acquiſitum eſſet ex furto. vel rapina. dummodonon reciperet ꝓ damno ſuo in ſpecie ipſas res alienas. Addit etiam Tho. ꝙ ſi iudeus vltro confertpecuniam vel encennium: expedit accipere. vt pecunia ſic recepta reddatur his qͥbus de iure debetur.¶ Quid ſi iudei occupant totam aliquam parochiam emendo que a xp̄ianis ſolebant poſſideri.nunquid poteſt eccleſia. hac occaſione petere aliquid ab eis. Reſpon. petere poteſt ⁊ ſoluere tenetur decimas prediales. ⁊ omnes cenſus ⁊ alia quexp̄iani de predictis ſoluere tenebāt̉. extra de vſur.quanto. Secus de decimis ſeu oblationibus perſonalibꝰ. cum non recipiant eccleſiaſtica ſacramēta. nec audiant diuina.Udeus ſecundo. Deꝯuerſione iudeoꝝ. iudei nolentes: nonſunt inuiti baptizandi nec ad hoc cogēdi extra eo. ſicut. Siue ſint adulti. ſiue paruuli ẜmPanor. ibi. licet quidam de paruis teneant ꝙ paruuli inuitis parentibꝰ baptizari poſſint. quaꝫ opi.ſentit Io. an. ⁊ Archi. xlv. diſtin. qui ſincera. quiacum ſint iudei ẜui xp̄ianoꝝ. non habent filios inpoteſtate. Sꝫ Panor. dubitat de hoc. an .ſ. ſint ẜui. īmo ſtricte ⁊ ꝓprie non ſunt ẜui. īmo nec ab eispn̄t coacta ẜuicia exigi.Quid fiet de poſſeſſionibꝰ ⁊ bonis iudeoꝝ ſeualioꝝ infidelium ad fidem ꝯuerſoꝝ. Rn̄. Panor.in. c. iudei. extra eo. ꝙ iudei cōuerſi ad fidem: nonperdunt eoꝝ bona nec tenentur illa diſtribuere inpauperes: ꝯtra communem opinionem vulgarium. ſꝫ inualuit illa opinio. quia iudei vt plurimuꝫhabent bona ex vſuraria prauitate acquiſita ⁊ talia tenent̉ dimittere. nec etiam perdunt agnationem poſt ꝯuerſionem ad fidem. vnde debent ſuccedere ſuis attinentibꝰ ⁊ parentibus ſicut primo.Non em̄ debent eſſe deterioris ꝯditionis ꝯuerſiad fidem ꝙͣ qn̄ erant in iudaiſmo.An autem eccleſia peccet ꝑmittendo iudeos ritus ſuos obẜuare. Reſpond̓. ẜm Directoriam li.iij. ꝙ non. quia non approbat ſꝫ permittit. Quodautem permittimus nolentes concedimus. īmoſi eccleſia eos nō toleraret quo ad ſuas cōſuetudines obẜuādas videret̉ eos ad fidē velle cogere qd̓fieri nō dꝫ. d. c. ſicut.An autem peccent xp̄iani vendentes ramospalmaꝝ ⁊ cedros ⁊ huiuſmodi iudeis ac alijs infidelibꝰ quibꝰ vtunt̉ in ſacrificijs eoꝝ. Pro quo dubio ſoluendo notandum eſt ẜm theolo. ⁊ canoniſtas. ⁊ notat Io. an. in regula peccatum: ꝙ triplexeſt ꝯceſſio ſiue permiſſio. Quedam eſt ſimplex tolerantia. vt quia delinquētes nō puniunt̉. Et hocquandoqꝫ fit ꝓpter maius malum vitandum. vtca. deniqꝫ. iuncta glo. iiij. di. Quedam eſt permiſſio: nō ſolum penam indulgens ſꝫ etiam impedimentum fieri ꝓhibens. Et iſto modo toleranturiudei in ſuis ritibꝰ ꝓpter bonū ſpūale: qd̓ inde ſequit̉. Quedam eſt permiſſio que p̄ſtat iuuamē velꝯſenſum ad actū perficiendū. ⁊ iſta nullo mō pōtIudeus. ij.fieri: quia nō licet conſentire malo vel preſtare anxilium ad faciendū malū. īmo nudus conſenſus:qui nullū inuamen preſtat ad facienduꝫ malū eſtdamnabilis. vt in. c. felicis. de pe. li. vj. Modo perpredicta patet reſponſio ad queſtionē noſtrā. Cūiudei peccent mortaliter in faciendo ⁊ obſeruādoſuas cerimonias: vt notat glo. ſingularis in dictoc. qui ſincera. dantes illis iuuamē ad ea facienda:ſuo malo cōſentiunt. Et ſic peccant mortalit̓. Etiavt patet per predicta: eccleſia quo ad iſtam terciaꝫꝑmiſſionem omnino eſt aliena licꝫ quo ad ſecūdapermiſſionē que eſt auferre impedimēta tolleret.Secus vt dictū eſt quo ad iuuamen. Multo fortius ergo peccant vendētes p̄dicta alijs infidelibꝰEt hec nota.Udex primo cōmuniter. Quātam ſcientiaꝫ debeat habereiudex? Rn̄. ẜm v̓ v̓. debet eſſe peritus.nec debet querere ab alijs quid eum loqui oporteat: vt in auten. de iudi. in principio. coll̓. vj. Ettamē etiam ſi illitteratus ſit ⁊ habeat conſuetudinem ⁊ peritiā iudicandi poteſt ei cauſa committi.C. de iudi. certi iurꝭ. Sed iudex maxime eccleſiaſticus eſſe nō poteſt: niſi ſit ꝑitus. Et hoc etiā videt̉velle glo. in. c. ſciſcitatus. de reſcriptis. Ex qua infert ibi Panor. ꝙ contra iudicē delegatum poteſtexcipi ꝙ iudex eſſe non poteſt: quia eſt illitteratus⁊ non habet peritiam iudicandi. Secus autē vbihaberet peritiam iudicandi ex conſuetudine. licꝫſit illitteratus: vt eſt bonus tex. in dicta. l. certi iuris. Es ſic ẜm Panor. nō eſt differētia inter iudicem ſecularē ⁊ eccleſiaſticū quo ad ſcientiā. Sufficit em̄ in vtriſqꝫ ꝙ aūt ſit litteratus ex ꝑitia litterarū: aut ex conſuetudine. Nota tamē predicta: qͥaſepe cauſa cōmittitur per ſedem apoſtolicā religioſis prelatis qui nō habent peritiā: nec practicamnec theoricā iudicandi vt cōtra tales poſſit excipiꝙ iudices eſſe non poſſunt. Non tamen requirit̉iudicem eſſe ꝑitiſſimū. cum ex defectu ſcientie ſibiconcedat̉: vt poſſit aſſumere aſſeſſorē expēſis ꝑtiūvt in. c. ſtatutū. §. aſſeſſorē. de reſcpͥtis. li. vj.¶ Utrum quis poſſit ſuper ſe cōſtituere extraneum iudicem? Rn̄. laicus poteſt conſtituere ſuūiudicem quēcunqꝫ: qui al̓s iuriſditioni preeſt. nōalium. C. de iuriſdi. om. iudi. l. j. ⁊. l. priuatorum.Clerici v̓o non poſſunt in non ſuum iudicem cōſentire: niſi ſit perſona eccleſiaſtica: et de conſenſuepiſcopi ſui. vt de fo. compe. ſignificaſti. ⁊ ibi PaAn autem pononor. Nam et ſecularis iudex: nullam in eo poteſthabere iuriſditionem: neqꝫ in criminalibus: neqꝫin ciuilibꝰ. C. de ep̄i. ⁊ cle. auten. ſtatuimus. Addeetiaꝫ qd̓ notat Panor. in dicto. c. ſignificaſti. ꝙ exemptus non poteſt renunciare priuilegio exemptionis: contra Federi. quia exemptio nō fuit indulta in merum fauorem exempti: ſed etiam in fauorem ſuperioris. Et per hoc infert ibi Panor. ꝙepiſcopus non poteſt abſoluere a ſententia excomunicationis religioſos exemptos: etiam ſi renuciarent pͥuilegio exemptiōis.¶ Utrum iudex poſſit aliquē iudicare ſine acto-