pere ꝯtempſerit. vel regularis qui int̓eſſe preſumpſerit ꝑ trienniū ab officio ſuſpendat̉. Qui v̓o falcam impedimentū malicioſe obiecerit. canonicaꝫaon effugiet vltōem. extra de clā. deſpon. cum inpipitio. In aliquibꝰ v̓o locis nō fiunt hec banna:e ſolum ꝯtrahunt̉ ſponſalia ſolēnit̓ ⁊ publice: multum an̄ mr̄imoniū ⁊ interim p̄t manifeſtari: an ſitimpedimentum.¶Nūquid autem peccent reges. principes ⁊ milites qui ꝯtrahūt hodie ſine bannis? Rn̄. Aſten̄.li viij. ti. xij. de mente Rod̓. dicit ꝙ non peccantmortaliter: vbi non eſt ꝯſuetum eoꝝ matrimoniapanniri. Et qd̓ dicit̉ in dicto ca. cum inhibitio. nōextendit̉ ad matrimonia nobilium que in eccleſianon conſueuerunt banniri. Scd̓m etiam Hoſti.nō eſt neceſſe banna ꝓponi. quando quis vxoremnocat a remotis ⁊ publice mittit nuncios. Sic em̄in facie eccleſie dicuntur contrahere matrimonia.nec erit contra mentem dicte conſtitutionis. Tutius tamen eſt vt in eccleſia ꝓponant̉ publice hodie in hoc caſu.¶ Sed nunquid regulariter hoc ſit preceptum .ſ.rirrulirtiabiꝙ hmōi ſolennizatio fiat in ꝯtrahendo matrimonio. Rn̄. Aſten̄. de mente Rod̓. ꝙ banna ⁊ ſolenini ſedetam dinnitates p̄dicte ꝯſuete: dimitti nō debent ſine cauſa. Et qͥ hoc facit: peccat mortalit̓. Et hoc veꝝ ẜmtHug ⁊ Goſi. pDe. qn̄ illi non ſunt ignari iuris. maxime vbi ecclelie ꝓhibitō ꝯmuniter ẜuat̉. Secus aūt ſi ſunt iurꝭignari. Ex cauſa aūt pn̄t dimitti ẜm Hug. puta.quia forte vir eſt ſenex ⁊ erubeſcit ꝯtrahere cū tanta ſolennitate. Aut accipit ignobilem: cum ipſe ſinobilis. Aut nobilem: cum ipſe ſit ignobilis. ⁊ timet eius parentes. vel forte diu manſerunt: ſicutvir ⁊ vxor. Et erubeſcunt modo adhibere ſolēnitatem bannoꝝ ⁊ benedictionis nuptialis. Credūautem ꝙ in talibꝰ poſſit ex cauſa ꝑ ep̄m diſpenſari: nec ſufficit diſpenſatio minoris p̄lati. Quidamtamen quo ad benedictionem nuptiaꝝ dicunt. ꝙcauſa rationabilis eſſet euitatio fornicationis. vtquia ꝯtinere non poſſet maxime vir: quia diu cōtractum erat matrimoniū ⁊ nō poteſt ducere vxorem. quia dotem hr̄e non poteſt: tunc videret̉ ꝙpoſſent ſine tali benedictione ſe adinuicem cognoſcere. Et hoc niſi eſſet ſcandalum in patria. Idemcaida pepuuldu aupincidicendum eſſet ſi terra eſſet interdicta vel hmōi.d̓ hoc videsͣ. Debitum.¶ Sed quero an mortaliter peccēt ꝯiuges: totiēsfm Hng. in hoquotiēs alter ab altero exigit debitū ſine cā rationabili ante benedictionem nuptialem. Reſpondet̉ ꝙ non: niſi prima vice niſi nouo ꝯtemptu hocilulipiſin ſitū¶ Querit̉ an diſpoſitio dicti capituli cū inhibitio.riihabeat locum in ſponſalibꝰ de futuro? Rn̄. Panor. in dicto. c. cum inhibitio. dicit doctores ꝯcludere ex mēte lr̄e idem eſſe dicendum. nam ſponſalia in multis caſibꝰ trāſeūt in matrimoniū ipſo facto. vt in. c. is qͥ. de ſpō. Ideo ne occurrat difficultas ꝯtra ꝓhibitōem eccleſie: debet etiam in ſpōſalibꝰ adhiberi hec ſolēnitas. facit. l. oratio. ff. de ſpō.vbi dicit̉ ꝙ ꝓhibito matrimonio: vident̉ ꝓhibi-Impedimētum. j. Fo. CXXV.ta ſponſalia. Ex quo nota. ꝙ contrahentes ſponſalia clandeſtine: peccant: ⁊ ꝙ iudex loci poteſt illainterdicere.¶ Quid in laicis p̄ſtantibꝰ pn̄tiaꝫ mr̄imonijs clādeſtinis. Doct. dicūt vt refert Panor. vbi sͣ. ꝙ exverbis lr̄e nō ꝯp̄hendunt̉ ſꝫ ex mente ſic. Eſt gͦ eisimponēda pnīa ſicut ⁊ clericis. Peccāt gͦ tam ipſiꝯͣhentes clādeſtine ꝙͣ int̓eſſentes. ſiue ſint clerici ſiue religioſi. ſiue laici.Utꝝ aūt hec edicta debeāt ꝓponi in multis eccleſijs. Rn̄. Panor. vbi sͣ. dicit ꝙ ſi volētes ꝯtrahere. ⁊ eoꝝ antiqui traxerūt moram in certa parochia: ſatꝭ ē in illa eccl̓ia edicta ꝓponi. Si v̓o ī diuerſis parochijs traxerūt moram: tūc in diuerſis eccleſijs dn̄t ꝓponi vel in locis publicis. puta. in p̄dicationibꝰ vt veriſimilit̓ poſſint ꝑuenire in noticiameoꝝ: qͥ de impedimētis informati ſunt. Un̄ refertAbb. ꝙ qͥdaꝫ ep̄i hoc ẜuant: vt forenſis nō admittat̉ ad ꝯͣhendum mr̄imoniū: niſi habeat lr̄as teſtimoniales ſui p̄lati. ⁊ eſt valde optimū hoc ẜuare.Nam ſepe ꝯtingit ꝙ hn̄tes vxores in ꝑtibꝰ ſuis:ſe ꝯferunt ad ꝑtes reiotas: ⁊ ibi denuo mr̄imonium ꝯtrahūt. In multis tn̄ locis nō ẜuat̉ hmōidenūciatio. Et ꝓpter hoc quero. nūquid dicat̉ clādeſtinum matrimoniū. Rn̄. Panor. vbi sͣ. de mēte Io. an. in addi. Spe. e. t. ⁊ Oldra. ꝯcludit. ꝙ dūmodo matrimoniū ſit ꝯtractū in facie eccleſie: nōpoteſt matrimoniū appellari clādeſtinum. Et licꝫhoc verbū. eccleſia. ſumatur multipliciter vt no.in. c. fi. ne p̄. vi. ſuas. tn̄ in ꝓpoſito ſumit̉ eccleſia ꝓꝯgregatione fidelium. ꝯtrahens ergo coram multitudine ẜm patrie ꝯſuetudinem nō dicit̉ clandeſtine ꝯtrahere ſꝫ in facie eccleſie. Et hoc habet Panor. ꝓ indubitato vbi nō eſt ꝯſuetudo ꝙ mittantur edicta: ſed vbi eſſet conſuetudo: dubium eſtutrum habeat locum pena. dict. c. cum inhibitio.Si quis contraxerit in facie eccleſie non premiſſisiſtis denūciationibus: credit tamen ꝙ non. Licetglo. in dicto ca. cum inhibitio. ſentiat contrariumquia pena eſt appoſita contra contrahentes clandeſtine. ⁊ non contra contrahentes edictis nonpremiſſis. Et non poteſt dici clandeſtine: exquoin facie eccleſie nemine prohibente contraxit. maxime: cum illud ſit officium ſacerdotis. ⁊ non contrahentium.¶ Quid aūt dicat̉ mr̄imoniū clādeſtinū. Glo. indi. c. cū inhibitio dicit ꝙ triplicit̓ dr̄ mr̄imoniū clādeſtinū. Primo cū n̄ habe̓t̉ teſtes. exͣ eo. c. ij. Secūdo qn̄ nō fit cum ſolēnitate: q̄ hr̄. xxx. q. v. alit̓. Tercio qd̓ fit ꝯͣ tenorem huiꝰ ꝯſtōnis. vicꝫ nō p̄miſſadenūciatōe. Hoſt. aūt vltra p̄dictos tres modosdat regulam generalē dicēs. ꝙ mr̄imoniū ꝯͣctumꝯͣ ꝓhibitōꝫ eccl̓ie generalem vel ſpālem. explicitāvel tacitam dr̄ clādeſtinū ⁊ hꝫ locum pena. d. c. cūinhibitio.¶ Quid ſi quis audiuit perpetuum impedimētum eſſe inter ſe ⁊ vxorem. nunquid tenetur inquirere? Reſpondeo ẜm. v̓ v̓. ſi audiuit a fidedignis: ⁊ non ſuſpectis: cum non debeat eſſe negligens ſue ſaluti: tenetur inquirere. Al̓s eſſet