Druckschrift 
Opuscula : P. 1.2.
Einzelbild herunterladen
 

Itinerarius mentis pͥncipiātur. Retinet nihilominꝰ ſcīaꝝ pͥncipia a dignitatesvt ſempit̓nalia et ſempit̓nalit̓ qꝛniūꝙͣ p̄t ſic obliuiſcieoꝝ dumodoratione vtat̉. q̄n ea audita approbet eis aſſentiat. tanꝙͣ deuo p̄cipiat/ ſꝫ tanꝙͣ ſibi inata familiaria recognoſcat Sicut patetſi ꝓponatur alicui/ de qͦlibet affirmnatio vel negatio vera/ vel totūeſt maiuꝰ ſua ꝑte. vel q̄cunqꝫ aliadignitas cui eſt cōtradicere adinterius rōnē Ex pͥma igit̉ rebentione actuali oīm temporaliūSberitoꝝ ſcꝫ preſentiū futuroꝝ.habet effigie et̓nitatis/ cuiuˢ pn̄sindiuiſibile ad oīa tꝑa ſe extēditEx ſcd̓a appae̓t ipſa ſolumhabꝫ ab exteriori formari fantaſmata. veꝝ etiā a ſuperiori ſuſcipiendo in ſe habendo ſimplicesformas. pn̄t introire portas ſenſuū ſenſibiliū fantaſias.Ex vercia habet̉ ipſa habꝫ lucēincōmutabilē ſibi pn̄tem. in memiinit inuariabiliū veritatū. Et ſic oꝑationes memorie apparetipſa aīa eſt imago dei ſimilitudoadeo ſibi pn̄s habēs p̄ſente. actu capit. et potentiā capax eius eſt ꝑticeps eſſe poteſt Operatio aūt v̓tutiſ ītellectiueeſt in p̄crptione intellectus terminoꝝ ꝓpoſitionū illationū Capitaūt intellectꝰ terminoꝝ ſignificata cum cōprehendit quid eſt vnūquodqꝫ diffinitione Sed diffiintio habet fieri ſuperiora diffiillpc2 In2402.miri habent vſqꝫ veniatur ad ſu-in deumperna genea̓liſſima/ quibꝰ ignoratis/ pn̄t intelligi diffinitiueinferiora. Niſi igitur cognoſcat̉quid eſt ens ꝑſſe. poteſt pleneſciri diffinitio alicuiuꝰ ſpāliˢ ſubſtantie Nec ens ſe cognoſci p̄tniſi cognoſcat̉ ſuis ꝯditionibꝰque ſūt vnū/ verū/ bonū. Ens autē poſſit cogitari. vt dinimūtū/ etvt cōpletū. vt imꝑfectū vt perfectū/ vt eus in potentia. vt ensin actu. vt ens ẜm quid/ vt ensſimplicit̓. vt ens in ꝑte/ vt enstotaliter. vt ens tnͣſiens/ vt ensmanens. vt ens aliud/ vt ens ſe vt enꝰ ꝑmixtu enti/ vt enspurū. vt ens dependens / vt ensabſolutū vt ens poſteriꝰ/ vt ensprius. vt ens mutabile/ vt ensīmutabile vt enꝰ ſimplex/ vtenscōpoſitū. p̓uationes et defectꝰnullatenꝰ poſſint cognoſci niſipoſitionē/ venit ītellectꝰ noſtervt plene reſoluēs ī intellectu alicuius entiū creatoꝝ niſi iuueturab ītellectu entis puriſſimi. actualiſſimi cōpletiſſimi et abſoluti qd̓eſt ſimplicit̓ eternū/ in ſunt rationes oīm in ſua puritate. Quōautē ſciret intellectꝰ hoc eſſe ensdefectiuū incōpletū. ſi nullā haberet cognitionē entis abſqꝫ om̄idefectū Et ſic de alijs cōditionibꝰp̄libatis Intellectū āt ꝓpoſitionūtūc intellectꝰ noſter d̓r veracit̓prehende. certitudinaliter ſcitillas veras eſſe. et ſcire/ eſt ſcireqm̄ non poteſt falli in illa cōprehenſione Scit em̄ veritas illa