Reſtitutio. xvj.ctum fuerit: nō tranſibit ad ſucceſſorem. vide dehac materia Panor. in. c. qm̄. de offi. dele. Dicta tamen diſtinctio Mat. facit ad multa. Nam ſi dicitur in bulla apoſtolica. prepoſito. S. martini. abſqꝫ expreſſione nominis proprij: tūc tranſit in ſucceſſorem. Si autem diceret̉. Pe. p̄poſito. S. mar.tūc n̄ tranſit in ſucceſſorē.¶ Septimo quero. an executor poſſit aliquid erogare in ſpuriuꝫ defuncti. Reſpon. zab. ẜm Mat.ꝙ non: quia nec ꝑ ſe: nec alio mediante capere poteſt. ff. de vul. ⁊ pu. ſi pater. Et hoc dicit Math. verum: etiam ſi datum ſit executori arbitrium diſponendi. quia debet intelligi ſibi datum prout a iure⁊ nō ꝯtra ius. hec zab. Hoc pōt intelligi de rigoreiuris ciuilis. Secus tn̄ de iure canonico. vt in. ca.cum hr̄et de eo qui du. in ma.¶ Octauo quero. an executor religioſus poſſit erogare aliquid ſuo ꝓprio monaſterio: vel ſibi: vel cōſanguineo? Et videt̉ ꝙ ſic: Nam ẜm regulā charitatis. Primo nobis et noſtris debemus ſubuenire. In cōtrariū videt̉. qꝛ tal̓ erogatio videtur ſuſpecta. Pau. diſtinguit. aut eſt ſolus. et nō pōt: vtſit differentia inter dantē ⁊ recipientē. de iure patro. per vr̄as. niſi ꝯiunctio eſſet euidens ratio pietatis. Aut eſt cum alijs: ⁊ pōt. tn̄ dicit Pau. ꝙ monaſterio etiaꝫ dare pōt de his que poteſt ſuo arbitrio diſtribuere: etiam ſi ſit ſolus qꝛ ibi eſt euidensdiſtinctio ꝑſonarum. de teſti. inſuꝑ. Idem dic deꝯſanguineo: ceſſante fraude. Sibi autem nō pōtniſi eſſet in ſumma neceſſitate. qꝛ tūc etiaꝫ ei liceretcapere aliena.¶ Quid aūt ſi teſtator voluit omnia diſtribui devoluntate: vel ꝯſilio religioſi? Rn̄. zab. ẜm Pau.ꝙ primo caſu. eſt quaſi executor. Et hoc ideꝫ dicēdum qd̓ de executore. Scd̓o caſu. dic ſecus. niſi hires vel ꝯmiſſarius ꝯſilium eius ſequi teneatur: exmandato teſtatoris. hec zab. Et ſic primo mō. frat̓minor nō pōt ſe impedire: cum nō poſſit eē executor. De iſta materia videsͣ. Religio prīo. et. jͣ. Teſtamentum tercio.¶ Quero. an qd̓ dictum eſt de reddenda rōne ꝑexecutoreꝫ: locū habeat ſi teſtator hoc vetuit. Rn̄.Pau. vt refert zab. in. d. cle. j. dicit. ꝙ ſi executor exindebita adminiſtratōne delinquit: non valet remiſſio: qꝛ nō eſt veriſimile teſtatorē poſuiſſe illamclauſulam in eluſionē ſue voluntatis: ⁊ pontificalis officij: nec etiā poſſet teſtator officiuꝫ ordinarijimpedire hoc caſu. vt. d. cle. j. ⁊. c. nos quidem. eo.ti. Al̓s ſi ex diſtributōne: vel retentōne nō ꝯmittitdelictum: nec offenditur teſtatoris voluntas: quivtrunqꝫ poſuit in voluntate executoris: valet remiſſio. hec zab.Eſtitutio. CVj. de mō reſtituendi. Sciendū primo ẜm Archi .ſ. ī traE ctatu reſtitutionū de mō reſtituendi talis ſit diſtinctio: colligendo mentē doct. ⁊ aliqͣlitercolligendo totā iſtā materiā. ꝙ aut is qui hꝫ reſtituere: vel pauperibꝰ erogare. aut ē manifeſtus vſurarius. aut no. Si manifeſtus. tūc ꝯfeſſor nō pōt:nec dꝫ eū audire ad ꝯfeſſioneꝫ: nec alia ſacr̄a tradere: niſi ſeruet̉ forma q̄ habet̉. extra de vſur. c. ꝙͣqͣꝫ.li. vj. quā habes sͣ. Reſtitutio. ix. Credo tn̄ ꝙ ī caſu extreme neceſſitatis vbi .ſ. talia nō poſſent ẜuari: qꝛ nec ordinarius: nec vicarius eiꝰ: nec curatuspoſſent hr̄i vel alij et vſurariꝰ manifeſtus: eſſet inmortis articulo petens confeſſioneꝫ: paratꝰ facereom̄ia ad q̄ tenet̉. cautōeꝫ facere ⁊ reſtitutōem: ſiuein mari ſit talis: pōt audiri ⁊ abſolui a quocūqꝫ ſacerdote: exquo vere penitet. et ſacerdos qui talemaudit: licentia habita ab eo: exponet poſtea ꝓmiſſionem ep̄o. ⁊ ep̄s cogere pōt eum ſi ſuꝑuixerit: velheredes eius: mortuo eo: ad reſtitutōeꝫ. In ſecundo caſu .ſ. qn̄ is qui habet reſtituere non ē manifeſtus vſurarius. ſubdiſtīgue tripliciter. qꝛ aut reſtōeſt fienda preciſe ſuꝑ certis: aut ſuꝑ incertꝭ. aut ſuper vtriſqꝫ. Si ſuꝑ certis vt cum ſciunt̉ ꝑſone: ⁊ reperiunt̉ quibus fienda ē reſtitutio. regulare ē vt fiat damnificatis: vel eorū heredibꝰ: vel alijs ad qͦsdeuenire debent bona reſtituenda. ꝙ ſi non reperirent̉: facta diligenti inquiſitōne ipſoꝝ: debet iſtares vel precium eius deponi apud aliquem locuꝫreligioſum. vt illis reſtituatur: ſi in futurū reperita a dorſo: ſeurentur. vel ſi creditor ꝙ nō reperirent̉ debet pauperibus erogari ꝓ animabꝰ ipſoꝝ. Nec ſufficit talia ablata certa dari pauperibꝰ ꝓ animabꝰ illorumqꝛ nemo de ſuo cogitur facere donū. x. q. ij. p̄carie.vn̄ talis qui aliena pauperibꝰ dediſſet adhuc teneret̉ ad reſtitutōeꝫ ꝓprijs ꝑſonis. ar. extra de homi.ſicut dignuꝫ. Si tn̄ illi ratificauerīt poſt factum: qͦrum res ē ſufficeret ꝑ regulā. rati. li. vj. Sꝫ iterumficientia ſibi ⁊ fcirca talem qui hꝫ reſtituere certa fienda ē trimembris diſtinctio. qꝛ aut pōt reſtituere certa integraliter: ſine ſui notabili incōmoditate: ⁊ ſine ſue ꝯditionis deſtructōne: ⁊ familie ſue. Aut nihil. pōt reſtituere. Aut tercio. nō pōt reſtituere ſine notabiliincōmoditate: ⁊ deſtructōne ſue ſub̓e. Primo cāulmlles. ff. de redebet totū reſtituere: exquo pōt: ſtatim ẜm Tho.Ueruꝫ qꝛ modicū ꝓ nihilo reputat̉: ſi talis differret ꝑ ebdomadā: vel quindenā vel hmōi reſtituere: nō intentōne detinendi alienū: ſꝫ vt aptius negociū illud ꝑficeret: nō videt̉ in hoc ꝯtra iuſticiaꝫagere ſeu peccare: niſi ille cui tenebat̉ in illo interuallo in aliqͣ magna neceſſitate reperiret̉. Et ſi dicit ſe velle hoc facere. ⁊ ī foro ꝯſcientie credatur cuilibet non ſolū ꝓ ſe: ſꝫ etiā ꝯtra ſe cōfeſſor abſoluerepōt abſqꝫ exactōne iuramēti: vel alteriꝰ cautōis: eteū admittere ad cōioneꝫ: niſi ſit vehemens p̄ſumptio in cōtrariū .ſ. ꝙ nō reſtituet. puta. pluries cōfeſſus ē ſibi: vel alij ꝓponēs celerem reſtōneꝫ: ⁊ nihil fecit. tūc em̄ non videt̉ abſoluendꝰ: ſꝫ ſibi dicatvt reſtituat prius: ⁊ poſtea abſoluat et cōmunicetverum quia p̄ſumptio p̄ſumptione elidit̉. poſſetita efficaciter ꝑ ſigna etiam exteriora apparere qd̓dicit ſe facturū. ꝙ merito poſſet ſibi credi: nec ē admittēda ratio hec: ſi allegaret. qꝛ recipit inde incōmoditatē aliquā dūmō non nimis notabilē: ⁊ qͣſiānihilatōeꝫ ſue ſub̓e. In ſcd̓o caſu. qn̄ nihil pōt reſtituere: qꝛ nihil hꝫ. tūc nō debet denegari abſolutio: nec cōio: ſi ꝓponat reſtituere cū poterit. nec dꝫ