de homi. §. eos. qui loquit̉ in rapina: et ſic in caſuquo ꝯpetit repetitio. Et tamen text. dicit ꝙ diſtributio ibi facta pauperibꝰ ꝑ eos qui extorſerūt: eisnō ꝓdeſt cuꝫ extarent illi quibꝰ debebat fieri reſtitutio. ergo ſi illi nō extarent videt̉ velle tex. ꝙ profuiſſet illis talis diſtributio. Unde credit Ge. ꝙ ſiin veritate apparēt illū diſpenſaſſe ſine fraude: ꝙvaleret talis diſtributio. Sco. etiam in. iiij. diſ. xv.loquens de incertis dicit. nō inueni quis neceſſario ſit determinatus mediator in iſtis incertis diſpenſandis pauperibꝰ. Sibi tn̄ videt̉ ꝙ quis taliaꝑ ſeip̄m: ꝯſilio nihilominus boni viri pōt pauperibus erogare. Idem tenet Tho. Quidā tamē excipiunt alium caſum vltra p̄dictum. vicꝫ in incertis publicoꝝ vſurarioꝝ. Item et tercio pōt excipitercius caſus. qn̄ executores: vel ſacerdotes parochiales: aut religioſi male diſpenſarent talia incerta. qꝛ vt dictū eſt sͣ. Religio primo. Ep̄s hꝫ iuriſditionem etiā in exemptos. vt dicit zab. in cle. j. deteſta. Et ẜm pau. ep̄s pōt executoreꝫ ab officio remouere ꝓpter ſuſpitōeꝫ: etiā ẜm zen. ⁊ Land̓. ſi exempti eſſent rōne delicti: etiā ſi teſtm̄ eſſet factū inloco exempto: qꝛ ordinarius hoc caſu ꝓcedit vicepape. Et dicit zab. ꝙ illa cle. loquit̉ de quacūqꝫ vltima voluntate: etiā ſi eſſet donatio cauſa mortis.Quo tn̄ ad incerta manifeſtoꝝ vſurarioꝝ. an ꝯpetat ep̄is illorum diſtributio. Panor. in. c. cū ſit. deiudeis dicit non modicū animaduertere ꝙ nullꝰtex. facit mētōeꝫ de ep̄o: niſi. d. c. cuꝫ ſit. Sꝫ ille texFiliiliaſi bn̄ pōderet̉ nō dicit ꝙ ep̄s debeat diſtribuere: ſꝫẜm ꝓuidentiā ſuam. Et ideo dicit ꝙ diſpenſatiomale ablatoꝝ: pōt fieri ꝑ eum qui tenet̉ reſtituere:vel ꝑ eum de quo ſibi ꝓuidit. ſꝫ ẜm ꝯſilium et proEintauidentiaꝫ ep̄i. Et ſic ſaluant̉ om̄es opi. hec panor.Nota ergo panor. in eo qd̓ dicit ꝙ nullus tex. fac̓mentionē de ep̄o: niſi. d. c. cuꝫ ſit. ergo ſequitur ꝙꝑ. c. ꝙͣꝙͣ. de vſur. li. vj. nō pōt ꝯcludi ꝙ diſtributoincertoꝝ manifeſtoꝝ vſurariorū ꝑtineat ad ep̄m.Suꝑ quo. c. quidam ſe fundare nitunt̉. Ad dictūtn̄. c. cum ſit. aliter rn̄det panor. ꝙ loquit̉ de iudeoqui erat ſuſpectus de reſtōne: maxime q̄ erat fiēdainter pauperes xp̄ianos. Et Io. cal. in quodā cōſilio. dicit exp̄ſſe ꝙ ep̄s nō pōt ꝑ ſtatuta ſynodaliaſibi reſeruare diſpenſatōeꝫ incertoꝝ. Idem Ug. ⁊frater Clarus. dicentes ꝙ nō pōt ep̄s excōicare d̓iure ſacerdotes: qui ſe intromittūt de diſpenſatōeincertoꝝ. Idem Archi. f. qui addit ꝙ caueat diligenter qui ꝑ alium reſtituit: ⁊ ita caute faciat: vt recipiat qui debet: et nō ille retineat ſibi. qꝛ ꝑ hoc nōeſſet liberatus. Hoc intellige duꝫ ſciuerit. Al̓s igͦrantia ꝓbabilis bene illū excuſaret.¶ Tercio quero. nunquid ep̄us poſſit talia maleablata diſpenſare in reꝑatione eccleſie parochialisGe. vbi sͣ. dicit ẜm ꝙ refert Io. an̄. ꝙ iſta queſtiofuit diſputata bononie ꝑ fratrem Bētium ſanctiMartini de ſenis. qui allegabat ad negatiuam: ꝙcum iſta ſint diſpenſanda in pauperes. vt d̓ vſur.cum tu. ſi alteri ſoluatur: debitum nō remittit̉. deiureiuran. ea te. ⁊ qui tenet eroganda pauperibusretinet aliena xlvij. di. ſicut. Item qꝛ nemini ē conReſtitutio. xv. Fo. CCXXII.ſulendum cum alterius iactura: per regulam iurꝭlocupletari. Nec p̄textu pretatis: eſt impietas facienda. xxx. q. j. noſſe. vnd̓ licet eccleſias reparare ſitopus pietatis: nō tamen eſt cum iactura pauperūhoc exercendū. Item ſoli principi licet cum alteriꝰiactura alteri ꝯferre. de reli. do. ꝯſtitutus. Item qꝛrequiritur ꝯſenſus omniū illorum: quorū iuri detrahitur. de reg. iur. quod omnes. In cōtrariumquia epiſcopo equalis cura īminet de tribus ſcilicet pauperibꝰ. eccleſijs edificandis et reparandis.⁊ de alendis miniſtris eccleſiaꝝ. lxxxij. di. c. j. xij. q.ij. aurum. Item quia expedit pauperibꝰ: eccleſiasreparari in quibus oblatōnes recipiūtur ad pauperum alimoniā. xij. q. j. habebat. Item quia ī eisꝯueniunt fideles. ⁊ inuitant̉ ad pauperum ſubuētiones: ⁊ alia pia opera. ⁊ ſic reparari illas pauperibus expedit. Et maxime: quia ſi eccleſie pauꝑesſint in pauperum numero: cum ipſius miniſtriscomputabunt̉: maxime ne deſit populo ſpiritualealimentū .ſ. verbum dei. viij. q. j. audacter. Et ſoluendo. q. tenuit ꝙ ſi eccl̓ia reꝑatōne vel augmento indiget. vt qꝛ ad eam nō pōt ꝯuenire ppl̓us addiuina: nec facultates ipſius eccl̓ie ad reꝑatōnemſufficiūt: ep̄s ſine pauperuꝫ graui dāno: ad talemvſum illa licite poterit deputare. ⁊ al̓s non poteritẜm eū. vicꝫ qn̄ facultates eccl̓ie ſufficiūt: vel reparatio nō ē neceſſaria: ſꝫ volūtaria: vel nimia famesque tūc īminet pauperibꝰ. lxxxvj. di. paſce. Et idēdicit Io. an. ſe vidiſſe diſputare ꝑ. d. Recuperumde ſancto miniate.¶ Quarto quero. an iſti executores deputati perteſtatorem ad diſtribuendum iſta incerta: poſſintexequi ꝑ alium. Rn̄. Ge. ꝙ nō: ſed implere debētꝑ ſe. ad hoc. c. tua. extra de teſta. Ibi ꝑ manꝰ eoruꝫIdem Ol. Et intelligit hoc verū niſi certa erogacio certe rei: ⁊ certo loco fienda cōmiſſa eſſet. qꝛ tūcforte poſſet alij ꝯmitti. ad hoc de offi. dele. is cui. li.vj. Idem Io. an.¶ Quinto quero. Pone teſtator dedit quatuor executores: vt om̄s vel maior pars ipſorum vnacuꝫIo. qui erat de numero qͣtuor diſtribuerēt: poſteamortui ſunt duo ſuꝑſtite Io. ⁊ alio. An poſſint exequi? Io. calltenet ꝙ ſic. ꝑ. d. c. religioſus. qd̓ lꝫ adlr̄am loquat̉ in duobꝰ: altero mortuo: vel abſente:tn̄ idem videt̉ ſi eſſent plures: ⁊ maior pars defecerit. quia tunc ad minorem ſpectat diſpenſatio perratōnem dicti tex.¶ Sexto q̄ro. an mortuo executore ſuccedat ſucceſſor: vt qꝛ forte executor erat p̄latꝰ. Rn̄. zab. ī cle. j. d̓teſta. ꝙ mortuo executore dato ſb̓ noīe dignitatisſuccedit ſucceſſor. Quō aūt cognoſcetur hoc: dicitMath. ꝙ ſi fuit deputatus executor anteꝙͣ eēt indignitate. dicetur datus ratōne ꝑſone: ⁊ nō tranſibit in ſucceſſoreꝫ. Si aūt poſt. Aut adiecit nomenappellatiuū tm̄. aut ꝓprium: ⁊ appellatiuum. Primo caſu. preſumitur ratōne officij. et ſuccedit ſucceſſor. Secundo caſu. ſecus. Glo. tamen Ioh̓. an.in. c. ij. de teſta. in. vj. dicit. ꝙ predicta diſtinctio ꝓcedit in extraneo: ſed in propinquo videtur ꝙ licꝫnomen non fuerit exp̄ſſum: cum affectōne hoc fa