In quīta ꝑte gl. q̄rit an hēat locū iſte tex. ī lr̄is īpetratis ī cā appellatōis. ⁊ dicit ꝙ n̄. qꝛ iudex appellatōisſolꝰ hꝫ cognoſce̓. Aduerte gl. ē uera ubi ſolū īpetraretur unū ℟ptum in cā appellatōis. qꝛ n̄ iudex a quoſꝫ iudex ad quē hꝫ cognoſcere de ualiditate appellatōis. ut ī. c. dilectus. jͣ. e. ſꝫ ſi ī cā appellatōis īpetrarētur diuerſa ℟pta a partibꝰ ⁊ dubitaret̉ tūc de preualiditate optīe ſeruabit̉ iſte tex. ad h̓. c. bone de cōfir.uti. Itē qꝛ iſte tex. n̄ diſtinguit int̓ cām appellatōis ⁊cām pͥncipalē. ergo gn̄al̓r dꝫ obſeruari ubicūqꝫ dubitat̉ de reuocatōne ℟ptoꝝ. xviiij. di. ſi romanoꝝ ⁊. c.ſolite. jͣ. de maͣ. ⁊ obe. ¶ Sexto ⁊ ultīo glo. querit nūquid hodie ꝓcedat deciſio hꝰ. c. rō dubitādi ē ꝓpt̓c. ut debitus. jͣ. de appel. dicit glo. ꝙ n̄ hꝫ hodie locūre ītegra per illū tex. Dicit Io. an. ꝙ meliꝰ dixiſſꝫ ren̄ ītegra. ſꝫ dic ꝙ quilibet habuit bonū intellectū. Nāſi teneremus ꝙ ꝑ. c. ut debitꝰ. ſtandū ſit hodie pn̄tatōi ſecuta citatōe ⁊ n̄ date. h̓. c. n̄ haberet locū re integra. qꝛ ille eēt iudex qui prīo face̓t citatiōeꝫ. ſꝫ ſi negociū eēt n̄ integrū. puta qꝛ ꝓceſſus eēt īchoatus coraꝫprīs. ⁊ poſtmodū īpetrarent̉ ſcd̓e faciētes mentioneꝫde ꝓceſſu primaꝝ. ſꝫ reuocet̉ ī dubiū utruꝫ ſcd̓e ſintſurrepticie. ⁊ tūc ſr̄ hoc dubio pōt ſeruari iſte tex. dicꝙ ēt re integra pōt ſeruari iſtud. c. tenēdo ꝙ dcā. c.plerunqꝫ ⁊. c. ſi aūt. non ſunt ex toto correcta. d̓ quodic ut dixi in. c. j. sͣ. e. Iteꝫ tenēdo ꝙ ſint correcta pōtſeruari ſi utriqꝫ iudices ꝯcurrent ī citatōe ita ꝙ n̄ hēret locum preuentio ex predictis hēs clariſſime intellectū huius. c. ⁊ glo. ¶ Ultra p̄dicta ad maiorē d̓claratōem quero. nūquid īdiſtincte dato dubio reuocatōis lr̄aꝝ ſit locus huic. c. ītm̄ ꝙ alit̓ ꝓceſſus ſcūs nōualeat. So. Inn. ⁊ alij ſcribētes multa ⁊ uaria dicūtꝑ que obſcurat̉ intellectus. c. ſed ut clariſſime hēaturmaͣ ponā quinqꝫ caſus. Primꝰ qn̄ citatus ꝑ iudicesalteriꝰ ℟pti ꝯꝑet ⁊ aſſumit iudiciū ſuꝑ pͥncipali. necopponit de ſuo hepto. ⁊ tūc indubie n̄ ē locꝰ huic. c.qꝛ ꝑs n̄ opponēdo ur̄ ſuo ℟pto renunciare qd̓ nonpōt iuxͣ noͣ. in. c. ex ꝯqueſtōe de reſti. ſpō. Itē ceſſathoc caſu rō huius. c. ⁊ facit qd̓ dixi ī. c. ceteruꝫ. sͣ. eo.Scd̓s caſus cū retētis eiſdē t̓mīs ꝑs citata ꝯꝑet ⁊ excipit de ſuo hpto ⁊ patit̉ iudicē alteriꝰ cognoſcere dereuocatōe. ⁊ hoc caſu ualet ēt ꝓceſſus lꝫ n̄ ſeruet̉ forma hꝰ. c. qꝛ ſi iudices pn̄t adinuicē ſibi deferre ī haccognitōe fortiꝰ pn̄t ꝑtes ipſe. qꝛ nil aliud dꝫ uello ſuꝑior niſi ut ꝑtes ad ꝯcordiā adducat. l. j. ff. de no. op.nū. facit. xxiij. q. v. ꝓdeſt. ⁊ pro hoc qd̓. sͣ. dixi. ⁊ noͣ.in t̓tia ꝑte glo. Nā utriqꝫ iudices ꝑ ſe hn̄t iuriſditōeꝫī hoc īcidenti lꝫ elidibilē ꝑ ꝯflictū exceptōis. ad h̓. jͣ.eo. ſuꝑ lr̄is. Tertius caſus cū ꝑs citata ꝯparet ⁊ opponit de reuocatōe ſui ſpti ⁊ petit ꝓcedi ut h̓ dr̄. ⁊iſte caſus ē multū dubius. Inn. ur̄ hic uellc ꝙ per h̓n̄ ſit locus huic. c. dicit enī tūc eē ſeruandā formā hꝰc. cū utreqꝫ lr̄e ſunt iudici preſentate ⁊ corā utriſqꝫ excipit̉ ⁊ utriqꝫ uolunt ꝓcedere ī cognitōe. ſi aūt coraꝫalterꝭ tm̄ excipit̉ illi ſoli pn̄t cognoſce ⁊ diffinire ſuꝑreuocatōe. Ad hͦ allegat. c. ſuꝑ lr̄is. jͣ. eo. Ego nō puto hoc dcm̄ ꝓcedere qꝛ iſte tex. dat formā ꝓcedendicū de reuocatiōe lr̄aꝝ ambigit̉. ſufficit ergo ꝙ ꝑs citata opponat de reuocatōe lr̄aꝝ ⁊ rē deducat ī dubium⁊ petat ꝓcedi prout h̓ dicit̉. hoc idē ur̄ ſentire Inn.in. c. ceteꝝ. sͣ. alle. ubi dicit ſatis excipere de reuocatōne lr̄aꝝ. Et ſi n̄ admittit̉ exceptio poterit appellare.quinimo plus ibi dixit ꝙ ꝑs excipiēs ēt ꝓteſtans ꝙn̄ ītendit ꝯparere niſi procedat̉ ut hic dr̄ ēt ſine appellatōe ꝯſeruat̉ illeſa. ⁊ uide qd̓ ibi latiꝰ dixi. Quartus caſus cū retentis ciſdē termīs ꝑs citata ꝯparet ⁊excipit de ſuo reſcripto ⁊ iudices alterius īceperūt cognoſcere ſuper hac cognitione qua pendente iudicesiſtius citati citauerunt partē aduerſam que cōparuit⁊ oppoſuit de ſuis litteris. ⁊ ꝙ ſui iudices inceperuntde hoc cognoſcere ita ꝙ iſti preuenti ſunt in hac cōgnitione. dubitat̉ nūqͣd iſti ſcd̓i ſūt admittēdi ī illa cognitione. iuxta formā iſtius. c. Inn. final̓r ꝯcludit ꝙſic firmās ꝯcluſiōeꝫ ꝙ ꝙͣdiu ꝑ alios iudices iſte articulus n̄ ē diffinitꝰ ſemꝑ dn̄t iudices alteriꝰ ℟pti admitti tā ī cognoſcēdo ꝙͣ ī diffiniēdo. ar. jͣ. e. cū ꝯtīgat. qd̓mihi plꝫ. ar. huius lr̄e. Quītus ⁊ ultimꝰ caſus qn̄ utriqꝫ iudices ꝑ ſe ꝓcedūt ⁊ nō obſtantibus exceptiōibꝰutriuſqꝫ ꝑtis ſuꝑ p̄ualiditate lr̄arū ꝓcedūt ad ꝯͣriasſn̄ias. utputa qꝛ qͣlibꝫ iudex alterius Ipti excōicauitꝑtē aduerſā n̄ ꝯparetē lꝫ excipiētē. ⁊ hoc caſu notant̉dic̄ Inno. ꝙ dꝫ īſpici que lr̄e p̄ualēt. ⁊ ẜꝫ preualiditatē iudicabit̉ ꝓceſſus irritus uel ualidꝰ un̄ ualebit ꝓceſſus lr̄aꝝ p̄ualētiū ⁊ alioꝝ iudicū ꝓceſſus erit irritꝰ. alle. tex. nō. ī. c. ex lr̄is de offi. dele. uide ad hͦ qd̓ plenedixi in. c. ceterū all̓. ⁊ noͣ p̄dicta qꝛ ſinc iſtis uix ītelligipōt iſte tex. ¶ In gl. deferēdū ī fi. uult ergo glo. ꝙ iudices pn̄t ſibi deferre ſuꝑ īcidēti abſqꝫ ꝑtiū ꝯſēſu. ⁊ h̓tenēt h̓ cōit̉ doc. p̄t̉. Tan. ⁊ Goſ. ſꝫ prīa ꝑs v̓ior ē qꝛiſte tex. dat hāc facultatē iudicibꝰ nulla de ꝑtibus hītamētione. ⁊ plus dic̄ Inno. ꝙ lꝫ ꝑtes nō ꝯſentiūt inhac delatione tn̄ ꝑs ꝯͣ cuius ẜptū iudicabit̉ nō poterit appellare qꝛ nō pōt p̄tende̓ ītereſſe cū iuſticiā ſuāpoterit obtine ēt corā iudicibꝰ unius ſic̄ alteriꝰ ℟pti.Hoſt. tꝫ ꝯͣriū qꝛ multū ꝓdeſt iudice hr̄e fauorabilemſaltē ī arbitrarijs. ut in. c. ꝯſuluit. d̓ offi. dele. Audioꝙ al̓ fuit ꝯſultū ẜm opi. Inno. ſꝫ mihi plus plꝫ opi.Hoſti. nā ſi nō intereſt magis hr̄e unū ꝙ aliū iudicefruſtra fieret iſta ꝯtentio qͣ ē h̓. Itē ſi pōt appellari aiudice unius ℟pti cū ꝓnūciauit ſuā eē iuriſditioneꝫ.ut ī. c. dilecti. ⁊. c. ſignificauerūt de excep. eodē mō dicēdū ē h̓. Itē qꝛ a quolibet modico grauamine pōtappellari ẜm ius canonicū. ut ī. c. fi. jͣ. d̓ ap. ¶ In gl.ī vbo pl̓es ibi loco unius ſūt. Nō ſingl̓r gl. ꝙ deputati ad unū officiū ſūt oēs loco uniꝰ. ⁊ iō ſi hn̄t ꝯuenirecū deputatꝭ ad alid̓ offm̄ cuꝫ illi ēt ſint loco unius nōſtatur maiori ꝑti numero perſonaꝝ ſi pl̓es ſūt ī unoofficio ꝙͣ ī alio. tn̄ glo. ī fi. ur̄ hoc aliquatenꝰ limitare⁊ Uin. ml̓tū hͦ inſtat ſꝫ Cōp. cuiꝰ dcm̄ cōit̉ approbat̉⁊ ē ueriſſimū dic̄ ſemꝑ cūdū fore ad arbitros niſi ſaltē maior ꝑs iudicū cuiuſlibꝫ hpti ꝯueniat. exēpluꝫ ſiſūt deputati tres iudices ī quolibꝫ Ipto nō ſtat̉ eoꝝdiffinitioni niſi ſaltē duo iudices uniꝰ ℟pti ꝯueniantcū duobꝰ alteriꝰ ℟pti. nā ſi habet̉ maior ꝑs cuiuſlibꝫ℟pti ꝑ ꝯn̄s hēret̉ īterpretatīe ꝯſēſus oīum. qꝛ qd̓ fac̄ꝑs maior oēs face̓ uident̉ ut ī. c. j. d̓ his q̄ fi. a ma. ꝑ.ca. ⁊ ī. l. refert̉. ff. de re. iurꝭ. nō aūt ſufficeret ꝙ unꝰex iudicibꝰ uniꝰ ℟pti ꝯueniat cū tribꝰ alteriꝰ ℟pti. qꝛlꝫ h̓ caſu eēt maior ꝑs perſonaꝝ nō tn̄ hēt̉ maior ꝑsalteriꝰ reſcripti. nā ille unus ꝓ nihilo reputat̉ exquomaior ꝑs illiꝰ reſcripti remāſit ī ꝯͣdictiōe. ⁊ ſic limitafi. glo. al̓s male dice̓t. Et ex his hēs unū dictū multūſingulare qd̓ alibi nō ita bn̄ ꝓbat̉. ꝙ ubi ꝯueniuntduo corꝑa ad aliqͥd explicādū nō ſuffic hēre maiorepartē perſonaꝝ ſꝫ requirit̉ maior ꝑs cuiuſlibꝫ corꝑisrō qꝛ nō pōt dici ꝙ illa coꝑa hoc fecerīt niſi hēat̉ maior pars utriuſqꝫ. Et hoc firmat h̓ do. An. ꝓ noͣbilidicto. ⁊ dictū ut̄ dixi ē ueꝝ ⁊ pꝫ ad ſenſū. ⁊ ꝓ h̓ alle.noͣ. ꝑ glo. ⁊ Io. an. ī. c. unico. ne ſe. ua. li. vj. ubi cōcludit̉ ꝙ ſi ep̄s ⁊ capl̓m hn̄t aliꝗd age nō ualet actusniſi cū ep̄o ꝯcurrat maior ꝑs capl̓i. ſicut nō ſufficerctmaior ꝑs capl̓i ſine ep̄o qꝛ ueniūt ut duo coꝑa ſeꝑeta. ⁊ pleniꝰ d̓ h̓ dixi ī. c. poſtulaſti. d̓ ꝯceſ. p̄bē. Idenſētit Io. an. ī alijs termīs ī. c. ſtatutū. jͣ. de elec. li. vjubi uide. ſccꝰ dic ubi ꝯuenirēt duo corꝑa ī unū ut adillū actū facerēt unū corpꝰ. nā tūc ſtat̉ iudicio maiorꝭpartꝭ ꝑſonarū. ita limito dcm̄ p̄cedēs. pone exēplumin ſtudio bonon̄. ubi artiſte faciūt corpꝰ ꝑ ſe ⁊ iuriſteꝑ ſe. ⁊ qn̄qꝫ in factis ꝯcernentibꝰ ſtudiū ꝯueniūt ambe uniuerſitates. nam tunc ꝯſtituūt unā uniuerſitatē⁊ non duas ratione materie ſubiecte tunc enim ſtaretur iudicio maioris partis perſonarum ⁊ hoc ſentit