ſic ille ē fidedignꝰ. al̓s aūt n̄ credo ordinariū ſuꝑſedere debere. qꝛ dcm̄ uniꝰ leuis n̄ īducit iuſtā cāꝫ credendi maxīe ut ꝑ tale dcm̄ qͥs retardet exequi mādatumſuꝑioris. ad h̓. c. lꝫ ex quadā. jͣ. de teſti. iūcto. c. īquiſitōi d̓ ſen. exco. Quid āt ſi unū ē r̄ptū ſꝫ ꝑs excipit corā ordīario r̄ptū eē ſurrepticiū nūqͥd dꝫ ordīariꝰ ſuꝑſedē mādato. doc. dicūt ꝙ n̄. qꝛ h̓ exceptio ē ꝓponeda corā iudice d̓legato cū ſumꝰ exͣ termīos iſtiꝰ. c. ⁊ ordinariꝰ dꝫ parere delegato. d. c. ſiqn̄. An aūt h̓. c. hēat locū in lr̄is gr̄oſis ut cū executores ad bn̄ficia mandāt ordiario ꝯͣria. Io. an. ſēſit h̓ ꝙ ſic. dic̄. .n. ꝙ h̓. c.quotidie practicat̉ ī lr̄is gr̄oſis. ⁊ aꝑtiꝰ hͨ tꝫ. jͣ. e. ti. ī. c.mādatū ubi aliqua dicent̉ de hac maͣ. tꝫ Spe. ī. ti. deact. ⁊ petꝭ. §. ſuꝑ actōibꝰ. v̓. j. ⁊ h̓ noͣ. An āt h̓. c. hēatlocū ī duobꝰ ordīarijs mādātibꝰ ꝯͣria. ut ſiqͥs hꝫ duosordinarios unꝰ mādat illū excōicare aliꝰ mādat eumabſolutū uel n̄ ligatū ꝓnūciari. dic̄ Inn. ꝙ n̄. qꝛ parī parē n̄ hꝫ īperiū. iō n̄ pōt unꝰ ordinariꝰ retractaregeſta ꝑ aliū niſi alit̓ eēt maior. utputa qꝛ legatꝰ papecui pͥº ē parendū. uide tu ad hāc maͣꝫ qd̓ noͣ. Inn. īc. cū iā dudū de p̄bē. ubi tractat quid ſi duo ordīarijmādāt ſubiecto ꝯͣria ⁊ ꝑ hͦ hēs claꝝ ītellectū huius. c.¶ In gl. iij. ibi ſi āt aliꝗͥd ſubijcit. uult gl. ꝙ in hac cognitōe ſeu īformatōe ordīariꝰ dꝫ audire allegationesꝑtiū. Sꝫ Hoſt. ⁊ Io. an. ſentiūt oppoſitū. ⁊ h̓ ueriꝰ.qꝛ lr̄a iſta īnuit ꝙ ſolū inſtruat̉ ex inſpectōe lr̄aꝝ itaꝙ nil hr̄e dꝫ a ꝑtibꝰ ne uideat̉ iudex int̓ eos. ⁊ ſi ex īſpectione ipſaꝝ lr̄aꝝ clare ꝑcipit pͥmas reuocatas ꝑpoſteriores dꝫ parē ſcd̓is iudicibꝰ. ſꝫ ſi ꝯſtat ꝙ ſcd̓e n̄reuocāt prīas dꝫ parē prioribꝰ. ſi v̓o dubitat dꝫ ſuꝑſedere donec iſta ꝯtentio ſopiat̉. ẜm tenorē. c. paſtoral̓sͣ. e. Sed circa h̓ dubitat̉. quid ſi iudex delegatus uelexecutor excōicat ordinariū niſi ſibi paruerit. So. dic̄Inn. ꝙ aut ordinariꝰ ꝓbabil̓r dubitat de p̄ualiditate lr̄aꝝ ⁊ ꝓcedē uult ꝓut hͨ dr̄. ⁊ ic̄ n̄ tꝫ excōicatio qꝛ īh̓ caſu ordinariꝰ n̄ reſiſtit delegato nec turbat ſuaꝫ iuriſditōeꝫ ſꝫ h̓ facit auc̄te legis .ſ. hꝰ. c. xxiij. q. iiij. quipetāt ⁊. l. gracchꝰ. C. de adul. qd̓ dicit ꝓcedē ēt ſi ſapientior n̄ dubitaret. ſꝫ ſi īprobabilit̉ diceret ſe dubitare ubi dubitandū n̄ ē. uel uellet exeqͥ tāꝙͣ certꝰ d̓ reuocatōe ubi certꝰ n̄ ē tꝫ ſnīa excōicatōis qꝛ turbat h̓ cāuiuriſditōem alteriꝰ. ⁊ dicit h̓ ꝓcedere et ſi poſtmoduꝫapꝑeat iuriſditionē pͥmi iudicis eē reuocatā ⁊ h̓ qꝛ indubio hēbat iuriſditionē qd̓ bn̄ noͣbis. ¶ In ea. gl.ibi qꝛ n̄ ꝯſtat an ille iudex hēat iuriſditōeꝫ. nō bonaꝫlimitationē ad illā lr̄am ut iudex ī dubio potiꝰ abſoluat ꝙͣ ꝯdēnet. ꝓcedit .n. qn̄ certū ē de iuriſditōne debētis iudicare. ſꝫ reſpcū illiꝰ qͥ hēret exequi exquo dubitat quis illoꝝ ſit iudex n̄ dꝫ parē magis ad abſoluēdū ꝙͣ ad ꝯdēnādū. ¶ In gl. ī v̓bo ẜo loco in fi. dicitIo. an. ꝙ gl. n̄ ſoluit ꝯͣriū ſꝫ potiꝰ reſpicit ip̄ꝫ quare.quaſi dicat de h̓ q̄rimꝰ qͣre iſti denūciant̉ abſoluti uigore ſcd̓aꝝ r̄aꝝ exquo ꝑ prīas fuerūt excōicati. Hoſt.ſoluit ꝙ id qd̓ fit auc̄te ueri r̄pti n̄ dꝫ reuocari. ut ī. d.c. audita. ſꝫ id qd̓ fit auc̄te putatiui ul̓ reuocati r̄pti dꝫreuocari ut h̓. hec ſol. n̄ ē bona. qꝛ. c. audita. loquit̉ d̓geſtis auc̄te r̄pti reuocati an̄ cognitā tamen reuocatōnē. Uin. dicit ꝙ iſte tex. loquit̉ ī ſnīa excōicatōis quen̄ ē ꝑpetua ſꝫ dꝫ reuocari exquo excōicatꝰ uult pare.ꝯͣriū ꝓcedit ī geſtis ſuꝑ principali. ⁊ h̓ ſol̓o pt̄ tollerari. uel tertio ẜm do. An. h̓ iudices pͥmi ſciebāt cauſaꝫiſta ꝯmiſſaꝫ ſcd̓is. iō n̄ tꝫ quicquid ipſi egerūt pꝰ notareuocationē. ſꝫ ī predcō. c. audita. pͥmi iudices ignorabat. ⁊ hͦ ſol̓o eēt bona ad ꝯͣriū. Sꝫ ſoluendo iſtamgl. ego dico ꝙ h̓ n̄ reuocat̉ factū auc̄te pͥmi r̄pti īmopotiꝰ ꝯfirmat̉. qꝛ ſcd̓i iudices abſoluēdo ⁊ mādandoꝑtē ꝓnūciari abſolutā uident̉ fateri excōicatōeꝫ latāab alijs tenuiſſe. qꝛ abſolutio p̄ſupponit uīculū ⁊ ip̄imet pͥmi iudices ſtāte eoꝝ iuriſditōne abſoluiſſent ſiꝑs uoluiſſet parere iuri corā eis. ⁊ quicquid ſit d̓ maͣē dicendum ut dixi in. c. ceterum. sͣ. eo. ⁊. d. c. auditaQn̄ ī r̄pto pl̓aL ī ex litterlo. grrat ouuerſos effectꝰ oꝑātia n̄ ſuffic̄ īpetrāti alteꝝ ſolū ꝓbar̄ ad utrūqꝫ effectū ꝯſequēdū. ⁊ ſūtue ꝑtes. pͥmo ponit̉ ꝯſultatio. ẜo rn̄ſio ibi nos. Secūda ſubdiuidit̉ ī tres. Nā prīo pōit r̄latōeꝫ poꝝ iudicū. ẜo ibi nos igit̉ ꝯmiſſiōcꝫ fc̄aꝫ ſcd̓is iudicibꝰ. Pº ibiueꝝ dubitationē emergētē ¶ Nō prīo ar. iudicē poſſeface̓ rōe ꝯtūacie fructꝰ rei petite ſeq̄ſtrari ⁊ ꝯtumaceꝫexōicare rōe ꝯtumacie ⁊ ſic a pͥncipio īpone̓ dupliceꝫpenā qd̓ ē ꝯͣ. c. qm̄ ī fi. ut li. nō ꝯte. iō cōit̓ tenet̉ ꝙ iſtiiudices ī hͦ n̄ bn̄ ꝓceſẜūt. Sꝫ dic ut dicā ſuꝑ glo. ij. ⁊modica poſſūt colligi ſuꝑ iſto tex. qꝛ ꝓ maiori ꝑte cōtinet ſc̄i narratiōeꝫ? ¶ Nō ẜo ꝙ ꝑꝑ uitiū falſitat et cōmiſſe circa lr̄as īferiorū iudicū pōt clericꝰ priuari bn̄ficio ſuo. plꝰ dico ꝙ ſi age̓t̉ crīal̓r ſuꝑ h̓ uitio falſitatꝭ clericꝰ falſariꝰ dꝫ d̓poni et ab ordīe ⁊ puari oībꝰ bn̄ficijs⁊ detrudi ī mōaſterio ad agēdū pnīaꝫ. ut ī. c. ſiqͥs. l.di. ⁊ grauiꝰ pūirct̉ ſi falſaſſet lr̄as papc. qꝛ debet tradi curie ſeculari. ut ī. c. ad falſarioꝝ. jͣ. de cri. fal. ⁊ ex h̓⁊ ex illo tex. colligo ar. optimū ꝙ lꝫ delegatꝰ pape gerat uices ipſiꝰ pape n̄ tn̄ dꝫ ita acrit puniri uitiās ſcufalſās lr̄as delegati ſic̄ falſās lr̄as ipſiꝰ pape. Quid ātī falſāte lr̄as pͥncipis īferioris. dic ut ī. c. ad audiētiā d̓cri. fal. ¶ Nō t̓tō ꝙ cl̓a ſi ita ē ī fi. poſita dꝫ referri adp̄cedētia ẜm qͣlitatē negocij. nā ſi ſufficit ꝙ referat̉ adꝓxīa ẜꝫ ſubiectā maͣꝫ n̄ ꝯcernit ſuꝑiora. ſecꝰ āt ſi maͣſubiecta expoſtulat ut oīa ꝯcernat. nā ut h̓ uideſ h̓ cl̓aī fi. lr̄aꝝ poſita ꝯcernit ſolum uitium falſitatꝭ quoadeffectū ut falſariꝰ puct̉ bn̄ficio. ſꝫ quoad h̓ ut ꝯferat̉ īpetrāti refert̉ ad oīa p̄cedētia. Quid aūt ī dubio dicēdū ut pl̓e dixi ī. c. ẜo reqͥris d̓ ap. ⁊ ꝑ Bar. in. l. p̄torij. ff. vi bo. ra. ¶ In gl. ī v̓. ſcq̄ſtrari ibi ut mitiꝰ agat̉cū reo. ul̓t gͦ glo. iudicē poſſe face̓ ſcqͥſtꝝ rei petite uimitiꝰ agat cū reo. qͣſi ſentiat ꝙ ſeq̄ſtratio ſit mitior qͣmiſſio in poſſeſſionē Io. an. dic̄ ꝙ nec h̓ nec in. c. exlr̄is. qd̓ gl. all̓at ꝓbat̉ ſeqͣſtꝝ poſſe fieri ꝑꝑ ꝯtūaciā qͣſiuelit dice̓ ꝙ h̓ ⁊ ibi narrat̉ factū iudicū ⁊ nō diſputatde uiribꝰ ſeq̄ſtri. Sꝫ tu uide noͣbile dictū Io. an̄. ī rl̓aī gnaͣli ī mer. ubi dicit ꝙ ſi ī miſſiōe fiēda timet̉ ſcādalū pōt fieri ſeq̄ſtrū. ar. ī. c. i. ⁊. ij. d̓ iurepatro. qd̓ tenemēti. fac̄. l. equiſſimū. ff. d̓ uſufr. ita dicerē ī ꝓpoſitoꝙ quēadmodū ibi ī defectū miſſiōis fit ſeq̄ſtratio itaubi cā nō patit̉ ex ſui naͣ miſſionē ſic̄ ī bn̄ficialibꝰ. utīc. eū qͥ d̓ eo qui mit. ī poſ. ca. rei ſer. li. vj. un̄ credo ꝙſi ī bn̄ficialibꝰ reus ē ꝯtūax ⁊ nō pōt ꝓcedi ad ulteriora. puta qꝛ actor īdiget pn̄tia rei ꝙ tūc pōt ficri ſequeſtratio. Et ẜꝫ iſtū ītellectū poſſꝫ ſaluari ſcq̄ſtꝝ. d̓ qͦ h̓uid̓ tn̄ ad maꝫ ea q̄ pl̓e ſcribo ī. c. ij. d̓ ſeq̄. poſ. Scd̓omō pōt ſaluari iſtd̓ ſequeſtꝝ. qꝛ p̄ceſſit h̓ excōicatō. ⁊hūc ītellectū noͣnt̉ ſētit h̓ collectariꝰ. Nā excōicato dn̄tſubtrahi fructus bn̄ficij ꝑ. c. paſtoral̓. jͣ. d̓ ap. ⁊ ibi pleniꝰ dixi. ⁊ ex h̓ poſſes euitare ꝯrium quare h̓ iudexa principio īpoſuit dupliceꝫ penam. dicit .n. ꝙ iſta ſequeſtratio fuit facta in ꝯntiam excōicatōis ſed ſi priꝰpreceſſiſſet ſequeſtratio non debuiſſet ſequi excōicatio per. c. qm̄ in fi. ut lit. nō ꝯteſ. ⁊ ẜm iſtū intellectuꝫpotes ſaluare finē gl. quatenꝰ dicit ꝙ h̓ nō fuit ꝓpeſequeſtratō. Sꝫ ꝯͣ iſtū intellectū op. ſi .n. ueniebat acceſſorie ad excōicatōeꝫ. ergo ſublata excōicatione debuit tolli ſequeſtrum. ar. c. qm̄ ī. §. ī alijs. sͣ. ut lit. n̄ꝯte. So. fatendū ē ꝯͣrium ſꝫ iudices ī h̓ male ꝓceſſerūt. ut ſentit Ie. ⁊ bn̄. ſꝫ ſi iudices male ꝓceſſerūt n̄tn̄ debuit iſte clericꝰ falſare lr̄as ſꝫ a fcō iudicis appellare. Et ex h̓ noͣ ꝙ n̄ dꝫ quis falſificare ēt īiuſtas lr̄asiudicꝭ ⁊ ſi falſaret punit̉ ac ſi iuſtas falſaſſꝫ puto tn̄ ꝙpēa ī aliqª eēt tēꝑāda. qꝛ ubicūqꝫ qͥs iuſtoʳ dolor mōtꝰ ꝯmittit delictū pēa dꝫ aliquātulū tēꝑari. tex. ē ualonō. i. l. ſi adulteriū ī. §. ſi īꝑatores. ff. d̓ adul. Ad idifac̄. c. ſi v̓o el. j. ī. §. nec ille de ſē. ex. hīc dicit Spe. ꝙſiqͥs priꝰ laceſſitꝰ īiuria ꝓrūpit̉ ī iniuriā uel uerberscontra