qui vocaturmulie̓ iudiº ipſiꝰ expoſita abſolutionis ſm̄aꝫ me̓aris audie̓ Nemote ꝯdēpnauit. nͨ ego te ꝯtēpnaboVade ⁊ noli āplius peccare¶ Iheſus fletu rigatus.Ro ſūma ſiq̄deꝫ pietatisreſerāda dulcedīe/ fōs totiꝰ mīe bonꝰ ihūs nō mōꝓ nobis miſeris ſemel ſꝫ pluriesfleuit Nā ſuꝑ lazaꝝ pͥmo dehincſuꝑ ciuitatē. et tādē in cruce ex ill̓pijſſimis oculis ad ōne expiacōeꝫpeccaboꝝ/ lacrimaꝝ manaue̓ flueta. Fleuit ſaluatoꝝ vbertim/ nunchūane infirmitatis deplorādo miſeriā. nūc ceci cordis caliginē. nūcobdurate malitie pͣuitatem ¶ Ocor duꝝ veſanū et ip̄iū et tꝙͣ verap̓uatū vita plangendū. cur morefrenētici flēde ſuꝑ te ſapīa pr̄is intātis miſerijs letaris ⁊ rides? Cōſidera lacrimātē medicū tuū ⁊ luctūvnigeniti Fac tibi planctū amaꝝdeduc̄ qͣi torrētē lacrimas ꝑ dieꝫxtui mnaniluſt liet noctē Nō des req̄em tibi. neqꝫpupilla taceat oculi tui¶ Ihūs ꝓpheta agnitꝰ.Heſus ſane poſt lazarūſuſcitatū/ et pꝰ effuſū alahaſtꝝ vngenti ſuꝑ caputihū. odore fame eiꝰ iā reſperſo inpopulo. p̄ſciēs ipſe turbā ſibi obuiā venturā. ꝯſcēdit aſelluꝫ/ vt int̓applauſus currentiū ppl̓oꝝ oedētium ramos et ſternētiū veſtimēta.miꝝ p̄berꝫ exēplū hūilitatis Necſue miſerationis exēplū oblitꝰ. cūturbe depromerēt canticū laudisipſe lamentū aſſūpſit ſuꝑ excidiūlignum vibecīitatis ¶ Surge nc̄ ſaluabois ācilla/ vt tꝙͣ vna de filiabꝰ ihrl̓m ītuearis regem ſalomonē in honorēquē ſibi mr̄ ſynagoga in eccleſienaſcentis miſteriū reuerēter exhibuit. vt īſidētē aſelli tergo celi terreqꝫ dn̄m velut cū ramis palmaꝝ/pietatis operibus/ virtutūqꝫ triūphis iugiter comiteris¶ Ihus panis ſacratꝰNterōnia mēorialia xp̄iprecipua recordacōe cōſtat eſſe digniſſimū finale cōuiuiū illud ſacratiſſime cene.In quo nō ſolum agnꝰ paſcalisad edēdū ꝓponit̉. verūetiā agnꝰīmaculatus qui tollit peccata mudi/ ſb̓ ſpē panis omne habētis delectamentū/ et oīs ſaporis ſuauitatē ſe p̄bet in cibū In quo qͣdē cōuiuio mira refulſit dulcedo bonitatis. qn̄ cū pauꝑculis ill̓ et iuda ꝓditorē/ eadem menſa ⁊ ſcutella cenauit Miꝝ claruit hūilitatis exēplū. dū pedes piſcatoris et etiaꝫꝓditoris ſui rex glorie p̄cinctuslintheo ſtudioſiſſime lauit Mīrapatuit muīficētie largitas. cū ſac̓dotibꝰ illis pͥmis ⁊ ꝑ ꝯſequēs botieccīe et orbi terraꝝ corpꝰ ſuū ſacͣtiſſimū ⁊ ſanguineꝫ veꝝ in cibū dedit ⁊ potū. vt qd̓ erat futuꝝ ī ꝓximō ſacrifitiū deo places et redēpcōis nr̄e īprētiabile p̄tiū/ eēt viaticū ⁊ ſb̓ſtētanitū Mirꝰ tādē emicuit dilectionis exceſſus/ quando īfinem diligens ſuos. Tam dulcieos exhortacione confortauit inbono. petꝝ ſpetialiter premonēs