Druckschrift 
Opuscula : P. 1.2.
Einzelbild herunterladen
 

Soliloquiūin mente varijs virtutibꝰ Nōneclementiſſime pater per de illa celeſtiū ſpirituū agmina varijs donis ſunt ornata Nonne de ſeraphin ardent dilectōne/ cherubinlucent cognitione/ de tuis donisiudicant throni/ de tuis muneribus dominant̉ dominationes inditi/ ex tua virtute preſunt principatus/ ex tua poheſtate demonesarcent poteſtates/ ex tua ꝓfundapobentia miracula faciunt v̓tutesEx tuo p̄cepto archangeli magnis nūciant maiora. Angeli verominoribꝰ ſignificāt minorā. Sedquid ſūt hec onia niſi tue pulch̓tudinis modica ſcintilla. O boneiheſu fons vniu̓ſe pulch̓tudinisignoſce michi miſere tuaꝫ pulchritudinē tam ſero cognoui/ tamtarde amaui ꝓpherea miſerabilit̓oberraui. Dulcedo etiā creaturaꝝdecepit guſtū meū/ et aduerti melle dulcior es. Tu em̄ melliet omni creature dulcedinē ſuamymo tuam cōmodaſti/ et non eſtaliud in creatura dulcedo vel delectatio niſi tue dulcedinis/ ꝙͣ abſcondiſti timentibꝰ de/ demonſtratio. Vnde dulcedo oīm creaturaꝝſi quis iuſte aduertit nihil aliudfacit/ niſi ad tuā dulcedine eter inuitat O iheſu fons vniuerſedulcedinis pietatis/ ignoſce in tuā ineſtimabilē et mellifluamdulcedinē increatā non cognouinec deguſtaui. ꝓpterea miſerabiliter oberraui et animā meā vſqꝫſancti Bonauēturemodo ſiliquis porcorū ſaturaui.Sed heu nunꝙͣ vt timeo de pauefilioꝝ tuoꝝ manducaui/ idro ſemper in delicijs mūdi ieiuna et famelica ꝑmanſi Gregorius Quiaintꝰ guſtare nolumꝰ paratā dulcedinē. Propberea ieiuni famēlici amamꝰ miſeri famē noſtram.O dulciſſime iheſu modo vidromodo agnoſco omnis dulcedotibi contraria/ fuit michi afflictioet magna miſeria Auguſtinꝰ inlibro confeſſionū. Tu em̄ miſericordiſſime deuˢ etiam in peccatismeis ſemper michi aderas/ pijſſime cernens ōnes iniquas delectationes meas et malas/ amariſſimis reſpergens amaritudinibꝰ/docenˢ flagella ſi vellē ſine amaritudine non poſſem niſi in de domine. Sed heu hanc doctrinamnon intellexi. Propberea oberraui ſemperqꝫ in delicijs meis mniquis timui proditorē tuū accuſatore tuū reprehenſorē formidaui aliquociens conſcientiā/ et expaui multociens infamiam/ nonnūꝙͣqꝫ horrui gehennā/ et tamēheu ego miſera inter tot tormenta non mutaui voluntatē ꝓpriamDecepit etiam odor creature olfactum meū/ et ignoraui odortuus O bone iheſu ſuperat ōniaaromata O bone iheſu fons odoris cuius ſuauitas facit indeſinenter poſt te currere et infatigabiliter laborae̓. Ignoſce michiſero de cognoui/ tarde in odore