affectata ignorantia que non excuſat. Et ſi concipiat ꝓbabilem opinionem de dicto alicuiꝰ nō debet exigere debitum: licet reddere teneat̉. Secusſi ita inuenerit .ſ. ꝙ eſſet impedimētuꝫ. tunc enimnec exigere nec reddere debet. Facit. c. inqͥſitioni.de ſen. ex. Porro qͥ tale impedimētum audit a viro fidedigno. etiam iurato. aut cōpatre ſuo. aut aꝓprio ſacerdote. aut publica fama. nō ita tenet̉ credere ꝙ peccet mortaliter ſi non credat: ſed venialiter. Sicut etiam peccare poteſt qui nimis defacili credit.Nunquid aūt peccat ſacerdos vel alius quicūqꝫ ſciens impedimentū: inſinuando hoc alteri cōiugum. vel ambobꝰ. vel alter alteri. Rn̄. ẜm. v̓v̓Si ꝓbari non poteſt: dicendo agit indiſcrete: niſ-credat ꝙ audiens paratus ſit in hac parte ꝑitorꝯſilio obedire. Si v̓o poſſit ꝓbare ⁊ ſciat hoc ſacerdos parochialis. vel alter ꝯiugum: tenet̉ ſolenniter ad diuortium agere. niſi de conſenſu velint cohabitare tanqͣꝫ germani. hūc caſum habes sͣ. Cōfeſſio ſecundo.Mpedimētum ſecudo .ſ. de errore ꝑſone. Sciendū ẜm Dir.ſcꝫ fortune. qualitatis. perſone ⁊ ꝯditionis. Errorli .j. ꝙ error in mr̄imōio eſt quadruplexfortune. vtpote. cum putatur diues ⁊ eſt pauper⁊ econuerſo. non impedit mr̄imoniū. Similiternec error qualitatis. vt cum putat̉ nobilis ⁊ eſt ruſticus. vel ꝙ duxit in vxorem meretricem vel corruptam. quam putabat caſtam vel virginem. talia matrimoniū non impediunt. xxix. q. j. §. error.Error v̓o ꝑſone eſt vt ſi credam ꝯͣhere cum gēma⁊ ꝯtrahaꝫ cum berta. Et hic nullum eſt matrimonium. Nec hoc ꝓcedit ex ꝯſtitutiōe eccl̓ie ſꝫ ex ſuinatura. cum in mr̄imonio ꝯſenſus liber deſideret̉exͣ de ſpon. cum locum. Ita ꝙ ſine ipſo: cetera fruſtrant̉. de ſpon. tua. quia errans non ꝯſentit. ff. deiuriſdi. o. iudi. l. ſi ꝑ errorē. Sed ad hoc vt error impediat matrimonium: neceſſe eſt ex ꝯſtitutione eccleſie. ꝙ is qui errat habeat aliquam noticiaꝫ ꝑſone: cum qua ꝯtrahere intendit. aut ꝑ viſum. aut ꝑfamam. aut ꝑ auditum. quia in penitus incognitum nec amorem nec ꝯſenſum dirigere poſſumꝰ.vnde ſi quis conſentiat in ꝑſonaꝫ abſentem nonſibi notam. quam putat eſſe p̄ſentem. ꝯſtat ꝙ nōconſentit in pn̄tem. ſꝫ in illam quaꝫ pn̄tem eſſe putat. Et ſic deficiente conſenſu: deficit ⁊ matrimonium: quia errare eſt alium ꝓ alio accipere. xxij. q.ij. in quibꝰ. Ideo oportet ꝙ aliquam noticiam ꝑſone habeat. al̓s non errat in ea. ſꝫ decipit̉ in p̄ſentem. de quo ponunt doct. tale exemplum. Quidāruſticus gallicanus iuit ad quandā mulierem romanam dicens ſe eſſe filium regis anglie ⁊ cōtrahit cum illo: credens eum filium regis ⁊ dicunt ꝙtenet matrimoniū: quia non errauit ſꝫ potius decepta fuit. vel non fuit error perſone ſꝫ qualitatis.Sed certe dicit Hoſtien̄. Cum vbiqꝫ terraꝝ habeatur noticia regis anglie. ſaltem per famam: videtur ꝙ hic ſit error perſone: nec in p̄ſentem ꝑſo-Impedimētū. ij. et. iij.nam ſed in ꝑſonam filij regis anglie conſentire videtur: quod non refert vtrum nomine ꝓprio velalio equiualenti nominet̉. Sed ſi in generali diceret ſe eſſe filium regis. vel comitis ⁊ non diceret cuius. tunc non eſſet error perſone. ſꝫ fortune. aut qͣlitatis qui non impedit. dicto. §. error. vel etiam ſiſpecificauit. nulla tamen habet̉ noticia patris velfilij. Adde predictis qd̓ notat Tho. in. iiij. diſtin.xxx. ꝙ error nobilitatis inquātum hmōi: non euacuat matrimonium: ſicut nec error qualitatis. Sꝫſi error nobilitatis vel dignitatis redundat in errorem perſone tunc impedit matrimoniuꝫ. vndeſi conſenſus mulieris ferat̉ in iſtam ꝑſonam directe. Error de nobilitate ipſius non impedit matrimonium. Si autem directe intendit conſentire infilium regis: quicunqꝫ ſit ille: tūc ſi alius preſentetur ei ꝙͣ filius regis: eſt error ꝑſone ⁊ impedit mamenam: runentrimonium. Et eodem modo videtur dicendumnettlſi quis dicat ſe primogenitum ⁊ nō eſt. Et hoc eſtſingulare dictum.¶ Pone quis ꝯſentit in aliquem qui eſt mortuus⁊ alius p̄ſentat̉ ſibi loco eius. An talis error impediat matrimonium. Rn̄. Dir. ẜm Io. ꝙ ſic. quiacum ille non ſit in reꝝ natura: non eſt ibi. ergo eſtInui Rti in. ij dſtin. xxxx.error ꝑſone.¶ Quid ſi aliquis habeat tres filios: ⁊ quedammulier conſenſit in maiorem. poſtea p̄ſentat̉ minor. nunquid tenet matrimonium cum minore?mper ratificat inRn̄. Dir. ẜm Io. ꝙ non. xxix. q. j. §. his ita. IdeꝫRay. ⁊ Hoſti.mnpedimentum teruutem copulaſcio. de errore ꝯditionis .ſ. ẜuilis. Talisem̄ error ẜm Dir. li. j. impedit matrimonium ꝯͣhendum ⁊ dirimit ꝯͣctum: ſi ignoranter ꝯͣhat̉. quia ſi ſcienter contraheret̉ non dirimeret ꝯctum. Hoc aūt intellige quando eſt error deterioris ꝯditionis. ſecus aut quando eſt paris vel melioris ẜm Hoſti. ⁊ Inno. Et ideo licitum eſt ẜuisꝯͣhere etiam dn̄s ꝯͣdicentibꝰ. exͣ eo. c. j. Sed dn̄i nōdn̄t ꝓpter hoc ẜuicijs debitis defraudari: vt ibi dr̄Si tn̄ liber poſtqͣꝫ ꝯtraxit ſciuit eius ꝯditionem ⁊eam poſtea carnaliter cognoſcat. tenet mr̄imoniūmic. Scd Bnindvt in. c. ſi quis ingenuus. ⁊. c. ſi femina. xxix. q. ij. ⁊c. ꝓpoſuit. exͣ eo.¶ Sed nunquid error ꝯditōis libertine vel aſcripticie. vel originarie impedit mr̄imoniū: ſicut ⁊ cōditionis ẜuilis? Rn̄. ẜm. v̓ v̓. nō. qꝛ omnes talesneciū. Hoſtien. dici.ſunt liberi licet ad qͣſdaꝫ oꝑas plus ceteris teneāt̉irum. nectaQui dicāt̉ aſcripticij ⁊ originarij: vide. jͣ. Seruꝰ. j.¶ Quid ſi qͥs ignorāter ꝯxit cū ancilla: quaꝫ dn̄spatur eam reviro ignorāte poſtea manumittit. ⁊ ipſe cognoſcitmundnoca. peam poſt manumiſſionē: querit̉ an poſſit eam dimitte. Rº. ẜm dir. li. j. ꝙ ſic: qꝛ nullū fuit mr̄imoniuuilitem num. qꝛ ſꝑ ei ſe ꝯmiſcuit ex pͥmo ꝯſeuſu qͥ nullus fuit. idem Goff. ⁊ Ho.¶ Quid ſi dn̄s ancillam tanqͣꝫ liberam alicui tradidit. vel tacuit ſcienter. Dic ẜm Dir. vbi sͣ. ꝙ intelligitur ei libertatem dediſſe. Idem Hoſtien̄. ⁊Ber.