato ſuꝑ una actōe ſi nō poſſeꝫ te ꝯuenire corā ordinario ſuꝑ alia fruſtraret̉ iſta mea actio cū nō cōprehendat̉ in reſcripto ⁊ ſic nō poſſeꝫ te cōuenire corā delegato. ut in. c. cū olim. jͣ. de offi. delega. Ego ſic dicerēꝙ aūt qͥs uult trahere eūdē corā diuerſis ordinarijsſuꝑ pluribꝰ actōibus q̄ cōmodiꝰ poſſūt tractari apudunū ⁊ tūc hꝫ locū opi. huius glo. naꝫ ex idētitate rationis dꝫ fieri extēſio huius. c. maxime cū hoc cōtineat in ſe magnā equitatē. ar. ī. c. cū dilecta de ꝯfir. uti.ubi bonꝰ tex. aut uolo te ꝯuenire corā delegato ⁊ ordinario. ⁊ tūc aut prius incepi te ꝯuenire corā ordinario ⁊ obſtat exceptio ſic ſi uolo conuenire tc corā delegato ſuꝑ alio dūmodo poſſim cōmode coraꝫ ordinario iſta actionē ꝓmouere. ar. huius tex. aut pus ꝯuni te corā delegato ⁊ tūc hēat locū opi. Inno. ut poſſim trahere te ſuꝑ alio corā ordinario ne actio mea īterim fruſtraret̉. ⁊ maxime hoc ꝓcedit ſi uolo te ꝯuenire ſuꝑ actōe corā ordinario exorta poſt impetrationē reſcripti? ¶ In gl. antepenulti. nō gl. ꝓ ītellectuilliꝰ auctētice ⁊ ꝯnter. uide qd̓ noͣ. Io. an. ī. d. c. diſpēdia. ¶ In glo. fi. ibi ꝙ iſti ijdē iudices. nō bene gl. qͦꝯtinue allegat̉ ꝙ lꝫ iudex d̓elegatꝰ perpedat reſcriptūnō ualere nihilominꝰ annullādo reſcriptū pōt cōdēnare actorē ī expēſis qꝛ quoad iſtud incidēs ē iudexad hoc hodie ur̄ tex. cū gl. ī. cle. j. jͣ. e. ti. Et idē potesdicere eadē rōe in ordinario cuius iuriſditio declinatur a reo qꝛ lꝫ iudex ꝓnūciet ſe nō eſſe iudieē rei pōtnihilominus cōdēnare actorē in expenſis qꝛ ſicut eſtiudex ſuꝑ illo incidenti an ſua ſit iuriſditio. ut ī. c. ſuꝑlr̄is ⁊ qd̓ ibi dixi. sͣ. eo. ita eſt ſuꝑ acceſſorijs ad ipſumincidēs. jͣ. d̓ offi. delega. prudētiā. Aduerte tn̄ ad unānotabile limitatōeꝫ Pe. quā ſequūtur cōiter doc. h̓ etSpeculator ī ti. de expēſis in. §. iuxta. v̓. ix. dicit .n.cautum eſſe ut prius iſte iudex ꝯdēnet in expenſis ⁊poſtea ꝓnūciet reſcriptū nō ualere. nā ſi prius ꝓnūciaret reſcriptū nō ualere nō poterit poſtea ꝯdēnarein expeſis qͣſi ꝑ ꝓnūciationē deſierit eſſe iudex. Sedego hoc dictū nō ſoleo ſequi. Et credo firmiter ꝙ deiure nō ſit uerum. Et primo allego caſū fore expreſſum in ꝯriū in. c. cuꝫ appellationibusⁱ de appella. lj.vj. ubi dicit tex. ꝙ iudex appellationis pōt ꝓnūciareappellationē friuolam ⁊ ꝯdēnare appellaiorē in expēſis nedum in eo tꝑe ſꝫ ꝑ totā illā dic̄ qꝛ in iſtis acceſſorijs durat iuriſditio iudicis ꝑ totā illam diē. ut ibi⁊ in. l. Paulus. ff. de re iudicata. Ecce ergo ꝙ ꝓnūciādo appellationē friuolā ꝓnūciauit per ꝯn̄s nō eēiudice. ſꝫ qꝛ habebat iuriſditionē ſuper illo incidentpōt ꝯdenare etiā in expēſis. ita dico in ꝓpoſito ꝙ īſit neceſſe ut prius fiat ꝯdēnatio quinimo poſſet ficripoſt ꝓnūciationem ꝑ totā illā diē. Iteꝫ probo rōneꝓnūciando reſcriptū nō ualere pronūciat ſolū ſe nōhr̄e iuriſditionem in principali non autem ī incidentiīmo eo ipſo ꝙ ꝓnūciet ur̄ fateri ſe habere iuriſditōeꝫī incidenti ergo poteſt poſtea ꝯdēnare ī expenſis cuꝫiſtud ſit acceſſorium ad illam qōnem incidente ⁊ hecbn̄ nō. ¶ In eadeꝫ glo. ibi dūmodo petitū fuerit abeis. nō glo. qꝛ ſingularis eſt limitans multuꝫ. l. ſancimus. C. de iudi. ut id qd̓ dr̄ ꝙ iudex non condenanspartē ī expēſis tenetur reſarcire de ſuo habet locū qn̄expēſe fuerūt petite ꝑ partē. ⁊ rō huius dicti eſt quia