Druckschrift 
Geographia
Seite
XLIIIv
Einzelbild herunterladen
 

In ſubresSenonesMediola-numVeronaBrixiaMantuaRegiūComumNouoco-PatauiūMedoacusRauennaAltinūSutriumSpinaRauennaEpiterpūOrdiaAdriaLucetiaAquileiaNatiſoNoreiaTimauusHeridia-DiomediequusLupi feræequæ

LIBERlorum gentes fluuiū incolebant. E quibus ampliſſimi fuerant Boii: In ſubres: & qui olim Ge-Senones Romana īpetū potiti ſunt urbe. Hos Romani poſterioribus annis funditus deleros paderunt. Boios uero e finibus eiecerūt. Inde migrātes circūiacentes Iſtro locos cum Tauriſcis habitarunt: bellū aſſidue contra Dacos gerētes: donec ea gens funditus extincta eſt. Agrū uero qui ad lll-riū pertinet: paſcendis ouibus idoneū: uicinis reliquerūt. In ſubres hac etiā ætate ſunt. Qui Medicinum Metropolin habuere. Ea quidē pridē uicus erat. Oēs enim uicatim habitabāt. Hac uero temſtate eximiæ dignitatis trans Padū ciuitas eſt: quodāmodo Alpibus finitima. Et propinqua Veron-eſt: ampliſſima & hæc ciuitas. His inferiores Brixia: ac Mātua: & Regiū & Comum. Hæc medioerat colonia. Cæteꝝ Pompeius Strabo: Pompeii magni pater colonos in reſtituit. Quā incūben.tes Rheti uaſtauerant. Inde. C. Scipio tria hoīum milia inſuꝑ adiecit. Poſtmodū diuus Cæſar quiInquilinoꝝ milia ad inhabitandū deduxit. E ꝗbus quingenti illuſtriſſimi fuere græci. Hos etiātate donatos: inhabitatoꝝ numero deſcripſit. Haud tamē ibidē domiciliū habuere. Sed oppido nomen relinquentes: & Nouū comū appellātes. Nouocomēſes oppidanos uocauere. Huic finitimusſoco Larius lacus eſt. Quē adua fluuius auget. Inde amnē padū ingrediēs: Fontē uero in Adua monhabet: ubi & Rhenus. Hæc ſupra paludes longe habitata ſunt. Patauiū aūt ꝓpinquū eſt: Cūctas eiuregionis urbes excellēs. Nuꝑ ꝗdē in ea cenſi ſunt quingēti equeſtris ordinis uiri. Antiquis aūt anc. &. xx. militū milia miſiſſe cōſtat. Quā uero ciuitas ipſa & uiroꝝ probitate: & artiū bonitate florurit magnitudo: aliarū rerū maximo apparatu Romā miſſaꝝ: tum uero pānoꝝ & ueſtimētoriomnifariā mercatura declarat. A mari ſurſum habet nauigationē: fluuio paludes delato. cc. &-magno portu ſtad̓ Portus aūt ipſe: eodē quo fluuius noīe: uocat̉ Medoacus. Intra paludes urbe maxima Rauēna poſita eſt. Tota ligneis cōpacta ædificiis: aquis diffuſa: pontibuſqꝫ ac lēbis ꝑagrata Cia mari fiūt inūdationes: mediocrem accipit maris partē adeo ut uniuerſa coenoſitas: hinc fluctmarino: hinc fluminibus alluētibus tetrū medicet̉ odorē. Hoc pacto igit̉ ſaluberrimus cōperit̉ locus. Vnde gladiatoribus. educādis: ac exercitatione erudiēdis: hūc idoneū magiſtri locū deſignerūt. Inter cætera eius loci mirabilia illud eſt: quod plauſtribus in locis aer īnoxius eſt. Quēadmad Alexandriā Aegypti paludis uitium æſtate ꝓpulſat̉. ꝓpter annis incrementū: ſimul etiā euaneſcēte cœno. Quid quod uitibus euenit ꝗͣadmirabile? Eas palus creat: celeriter ꝑficit: & multū fructuredit. Annis uero qͣttuor aut quīqꝫ corrūpunt̉. Altinū quoqꝫ in palude ē: ſimilē Rauēnæ ſitū habensQuo interuallo Butriū Rauēnæ caſtellū eſt & Spina. Hoc ꝗdē tꝑe uiculus. At quōdā græca ciuit-& quidē celebris in delphis Spinenſiū theſaurus cōmonſtratur. Aliaqꝫ de ipſis memoriæ mādata ſūapud quos maris erat imperiū. Eam (ut traditur) unda maris alluerat. Nunc locus. xc. a mari ſtad diſtans: in mediterranea iacet. Rhauēna a Theſſalis condita perhibetur. aūt Thuſcoꝝ iniurias ſerre neꝗrēt: umbros quoſdā ultro aſſumpſerūt: & hoc tēpore urbē inhabitant. Ipſi uero domū redre. Hæc aūt maiori ex parte paludibus ita cōtinēt̉: ut inundationes habeāt. Epiterpū: Ordia: Adri& Lucetia: & alia huius generis oppidula: Quæ cum minus a paludibus uexentur: modicis ſurſurnauigationibus mari uicina ſunt: Adriā ꝗdem inclitā ciuitatē fuiſſe memoriæ proditū eſt. A cuitnoīe: modica tranſpoſitione ſumpta: & ſinus appellatus eſt Adriaticus. Aquileia ſinui proxima a Romanis condita eſt: incūbentibus impoſita barbaris. Ad flumine aduerſo onerariis nauigatur naubus: per Natiſonē fluuiū plus ſtad̓. Ix. Gentes ad Iſtꝝ Illyrice ad ipſum ſubuehunt̉. Emporiū. Conictant aūt res hi ſane maritimas: uinū ligneis doliis: quæ paluſtris imponūt oleū p̄terea. Illi aut mancipia: pecora: pelles. Extra Venetiæ ꝗdem fines Aquileia eſt. Flumine uero ab Alpibus deſcendendiſterminat̉: per qd̓ ſurſum nauigat̉ ſtad mille &. cc. ad urbē uſqꝫ Noreiā. Vbi. Cn. Carbo: collatit auerſus Cimbros ſignis: re infecta diſceſſit. Locus aūt eſt ad purgandū auꝝ natura idoneus. Nec ſnnus ad ferri fabricas. In ipſoqꝫ ſinu Diomedis eſt templū: opus ſane memorabile: & Timauus& Lucus miro decore. Septem adſunt fluuitialis aquæ fontes: mare mox irrumpentes: lato &ſane fluuio. Reliquos uno dūtaxat excepto: ſalſas habere aquas. Polybius auctor eſt: locumqꝫmaris fontem: & matrē ab indigenis uocati. Timauus (ut ait Poſidonius) e montibus delatus: dein profundū. Deinde infra terra abſorptus ſtad̓ circiter. c. &. xxx. erūpit in mare. De Diomedis autepotentatu hoc in mari: & Diomedeæ teſtant̉ inſulæ: & quæ in Daunia gente: & circa equeſtre abmemoriæ prodita ſunt: de ꝗbus quoad hiſtoriæ utile futuꝝ eſt: ſcriptis aꝑiemus. Reliqua uelomulta fabulis uulgata: uel ficta aliū in modū abſint. Sicuti quæ ad Phæthontē & ſorores Heſſadpopulos cōuerſas arbores: circa amnē Heridianū: nullibi terraꝝ exiſtit: uicius pado dicat. ſteferentes electra inſulas: ante amnē Padū iacentes. In quibus & Meleagrides ſint. Hoꝝ enim minlocis ipſis extat. In Venetis ſane ꝗdam Diomedi inſignes exiſtunt honores. Nam candidus il naetur equus. Duo præterea luci monſtrantur: alter Iunoni Argiuæ: alter Dianæ Etoliæ dicat̉. ſmsfabulantur: In hiſce lucis feras ita manſueſcere: ut cerui lupis aggregentur. Aduentantiūqꝫ fioneas manus demulcētes pati. Quod ſi quas canes inſectent̉: ubi huc cōfugerint: ab inſectatione eore. Fama uero eſt: celebrē admodū fuiſſe quēpiā: in faciendis uadimoniis: ſtudio mediocriret̉: qua ex re: & hominū iocis carperet̉. Is igit̉ in uenatores fert̉ incidiſſe: irretitum haberet poEt illis iocū rogitātibus: uellet ne pro lupo uadem ſe cōſtituere: ut illata ab eo dāna ꝑſoſueretiꝰe retibus bæluā dimiſſuros. Fideiubere ſeſe cōfeſſus eſt. Emiſſum deinde Lupū magnū eqͥbas

uritp ſiumranos acce-iiuntane & aquarieciej