¶ Greuiloquijdeſtis face̓. et oīs creatura ꝙͣ tumcūqꝫ nobil̓. d̓r gͣtia nō natura inimortalitatē ſuſciꝑe ẜm ꝙ Damiaſvenꝰ ⁊ alij dicūt Special̓r d̓r grāadiu̓toriū d̓initꝰ datū. vt qͣs p̄paret ſe ad ſuſcipiēdū ſpūſſcī donū.qͦ ꝑueniat ad meriti ſtatū. ⁊ talisd̓r grā gͣtiꝰ data. ⁊ ſine hac nullꝰſufficiēter facit qd̓ ī ſe eſt vt ſe p̄paret ad ſalutē. ꝓpt̓ qd̓ dictū eſtꝙ nō ſumꝰ ſufficiētes co. aliqͥd anobis qͣſi ex nob̓ ſꝫ ſufficiētia nrāex deo ē ¶ Prop̓e v̓o gͣtia d̓r adiutoriū datum d̓initꝰ ad merendū.qd̓ quidē d̓r donū grē gratū facientis ſine qͦ nullꝰ p̄t mereri nͨ inbono ꝓfice̓. nec ad eternā ꝑuenie̓ſalutē Ipſa em̄ tāꝙͣ radix merēdiōnia merita andeordit. ꝓpter qd̓dictuꝫ eſt ꝙ p̄uenit voluntatē vtvelit. ſubſeqͥtur ne fruſtra velit. vn̄nullꝰ ipſam mereri pōt merito cōdigni ſed ipſa meret̉ augeri a d̓oin via. vt aucta mereat̉ et ꝑfici inpatria. et gloria ſempit̓na. ab ipōdeo cuiꝰ eſt gratiā infunde̓ auge̓et ꝑficere ẜm cooperationē voluntatis nrē. et ẜm ꝓpoſitū ſiue beneplacitū p̄deſtinationis et̓ne Nōautē ad intelligentiā predictorūhec eſt. quia cum primū pͥncipiūſua oīpotenti v̓tute. et benigniſſima largitate creaturā oēm de nihilo ꝓduxit ad eē. ac ꝑ hͦ creatua̓de ſe habet nō eē. totū aūt eē habeat aliunde. ſic facta fuit vt ipſaꝓ ſua defectibilitate ſemꝑ ſuo pͥncipio indige̓t. et pͥmū p̓ncipiū ꝓſua benignitate influe̓ nō ceſſae̓tBonauentureCū ergo ſpūs rōnal̓ hocipſo ꝙde nihilo ē ſit in ſe defectiuꝰ. hͦ ipōꝙ natua̓ limitata ⁊ egena. ſit in ſerecuruus. amās ꝓpriū bonū hͦipōꝙ totꝰ ſit a deo ſit total̓r deo obnoxius. ⁊ qꝛ defectiuꝰ ē de ſe tēditin nō eē. qꝛ v̓o r̓curuꝰ ꝑ ſe n̄ aſſurgit ad rectitudinē ꝑfecte iuſticie.qꝛ v̓o total̓r deo obnoxiꝰ. et deusbonis eiꝰ nō indiget. nihil p̄t face̓de ſe ex ꝓpͥa v̓tute ꝓpt̓ qd̓ deū ſibiꝯſtituat debitorē. et maxime mercedis eterne q̄ deꝰ eſt niſi ꝑ d̓inācōdeſcēſionē Hinc ē ꝙ ad hͦ ꝙ ſaluetur in ee. cū ſit defectuuꝰ indigetſemꝑ adiutorio d̓ine pn̄tie. manubenētie ⁊ influētie. ꝑ quā manubeneat̉ in eſſe Que ꝙͣuis ſit generalis in creaturis oēs. noīaturtn̄ noīe gͣtie. quia nō ex debito ꝓcedit ſed ex libertate bonitatis diuine. Hinc ē ꝙ ad hͦ vt ſe p̄paretad donū ſuꝑne grē cū ſit recuruꝰindiget dono alterius grē gratisdate. maxime pꝰ naturā lapſā ꝑquā habil̓ efficiat̉ ad bona moralia q̄ ſūt bona ex circūſtantia quenullo mō pn̄t dici bona niſi ꝓcedant ex intētione recta videlicet.ꝙ nō ꝓpt̓ nos ſꝫ ꝓpt̓ ſūmū bonūfiant. ad qd̓ nō aſſurgit ſpūs nr̄recuruꝰ. niſi p̄ueniat̉ a deo ꝑ aliquā gͣtiā gͣtis datā Hinc nihilominꝰ eſt ꝙ ad hͦ ꝙ faciat bo oꝑameritoria mercedis et̓ne. cū totaliter ſit deo obnoxiꝰ ⁊ debitor ſuitotiꝰ. indiget dono gre gͣtū faciētis. ꝑ quā deꝰ ſibi ꝯdeſcēdat. pͥusacceptās ſuā imagine ⁊ volūtatē