de quatuorvngentoꝝ poſt te cucurri. Dubotamen et per hoc me non excuſoꝙ odor illius celeſtis apothecrhuic terreno febori quo infectaerā non miſcetur. Decepit etiā ſonu̓s falſarū creaturarum auditūmeū et neſciui nec ſenſi/ ꝙͣ dulciafaucibꝰ electoꝝ tuoꝝ eloquia tuaꝙͣ ſuauia auribꝰ amicoꝝ tuorū cōſilia tua/ ꝙͣ leuia manibꝰ ſanctoꝝtuoꝝ mandata tua Oiheſu fonsſapientie/ auctor ſcientie/ conſiliator caſti conſilij fac me vel ſaltemmodo audire vocem tuam/ ſonetvox tua in auribus meis. Cumquanta amaritudinē recogito ꝙfefellit me illa vox miſerrima/ cantancium et dicentium Venite fruamur bonis que ſunt/ coronemꝰnos roſis andeꝙͣ marceſcāt/ et nōnos pretereat flos temporis. Dinō precioſo et vnguētis optimisnos impleamus nullibiqꝫ relinquamus ſigna leticie. Hanc vocem audiui et non intellexi quoniam omnia vana ſunt ⁊ riſu digna. Omnia enim hec et hijs ſimilia cito pertranſierūt et velud vnibra euanuerunt. Quid enim viana hec omnia amatoribus ſuiscontulerunt quem fructū tūc habuerūt in illis in quibus nūc confundūtur ⁊ erubeſcunt O dominedeus meus/ lumen cordis mei/ ꝑanis anime mee. Virtus amaricasmentē meam non be amabam etfornicabar abſte ⁊ fornicanti michi ſonabant euge euge. Amici-Texercitijscia huius mundi fornicatio eſtabſte O quid miſerius miſero nōmiſerante ſuꝑ ſeipſuꝫ. Sed interHec omnia tu amantiſſime deusmichi ſemper aderas vocem tuāfrequenter audiui inſpirationemtuā ſalutiferā ſenſi et nō conſenſiO quociēs michi illud ſalutifeꝝcōſiliū inſpiraſti. Peccaſti quieſcedeſine erubeſce. Ad que ego miſera more ſecuta beati Auguſtiniin libro Confeſſionū Verba ſomnolenta aliquando reſpondi Domine expecta me modicū ſine mepaululū/ modo a vanitabe q̄eſcāmodo de malignitate erubeſcamomnia et vana et mundana derelinquam Sed heu modicū nō habebat modum et paululū in longum ibat. Item Auguſtinus deverbis domini Ipſa ſegnicies eſtres que multos eternaliber occidit et finaliter in peccatis detinetꝙ ſe ad vocē domini nō corrigūtpeccatores. Vocem quidem occulte inſpirationis audiunt ſed vitānon corrigunt dicētes/ cras craset ſubibo oſtium clauditur/ remanetqꝫ peccabor foras extra archam celeſtis patrie/ cum vocecoruina/ quia pro peccatis gemere noluit cum columba. Gregorius. Heu quam multos in peccatis peius ſua felicitas proſtrauit. Multos diuturna pax inertes reddidit/ eoſqꝫ mox manushoſtis grauius pertulit/ quoslonge quietis vſu negligentes.