gis: Rn̄. Panor. de mente Io. an. ꝙ ſpes eſt deeorum cōuerſione. Et vt facilius trahantur ad fidem. ideo eccleſia permittit eorum ritus ⁊ ſolennitates ſeruare. vt in dicto. c. iudei. ⁊. c. cōſuluit. Itēetiam in ſabbatis eorum nō debent trahi ad iudicia. nec ip̄i alios trahere: ſed nec in alijs feſtiuitatibus ſuis debent turbari: nec ſepulcra eorum obtentu forte pecunie effodi. C. eo. ti. die ſabbato. etextra eo. ſicut. Item in diebus lamētationis ⁊ dominice paſſionis non debent in publicū prodire.extra eo. in nōnullis. qͥnetiam in die veneris ſancta nō debent iudei tenere oſtia vel fenſtras apertas. extra eo. quia ſuper. Item cogendi ſunt iudei⁊ ſaraceni vtriuſqꝫ ſexus: in terris chriſtianorumvti habitu per quem a chriſtianis diſcernātur dicto. c. in nonnullis. Quod intelligit Panormi. ibihoc verū nedum de nocte: ſed etiam de die: ⁊ ommielad ſuudani tempori. Nec debent portare ſignum diſtinctionis occulte ſed publice. Non eſt ergo ſatiſfactuꝫcij. de ludeſohuic cōſtitutioni ſi portant illud ſignum ſub mātello vel implicatura mantelli. Sicut a multis fieri videmus: ſed palam ⁊ publice: vt ab omnibusdiſcernātur. Item cogēdi ſunt chriſtianos teſtesrecipere contra ſe. ſed iudeus nō poteſt ferre teſtimonium contra chriſtianum. extra de teſti. c. iu¶ An autem in mercimonijs chriſtianus poſſitcōmunicare cuꝫ iudeo. Rn̄. ẜm Panor. in. c. poſtmiſerabilem. de vſu. per argumentuꝫ a contrarioillius tex. ꝙ chriſtiani non peccant ꝯmunicantesiudeis in mercimonijs. Nam in penam interdicitur eis hec cōmunio. ergo regulariter nō eſt interdicta. ſed nimia familiaritas ⁊ cōuerſatio beneinterdicit̉. vt extra eo. c. ad hec. ⁊. c. finali. Et ideoin dicto. c. ad hec. dicitur ꝙ in familiari ſeruitio iudeorum chriſtiani eſſe non debent. nec chriſtianꝰdebet ſe exponere ſeruitio iudei: per id quod contrahit familiaritatem intrinſecam cum ip̄o iudeoEt ideo prohibetur aſſidua mora ⁊ ſeruitiū in domo. Et due ſunt principales cauſe huius ꝓhibitionis. vna ne propter nimiam cōuerſationem etaſſiduam familiaritatem ſubuertātur anime ſimplicium. Secunda ne iudei videantur ſuperioresſi iudeis chriſtiani famularent̉ cum potius iudedebeant recogͦſcere ſe ſeruos chriſtianorū. vt extraeo. et ſi iudeos. Et ſic quelibet iſtarum rationumximilitat in ſeruitio cōtinuo extra domū: cum et ibicōtraht̉ familiaritas: et denotetur quedam ſuperioritas. Item dictus tex. ad hec. facit mentionemptutpptitittiide domibꝰ quādo loquitur de nutricibus: ſed inp̄cedenti caſu nullam facit mentionem de domo.Intelligo tamē predicta ⁊ tex. quādo chriſtianusvult ſeruire perſone ipſius iudei. Secus videturſi aliquod edificium vl̓ aliquid aliud fabricet ī domo iudei ad vtilitatem eius mercede conſtituta.Hoſti. tamē videtur tenere ꝙ extra domum poteſt chriſtianus ſeruire iudeo. ſed in domo ipſiusiudei non. Et ſic videtur intelligere dictum tex.ad hec. quando in domibus iudeorum chriſtianiſe exponebant ſeruitio. Sed Panor. putat ꝙ aliaſit mens dicti tex. ſcꝫ ꝙ extra domum non debetIudeus Fo. CXLVII.chriſtianus aſſidue ſeruire iudeo: nec etiam in domo eorum licet nutrire infantes eorum. vnde illetex. voluit equiꝑare aſſiduum ẜuitium extra domum. ⁊ ẜuicium qd̓ fit in domo. Et certe illa dicūtur paria. habito reſpectu ad cauſas ꝓhibitionis.nam ſi bene omnia huius materie ponderentur.due predicte cauſe ſunt principales huius ꝓhibitionis.¶ An autem epiſcopi poſſint diſpenſare: vt iudei poſſint habere nutrices xp̄ianas in domo. Uidet̉ concludendum ꝙ non: quia epiſcopus nō diſpenſat contra ius: niſi expreſſe vel tacite permittatur: maxime: quia illa ꝓhibitio tendit in decusfidei. Et ꝓ hac parte cōſuluit. d. Car. quod placetPanor.Utꝝ dominis terraꝝ liceat exactionem facerein iudeos? Rn̄. ẜm Tho. in quadam epiſtola adduciſſam Lothoringie. Ꝙͣuis ſicut iura dicūt iudei merito ſue culpe ẜuituti ſint addicti: ⁊ ſic eoꝝres poſſint domini accipere tanqͣꝫ ſuas ita tamenꝙ non ſubtrahant̉ neceſſaria vite. quia tamē oportet nos ambulare honeſte etiam ad eos qui forisſunt. ne nomen dei blaſphemet̉: hoc obẜuādumeſt. vt exactionibus quas facere non conſueuerūtnullatenus pregrauentur. ſed ad conſueta cogipoſſunt.¶ Quid ſi iudei nihil habent niſi vſuras: cui reſtituent̉ ea que male accepta fuerunt ab eis? Rn̄.Tho. vbi sͣ. cum ea que iudei per vſuram extorſerunt non poſſint licite retinere: ꝯn̄s eſt ꝙ ſi vos illa ab eis receperitis: nec vos licite retinere poſſitꝭniſi forſan eſſent talia: que a vobis vel anteceſſoribus veſtris hactenus extorſiſſent. Siqua v̓o habent que extorſerunt ab alijs: debent reſtitui illis:quibꝰ iudei tenebant̉ reſtituere: ſi inueniunt̉. Alioquin in pios vſus ẜm ꝯſilium dioceſani ⁊ alioꝝꝓboꝝ. vel in ꝯmunem vtilitatē terre ſi neceſſe eſt.nec eſſet illicitum. ſi vos de nouo exigeritis talia aiudeis ſeruata tamen conſuetudine predeceſſorum veſtrorum. hac intētione: vt in pios vſus expendant̉.Utꝝ iudeus qui nihil habet p̄ter vſuras poſſit puniri pecunialiter. Rn̄. ẜm Tho. vbi sͣ. ꝙ expedit omnes pecunialiter puniri: ne ex ſua iniquitate comodum reportent. ⁊ maiori pena ꝙͣ quicūqꝫ alius non vſurarius in ſimili caſu: quanto pecunia que eis aufert̉: minus ad eos pertinet. poteſt ſuperaddi etiam alia pena. ne ad penam ſufficere videat̉. ꝙ pecuniam alijs debitam deſinuntpoſſidere. Pecunia tamē: pene nomine ab eis ablata. retineri non poteſt. ſed debet de ea fieri vt sͣ.dictum eſt.¶ Utꝝ liceat recipere donum vel precium laboris ⁊ hmōi a iudeis vſurarijs. Rn̄. ẜm. v̓ v̓. Si iudeus habet aliquid aliud qͣꝫ vſuras: poteſt accipiab eo. Si v̓o nihil habet preter vſuras: tunc autrecipiens certat de damno ſuo vitando. Et ſic accipiendo non peccat. Sicut qui a fure: vel raptore damnificatus eſt. puta. per incendium ⁊ huiuſmodi non peccaret ſi recuperaret ab eo damnumſuum: licet ipſe fur vel raptor nihil haberet niſi ꝙ