qui vocaturquis intellectus capere ſufficit deſolationum tuarum pondus virgo beataˢ Que pretermiſſis omnibꝰ preſens exiſtēs / et perticepsper omnem modum effecta. benedictā illā ⁊ ſanctiſſimā carne quātā caſte ꝯcepiſti. tam dulciter aluiſti. et lacte potaſti. tā crebro tuoreclinaſti ſinu. et labia labijs impreſſiſti. carneo cōtēplata es viſu. nūc ictibus flagelloꝝ diuelli.nūc ſpinaꝝ ꝑforari aculeis. nuncarūdie percuti. nūc palmis pugniſqꝫ cōcidi. nūc clauis perfodi. ⁊ſtipite crucis affixam atqꝫ pēdētem gͣuiter laniari. nūc ōni ludibrio habitā/ felleqꝫ tādē et acetopotari Sed et d̓iniſſimā illā aīaꝫoculis cōſpexiſti mētalibus/ ōn̄samaritudīs felle repleta. nūc ſpūfremētē. nūc pauentē. nūc tedenbeꝫ. nūc agonizantē. nūc anxiatā.nūc turbatā. nunc om̄ī triſtitia etdolore meſtiſſimā. ꝑtim ꝓpt̓ paſſionis corporis viuaciſſimū ſenſū.ꝑtī ꝓpter diuini honoris ꝑ peccatū ſb̓tracti feruentiſſimū zelumꝑtim ꝓpter effuſū in miſeros miſerationis effectuꝫ Et ꝑtim ꝓptercōpaſſionis ad de matrem infixūin cordis intimā teluꝫ. cū te coraꝫſe poſitā et pijs ꝯſpiceret oculis/et blādis alloqueretur ẜmonibꝰMulier inq̄ens/ ecce filius tuus.vt tuā ꝯſolaret̉ int̓ āguſtias animā/ quā paſſionis ſue gladio ampliuſꝙͣ ſi ꝓp̓o patereriˢ in corpoe̓ve̓ ſciebat eē trāſfixā ⁊ qͣſi mortuāUIheſus ſol morte palliduslignū vibeEniqꝫ cū agnus innocēsqͣ et verus iuſtitie ſol triūhoraꝝ ſpatio pepēdiſſꝫ īcruce. et eodē tꝑe ſol iſte viſibilisfactori ſuo cōpaciens lucis ſue radios occultaſſꝫ. iā oībꝰ cōſūmatisfons ipſe vibe hora nona ſiccaturdū deꝰ ⁊ hō ihūs cū clamore valido ⁊ lacrimis ad miſerationiꝰ manifeſtandū affectū. et d̓initatis declarādā potentiaꝫ. ſpūm in manꝰpr̄is ꝯmendans. expirauit Tuncvelum templi ſciſſum eſt a ſūmovſqꝫ deorſum. et terra mota eſt/ etpetre ſciſſe ſunt/ et monumēta aꝑta ſūt Tunc ipſe centurio deū veꝝipſū eſſe ꝯgnouit Tūc qͣ ad ſpectaculū īſultare ꝯuenerāt. reuertebant̉ ꝑcutiētes pectora ſua Tūcformoſus pre filijs hoīm caligātibꝰ oculis/ et pallentibꝰ genis p̄filijs hoīm deformis apparuit. factꝰ holocauſtū ſuauiſſimi odorisin conſpectu paterne glore vt auerte̓t irā ſuā a nobis Reſpior igitur domine ſācte pater de ſactuario tuo. ⁊ de excelſo celoꝝ hītaculoReſpior inquā in faciem xp̄i tui.Reſpice hanc ſacratiſſimā hoſtiāquā tibi offert pontifex noſter ꝓpctīs noſtris. et eſto placabil̓ ſuꝑnequicia populi tui. ¶ Conſidera⁊ tu homo redēphe quis ⁊ qualiseſt ille qui pro tependet in crucecuiꝰ mors viuificat mortuos ⁊ cuius trāſitū/ et celū luget ⁊ berra/ etlapides duri/ qͣſi natua̓li ꝯpaſſione ſeindūtur. O cor hūanū oīmlapidū duricia durius Si ad tāti