Druckschrift 
Opuscula : P. 1.2.
Einzelbild herunterladen
 

Quintanon tm̄ ẜm ordinē originis. verūetiam ẜm r̓ctitudinē electionis. etẜm qͣetudinē fruitionis. Et qm̄ habet īmediate ad deū reducitur. ſicut īmediabe ei cōformat̉ideo donū illud īmediabe donatadeo. tanꝙͣ a pͥnº īfluxiuo. vt ſicutīmediabe emanat a d̓o dei imagoſic īmediabe emanat ab ipſo deiſimilitudo eſt d̓ine imaginisfectio deiformis. et ideo d̓r imagorecreationis Rurſuꝰ qm̄ fruit̉deo. deū hꝫ. ideo gͣtia ſua deied bibiuiformitabe diſponit ad dei fruitio datur donū īcreatū qd̓ ē ſpirituſſcūs. qd̓ habet. hꝫ deū. et qm̄nullꝰ deū hꝫ qͥn ab eo ſpecialiꝰ habeatur. nullꝰ hꝫ habet̉ a deo. qͣnipſū p̄cipue incōꝑabilit̓ diligatet diligat̉ ab eo. ſic̄ ſpōſa a ſpōſorepauerit abnullꝰ ſic diligit̉ qͣn ad eternā beatitudinis hereditatē adopberfilio Hinc eſt gͣtia gratū faciēsfacit animā tēplū dei. ſponſā xp̄i.et filiā patris eterni Et qꝛpōt niſi ex ſūma dignatione etcōdeſcēſione dei. ideo illud pōteſūēdente ſibi habitū aliquē natural̓r inſerhel aūt. ſꝫ ſolū donū d̓initus gͣtis infuſū. qd̓ exp̄ſſe apparet. ſi qͥs ponderet ꝙͣtū eſt dei tēplū. dei filiūdeo nihilominꝰ indiſſolubilit̓ etqͣſi matrimonial̓r amoris grēvinculū copulatū Poſtremo. qꝛmens nrā efficit̉ cōformis beatiſſime trinitati ẜm rectitudinemelectionis. niſi pervigorē v̓tutisſplendorē veritalis. et feruorē caritatis. et vigor v̓tutis anmiā purQ6parsgat. ſtabilit eleuat Splēdor veritatis aīaꝫ illumīat. illuſtrat. reformat. et deo aſſimilat Feruor caritatis. animā ꝑficit. viuificat. deoiūgit. et ex hijs oībus deo placens acceptꝰ exiſtit. Hinc eſtilla influētia deiformis d̓r habe̓oēs actꝰ .ſ. decē p̄dictos. ita tn̄denoīatur abvltimo ſicut a cōpletiſſimo ſeu cōpletiuo. d̓r em̄ gͣtiagratū faciēs. qꝛ habētē facit deogtū ſolū gͣtis det̉ a deo. veꝝetiā ſit ẜm deū ꝓpt̓ deū. ad hocſit vt ipſā opꝰ manās a deo. reuertat̉ ad deū in ad modū circuli ītelligibil̓ ꝯſiſtit oīm ſpirituūrōnaliū oōplementū Capitulū. ij. De gratia inqͣtū educit liberūarbitriū extra peccatū.Ecundo de ſpūſſcī gratiaoccurrit nob̓ ꝯſiderandūad li. ar. et ẜm duplicēmodū. pͥmo .ſ. inqͣtū ipſa ē adiutoriū ad meritū. ſcd̓o v̓o inqͣtū ēr̓mediū ꝯͣ pctm̄ De grā ergo deiinqͣtū eſt adiutoriū ad merēdūhec tenēda ſūt. gͣtia d̓r gn̓alit̓et ſpecial̓r. et ꝓp̓e Gn̓alit̓ d̓r adiuboriū d̓inū creature liberalit̓. etgͣtis īpenſū. īdifferēter ad quēcumqꝫ actū. ſine huiꝰ adiutoriogrē. nec poſſumꝰ aliqͥd effice̓. necdurare in. cūcta em̄ ī nihilū tendunt. ſic̄ de nihilo creata ſūt niſimanꝰ cōditoris ſua gͣtuita bonitabe ea ꝯſeruae̓t in ꝓpter qd̓ deꝰoīa d̓r portare verbo v̓tutis ſue. etv̓bū patris dicit. ſine me nihil po