ꝙ ꝯͣgregatio religioſorū appellat̉ ꝯuētꝰ. a ſcl̓riū v̓ocōit̉ appellat̉ capl̓ꝫ. n̄ tn̄ ē int̓ h̓ dr̄ia. ⁊ aliqn̄ ꝯuētꝰ religioſoꝝ appellat̉ capl̓ꝫ. de quo dicā. jͣ. e. c. capl̓ꝫ ⁊ etymologiā capl̓i cetꝰ ſynodi ⁊ ꝯcilij uide ī. c. xv. di. de capl̓o dicā. jͣ. c. capl̓ꝫ. ¶ In gl. i. ī fi. hāc gl. ⁊ dicta doc.ꝓ clariori doctrīa reduco ad. viij. qōnes. Prima qōuerſat̉ circa ualiditatē reſcripti īpetrati ꝯͣ monaſteriūul̓ ꝓ. Secūda qō circa facultatē agēdi ī iudicio. ⁊ nūqͥd abbas ſine ꝯuētu uel eꝯͣ poſſit exꝑiri. Tertia qōcirca facultatē ꝯſtituēdi ꝓcuratorē ſcū ſindicū uel iconomū. Quarta qō nūqͣd ſede uacāte poſſit cōuentꝰage. Quīta qō p̄ſuppoſito ꝙ cōuētꝰ n̄ poſſit age̓ ſinep̄lato nūqͥd platꝰ poſſit hr̄e ratū ſcm̄ ꝑ cōuētū. Sexta queſtio quid ſi uertitur lis inter prelatum ⁊ capitulū nunquid poſſit agere capitulum ſine curatore.Septīa. q. nūquid diſpoſitū h̓ ī abbate ⁊ cōuētu habeat locū ī alijs p̄latꝭ. Octaua. q. ⁊ ultīa qn̄ bōa dicātur cōia uel diuiſa īter prelatū ⁊ cōuētū. ⁊ cuiꝰ auc̄teh̓ diuiſio fieri poſſit. ⁊ hāc ultimā. q. tāꝙͣ ꝓ fundamēto aliaꝝ qōnū priꝰ expediā. ¶Sciēdū ē .n. ꝙ qn̄qꝫ bona eccl̓ie ſūt prorſus cōia abbati ⁊ cōuetui. qn̄qꝫ ſuntdiuiſa quoad rē: ſꝫ nō quoad adminiſtrationē. utputa qꝛ certa bona ſunt deputata ꝓ mēſa cōuētꝰ ⁊ certaꝓ mēſa abbatꝭ adminiſtratio tn̄ nō ē diuiſa ſꝫ abbasadminiſtrat ac ſi bōa ex toto eēt cōia. qn̄qꝫ ⁊ tertiobōa ſūt diuiſa quoad rē ⁊ quoad admīſtrationem.ut qꝛ cōuētꝰ ꝑ ſe uel ꝑ aliū adminiſtrat bōa ſibi d̓putata ⁊ idē facit abbas de ſuis. ⁊ d̓ iſtis loquit̉ tex. ī fi.cū reqͥrit ꝙ bōa ſint oīo diſtīcta. qn̄qꝫ ⁊ qͣrto aliqͣ ſūtdiuiſa: aliqua v̓o ſūt cōia. cuiꝰ āt auc̄te hec diuiſio fieri poſſit cū ut. sͣ. dixi religioſis oīa debēt eſſe cōia. dicūt doc. ꝙ ī inſtructōe ſeu fundatōe monaſterij h̓ potuit fieri ad īſtātiā patroni. ⁊ ītellige ꝙ ep̄s h̓ fecit adinſtātiā proni. ar. ī. c. cū dilectꝰ de cōſu. ⁊ in. c. ꝙͣto decēſi. qꝛ cū iſta ꝯcernat modū uiuēdi ⁊ ſpūalitatē quādā n̄ pt̄ pr̄onꝰ ꝑ ſe h̓ ſtatuere et a principio. ut noͣnt̉uoluit Inn. in. c. qm̄. jͣ. ne pre. ui. ſu. poſt fundatōeꝫv̓o h̓ facit ep̄s. ar. ī. c. qm̄. jͣ. de ui. ⁊ ho. cle. ⁊ ī. c. ſicutunire. de exceſ. p̄la. Ego puto ꝙ ēt ipſe abbas cū cōuētu poſſit h̓ ex cā ꝯſtitue cū ꝑ hāc diuiſionē bona n̄minꝰ ſūt monaſterij ꝙͣ priꝰ ſꝫ reſpectu uſus fit h̓ diuiſio. Ad h̓. xij. q. i. ī. §. fi. ⁊. c. ul. ⁊ h̓ idē vr̄ ſētire Io.an. ī fortioribꝰ termīs ī rl̓a n̄ ē obligatoriū. de re. iur.li. vi. ī mer. ubi pꝰ quēdā magr̄ꝫ in theologia cōcludituale̓ ſtatutū abbatꝭ ⁊ ꝯuentꝰ cā uitāde murmuratiōis⁊ ſcādali ut ſingul̓ monachis dent̉ decē ꝓ ueſtimētis⁊ ibi uide latiꝰ. ſine cā tn̄ h̓ debe fieri nō eſt cōſulēdūne ſit occaſio mali. ⁊ idē dic ī monialibꝰ. vn̄ puto abbatiſſaꝫ poſſe ꝑmitte̓ ut lucra ex manibꝰ poſſint conuerte̓ ī ꝓprios ⁊ neceſſarios uſus nec ꝑ h̓ dicunt̉ hr̄eꝓpriū. de qͦ uide ꝑ Io. an. ⁊ Hoſt. in. c. cū ad mōaſteriū de ſta. regu. ⁊ ibi dixi. cogita tn̄ nūquid ꝯſēſusep̄i dꝫ accedere ꝑ noͣbile dcm̄ Inn. ī. c. reqͥſiſti d̓ teſ.⁊ in. c. cū acceſſiſſēt de ꝯſt. ubi dicit collegia inferioranō poſſe ſtatuere circa ſtatū eccleſie ſine auctoritateep̄i. nā ſaluādo dictū Io. an. poſſeꝫ dicere illud nonꝯcernere ſtatutū eccl̓ie ſꝫ potiꝰ modū uiuēdi inter ſe.facit quod dicit glo. in. c. ij. de uer. ſi. li. vi. ¶ Ad ẜaꝫq. que fuit prīa in ordine dic ꝙ ſi bona ſūt cōia ex toto uel ſaltē quoad adminiſtrationē. ut. sͣ. ī ẜo mēbrotꝫ ℟ptū īpetratū expreſſo noīe ſoliꝰ abbatꝭ hoc aꝑteuult iſte tex. qꝛ ad ipſū abbate ꝑtinet ꝓcurare negocia totiꝰ monaſterij. ergo ſatis ē de eo facere metōeꝫī ℟pto. nec ob. illa diuiſio quoad rē tm̄. qꝛ exqᵈ nō ēdiuiſa adminiſtratio ꝓcedat rō. c. nec ob. finis qꝛ loq̄tur qn̄ bōa ſūt oīo diſtīcta. vn̄ ī tertio mēbro qn̄ .ſ. ſt̄oīo diuiſa nō ualꝫ ℟ptū ꝯͣ abbatē ſuꝑ bōis ſpectātibus ad capl̓m nec cꝯͣ. ut ꝓbat̉ h̓ ī fi. tex. nā tūc ceſſatrō capl̓i qꝛ exqª bōa oīo ſunt diuiſa n̄ tenct̉ abbas ꝓcurare negocia cōuētꝰ. ¶ Ultimo mēbro qn̄ aliquaſunt diuiſa aliqͣ cōia. in diuiſis tene qd̓. sͣ. dixi qn̄ oīoſūt diuiſa. ī cōibꝰ tene qd̓. sͣ. dcm̄ ē qn̄ oīo ſūt cōia. ⁊ h̓olī tenuit Frā. v̓cellen̄. ⁊ ur̄ magis place̓ doc. ſed Baſianꝰ ꝯͣ. ſꝫ tene pͥmū qꝛ eadē rō dꝫ eē de ꝑte quoad ꝑtē ſic̄ d̓ toto quoad totū. ut. l. q̄ d̓ tota. ff. d̓ rei uē. ⁊ īc. paſtoral̓. §. itē cū totū d̓ of. del̓. Itē rō hꝰ. c. uēdicatſibi locū ī iſtis caſibꝰ qꝛ abb. tenet̉ ꝓcurare eccl̓iā. gͦhꝫ locū diſpō ī. c. cū dilecta. de ꝯfir. uti. Si tn̄ ꝯuētꝰ ētī cōibꝰ īpetraret noīe eccl̓ie ꝑ talē r̄ptū poſſet agereabbas. ut noͣ. Io. an. ī addi. ſpe. ī ti. d̓ ℟p. pn̄ta. §.rōe eiꝰ ꝯͣ quē. v̓. itē ꝙ ubi īpetrat̉. ubi uid̓. ¶ Ad t̓tiāq. circa facl̓tate agēdi gl. h̓ ⁊ ī. c. j. de ꝓcu. ⁊ ubicūqꝫtāgit hāc maͣꝫ ſꝑ tenuit ꝙ nec ꝯuenire pōt p̄latꝰ ſineꝯſenſu ꝯuētꝰ nec eꝯͣ. ⁊ ꝑꝑ auc̄tē gloſatoris curia n̄ admittit de facili p̄latū ad agēdū ſine ꝯſenſuˡ ꝯuetꝰ ſeuꝓcuratorē ipſiꝰ. ut noͣ. ī cle. j. jͣ. e. ſꝫ Inn. ⁊ cōit̉ doc.tenēt ꝯͣriū. ⁊ hͦ opi. ult. uerior. un̄ diſtīgue ꝙ ſi bonaſint cōia. pª ⁊ 2º mō ſolꝰ p̄latus pōt agē ſiue ꝯſēſu cōuētus ⁊ ēt ꝯueniri. nā ut dicit In. rl̓a iuris hꝫ ꝙ hn̄slegitimā admīſtratōeꝫ pōt age̓ ſine ꝯſēſu alteriꝰ. ut īl. fi. ff. ꝙ cuiuſqꝫ uni. ſꝫ p̄latꝰ hꝫ legitimā admīſtrationē. ergo ⁊c̄. Itē ad h̓ corroborādū adduco h̓ ar. īcōuincibile. quilibꝫ p̄latꝰ ſaltē ē ꝓcurator legitimꝰ eccl̓ieſue. ut ī. c. ij. jͣ. de dona. ⁊ hꝫ liberā admīſtratōem aiure. ut ī. c. cū nobis. ī fi. jͣ. de ele. ⁊ ī. c. is cui. e. ti. li.vj. ⁊ ī abbate uide tex. optimū. i. c. nullā. xviij. q. ij.ubi dr̄ ꝙ tota ptās mōſterij tā circa cultū diuinum ꝙcirca reliqͣs res moͣſterij ē penes ipſū abbatē ſꝫ ꝓcurator ēt ſimplex pt̄ agē ⁊ ſi hꝫ liberā pōt explicare ea q̄exigūt ſpāle mādatū. ut ī. l. ꝓcurator. cui libera. ff. d̓ꝓcu. ergo fortiꝰ pot̄it p̄latus q n̄ ē ꝓcurator ſimplexſꝫ hꝫ titulū honorabilē ⁊ dignitatē. ut noͣ. gl. ī. c. fi. v.q. iij. probat̉ ī. c. īdēnitatibꝰ. de elec. li. vj. ¶ Et ex h̓pōt argui ꝙ ſolꝰ p̄latus pōt ēt alienare ex cā licita ꝑillā. l. ꝓcurator. niſi ius ſpālit̉ int̓diceret ſibi. xii. q. ij.ſin̄ exceptōe. ⁊. c. abbatibꝰ. ⁊. c. placuit. n̄ ob. huic cōcluſiōi. c. j. de ꝓcura. hꝫ eī ille tex. duos ītellectus. primus ut clerici ibi ſe ſubſcribāt ut teſtes n̄ tanꝙͣ p̄ſtantes ꝯſenſum. un̄ ut dicit Hoſt. cp̄s ſolꝰ hꝫ ipſū ꝯſtitue̓ꝓcuratorē. ẜm aliū intellectū ſe ſubſcribūt ut ꝯſentiētes. ⁊ tūc dicit Inn. ꝙ pōt ꝓcedere ī arduis ī quibꝰ dꝫp̄latus hr̄e ꝯſenſū capl̓i. ar. ī. c. paſtoral̓. jͣ. de dona. ⁊ī. c. ſine exceptōe p̄alle. ⁊ tene mēti hāc rl̓am qꝛ in arduis p̄latꝰ n̄ dꝫ aliqͥd agere ſine ꝯſenſu capl̓i. uid̓ tn̄qd̓ le. ⁊ noͣ. ī. c. ꝙͣto. ⁊. c. nouit. de his q̄ fi. a p̄la. Nōob. l. aut p̄tor. ff. de iure delib. ſuꝑ qua ſe fūdat glo.qꝛ ponit̉ ibi cāus ſpālis in herede quoluit tp̄s ad deliberādū. nā an̄qͣ adeat he̓ditatē n̄ pōt agere nec aliqͣalienare. unde regula nō ē uera indiſtīcte ꝙ n̄ ualetalienare qͦ n̄ pōt rē ī iudiciū deduce̓ exēplū ī pr̄e qͥ ſuper bonis aduēticijs filij pōt age tāꝙͣ hn̄s legitimamadmīſtrationē a iure ⁊ tn̄ nō pōt alienar̄. ut ī. l. cū n̄ſolū. C. d̓. bo. q̄ li. ⁊. ī. l. i. C. d̓ bo. ma. Itē ꝓcuratorſimplex pōt age. ut ī. c. qͥ gnaͣliter. d̓ ꝓcu. li. vj. ⁊ tn̄ ꝓcurator nō pōt aliēare ſi nō hꝫ liberaꝫ. ut ī. l. ꝓcurator bonoꝝ. ff. de ꝓcu. Dic ergo ꝙ q̄ nō pōt alienarenō p̄t reꝫ ī iudiciū deduce̓ noīe ꝓprio. ⁊ ſic 2º pōt intelligi illa. l. ait p̄tor. ſꝫ noīe alieno pōt ex quo hꝫ legitimā admīſtratiōeꝫ ut ī dictꝭ iuribꝰ. ⁊ noͣ. Li. ī. d. l.i. nō ob. §. ⁊ hͦ. nihilominus all̓. ī gl. ſꝫ potiꝰ facit ꝯͣqꝛ. dic̄ ꝙ ſolus iconomꝰ pōt age̓ lꝫ ī ꝯſtōne iconomiꝯcurrat ꝯſenſus ꝯuētꝰ d̓ quo dicā ī ſequēti qōn. Siv̓o bōa p̄lati ⁊ ꝯuētꝰ ſūt oīo diſtīcta tc̄ p̄latꝰ n̄ agit ꝓrebꝰ ꝯuētꝰ nec eꝯͣ. ut h̓ ī fi. ⁊ ī ul. mēbro qn̄ ſūt ꝑtī diuiſa ⁊ ꝑti ꝯiūcta dic ꝓcedēdū ut. sͣ. dixi. Cōuētꝰ at̄ nūꝙͣ p̄t age̓ ī rebꝰ cōibꝰ ſine ꝯſēſu p̄lati. qꝛ admīſtratioē ꝯceſſa p̄lato ⁊ nō ꝯuētui. ut h̓. ⁊ ī. c. cāꝫ d̓ iudi. Excipe a p̄dictꝭ qn̄ negocia ſt̓ ardua. qꝛ tc̄ d̓ ꝯſeſu utriuſqꝫ dn̄t ꝓmoueri. ul̓ niſi ꝯuētꝰ ul̓ p̄latꝰ uellꝫ agē ſuꝑ reuocatōe reꝝ male alienataꝝ. ut ī. c. ſiqͥs p̄ſbroꝝ. d̓ re.ec. n̄ ali. ⁊ uid̓ qd̓. no. ī. c. cu. oli. d̓ re. ſpō. Nūqͥd cauedo d̓ rato poſſit alt̓ eoꝝ admitti: uid̓ gl. nō. ī. c. i. d̓ ꝓ