¶A tactahuscōmemorationē piaculi/ nec terrore cōcuteris Nec comꝑaſſioneafficei̓s Nec ꝯpūctione ſcinderisNec pietate molliris¶ Iheſus trāſlanceatusOrro vt de late̓ xp̄i dormiētis formaret̉ eccleſiaet ſcp̓tura īpleretur q̄ d̓t.Videbūt in quē trāſfixerūt. d̓inaeſt ordinatione indultū vt vnꝰ militū lancea latuꝰ ſacꝝ illud aperiendo ꝑfoderet/ qͣtinꝰ ſanguinē cūaqͣ manāde. preciū effude̓tur nrēſalutis/ qd̓ a fonte ſcꝫ cordis archano ꝓfuſū vim daret ſacͣmētiseccleſie/ ad vitā gratie cōferendāeſſetqꝫ iā in xpo viuentibꝰ poculūfōtis viui ſalientis in vitā eternāEcce iā nūc lanora ſaulis ꝑfidiappl̓i .ſ. iudaici reprobati/ caſſo vulnere in parieteꝫ d̓ina miſerationeꝓbata/ foramē fecit in petra ⁊ cauernā in materiā/ tāꝙͣ in maceriatꝙͣ habitaculū colūbinū Surgeigit̉ amica xp̄i. Eſto ſicut colūbanidificās in ſūmo ore foraminis/ibi vt paſſer īueniens domū vigilare nō ceſſes Ibi tāꝙͣ turtur caſtiamoris pullos abſconde. Ibi osappone vt haurias aqͣs de fōtibꝰſaluatoris Hic em̄ eſt fons egredienꝰ de medio ꝑadiſi/ q̄ in qͣtuordiuiſus capita ⁊ in corda deuotadiffuſus fecundat et irrigat vniuerſam terram¶ Peſus cxuore madibꝰ.Ruentatꝰ em̄ xp̄us dn̄sſſanguine ꝓp̓o pͥmū ſudore/ dehinc ſpinaꝝ aculeisſancti Bonauenturepꝰ clauis/ et tandē lancea copioſeeffuſo? vt apud deū eſſet copioſaredēptio. Veſtem pontificalē habuit rubricatā? qͣtinꝰ vere rubrūappareret veſtimētū ipſiꝰ/ et veſtimenta eius qͣſi calcantiū in torculari. Et ſic v̓o ioſeph in veterē dimiſſo ciſternā/ tunica ipſiꝰ ītinctaſanguine edi/ ꝓpter ſimilitudinēcarnis pctī Approbationis noticia diſcernēda mitteret̉ ad patrēCognoſce igit̉ clemētiſſime pat̓Tunicam dilecti filij tui Ioſephquē inuidia fratꝝ. Scd̓m carnemtanꝙͣ fera ꝑeſſima deuorauit ⁊ calculauit in furore veſtimenta ipſiꝰet oēm decorē ipſiꝰ reliquijs cruoris inqͥnauit Nā et qͥnqꝫ plagaslamētabiles in ea reliqͥt Hoc em̄eſt dn̄e veſtimētū qd̓ in manu meretricis egipcie videlicꝫ ſynagogeīnocens puer tuꝰ ſponte dimiſit/magis eligens ſpoliatꝰ a carnispalleo in carcerē mortiꝰ deſcende̓ꝙͣ adulterine plebis acqͥeſcendovoci tēporalit̓ gloriari Nā et ꝓpoſito ſibi gaudio crucem ſuſtinuitꝯfuſione contēpta Sꝫ et tu miſericordiſſima dn̄a aſpice illā dilectifilij tui ſacͣtiſſimā veſtē. de caſtiſſimis mēbris ⁊ viſceribꝰ tuiꝰ ſanctiſpūs artificioſitate cōtexta ⁊ vnaipō cōfigentibꝰ nobis ad te veniāpoſtula/ vt digni habeamur effugere ab ira ventura.¶ Iheſus intumulatusEniens tandē nobil̓ centurio Ioſeph ab arimathia et accepta a pylato