eſt totaliter reprobatus a lege. vt in auten. de ſanctiſ. epiſcopis. §. clericos. vnde nō pn̄t dici filij naturales: nec ꝑ ꝯn̄s legitimant̉ ꝑ ſequens mr̄imonium. Io. an. ponit iſtam qōem in mercu. in regula line culpa. Et facit mentōꝫ de dicto Ricardi. ⁊determinat ꝯͣrium ꝑ regulaꝫ. ꝙ ex quocūqꝫ cortuſint nati: dūmodo potuerit eſſe vxoriꝰ. ſi ꝯſenſusaffuiſſet. legitimant̉ ꝑ ſequens matrimoniū. Secus ſi tunc non poterat eſſe vxorius. Bar. autemdiſtinguit. an ille clericus ſit beneficiatus vel ne. ſꝫtamen hoc nihil facit ꝯͣ opi. Io. an. quia dato qd̓ille clericus in minoribꝰ eſſet beneficiatus nihilominus ſi ꝯͣheret teneret matrimonium. Et ſic filijante nati legitimarent̉ ꝑ dict. c. tanta. Et per p̄dictam regulam patet. ꝙ ſi ſaracenus habuit filiumex xp̄iana ⁊ poſtea efficiat̉ xp̄ianus. ⁊ cum illa ꝯͣhat: nō ꝓpter hoc filius legittimat̉: quia temꝑe natiuitatis non poterat eſſe matrimoniū. vt in. c. cautiniiijue. xxviij. q. j. Ideꝫ dicit Uin. in natꝭ ex coytu inceſtuoſo. qꝛ licet poſtmodum ꝯtrahat̉ matrimoniim tubt uu turiliuue mpoum ꝑ diſpenſationem eccl̓ie: non tn̄ filij ante genti legitimant̉. qꝛ tunc nō poterat eſſe matrimoniūintur : nſtdlud dicaiturin.obſtante impedimento ꝯſanguinitatis vel affinitatis: niſi aliud dicat̉ in diſpenſatione. Et ſic Panaqe pipilaltintpeſitmnculoonormi. in di. c. tanta. ꝯcludit. ꝙ vbi coytus nō poanen: Rū̄. Gofi. ⁊ Hoſutterat eſſe vxorius obſtante impedimento perpetuo: non remouibili ſine diſpenſatione eccleſie.extra de conſafilij non legitimantur per ſequens matrimoniAn autē quis poſſit petere ſe ꝓnunciari legitimum. Inno. ꝯcludit ꝙ non: niſi ad aliquem effectum. vtduta. ſi agit̉ de ſucceſſione: ⁊ imputat̉ ſibiin fora communiꝙ non eſt legitimus: tunc poteſt petere ꝓnunciaad dignitatesri ſe legitimum. vt in. c. j. qui fi. ſint legi. Uel ſi diffamat̉ de illegitimitate. Idē Panor. in. c. cauſaꝫ.qui fi. ſint le.Mpedimentum primo ꝯmuniter. Circa impedimenta matrimonij. Primo agemꝰ de impedimento in genere. Secūdo de impedimentis in ſpecie.que in his verſibꝰ ꝯtinent̉. Error. ꝯditio. votum.cognatio. crimen. Cultus diſparitas. vis. ordo. ligamen honeſtas. Si ſis affinis. ſi forte coyre nequibis. Hec ſocianda vetāt: ꝯnubia iuncta retractant. Eccleſie vetitū: necnō tp̄s feriaꝝ. Impediunt fieri. ꝑmittūt facta teneri.¶ Que impediunt matrimoniū iaꝫ ꝯͣctum. Rn̄.dic de natis exxij. ſunt que impediunt: nō ſolum matrimoniuꝫis in lacris quod pceccxiiꝯͣhendum ſꝫ etiam dirimūt ꝯtractum. que ꝯtinētur in tribꝰ primis verſi. Et intelligas ꝙ dirimūtde his qui. vtintim vetabū.ꝯtractum: ſi p̄ceſſerunt matrimoniuꝫ. Si autemveniunt poſt matrimoniū rite factum. vt affinitas vel crimen ⁊ hmōi: non dirimūt: p̄ter vnum.l. votum religionis cum effectu. quando quis ꝯͣcto matrimonio ſꝫ ante carnalem copulam ingredit religionem. extra de conuer. coniu. veꝝ. ⁊. c. exparte. el. ij. ⁊ de ſpon. commiſſum. Expectari tamen debet vſqꝫ ad ꝓfeſſionem. nam ante non dirimit̉.Impedimentū. . Fo. CXXIIII.¶ Quid aūt dicendum ſi quis aliquaꝫ mulieremcognouit carnaliter ⁊ poſtea ꝯͣhat cum ea ꝑ verbade pn̄ti. ſꝫ poſt ꝯͣctum matrimoniū eaꝫ nō cognouit carnaliter: nūquid poterit alter eoꝝ intrare religionem. Queſtio eſt pulcra: ⁊ de facto his diebꝰaccidit. Rn̄di p̄t ꝙ ſic: nō obſtante tali copula p̄cedēte. Primo ꝑ. c. veꝝ. ⁊. c. ex publico. ⁊. c. ex ꝑteij. de ꝯuerſati. ꝯiu. Que qͥdeꝫ capitula dicūt ꝙ an̄ꝯſummatōꝫ mr̄imonij alter ꝯiugum pōt intrarereligionem. Et nota illud v̓bum ꝯſummatōꝫ. qd̓importat ꝯpletōem. Illud aūt qd̓ ꝯplet aliqd̓ opꝰvidet̉ ſequi ⁊ nō antecedere. Secūdo in caſu p̄dicto: iſte nō incurrit bigamiam. etiam dato ꝙ talismulier fuiſſet prius ab alio viro cognita. de quo vide sͣ. bigamia. vbi iura reqͥrunt ꝙ ad incurrēdaꝫbigamiaꝫ nō ſufficit ꝙ qͥs ꝯͣhat cum corrupta niſipoſt tale ꝯͣctum matrimoniū ſequat̉ copula carnalis. Non ergo ſufficit antecedens. Ad hoc etiamfacit. c. veniens. de ſpon. vbi copula p̄cedens nonfacit tranſire ſponſalia de futuro in mr̄imoniū. ſꝫbene copula ſequens.¶ Quid aūt ſi ſponſus cognouit ſponſam violenter. nūquid poterit ſpōſa intrare religionē inuitoſponſo. Dubiū facit. qꝛ effecti ſunt vna caro: lꝫ violent̓. In hoc ſunt varie opiones Io. an. in mercū.in regula. Ea q̄ ꝯͣ. de re. iu. in. vj. vr̄ ſeqͥ opi. Bar.bri. qͥ tenuit talē ſpōſam cognitaꝫ poſſe ingredi religionē: ſponſo inuito: ne delinq̄ns ſit melioris cōditōis ꝙͣ ſapiens. Itē nō vr̄ ꝯmunicaſſe corpꝰ ſuūexqͦ inuita fuit cognita. Panor. in. d. c. veꝝ. vr̄ adherere huic opi. Quidā tn̄ diſtinguūt. ꝙ ſi ē ſpōſade futuro pōt trāſire ad religionē: nō obſtante carnis copula violēta. ſi aūt eſt ſpōſa de pn̄ti. nō pōttrāſire ꝯͣdicēte marito. huiꝰ opi. ē Monal. ⁊ Rod̓.que vr̄ valde equa.¶ Quid aūt ſi vir vxorē ſuaꝫ quam nōdum cogͦuit tradidit adulterādam ꝯſanguin eo ꝓprio inuitam: An poſſit poſtea ꝯͣ illiꝰ volūtatem religionēingredi? Rn̄. Ri. in. iiij. diſ. xxxv. dicit ꝙ attentaiure natural̓ eqͥtate ⁊ viri iniqͥtate. ⁊ ꝯſiderato ꝙcorruptōʸ vxoris vir eſt pͥncipalis cā. ꝑ illaꝫ corruptōꝫ acqͥſiuit vxor tantam ptātem in corpus virivt ꝯͣ eius volūtatē: religionē nō poſſit intrare. vn̄exͣ de eo. qͥ co. ꝯſan. vx. c. diſcretōꝫ: dr̄ de qͣdaꝫ muliere q̄ nōdū a viro cognita. ab eo fuit tradita inuita ꝯſanguineo viri: qͥ cū ipſa inuita ꝯcubuit. Etꝙͣcito fuit r̄ddita lib̓tati: fugit ab eo. ⁊ ſe pͥori viroreſtitui poſtulauit. qd̓ ſi monita vt ꝯtinētiaꝫ ẜuetad hoc induci nō potuerit. vir prior cogat̉ rediread ipſam. ⁊ maritali affectione tractare.¶ An ꝑ ſuſceptōꝫ ſacri ordinis diſſoluant̉ ſpōſalia prius ꝯͣcta de pn̄ti? Rn̄. Glo. in. c. ꝙ votuꝫ. devoto ⁊ voti re. li. vj. dicit ꝙ hodie eſt approbatū ꝑꝯſtitutōꝫ Io. q̄ incipit antique .ſ. ſpōſalia de pn̄tinō diſſolui ꝑ receptiōem ſacri ordinis. ꝑ. c. ex ꝑte.el. ij. de ꝯuer. ꝯiu. Et ſi diceremꝰ ꝯͣrium: iaꝫ nō eēteqͣlitas. qꝛ iaꝫ duplici remedio poſſet vir diſſoluere ſponſalia: ⁊ mulier vnico. qꝛ ꝓpter fragilitatemſexus. mulier ordines reciꝑe nō pōt. Et ſic habescaſum in quo ſacerdos poteſt habere vxorē. Secꝰx iij