SoliloquiūIn ſanctis omnibꝰ delectabiliꝰ inquātū in eo aſſidue delectātur. increaturis ōnibꝰ admirabil̓/ quiaōma potēter creat ſapienter gubernat. benigne diſpenſat. admiror. Cū deū per voluntatē diligomeipſū tranſformo Hec eſt enimvirtuꝰ amoris vt talē de eſſe oportet quale eſt illud qd̓ amas. Recognoſce ergo o aīa mea ꝙͣ miraeſt ineſtimabilis dignitas eſt. eēnō ſolū veſtigiū creaboris qd̓ eſtcōmune onibus creaturis. ſed eēnagine quod eſt ꝓpriū creaturerationalis. Lauda igitur aīa meadominū/ lauda deū tuū ſyon Exꝑgiſcere ⁊ lauda. exulta ⁊ gaude. ꝙinſignita ſis dei imagine. decorataſimilitudinē ꝑticeps rationis. capax eterne beatitudinis. Sed qꝛHec modica nō īmerito forte iudicarent̉ ſi forbe finirent. exultaet lauda. quia cū p̄dictis dedit tibi naturā īmortalē. ſubſtantiā incorruplibilē. durationeꝫ inberminabilē. vitā perpetuā. imago em̄trinitatiꝰ nō eſſes ſi termino mortis p̄cludi poſſes Augꝰ. xv. de ciuitate dei. O anima adu̓te ꝙ creator tuuꝰ poſt illud eſſe dedit tibiꝑpetuum eſſe. poſt hoc dedit tibiviue̓ ſentire diſcerne̓. ſenſibus tedecorauit. ſapiētia illuſtrͣuit Tuāigitur pulch̓tudine attēde. vt intelligas qualē debeas pulchritudinem diligere Ꝙ ſi temetipſū vtexpedit cōtēplari nō ſufficis. curſaltē quid de te eſtimae̓ debeaˢ exſancti Bonauētureiudicio alieno nō ꝑpendis Sponſū habes de cuiꝰ pulchritudine ſinō dubitae̓s. ſcires ꝙ tā pulchertam formoſus. tā vnicus dei filiustuo aſpectu captus nō eſſꝫ. ſi eumſingularis decor et vltra ceterosadmirādꝰ nō traxiſſet. hec AugꝰSed hec fortaſſe o anima minisingrata tibi vident̉ modica. Propterea audi tercio dignitatē admirabilē. ꝙ tante es ſimplicitatis ꝙnichil poteſt domū mentis tue inhabitare. nichil poteſt in ea māſionē facere. niſi ſimplicitas ⁊ puritas trinitatis eterne. Ecōr quiddicit ſponſus tuꝰ Ego inqͥd ⁊ pat̓ad eū veniemꝰ ⁊ manſione apudeū faciemꝰ. Et alibi in euangelioZachee feſtinās deſcende. quiahodie in domo tuā oportet memanere. Illabi em̄ menti illi ſolipoſſibile eſt/ qui eā creauit. Ipſeem̄ eſt q̄ intimior intimo tuo eſſeꝑhibetur. vt dicit Augꝰ. Gaudeigitur o felix aīa ꝙ potes eē tantihoſpitis hoſpita Bernardꝰ O felix aīa q̄ cotidie cor ſuū mūdat vtinhabitantē deū ſuſcipiat/ cuiushoſpes nullo bono indiget. quiaauctorem oīm bonoꝝ in ſe habetO quā beata aīa apud quā deusſibi requiē īuenit. qͥ dice̓ p̄t. Quicreauit me reqͥeuit in tab̓naculomeo. negare ſiquidē eī celi requiēnon pōt. q̄ ſibi in hac vita requiēp̄parauit Hec bernardꝰ O aīa inmis es auara. ſi n̄ ſufficit tibi tātihoſpitiꝰ pn̄tia. qꝛ ſcio ꝙ tā liberal̓