de qualuorintellectꝰ capere nō ſufficit/ qnͣtūſit gaudiū angeloꝝ choris intereſſe/ cū beatiſſimiꝰ ſpiritibꝰ glorieconditoris aſſiſte̓/ pn̄tē dei vultūcerne̓/ incircūſcriptū lumē videre/nullo metu mortis affici de mnoorruptionis ꝑpetue mune̓ letari Oꝙͣ felix tibi erit hec dies cū fuerisad hereditatē patriū tuoꝝ r̓uerſa/ et quādo ab hijs omnibꝰ cumineſtimabili gaudio fueriˢ aſſūꝑta ⁊ ad thalamū ſūmi regis feliciter introducta Iā nūc exꝑgiſcereo anima mea ⁊ cū illa famoſa regina ſaba cū aromatibꝰ virtutuꝫcuꝫ theſauris bonoꝝ operum/ cūmagno apparatu celeſtiū deſideriorū/ aſcende in illā iheruſalemſupernā ⁊ contēplare diligenterſingula ⁊ vide. ꝙ veritas vnicit famam/ gloriā exſuperat omnē loquelā/ ſi forte poſſis ex admirationis magnitudine extra humanū ſpiritū rapi/ et miro qͦdāmodoin diuinū ſpm̄ trāſformari vt dice̓inciperes cū petro in magno cordis iubilo Dn̄e bonū eſt nos hiceſſe. hic pat̓ hic ſoror hic fraterhic patria O dn̄e ꝑmitte noˢ hiceſſe ⁊ ab hinc nūꝙͣ diſcēde̓ Ambroſius Fugiamꝰ o aīa in patriāveriſſimam/ quia illic eſt patriaad quā conditi ſumus. pater a qͦcreati ſumꝰ/ ibi eſt iheruſalē ciuitas ſuꝑna que eſt mat̓ nrā Anſelnius O anima tantꝰ debet eſſe inhac vitā mortali amor et deſideriū ꝑueniendi ad illud ad quodI IVexercitijsfacta es/ et dolor quia nondū ibies / ⁊ timor ne forte n̄ ꝑucīas/ vtnullā leticiaꝫ ſentire debes/ niſi dehijꝰ que tibi aūt auxiliū aūt ſpemconferūt ꝑueniendi ¶ AnimaO homo hec aliqnͣdo cogito dūhec tacita mente mecū pertractoquid eſt qd̓ tūc interlucet michi⁊ percutit eor meū ſine leſione/ etinhorreſco ⁊ ardeſco Augꝰ. Intromitdor aliqn̄ mētalit̓ in affectū multū iuſitatū/ neſcio quā dulcedinē/ q̄ ſi ꝑficeret̉ in me/ neſcioꝙͣ erit qd̓ vita iſta nō erit. ſed recidiuiuo oneroſis ponderibꝰ/ et reſorberor ſolitis curis/ hoc eſſe valeo nec volo/ illic eſſe volo nec valeo/ miſer vtrobiqꝫ Hec Augꝰ. inlibro cōfeſſionū vndecimo MHōPuto ꝙ hec celeſtia ſine prelibacione dulordinis non poſſunt adigne diſpoſitis cogitari Sꝫ neſcio quid tūc erit cū in he perfecteſine enigmate poterit deguſtari.Vnde nō eſt mirandū/ ſi p̄libaciotaliū tibi incutit huiꝰ exilij dediuiquia nichil eſt magis amaruꝫ. ꝙͣpoſtquā anima cōſueuit taliū p̄guſtacione conſolari. ſi rurſū inceperit mūdialibꝰ et tranſitorijsimplicari. Hinc eſt ꝙ aīa laboratluctatur ⁊ anxiatur/ illic ſemꝑ eicupit nec ſufficit/ hic eſſe cōpellitur/ ſed illic poſt hoc qd̓ p̄guſtatum eſt aſcendere conat̉ Iam em̄guſtato ſpiritu deſipit om̄is caroVidiſti gaudiū beatoꝝ de hijs q̄ſūt infra be/ et de hijs q̄ ſūt iuxͣ teE L
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten