expendebat faciebat librum rationum in quo continebat̉: talis debet mihi intantū qd̓ ꝓ eo expēdi.Tercio qn̄ maritus geſſit erga vxoreꝫ maritali affectōne. puta. fecit expenſas in curando vxorē cecam. Nam ſocer nō tenetur eas ſatiſfacere: nec cōputant̉ in reſtitutōne dotis. naꝫ maritus teneturfacere curari vxorē ſuis expenſis: niſi qn̄ nō habe̓tdotem: vel eſſet expenſa magna vltra dotē et vxorhaberet pr̄em: qui tenet̉ ad hoc: vel ipſa hr̄et aliūde alia bona: ex quibꝰ poſſet curari. nō tenet̉ tamēmaritꝰ qn̄ ex culpa vxoris nō hꝫ eaꝫ in ſuo obſeqͥoẜm Iac. de are. Et Bal. in. l. ſi donaturꝰ. ff. de cōdi. ob cām. dicit ꝙ ſi pater nō ſoluit dotē ꝓmiſſaꝫ.ꝙ maritꝰ pōt eaꝫ expellere remittēdo eā ad domūpr̄is: qꝛ maritꝰ nō dꝫ hr̄e vxorem ſine dote. Sꝫ adexpenſas vxoris tenet̉ ille cui remanet dos pro eaparte ꝓ qua venit dos ad eū. vt. l. qd̓ in vxorē. C.de ne. ge. Quarto. qn̄ ꝓpter domeſticā affectōnem⁊ pietatē. vt ſi mr̄ expendat in faciendo dari tutorem pupillo. vt. l. j. C. de ne. ge. ⁊. l. is qͥ. ff. eo. Glo.tn̄ in. d. l. j. dicit ꝙ nō quicqͥd mr̄ impēdit p̄ſumitur donare. Sꝫ hoc iudicabit̉ ex qualitate ⁊ quantitate impenſaꝝ ⁊ facultate matrꝭ ⁊ filij. Uide tn̄ad p̄dicta qd̓ notat Bart. in. l. alimenta. C. de ne.ge. ꝙ qn̄qꝫ mater expendit circa ꝑſonam filij d̓ neceſſitate p̄ciſa. vt qꝛ filius eſt intra cunā. vel qꝛ filiꝰal̓s nō hꝫ vn̄ viuere. vel qꝛ mr̄imoniū ē ſolutuꝫ diuortio. ⁊ onus filioꝝ ſpectat ad matrē. vt. l. nec filium. C. de pa. pote. Et hoc caſu mater nō hꝫ repetionē: etiā ſi fuerit ꝓteſtata ꝙ faceret aīo repetendi. vt etiā dicit glo. in. d. l. alimenta. Qn̄qꝫ expendit ī neceſſitate cauſatiua: vt ī impetrādo tutores⁊ in hoc fiūt expenſe triplicis generis. vt notat idēBar. in. d. l. nēſenniꝰ. Qn̄qꝫ eī fiunt circa ꝑſonampupilli: vt ducendo eum romā vel ad aliam ciuitatem cā petendi tutoreꝫ. Et tūc iſte repetunt̉. Quedam fiunt expenſe in ꝑſonā ipſius mr̄is euntꝭ adpetendū tutorē. Et iſte nō poſſunt repeti. Cū eniꝫmatri hoc iniungitur: intelligitur ſuo victū. vt. l.ſuo victu. ff. de ope. li. Quedam expenſe fiūt in ꝓcuratoribus. aduocatis. ſcripturis ⁊ ſimilibus. Etiſto caſu dico ꝙ expenſe repetuntur a filio quicqͥddicatur per alios. hec Bar. in. dicta. l. nēſennius.Qn̄qꝫ mater expendit ex voluntate. Et tunc dicitBar. in. d. l. alimenta. ꝙ aut onus alimētandi ſpectat ad aliū. puta. ad patrem. Et tūc poterit materrepetere ab illo patre. vt. d. l. nēſenniꝰ. Finge eī patrem ꝑegre iuiſſe. Ab ipſo v̓o filio nō poterit repetere. etiaꝫ ſi fuerit ꝓteſtata: qꝛ alius erat facturus.Et iſtud etiā tenet gl. in. d. l. nēſenniꝰ. Ex qͦ nota.ꝙ iſta ꝓteſtatio declaratoria volūtatis: nullum hꝫeffectu in his q̄ ex volūtate nr̄a nō dependēt ſꝫ ſūtdeciſa ⁊ determinata ꝑ legē. Qn̄qꝫ onꝰ alimentandi ſpectat ad ip̄m filiū. tūc ſi quidē mater gerebatalia negocia filij: in dubio videt̉ expendiſſe de bonis filij. vt. d. l. nēſēniꝰ. Si negocia filij n̄ gerebat. īdubio videt̉ facere aīo nō repetendi. vt. d. l. alimēta. ī principio. niſi fuiſſet proteſtata dicta. l. nēſennius. hec Bar.Quid aūt de tutore. An teneat̉ de damno dato pupillo? Dic ꝙ reſtituere tenetur tutor vel cu-Reſtitutio. xij.rator omne damnum qd̓ pupillo vel adulto ꝓceſſit eorum dolo. lata culpa: vel leui: vel negligentia.nō aūt leuiſſima: vt. l. quicquid. C. ar. tu. vbi dicit̉quicquid tutoris dolo vel lata culpa: vel leui. ſiuecuratoris minores amiſerunt: vel cum poſſent nōacquiſierūt. in hoc iudicio venit.¶ Quid ſi ſine mādato meo ſoluiſti creditori meoet me liberaſti ſoluēdo noīe meo? Rn̄. Io. de pla.inſti. de ac. §. actionū. ꝙ cogor habere ratum. ⁊ obligor tibi actione negociorū geſtorū ad reſtitutionēpecunie: quā ꝓ me ſoluiſti. Secus ſi nō vtiliter ſoluiſti: vt qꝛ meā intererat. vt nō ſolueres. l. cū pecuniā. ff. de ne. geſ.Quid ſi tutor more ciuitatis mittit encenia nomine pupilli mgr̄o ⁊ ſuis cōiunctis? Rn̄. qui sͣ. ꝙpupillus tenet̉ tutori rōne negociorū geſtorū. l. cūplures. ff. de admini. tu. Nam talia encenia exquoſunt conſueta. dicunt̉ qͣſi debita: vt dicit glo. in. l. j.§. ſed nō nullos. ff. de tu. ⁊ ra. diſ.Quid ſi tui contemplatōe ſine mādato tuo redimo ab hoſtibꝰ vel latronibꝰ filium tuuꝫ: vel aliamrem tuā neceſſariā. quā redimere tenebaris? Rn̄.qui sͣ. ꝙ mihi teneris actōe negociorū geſtorū. Immo hoc caſu pōt vir expendere dotem ꝓ redimendis ꝓprijs filijs vxoris. l. ſed ⁊ ſi ideo. ff. ſo. ma. Nāſi pater filiū captiuū: vel ecōtrario vel alius ſucceſſurus redimere negligat priuat̉ ſucceſſione: vt inaut̓. ſi captiui. C. de ep̄i. ⁊ cle. De hac materia negociorū geſtorū. vide sͣ. Bellum.¶ Quid ſi fiat alienatio in fraudē creditorū: puta.debitor donat vt creditores ſibi debito priuentur?litinaaRn̄. Io. de pla. inſti de ac. §. rurſus. ꝙ talis donatio reuocat̉. ⁊ ꝑ ꝯn̄s accipiens tenet̉ ad reſtitutionem. l. qui aūt. §. ſil̓i mō. ⁊. l. ait p̄tor. ſcd̓o rn̄ſo. ff. q̄in frau. cre. Et hoc facit ad. q. quotidianā q̄ acciditnunc de facto. Quidam mercator nō habes vndeſolueret creditoribꝰ ⁊ volens arripere fugā dat vxori ſue. M. ducatos dicens: tene eos ⁊ ſi fulminaretur ſnīa excōicationis cōtra occultantes vel nō reuelātes bona mea: exnunc ego dono tibi. nūquidſecuta hac comminatoria teneat̉ illa vxor: vel ſororvel amicus reuelare tale creditū non obſtante illadonatione ſub illa conditiōe facta? Per p̄dicta pꝫrn̄ſio ꝙ omnino tenetur reuelare. quia illa donatonō eſt vera donatio. ſed ficta ⁊ facta in fraudē creditorum.Eſtitutio. xij. ſcꝫ conrtrahentiū. Primo q̄ro. ad quid teneant̉iudſi duoſt.cōtrahētes? Dic ẜm doc. ꝙ ſi cōtractuscelebratur gratia dantis tm̄. vt in depoſito. tūc recipiens tenet̉ de dolo ⁊ lata culpa. Si gratia recipientis tm̄. vt in cōmodato: tenetur de dolo ⁊ omniculpa. Si gratia vtriuſqꝫ vt in locatione. tunc tenetur de dolo ⁊ lata culpa ⁊ leui. vt. l. ſi vt certo. §. ij.ff. como. In mutuo aūt quia tranſfert̉ dn̄ium. iōſa ⁊non curecipiens mutuum tenetur de dolo et omni culpaet de caſu fortuito. vt inſti. qui. mo. re contra. ob.§ .j. De cōmodato. ⁊ depoſito ⁊ locato. vide ſuprain locis ſuis. Nota tamen ꝙ in rebus cōmodatis debet adhiberi exactiſſima diligentia. Et ideo