¶ Prologꝰ ſancti Bonauenturecuiꝰ longitudo ꝯmetit̉ ſe decurſuiregiminis vniuerſi¶ De ſublimitate ſacre ſcriptue̓.Abet nichilominꝰ ſcriptura ſacͣ ī ſuo ꝓgreſſu ſb̓limitatē q̄ ꝯſiſtit in deſcpͥtionē therarchiaꝝ g̓datī ordinataꝝ. q̄ ſūt iherarchia eccīaſtica angelica. ⁊ d̓ina ſeu ſuꝑceleſtis. Itaꝙ pͥmā deſcribit patēter. ſcd̓amaliꝙͣtulū magis occulde. t̓ciā adhͨmagis occulte Ex deſcripcōe iherarchie ecc̄īaſtice ē alta Ex deſcpͥtione āgelior altior. Ex deſcripcōed̓ine altiſſima. ita vt poſſimꝰ dice̓ūē deiuid ꝓphebe Mirabil̓ fcā ē ſcīa ⁊cͣ.⁊ hͦ qͥdē ſatiꝰ rcē. nā cū res habeāteē in materia. ⁊ habeāt eē ī aīa ꝑſcīam adq̄ſitā. habeāt etiā eē ī eaꝑ gͣtiā. habeāt etiā eē ī ea ꝑ gl̓am⁊ habeāt etiā eē ī arte et̓na Ph̓iaqͣdē agit de rebꝰ vt ſūt ī natua̓ ſeuin aīa. ẜm noticiā natural̓r inſita.vl̓ etiā adqͥſitā Sꝫ theologia tāꝙͣſcīa ſupͣ fide fūdata. et ꝑ ſpinſcinreuelata. agit ⁊ de eiꝰ q̄ ſpectāt adgrām ⁊ gloriā. et etiā ad ſapiētiāet̓nā Vn̄ ip̄a ſubſternes ſibi philoſophica cognicōeꝫ ⁊ aſſumes deiltoy dinaturis reꝝ qnͣtū ſibi opꝰ ē. ad fabricādū ſpeculū ꝑ qd̓ fiat rep̄ſentatio d̓inoꝝ. qͣſi ſcalā erigit q̄ ī ſuiīfimo tāgit t̓rā. ſꝫ ī ſuo cacumīe tāgit celū. ⁊ hͦ totū ꝑ illū vnū ierarchitū Ih̓m xp̄m q̄ nō tm̄ naturehūane aſſūpte eſt iherarchitū ineccīaſtica iherarchia. veꝝ etiā ī angelica ⁊ media ꝑſona. ī illa ſuꝑceleſti ierarchia d̓ine t̓nitatis. ita ꝙin ſuū breuiloquiūꝑ ipſā a ſūmo capite dro deſcēditvnctionis grā. n̄ ſolū ī barbā. veꝝetiā in orā veſtimenti. qꝛ nō tm̄ inihrl̓m ſuꝑnā. veꝝ etiā vſqꝫ ī eccīaꝫmilitāte. Eſt .n. pulch̓tudo mag imachīa mūdana. ſꝫ lōge maior īecc̄īaſtica pulch̓tudine. ſcōꝝ cariſmatū adornata. maxīa āt ī ihrl̓mſuꝑna. ſuꝑmaxīa āt ī illa ſūma ⁊btīſſima t̓nitate Iō ip̄a ſcp̓tua̓ nōtm̄ hꝫ altiſſimā materiā ꝑ quā delectat ꝑ quā in altū leuat ītelligētiā mētis veꝝ etiā ip̄a evenuſtiſſiāet miro qͦdāmō ītellectū meū delectat. et ſic magis ac magis. delectādo aſſuefacit ad d̓inoꝝ ſpectaculoꝝ cōtuitus ⁊ ānagogias¶ De ꝓfunditabe ſacre ſcriptue̓.Abet poſtremo ip̄a ſcpͥtura ꝓfūditatē q̄ ꝯſiſtit īml̓tiplicitate miſticaꝝ intelligētiaꝝ Nā p̄ter lrālē ſenſū hꝫin diu̓ſis locis exponi tripl̓r. allegorice. moralit̓. et anagogice. Eſtaūt allegoriā. qn̄ ꝑ vnū factū indicat̉ aliud factū. ẜm qd̓ credēdūeſt Tropologia ſiue moralitas ēqn̄ ꝑ id qd̓ factū ē dat̉ ītelligi idqd̓ faciendū ē. Anagogia qͣſi ſurſū ductio ē qn̄ dat̉ ītelligi. qd̓ defiderādū ē .ſ. et̓na felicitas beatoꝝRecte aūt h̓ triplex ſenſꝰ dꝫ eē inſcp̓tura p̄ter ītelligentiā lrālē. qꝛſic cōpetit ipſiꝰ ſcriptue̓ ſubiecto.ipſiꝰ audibori ſeu diſcipl̓o. ⁊ ipſiꝰorigmi. ipſiꝰ etiā fini Subiecto inquā cōpetit. qꝛ ipſa ē doctrina q̄eſt de deo de xp̄o. de oꝑibꝰ reparationis. ⁊ de credibili Subiectū .n.a 4