Impedimentum. j.tamen eſſet dicenduꝫ: ſi eſſent ſolum ſponſalia defuturo. quia tūc ꝑ ſuſceptionem ſacri ordinis diſſoluerent̉.¶ Que ſunt illa que impediunt matrimonium ꝯͣhen̄. ſꝫ tamen nō dirimūt ꝯtractum. Rn̄. Primoqͥdeꝫ ſunt duo p̄dicta in. v. v̓ .ſ. ꝓhibitio eccl̓ie ⁊ tēpus feriarum. Item ſunt quedam crimina de quibus habet̉. .jͣ. impedimētum. viij. Itē impediuntmatrimonium contrahen̄. ſponſalia. que ſunt prius cum alia cōtracta. de quo. jͣ. Sponſalia. Itemcathęciſmus. de quo. jͣ. Impedimētum. vj. Itemimpedit votum ſimplex. de quo. jͣ. Impedimentum. iiij.¶ Utrum aliqua cōſuetudo impediat matrimonium ꝯͣhen̄. vel dirimat cōtractum. Rn̄. Panor.in. c. ſuꝑ eo. de cogna. ſpū. ꝙ aūt ꝯſuetudo habilitat al̓s ihīles ꝑ ius canonicū. Puta vt in tercio gͣdu poſſit mr̄imoniū ꝯͣhi vel vt frater poſſit ꝯͣherecum ſorore ſpirituali: ⁊ non valet conſuetudo. ⁊ videtur tex. in dicto. c. ſuper eo. Idem tenet Hoſti.quaſi ꝯſuetudo non ſit rationabilis: cum ſit cōtraomnem honeſtateꝫ. ex quo infert̉ ꝯſuetudinem apapa non approbataꝫ nō poſſe tollere impedimētum publice honeſtatis. quia nō valet ꝯſuetudoꝯtra honeſtatem eccleſie. vt in. c. cum decorem. devi. ⁊ ho. clerico. Aut ꝯſuetudo inhabilitat al̓s hahiles. vt in filijs duoꝝ compatrum. per quoꝝ neutrum deuētum eſt ad compaternitatem. Et tuncaut habet ſolum ꝯſuetudo vt impediat: nō vt dirimat. ⁊ valet ar. d. c. ſuper eo. Aut habet vt diſſoluat̉ ꝯiugium. Et ſi ad tempus valet vt dicit Inno. in dicto. c. ſuper eo. Nam peccarēt ꝯtrahendoꝯtra ꝯſuetudinem patrie. xxx. q. v. c. aliter. Aut habet vt diſſoluat̉ imperpetuum. Et ſi eſt approbata per papam: ſaltem tacite. valet. vt ꝓbat̉ in dict.c. ſuꝑ eo. ẜm lecturam Hoſti. Aut nō apparet deapprobatione pape. ⁊ videt̉ Hoſti. velle ꝯſuetudinem nō valere. Dicit em̄ caſum. d. c. ſuꝑ eo. noneſſe extendendum. Sed Panor. putat oppoſituvbi cum ꝯſuetudine ꝯcurrit ſcandalum. Unde ſicut papa poteſt ius diuinum interp̄tari. ⁊ addere⁊ diminuere. vt notat Innoc̄. in. c. que in eccl̓iaꝝ.de conſti. vt dictum eſt sͣ. Conſuetudo. Ita ⁊ conſuetudo. vt notat idem Inno. in. c. fi. de ꝯſuetud̓.Item videmus ꝙ ꝯſuetudo que generat ſcandacum inhabilitat queꝫ ad matrimonium ſpūale. vtin. c. cum olim. de cle. coniū. ergo pari ratione debet poſſe inhabilitare ad matrimonium carnale.ad hoc facit qd̓ notat glo. in dicto. c. ſuꝑ eo. que eſtſingularis. ꝙ ſi in aliquo loco eſſet hodie cōſuetudo. vt in. v. gradu non poſſit contrahi matrimonium ⁊ ex ꝯͣctu generaret̉ ſcandalum. ꝙ nō valeret matrimoniū. Licet. c. non debet. de ꝯſang. hocꝑmittat. Et poteſt eſſe duplex rō. Prima quia hecꝯſuetudo ꝯcurrit cū iure antiquo: nec cenſet̉ ſublata ꝑ ius nouum: exquo nō reprobat̉ ꝑ illud ius.⁊ ꝯcurrit ſecum ſcandalum. Secunda ratio colligit̉ ex predictis. quia ꝯſuetudo ꝯtinens in ſe ſcandalum ex p̄teritione: poteſt inhabilitare al̓s habiles: ſꝫ vbi a principio nullum fuiſſet impedimentūtunc ſolum ſcandalum ſuꝑueniēs non poſſet deſoluere matrimonium. vt dicit glo. in dicto. c. ſueo. quam notabis. quia ꝓpter ſcandalum nō eſtrecedendū a veritate iurꝭ diuini: vt in. d. c. ij. d̓ op.no. nū. hec Panor. in. d. c. ſuꝑ eo. Uide ad p̄dictaque notat idem Panor. poſt glo. in. c. qd̓ ſuper. deꝯſan. ꝙ ꝯſuetudo inhabilitans pōt eſſe rationabilis: habilitans v̓o non. quia prima eſt inducta adcharitatem ampliandam: vt homines potius ꝯͣhant cum extraneis ꝙͣ cū ꝯſanguineis. Sꝫ in ſecūdo caſu ꝯſuetudo eſt ꝯ bonos mores: ⁊ ꝯ bonumcharitatis: eo ꝙ relaxat ꝓhibitionē inter ꝯſanguineos. Conſuetudo aūt ꝯſtatutum. vel legem nutrientē bonos mores: nō valet. vt in. c. fi. de ꝯſue.⁊ notat Bar. in. l. omnes populi. ff. d̓ iuſti. ⁊ iureOpinio tn̄ Hoſt. videt̉ ꝯmunior ⁊ ſecurior. vt dicit Aſten̄. li. viij. titu. xviij. dicens. ꝙ Ber. ſibipſiuhidie vcddſebaperte ꝯͣdicit in duabꝰ ſuis glo ſ. in. c. j. ⁊. in. c. ſuꝑeo. de co. ſpi. Naꝫ in. d. c. j. dicit ꝙ ſi ſit ꝯſuetudo.ꝙ ſi fiat ꝯͣrium eius generet̉ ex hoc ſcandalum: nōtamē dirimeret ꝓpter hoc matrimoniū iaꝫ ꝯͣctumIn dicto aūt. c. ſuꝑ eo. dicit ꝙ ſi ſit ſcandalum magnum alicui: ꝙ tales ꝯiungant̉ vel remaneant cōiuncti. non ſolum impediet inter eos ꝯtrahi matrimonium: ſed etiam dirimet̉ iam ꝯͣctum. SedAſten̄. dicit. ꝙ magis eſt aſſentiendū prime glo. ⁊huius opi. eſt Hug. ⁊ Goff. ꝓ qua facit ſingularedictum Hoſti. ꝙ tolerabilius eſt aliquos ꝯtra ſtatuta hominū copulatos dimittere ſimul. qͣꝫ ſic cōiunctos ꝯtra ſtatuta dei ſeparare. exͣ de teſti. licet.Pro hoc etiam facit ſingularis theorica dicti Hoſti. ꝙ vbicunqꝫ mgr̄i ꝑ ſuas glo. matrimoniū ſoluunt. nec ius exp̄ſſum adducunt. ſi inueneris ali¶ ⁊ vxor. Et erubequem doct. ſcribētem ꝯtrarium .ſ. matrimoniumnō debere diſſolui: ſequaris eum. Ad hoc facit qd̓notat Panor. in. c. ſi vir. de co. ſpiri. ꝙ vbi agit̉ dematrimonio ſuſtinendo: ſingularis opinio eſt p̄ferenda ꝯmuni. Quod bene notabis: niſi cōmunisopinio hr̄et quaſi textum ꝓ ſe. In alijs autē vbidoct. in aliquo articulo ſunt varij: ſeq̄nda eſt opinio humanior .i. rōnabilior ⁊ equior. Si v̓o vtraqꝫopinio eſt rationabilis: eſt ſeq̄ndū plurimoꝝ iudcium ẜm Hoſti. ⁊ Ber. Ad hoc bonus tex. in ſil̓ixix. di. in canonicis.¶ Quid ſi eccleſia p̄cipiat alicui ꝯiugum cohabitare cum altero: ⁊ ille cui p̄cipit̉ ſcit eſſe impedimēhoc videsͣtum? Rn̄. ẜm Hug. in hoc caſu qͣꝫtum ad reddēdum debitum non tenetur obedire. tamen incotiēs alter ab alhabitatione. ⁊ neceſſariorum exhiditione obediredebet.¶ Quō ante matrimoniū ſit inqͥrendū an ſit aliqd̓ impedimentū. Rn̄. dn̄t in eccleſijs banna. puInent̉ an diſpoſiio deblice ꝑ p̄ſbyeeros ꝓpōni vt. jͣ. ꝯpetentem terminuqͥ ſcit impedimentū ꝓponat. Et ſi apꝑuerit ꝓbabilis ꝯiectura ꝯͣ copulam futuram: int̓dicat̉ exp̄ſſe.tudt ieidemdonec ꝯſtet qͥd fieri debeat. Aliter ſi ꝯͣherent ſinebānis. aut poſt ꝓhibitōꝫ ⁊ extiterit impedimentūvtputa. gradus ꝓhibiti: tūc filij dicent̉ illegitimi.⁊ nō excuſabunt̉ ꝓpter ignorantiaꝫ parentum. dehoc tn̄. jͣ. Sacerdos qͦꝫ qui tales ꝯiunctiōes inhi-