Druckschrift 
Opuscula : P. 1.2.
Einzelbild herunterladen
 

Soliloquiūfeliciter poſſederūt Iſti tibi o aīain ſuo cōuiuio diuerſa fercula delicioſa precioſa ꝓpͥmāt/ vnuſquiſqꝫ ordo de eo qd̓ excellenciꝰrecepit immune̓ gaudia ſpecialiaadmīſtrat. Iam cogita o aīa/ qͣletibi ferculū ꝓpināt illi ſūmi ſpūsſeraphici ordinis/ qui adeo viciniilli eterno patri ſūt/ int̓ ipſos hūc nulli alij ſpūs ſūt/ qui ipſūīmediacius cōtēplant̉ ſuis bonis eternis ꝑfectius ꝑfruantur.Quale putas hij ꝓpināt gaudiūde natue̓ nobilitate/ qͣle de cōtemplationis claritate/ qͣle de dilectionis ſinceritate. hij ergo ſeraphmiſtud ꝯuiuiū ornāt ardoe̓ d̓ine caritatis. Cherubin ſplendoe̓ et̓neclaritatis. Throni equitate d̓inemaieſtatis. Hoc etiā cōuiuiū ornant glorificāt dn̄acōnes de dominādi ſuꝑ alios excellencia Pn̓cipatus de p̄cipiendi inferioribꝰmagnificēciaPtātes de auctoritade malignoꝰ ſpūs coercendi Hocetiā cōuiuiū honorificant v̓tutesde ptāte miracula faciēdi Archāgeli de dignitate ſuꝑiora nūciandi. Angeli de agilitate mīora diuine ſcientie ſecreta reuelādi Eccevides qͣliter ſingule mētes btōꝝceleſtibꝰ gaudijs paſcunt de hijs ab illa celeſti aula ſpecialius inmune̓ receperūt Nec eſt mirādū p̄dicta ml̓ta alia nob̓ occulciora adhuc illi ſpūs ī noſtꝝ gaudiū nobis ꝓpinant/ fidelit̓Sulcit̉ tāqꝫ amicabil̓r in hac lacriſancti Bonauēturemarū valle nos cuſtodiūt/ nosad illā beatitudīꝰ patriā ꝑduce̓ totis viribus cōcupiſcūt BernardꝰO ſi quiſ ꝯgnoſce̓t quēadmodūꝑuenuit pͥncipes cōnicti pſallentibus in medio iuuēculaꝝ timpaniſtriaꝝ Vide̓t itaqꝫ cura/ quovetripudio interſūt cantātibꝰ aſſūtorantibꝰ/ inſūt mediātibꝰ ſuꝑſūtq̄eſcentibꝰ/ p̄ſūt ꝓcurātibꝰ Oaīa ieiuna famelica/ ſi nihil vel vnāmica cadit de menſa dn̄oꝝ incōuiuio aꝑto mētis ore ſūpſiſſesputo hāc ꝑegrinatione ex tūcīpatiēt̓ tolerae̓s Pnto ſi vnā gut de vino potus eiuˢ deguſtaſſesomnē huiꝰ ſeculi dulcedinē faſtidires Gregorius in moralibꝰ Sicor ſemel ī celeſtibꝰ deguſtatio ſubaudi figitur/ ꝙͣ abiecta ſintmox cernit̉ pͥus alta videbāturO aīa mea dilecta delectare deuiuio patriarcharū prophetarūapoſtoloꝝ martirū confeſſorumvirginū/ qui per alios ſex filiosnon mimerito p̄figurantur quiddicam Vnuſquiſqꝫ em̄ hoꝝ tot incōuiuio ſuo ꝓponet fercula/ quothabuit in hac vita v̓tutū oꝑea̓ Etquis enarrae̓ ſufficiat quātū gaudiū q̄libet aīa ſuſcipiat. De ſcōrūpatriarchaꝝ hūilitate ꝑfectiſſiāDe ꝓphetaꝝ credulitate certiſſimaDe apl̓oꝝ caritate ardentiſſiāDe martiꝝ ſtabilitate patiētiaDe cōfeſſoꝝ pietate clementiaDe virginū caſtitate continencia Reuera vox lingua deficit qꝛ