de quatuordulcedinis tue/ ꝙͣ abſcondiſti timentibus be foris eius odore vtcunqꝫ ſuſtentor qd̓ eſt michi ſuꝑodore balſami cunctis gn̓is ſuauia odoramenta O dn̄e deus ſi tānobilis eſt odo ⁊ꝙͣ dulcis eſt tuedulcedinis ſapor Si tante v̓tutiseſt modica deguſtacio quātū iocunditatis habet felix inebriatio.O quis michi detytvenias in cormeū. et inebrias illud viio tuo etāplectar de deus meꝰ ¶ HomoO amina deuota loquar ſalua reuerentia nimis es auara et vtinānō preſūptuoſa. vires veſtras ꝑpendite/ merita cōſiderate/ v̓tutesdiſcutite et ſi placet tunc ſufficiatvobis magiſ ſodore d̓inoꝝ vngueboꝝ cū odoleſcentul̓ hūiliter curre̓ꝙͣ preſūptuoſe ſuꝑ merita poſtulare ¶ Anima ¶ O hō ꝙ durus⁊ oneroſus es mihi aliqn̄ miſereꝯſolabor ꝙͣ parcus ſi fas eſt dice̓d̓ine pietatis diſpēſator Audacter dico/ tacere nō valeo Im odornō ſufficit/ modicus guſtꝰ plenenō reficit/ ſed afficit/ ebrietatē affectus meꝰ appetit et reqͥrit. Scioqui dicit. Bibite amici ⁊ iebriamīcariſſimi ſi depͥmit indignitas petentis/ ſpem v̓o erigit pietas promittentis. O hō qͦmodo dubitae̓valeo qͣn ꝑatus ſit dae̓ dona ſua.q̄ ꝓ me dedignatꝰ eſt pati mala.An ignoras q̄ multos de dei pietate docuiſti qd̓ de beato Augꝰdidiciſti ſic dicente: Trubeſcat humana pigricia plus vult deꝰ dareexercitijsꝙͣ audeat hō poſtulae̓ Idē de verareligione Deꝰ dedit nobis pignꝰſpūs/ in qͦ ſentiamꝰ eiuˢ dulordineet deguſtemꝰ ipſū fontē vite in qͦſobria ebrietate irrigemur/ tanꝙͣlignū qd̓ plantatū eſt ſecus decurſus aquaꝝ Criſoſtimꝰ Nil omnipotentiā dei clariorē reddit. ꝙͣ ꝙompobens facit eos qͥ ſperant ineo. nā deo ꝑ ſpem inuixū anmiūnulla fraus/ nulla illecebra pobei̓tvel ſtantē deice̓ vl̓ durantē ſuꝑareErubeſcat nūc hūana deſperatioet malledicta puſillanimitas trepidacio q̄ diuitē ⁊ nimis liberalēin omnibꝰ q̄ inuocat illū/ eſtimātillis q̄ ſpem ꝑfectā ponūt in illuꝫſua poſſe bn̄ficiā denegae̓ Nūqͥdnō pater eternꝰ apud que nullaeſt tnͣſmutatio/ ex ſola libea̓litatisīmenſitate filiū ſuū miſit. in qͦ dedit totū qd̓ habuit/ totum qd̓ potuit/ totū qd̓ ille fuit? Si vero ſualiberalitaꝰ ſuam infinitā bonitatēmō dininue̓t. forſan n̄ immeritonrā infirmitas trepidae̓t. Sed qꝛex ſeipſo nō ex accedenti dono bonus eſt ex ſue bonitatis ꝯmuuicatione non dininuit ex aliene bonitatis additione nō augeturHomo ¶ O aīa magna eſt fidestua valde fortis es in ſpē⁊ confidentia. Et ꝙͣuis ſpes q̄ ꝓcedit exmeritis ⁊ d̓ine clemencie cōfidētiameritoria ſit laudabilis ⁊ ſancta.ꝯſulo tn̄ ſane Anteꝙͣ ad q̄rendāebrietatē ſupͣ be aſcendas vt diſcas tuū ſponſū reuerēter timere/
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten