Druckschrift 
Opuscula : P. 1.2.
Einzelbild herunterladen
 

ſancti cadit aliud/ qꝛ omne qd̓ invelligit̉/ aut intelligit̉ vt ens/aut ens in potētia/ aut vt ens inactu Si igit̉ ens/ p̄t ītelliginiſi ens/ ens in potētia/ niſiper ens in actu/ eſſe noīat ipſūpurū actu entis eſſe igitur eſt qd̓primo cadit in intellectū. et illudeſſe eſt qd̓ eſt purus actus. Sedhoc non eſt eſſe ꝑticulare. qd̓ eſteſſe artatū/ qꝛ ꝑmixtu eſt potentia. nec eſſe analogū. qꝛ minime habet de actu eo minime ē.Reſtat igitur illud eſt diuinū ira igitur eſt cecitaˢ indellectus cōſiderat illud quodpͥus videt/ et ſine nichil p̄t cognoſcere Sed ſicut oculꝰ intentusin varias coloꝝ differētias. lucē quā videt cetera/ videt. ſi videt tn̄ aduertit. ſic oculꝰ mētisnoſtre intētus in iſta entia ꝑticularia vniu̓ſalia. ipſū extragenꝰ. licet pͥmo occurrat menti. ipſū alia tn̄ aduertit. Vndeveriſſime apparet ſicut oculusveſpertilionis ſe habet ad lucem.ita ſe habet oculus mētis noſtread manifeſtiſſima nature. Quiaaſſuefactꝰ ad benebras entiumfantaſmata ſenſibiliū. ipſā lucēſūmi eſſe intuetur/ videt̉ ſibi nihilvidere/ ītelligēs ipſa caligoſūma eſt mentis nr̄e illuminatioſicut quādo videt oculꝰ purā lucēvidetur ſibi nichil videre Videigitur ipſū puriſſimū ſi potes/et occurret tibi ipſū p̄t cogitari vt ab alio acceptū. ac hocDBonauenture.neceſſario cogitatur vt ōnimodepͥmū qd̓ nec de nihilo nec de aliopoteſt eſſe. Quid em̄ eſt per ſe ſiipſū eſſe eſt ſe. nec a ſe? Occurret etiā tibi vt carens ōmnoeſſe/ ac hoc vt nunꝙͣ incipiensnūꝙͣ deſinens/ ſed eternū Occurret tibi vt nullo in ſe hn̄s/ niſiqd̓ eſt ipſū eſſe/ ac hoc vt nullomodo cōpoſitū ſed ſimpliciſſimūOccurret etiā vt nihil habēs poſſibilitatis. qꝛ one poſſibile aliquomodo habet aliqͥd de non. achoc vt ſūme actualiſſimū Occurret vt nihil habēs defectibilitatisac hoc vt ꝑfectiſſimū Occurretpoſtremo vt nihil habēs diu̓ſificationis. ac vt ſūme vnū. Eſſeigitur quod eſt vnū puꝝ.ſimplicit̓/ abſolutū/ eſt primariū et̓nū/ ſimpliciſſimū/ actualiſſimū/ ꝑfciſſimū ſūme vnū. Etſūt hec ita certa p̄t ab intelligente ipſū cogitari hoꝝ oppoſitū. et vnū hoꝝ neceſſario infertaliud qꝛ ſimplicit̓ eſt idroſimplicit̓ pͥmū. Quia ſimpliciterprimū. ideo eſt ab alio factū.nec niſi a ſeipſo eſſe potuit. ergoeternū. Item quia pͥmū eternūideo ex alijs. ergo ſimpliciſſimūItē qꝛ pͥmū eternū ſimpliciſſiideo nihil eſt in eo poſſibilitatis actū ꝑmixtū idro actualiſſiʳQuia pͥmū eternū ſimpliciſſimūactualiſſimū ꝑfectiſſimū. Talionino nihil deficit. aliqͣ p̄t fieriadditio. Quia pͥmū/ eternū/ ſimpliciſſimū/ actualiſſiᵐ/ ꝑfcīſſimū.bb 2