lij in ſubſidium teneantur: quaſi in eorum vtilitatem verſum ſit? Reſpondet qui ſupra ꝙ non. SꝫBar. tenet ꝯtrarium in. l. his ſolis. ff. de condi. inde. vbi format. q. de patre paupere accipiente mutus pecuniam. ⁊ illam conuertit in alimētis filioꝝqui poſtea effecti ſunt diuites ex aduēticijs. Et cocludit ꝙ filij teneant̉ ad illud debitū patris. IdeꝫLud. ro. in ſuis ſingularibꝰ.¶ Quid ſi mutuaui. x. filiofa. in rem patris conuertenda ⁊ ipſe luſit. deinde reuicit ⁊ in rem patrꝭconuertit. An mihi teneatur pater de in rem verſo? Reſpondet qui ſupra ꝙ non. per gl. in. l. ſi minor. xxv. annis. ff. de mino. quaſi ex noua acquiſitione: non ex mutuo dicatur facta verſio. Hoc verum dicit Bart. in. d. l. ſi minor. ſi in alio ludo exinteruallo vicit. Secus ſi incontinenti in eodemludit.¶ Quero. an pater teneatur pro filio condemnato in iudicio ex delicto ſoluere condemnationē deſua legitima? Reſpondet Io. de pla. inſti. de ob.que ex quaſi delic. naſ. §. ſi filius. ꝙ non: vt eſt caſus in. l. ⁊ ſi ꝯdemnatus. ff. de noxa. ac. De hac legitima videsͣ. c. Legitima.¶ Quid autem ſi pater obligauit ſe pro delicto filij. An totum debeat ſolui de parte filij. An v̓o detota hereditate poſt mortem patris? Reſpondeoẜm Bal. ꝙ ſi pater ſuſcepit obligationem pro delicto filij ductus paterna pietate. Et tunc omnesfratres debēt pro parte ſua ſuſtinere. Sed ſi neceſſitate. puta. dictante hoc ſtatuto: tūc naſcitur naturalis obligatio inter patrem et filium ex tali geſtione negocioꝝ eiꝰ que non tranſit ad heredes. etideo ſoluet de ſua parte.¶ Quid autem ſi filius ſit captus a latrunculisvel ab hoſtibus ⁊ pater redemit eum. An filiꝰ ſoluet de parte ſua? Reſpondet Bart. in. l. ſtichus.ff. de pec. le. ꝙ cum pater videatur feciſſe officio pietatis: non imputabit̉ ipſi filio. vt. l. liber captus.C. de capti. quicquid dicat Guil̓. in. l. frater a fratre. ff. de ꝯdi. inde.¶ Quid ſi pater conſentit in decurionatum filij.Dic ꝙ tenetur pro eo inſoliduꝫ de īdemnitate reipublice. ⁊ etiam ipſius patris heredis. Facta tam̄prius excuſſione de ipſo filio principali debitore. l.j. C. de decu. li. x. Et dicunt̉ decuriones ꝯſilia:ij: qͥhabent deliberare cum prioribus cuiuſcunqꝫ ciuitatis.¶ Quid autem de eo quod donat̉ filio in vita patris. An teneatur cōmunicare fratribꝰ poſt mortēpatris. Reſpondet Io. de pla. inſti. per quas per.no. acqui. ꝙ ſi donatur filio occaſione vel contemplatione patris: tanꝙͣ ex cauſa patris propria ⁊ immediata: tunc cenſetur peculium profectitiuꝫ. ⁊ tenetur cōmunicare fratribus poſt mortem patris.Secus ſi pater ſit cauſa remota ⁊ mediata. Hancdiſtinctōeꝫ facit tex. in. l. ſociū. ff. ꝓ ſocio. ide sͣ.de hoc Peculium.¶ Quid de ambaſiatoribꝰ. an ſibi donata teneantur reſtituere. Reſpondet Bar. in dicta. l. ſociuꝫꝙ non. Panormitanus v̓o in. c. poſtulaſtis. de cōReſtitutio. xij.ceſ. preben. dicit ꝙ attendenda eſt qualitas donorum. Nam quedam conueniunt magis mittentiꝙͣ ipſis ambaſiatoribus. vt puta. ſi daret̉ ieo. Quedam conueniūt poeius ipſis ambaſiatoribus. puta. ſi darentur eis veſtes congruentes. Et ſic dicitꝙ in caſu dubij aduertenda eſt qualitas donoruꝫSecus ergo vbi conſtaret de voluntate donātis.Et dicit Panormitanus ꝙ illa. l. ſocium. loquiturde ſocietate. vicꝫ. ꝙ ſi aliquid donatur ſocio occaſione ſocietatis. ex quo tamen donatur perſone ⁊ n̄ſocietati: cedit ipſi ſoli donatario et non ſocietati.Et non mirum: quia idem eſt in damno. Nam ſiſocius extra ſocietatem: occaſione tamen ſocietatꝭdamnum paſſus eſt: ſibi imputat̉ ⁊ non ſocietati.vt eſt tex. in. d. l. ſocium.¶ Quid de dote quaꝫ lucratur filius ex forma ſtatutorum. An dicatur de peculio aduenticio: vt ſicnon veniat fratribus conferēda. Reſpondet ideꝫIo. ꝙ ſic. Bart. v̓o in tractatu de duobus fratribus dicit ꝙ aut pater ſuſtinet onera matrimonij:et tunc erit profectitium. ⁊ communicabit. Si autem filius ſuſtinet onera de lucro ſue perſone: tūcerit aduenticium. ⁊ non communicabit. Si auteꝫpartim pater. ⁊ partim filius ſuſtinent: tunc parus. ar. ff. de retim erit profecticium ⁊ partim aduenticium ꝓ rata oneris.¶ Quid autem de lucro quod acquirit filius mercando cum pecunia patris. An pars que attribuitur perſone dicetur aduenticium. Rn. idem Io.ꝙ dicetur aduenticium. Et ideo medietas lucri:cuꝫ vnus ponit rem. alt̓ induſtriā: ei cedet: qͥa lucrum debet eſſe commune. l. j. C. pro ſocio. Ideoſi filius ex. C. habitis a patre lucratus fuit alia. C.debet primo de. C. lucratis habere. l. et de alijs. l.et de. C. pro ſorte debet diuidere equaliter cuꝫ fratre: quando equaliter ſunt heredes patris. Et ſicilla. l. que lucratus eſt pro induſtria proprie perſone: ſunt ſua propria. nec tenetur diuidere cum fratre. Ideꝫ Bart. vbi ſupra. De hoc dic vt ſupͣ. Peculium.¶ An autem acquiſituꝫ per filium ſit preſumendum ex bonis patris. et ſic ꝯmunicandū. Reſpō.Bar. vbi ſupra. ꝙ aut reſultat ſuſpicio delicti niſip̄ſumatur ex bonis patris. puta. quia filia p̄ſumeret̉ turpiter acquiſiſſe. Et tūc credit̉ ex bonis pr̄isacquiſitū. Aut p̄ſumptio dilicti euitat̉. et tūc p̄ſumet̉ ex bonis filij. Aut nec euitat̉. nec oritur ſuſpicio. et tunc recurrendū eſt ad ꝯiecturas. Et ꝑ omnia idem dicendum eſt in prelato. tutore. vxore ethuiuſmodi.¶ An autem donatum filio ab extraneo ſub taliꝯditione. vt habeat illud in caſtrenſe vel quaſi: ſitn. rbo l.xxj.ꝯmunicandum. Reſpon. qui ſupͣ. ꝙ aut filius eſtmiles. vel aduocatus: vel habet aliquas dignitates de illis que ponuntur in. l. fi. C. de inoff. te. Etcertū eſt ꝙ non dediſſet niſi ratione militie. Et ſicerit caſtrenſe vel quaſi. ⁊ non ꝯmunicabit. Si autem non erat miles nec aduocatus et huiuſmodi:tunc erit aduenticium. ⁊ ꝯmunicabit. De hoc dicvt sͣ. Peculium.