¶ Soliloquiūmoriendo reformauit. Deū ſpm̄ſanctū qui tam miſericorditer ettam dulciter ſepius de conſolando a pcccato conſeruauit/ et in bonō confortauit Dilige igitur deūpatrem fortiter vt nullo alienoamore periculo ſe vnicaris Deumfiliū ſapienter vt nullo alieno vicioſe infaciaris Vel aliter ẜm Bernardū. Diſce a chriſto o animachriſtiana quēadmoduꝫ debeasdiligere chriſtū. Dilige dulciterprudenter et fortiter Dulciter vtamore illius omnis amor aliustibi vileſcat/ ⁊ ipſe ſolꝰ ſit tibi melin ore/ melos in aure iubilꝰ in cor&e. Dilige prudenter vt amor tuꝰin eo ſolo ⁊ in nullo alio continueinardeſcat. Dilige fortiter vt tuafragilitas omnia dura et aſperagaudenter pro ipſo ſuſtineat Vtdicas labor meꝰ vix eſt vnius hore ⁊ ſi amplius eſt non ſentio preamore Iheronimus. Ita chriſtianus per amorē in chriſtū iugit̓intendat vt omnia libenter ꝓpteripſū ſuſtineat donec ad ipſū perueniat. Hec iheronimꝰ O animaſemper in mente tua pertracta ꝙͣdulciter chriſtus be dilexit in incarnatione/ ꝙͣ prudenter in conu̓ſatione/ et ꝙͣ fortiter in paſſione.nulla dilectio maior. nulla cai̓tasſincerior/ nullꝰ amor forcior. mortuus eſt pro de innocens nichilin be īueniens quod amaret Hechugo de ſancto victoe̓ ¶ AnimaDic q̄ſo o homo ſalua reuerētiaſancti Gonauēturetua n̄ ex curioſitate/ ſꝫ ex hūilitatenō humilitate/ non ex preſūptione ſed pocius ex deuotione interrogo Et quid eſt quod amo/ cumdeum meum amo ¶ Homo ¶ Canima ſi tua queſtio eſſet preſuꝑtuo ſa nimis eſſet vitioſa/ ſed quiaex deuotione originatur deuotaꝫreſponſionem meretur Audi ergo quid dicit ille magnꝰ amatordei Auguſtinꝰ in libro confeſſionū Cū deū inqͥt amo n̄ amo ſpēmaut decus/ non tp̄s/ nō candoremlucis iſtis amicū oculis/ non dulces melodias/ nō vnguenta ſuauiter redolēcia/ nō māna nō mellanon membra carnis amplexibusacceptabilia/ non hec amo cū deūamo Sed quid amo Amo lucemquandā/ quandā vocem quendaꝫodorem/ quendā cibum/ quendāamplexū interioris hominis meivbi fulget animie quod nō capitlocus/ vbi ſonat quod non capittempꝰ/ vbi redolet quod nō ſpergit flatus/ vbi ſapit quod non minuit edacitas/ vbi heret quod nōdiuellit ſacietas. ¶ Animia Dicqueſo o homo vel paululū de caritatis virtube/ qua cognita ad diligendū deum forcius animꝰ mardeſcat ¶ Homo ¶ Reuera o anima caritatis fructus magnus eſtſed occultus. Ipſa em̄ ſecundumAuguſtinū in aduerſitatibꝰ tollerat in proſperitatibꝰ temperatin paſſionibus et fortis In bonisoperibus ⁊ hilaris/ in temptatio