¶ Greuiloquij.Hinc eſt ꝙ ẜm terciū modū cognoſcēdi ꝑ gͣtiā ꝑfectiſſimā cognouit xp̄s oīa q̄ ſpectāt ad reꝑatione noſtrā lōge excellētiuˢ ⁊ meliꝰꝙͣ aliqͦs ꝓphetaꝝ vel etiā āgeloꝝ.qꝛ natua hoīs bene īſtituta. nataerat oībꝰ creaturis p̄eſſe et ipſasnoſſe tanꝙͣ eas q̄ debebāt ſibi ſeruire. ſic̄ patuit ī pͥmi hoīs ꝯditione. Hinc ē ꝙ ꝙͣtū ad qͣrtū modūcognoſcēdi cognouit xp̄us oīa q̄ſpectāt ad mūdanā machinā cōſtruendā lōge excellētius ꝙͣ adā¶ Poſtremo qꝛ ſenſꝰ n̄ eſt ꝑceptiuus reꝝ n̓ ad obiecti pn̄tiā Hinceſt ꝙ ẜm cognitionē ſenſitiuā. nōſil̓ cognoſcebat oīa. ſꝫ mō hec. mōilla. iuxͣ qd̓ optimū ea̓t ad reꝑationē hūani gn̓is faciendā.¶ Capitulū. vij.¶ De ꝑfectione meriti in effectuxp̄i hͦ tenēdū ē. ꝙ in xpōE plenitudine aūt meritidn̄o fuit oīs meriti ꝑfectio ⁊ plenitudo. pͥº ꝙͣtū ad eū quimerebat̉. qꝛ non tm̄ erat hō. veꝝetiā deꝰ. ſcd̓o ꝙͣtū ad tp̄s in qͦ merebat̉. qꝛ ad inſtanti ꝯceptionisvſqꝫ ad horā mortis. t̓cio ꝙͣtū adilld̓ ꝑ qd̓ me̓bat̉. qꝛ ꝑ ꝑfectiſſiᵐhabitū caritatis. et perfectiſſimūexercitiū v̓tutis in orādo. ī agēdoī patiēdo. qͣrto ꝙͣtū ad eū cui merebat̉. qꝛ n̄ tm̄ ſibi veꝝ etiā ⁊ nob̓īmo oībꝰ iuſtis. qͣnto ꝙͣtū ad illd̓qd̓ merebat̉ nob̓. qꝛ nō tm̄ gl̓iaꝫveꝝ etiā gͣtiā ⁊ veniā. ⁊ nō tm̄ gl̓iaꝫſpūs. ſꝫ etiā ſtolā carnis ⁊ apertione ianue celeſtis. ſexto ꝙͣtū ad idBonauentureqd̓ merebat̉ ſibi. qꝛ lꝫ nō meret̉glorificationē mentis quā hēbatmerebat tn̄ glorificatione carniset acceleratione reſurrectionis. etclarificacōnē ſui noīs ⁊ dignitatēiudiciarie ptātis. ſeptīo ꝙͣtū admodū qͦ merebat̉. cū enī tripl̓r dicatur aliqͣs mereri. vl̓ de indebitofaciēdo debitū. vl̓ de debito magisdebitū. vel de debito vnoº. faciēdodebitū alio mō. oībꝰ hijs modismeruit nob̓ 3ºº tm̄ meruit ſibi faciendo hͦ plenitudīe gre ſpūſſci ꝑquā xp̄s ſil̓ ea̓t btūs. ⁊ ī ſtatu merēdi. ita ꝙ sͣ eiꝰ meritū oīa meritanrā habēt fūdari. Nō āt ad intelligētiā pͣdcōꝝ hͨ ē. qꝛ cū in pͥnº reparatiuo xp̄o .ſ. dn̄o nro nccāriafuit plenitudo grē ⁊ ſapīe q̄ ſuntnob̓ origo reē ⁊ ſcē viuēdi. nccē eſtꝙ ī xpō fuerit plenitudo ⁊ ꝑfectiooīs mei̓ti ẜꝫ oēꝫ modū pleitudīsQuia .n. ī xpō fuit plenitudo grēvnionis ꝑ quā ea̓t deꝰ ab inſtātiꝯcepcōis hn̄s gloriā ꝯp̄hēſionis⁊ motū liberi arbitrij Hinc eſt ꝙnccārio fuit ī xpō ꝑfectio meriti.⁊ qnͣtū ad excellētiā et dignitatēmerētiſ. ⁊ ꝙͣtū ad celerrimā oportunitatē tꝑis Rurſꝰ qꝛ fuit ī eoplenitudo grē ſingl̓aris ꝑſone. ꝑquā habuit firmiſſimā caritatē. ⁊oēs v̓tutes ꝑfcē ꝙͣtū ad habitꝰ ⁊exercitia. neceſſe fuit ꝙ ī eo fueritpleītudo mei̓ti ꝙͣtū ad id ꝑ qd̓ cōtingit mereri. cuiuſmōi ē radix caritatis ⁊ actꝰ ml̓tipliciſ nobilitatiꝰ¶ Ampliꝰ qꝛ fuit in eo plenitudogrē capitis ꝑ quā pleniſſimā ha-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten