Druckschrift 
Opuscula : P. 1.2.
Einzelbild herunterladen
 

de quatuordulcedinis tue/ ꝙͣ abſcondiſti timentibus be foris eius odore vtcunqꝫ ſuſtentor qd̓ eſt michi ſuꝑodore balſami cunctis gn̓is ſuauia odoramenta O dn̄e deus ſinobilis eſt odo ⁊ꝙͣ dulcis eſt tuedulcedinis ſapor Si tante v̓tutiseſt modica deguſtacio quātū iocunditatis habet felix inebriatio.O quis michi detytvenias in cormeū. et inebrias illud viio tuo etāplectar de deus meꝰ HomoO amina deuota loquar ſalua reuerentia nimis es auara et vtinā preſūptuoſa. vires veſtraspendite/ merita cōſiderate/ v̓tutesdiſcutite et ſi placet tunc ſufficiatvobis magiſ ſodore d̓inoꝝ vngueboꝝ odoleſcentul̓ hūiliter curre̓ꝙͣ preſūptuoſe ſuꝑ merita poſtulare Anima O durus oneroſus es mihi aliqn̄ miſereꝯſolabor ꝙͣ parcus ſi fas eſt dice̓d̓ine pietatis diſpēſator Audacter dico/ tacere valeo Im odor ſufficit/ modicus guſtꝰ plene reficit/ ſed afficit/ ebrietatē affectus meꝰ appetit et reqͥrit. Scioqui dicit. Bibite amici iebriamīcariſſimi ſi depͥmit indignitas petentis/ ſpem v̓o erigit pietas promittentis. O qͦmodo dubitae̓valeo qͣn ꝑatus ſit dae̓ dona ſua. me dedignatꝰ eſt pati mala.An ignoras multos de dei pietate docuiſti qd̓ de beato Augꝰdidiciſti ſic dicente: Trubeſcat humana pigricia plus vult deꝰ dareexercitijsꝙͣ audeat poſtulae̓ Idē de verareligione Deꝰ dedit nobis pignꝰſpūs/ in ſentiamꝰ eiuˢ dulordineet deguſtemꝰ ipſū fontē vite inſobria ebrietate irrigemur/ tanꝙͣlignū qd̓ plantatū eſt ſecus decurſus aquaꝝ Criſoſtimꝰ Nil omnipotentiā dei clariorē reddit. ꝙͣompobens facit eos ſperant ineo. deo ſpem inuixū anmiūnulla fraus/ nulla illecebra pobei̓tvel ſtantē deice̓ vl̓ durantē ſuꝑareErubeſcat nūc hūana deſperatioet malledicta puſillanimitas trepidacio diuitē nimis liberalēin omnibꝰ inuocat illū/ eſtimātillis ſpem ꝑfectā ponūt in illuꝫſua poſſe bn̄ficiā denegae̓ Nūqͥd pater eternꝰ apud que nullaeſt tnͣſmutatio/ ex ſola libea̓litatisīmenſitate filiū ſuū miſit. in dedit totū qd̓ habuit/ totum qd̓ potuit/ totū qd̓ ille fuit? Si vero ſualiberalitaꝰ ſuam infinitā bonitatē dininue̓t. forſan immeritonrā infirmitas trepidae̓t. Sed qꝛex ſeipſo ex accedenti dono bonus eſt ex ſue bonitatis ꝯmuuicatione non dininuit ex aliene bonitatis additione augeturHomo O aīa magna eſt fidestua valde fortis es in ſpē⁊ confidentia. Et ꝙͣuis ſpes ꝓcedit exmeritis d̓ine clemencie cōfidētiameritoria ſit laudabilis ſancta.ꝯſulo tn̄ ſane Anteꝙͣ ad q̄rendāebrietatē ſupͣ be aſcendas vt diſcas tuū ſponſū reuerēter timere/