Ieuniumnō malefaceret. Nam et hoc etiam in ſolennibuseccleſijs fieri ſolet. Si aūt hoc faceret vt quietiꝰ ſōnō ⁊ voluptati vacaret: nō eſt abſqꝫ peccato. Nōtamen videtur de ſe mortale: quandocunqꝫ tardequis dicat officiū: dūmodo nō tranſeat dies: quiqͣꝫtum ad hoc videt̉ terminari circa mediā nocteꝫNon em̄ iſtud preceptū de horis dicendis refertad tp̄s ẜm Archi. f. in ſum. Tamen vt hr̄ in dictacle. j. ibi. horis debitis. hoc eſt ẜm Pau. qn̄ hora officij rn̄det hore diei.¶ Que autē ſit hora dicendi matutinas? Rn̄. diuerſaꝝ eccleſiaꝝ diuerſa cōſuetudo ſeruat̉. tamenſi ꝓprie dicamus matutinuꝫ eſt quarta ſeu vltimavigilia noctis. vicꝫ poſt tres partes noctis vſqꝫ adauroram.¶ An aūt in principio officij debeat dicỉ pr̄ noſterDic ẜm Lu. ro. in ſuis ſingularibꝰ. ꝙ dꝫ dici in fine ⁊ nō an̄: qꝛ hoc nullo iur̄ cauet̉. Et ꝙ debeat dici in fine ex tex. in. c. id ſꝑ placuit. de ꝯſe. di. v.¶ An aūt liceat de mane om̄s horas ſimul dicere?Car. in. d. cle. j. dicit ꝙ itinerantes ⁊ p̄lati occupati pn̄t omnes horas ſimul dicere: ſicut faciūt cardinales. Et eſt melius p̄uenire ꝙͣ p̄ueniri: maximeqꝛ prima pars diei eſt aptior ⁊ deuotior ad orādū:ꝙ ſuprema.An aūt veſpere debeāt dici an̄ prandiū temꝑequadrageſiman. Archi. f. dicit ꝙ veſꝑe debeant dici temꝑe quadrageſimali ante prandiū: canon inſinuat de ꝯſe. di. j. ſolent. Sed ille tex. videt̉ loqͥ deofficio eccleſiaꝝ. Ideo ſiqͥs priuatim veſꝑas dicatpoſt ꝯmeſtionē in quadrageſima: nō ꝯdemnarede mortali: qꝛ nō reperio ſcriptum. Nulli tn̄ ꝯſulerem hoc agere: qꝛ videt̉ eſſe de ꝯmuni more timoratoꝝ non prandere ante veſperas dictas. Illudetiam decretū magis ibi ponit̉ ratōne temꝑis cōgrui obſeruandi in ꝯmeſtione ieiunij quadrageſimalis: qͣꝫ ratione officij. Et de nona dicenda anteprandium in ieiunijs eccleſie extra quadrageſimāmulto minus: quia nihil ſuꝑ hoc inuenitur determinatum.Quid ſi monachus p̄ficitur eccleſie parochiali.Qd̓ officiū ſequet̉? Rn̄. ẜm Ho. ſeruabit ꝯſuetudinem eccleſie ad quā tranſit.¶ Quid ſi quis omiſſa vna hora dicat ſequenteꝫ?:Rn̄. ẜm v̓v̓. Credo ꝙ ſufficit ꝙ caute ſuppleat illud tm̄ qd̓ omiſſum eſt: ⁊ agat pnīam de negligentia. Penitentia qͦꝫ de omiſſis horis eſt arbitraria:ſic̄ ⁊ alie de pe. ⁊ re. deus qui.Utrum clericus excōicatus teneatur dicere horas. Rn̄. ſi eſt excōicatus minori: non eſt dubiumSi v̓o eſt excōicatus maiori: dic ẜm Hoſt. ⁊ aliosꝙ tenet̉ quidē dicere: ſꝫ nō in eccleſia: vel cum alioaut qͣſi in officio ſuo: ſed ſolus: et quaſi ꝑ modumoratōnis .i. vt nō dicat. dn̄s vobiſcū.An aūt degradati teneant̉ ad officium? Dic ꝙſic. Uide de hoc sͣ. Degradatio.¶ Clerici et religioſi commorantes cum cardinalibus: aut cum quibuſcunqꝫ pontificibus: gratiamet communionem ſedis apoſtolice habentibꝰ. vt īcie. dignum. eo. ti. poſſunt ſe coaptare illis in diuinis officijs: nec ad alia tenent̉.Eiunium. Quid ſit ieiunium? Rn̄. ẜm Goſ. et Panor. ſuper℟ica extra eo. ꝙ ieiunium de quo hic:eſt abſtinentia a cibis ẜm ordinatōnem: ſeu ꝯſuetudinem eccleſie. Et ieiunium dicitur a quodā inteſtino ſic vocato. quia vt plurimū eſt vacuū et exinanitum..xxiUtrum ieiunium cadat ſub precepto. Reſpō.ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxlvij. ꝙ ieiunium inqͣtumpertinet ad neceſſitatem coertionis peccati: vel ſatiſfactōnis in penitentia: vel ad eleuatōnem mentis ad ſpiritualia: ſic in ꝯmuni cadit ſub p̄cepto legis nature: ſꝫ determinatio tꝑis ⁊ modi ieiunādi:cadit ſub precepto iuris poſitiui: qꝛ ab eccleſia ſic ēpgpſſtatutū. Nec tamē quilibet tranſgrediens peccatmortaliter: ſꝫ tm̄ qui tranſgredit̉ ex cōtemptu: velſic ꝙ impediatur finis: quem intendit legiſlator.Sed qui ex cauſa ratōnabili frangit ieiunium: nōpeccat mortaliter: nec eſt tranſgreſſor p̄cepti. Glo.autem .xxv. diſ. in. §. al̓s ea demum. dicit ꝙ tranſgrediens ieiunium ſolenne obligatur ad mortale.Panor. autem vbi sͣ. dicit. ꝙ. d. ſuus Car. dicit hͦprocedere quando ieiuniuꝫ omittitur ex contemptu: vel inobedientia: vt quia non vult ſe ſubijcere precepto ſuperioris. Secus ſi ſine ꝯtemptū: qͥatunc tranſgreſſio ſolum obligat ad veniale. Et dicit hoc tenere Archi. in dicto. §. al̓s ea demuꝫ. Sꝫcerte Archi. ibi ſolum refert opinionē Io. de fon.et tranſit. Sed aliter dicit in. c. vtinam. lxxvj. diſt.purandus tamen inpmum: ſed tantoIbi enim dicit ꝙ ſi ex aliqua cauſa quis tranſgreditur ieiunium: non peccat mortaliter. Quod poi. Et iſtud coteſt intelligi: quādo forte eſſet debilis: nec curat iread ſuperiorem pro licentia. Secus ſentit quandoid hec Archi.nulla ſubeſſet licita cauſa. Sed pro prima opinioon facit notabile dictū collec. in. c. j. de conſti. vbidicit ꝙ trāſgreſſio canonis obligat ad mortale: qn̄fit ex contemptu: ſeu inobedientia. Et ꝯtemptusꝓprie eſt: quādo ex ſola voluntate non vult ſe ſubijcere ſtatuto ſuperioris. Et iſte ꝯtemptus clare apparere non poteſt: niſi pꝰ monitōnem ẜm eū. Sedſi quis tranſgreditur ex ꝯcupiſcentia. ira vel negligentia. tunc obligatur ad veniale. Quod dictū prima fronte videt̉ notabile. Et hoc dictum Panor.putat. verum vbi ſuperior aliqͥd iniungeret ꝑ verbum ꝯmune. puta. ꝑ verbum ſtatuimꝰ. vel ordīamus. vel ſimile. Secus vbi ꝓcederet ꝑ verba p̄ceuia hec eſt firma eptiua: ſeu equipollentia. Nam tranſgreſſio precepti ſuperioris obligat ad mortale. licet fiat ſine cōtemptū. xiiij. q. j. c. quod precipit̉. et in. c. ij. de ma.⁊ obedi. Et fuit illud iudiciū beati Tho. ꝙ vbi ſtavigulia penthe qtutum fit ꝑ verba cōia: tranſgreſſio nō eſt ad mortale. Qd̓ intellige qn̄ fit ſine ꝯtemptū. Nam ſicutnō omnis tranſgreſſio legis obligat ad temꝑalemmortem. Ita nec eternam: que prouenit ex peccato mortali. Et ideo ponderanda ſunt verba ſtatuti: ſeu canonis quibus indicitur ieiuniuꝫ. An ſintverba preceptiua: ſeu equipollentia: ſeu ꝯmunia.Et predicta notabis: qͥa materia eſt ꝑegrina. Qn̄aūt tranſgreſſio ſtatuti: vel regule obliget ad mortale. Uide Panor. in. c. nam concupiſcentiam. de