Druckschrift 
Homiliae super Ezechielem
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielem

ſet. Unde ſcriptū eſt. Ignoras quoniā benignitas dei ad penitentiā te adducit: ẜmduriciā autē tuā ⁊ cor impenitēs theſaurizas tibi irā in die ire ⁊ reuelatiōis iuſtiiudicij dei. Rom̄. 2. De benignitate ergo om̄ipotētis dei irā ſibi in die ire reprobus theſaurizat: quia dū ad penitendū tēpus accipit̉: ⁊ ad peccandū exhibet̉: ip̄mremediū gratie vertit in augmentū culpeUnde ⁊ oīpotens deus: qꝛ collata remedia ꝯſpicit: ad culpe augmentū trahi ip̄aꝫbenignitatē quā cōtulit: in iudicij diſtrictionē vertit: vt inde poſt amplius feriat:vnde modo amplius expectat. Et qꝛ homo deſerere malum non vult vt viuat:augeat vnde moriat̉. Sed ſiue iuſtus inculpa ſiue peccator in morte corruat: ſpeculatori timendū eſt: ne hūc ex ſuo ſilētioreatus peccantiū pariter inuoluat. Sedinterī hec dū loquor: auertere ad meip̄moculos volo: ⁊ ecce iterū ſermo diuinꝰ meimpingit in memetip̄m: vt meā negligentiā videā: ⁊ mihi dici hec que audio pertimeſcā. Sicut em̄ ſuperius dixi: cuiꝰ corin curis innumeris ſparſum eſt: quādo ſead ſe colligat: quādo etem̄ poſſum ⁊ ea q̄circa me ſunt: ſollicite om̄ia curare: ⁊ inmemetip̄m adunato ſenſu cōſpicere: quādo poſſum prauoꝝ nequicias inſequēdocorrigere: bonoꝝ actus laudādo ⁊ ammonēdo cuſtodire: alijs terrorē atqꝫ alijs dulcedinē demonſtrare. Quādo valeo ⁊ dehis que ſunt neceſſaria fratribꝰ cogitare⁊ cōtra hoſtiles gladios de vrbis vigilijsſollicitudinē gerere: ne incurſiōes ſubitaciues pereāt ꝓuidere ⁊ inter hec om̄ia ꝓanimarū cuſtodia plene atqꝫ efficacit̉ verbum exhortatiōis impendere? Loqui etem̄ de deo quiete valde ⁊ libere mētis eſtTunc namqꝫ bene lingua dirigit̉ in ſermone: cū ſecure ſenſus quieuerit in tranquillitate: quia nec cōcuſſa aqua imaginēreſpiciētis reddit: ſed tūc in ea vultus intendentis al̓s aſpicientis aſpicit̉: cum nōmouet̉. Quam ergo exhortationē vobisſpeculator veſter fratres chariſſimi faciatquē tot rerū confuſio perturbat. Certe is

de quo loquimur ꝓpheta vltima reuelatione templū videns: que in eodē templocōſpexerit: inter cetera narrat dicēs: Terra vſqꝫ ad feneſtras: et feneſtre clauſe.Paulus quoqꝫ apoſtolꝰ dicit: Templūetem̄ dei ſanctū eſt qd̓ eſtis vos .1. Coꝝ.3. In hoc aūt templo feneſtre ſacerdotes⁊ ſpeculatores ſunt: qui in populo fideliūlumen ſancte predicatiōis fundūt. Sedcū terra vſqꝫ ad feneſtras eſt: feneſtre clauſe ſunt. Quia cū terrena cogitatio in ſacerdotū cordibus excreſcit: feneſtre lumēnon fundūt: quia ſacerdotes ab officio p̄dicatiōis obmuteſcūt. Eſt ⁊ aliud valdein ordine ſacerdotū graue: quia non ſicuthi qui vitā quietā ac remotā ducunt: fixivalent in ſua cogitatiōe permanere. Hiem̄ ſicut ſuperius diximus: qui a loco regiminis longe ſunt: poſſunt peccatoꝝ ſuorū maculas al̓s culpas ⁊ fletibus lauare:⁊ poſt fletus in eodē mentis merore perſiſtere. Sicut de bona quoqꝫ muliere ſcriptū eſt: que ad tabernaculū orauerat: ⁊ abintentiōe ſua animuꝫ poſt compunctiōisgratiā non mutabat cum dicit̉: Uultuſqꝫeius nō ſunt amplius in diuerſa mutati.I. Regū. I. In qua nobis cōſiderandū eſtquia ſi ſic planxit mulier que querebat filiū: quomodo debet plangere anima quequerit deū? Sacerdos vero etiā poſt compunctionē ac lachrymas: cogit̉ neceſſariaqueqꝫ al̓s quoqꝫ filiorū ſuoꝝ cognoſcere:⁊ ea que refugit anīo patiēter audire: atqꝫ poſt ſuſpiria celeſtiū quorūlibet carnaliū hominū onera portare: ⁊ ſepe cū ſuperueniētibus cor in diuerſa qualitate tranſfundere. Nam aliquādo de lucris ſpiritalibus gaudet: ſed cū quilibet merens ſuperuenerit: niſi eius merorē in ſe ſuſceperit: tribulatiōi illius compatiēs non eſt.Et aliquādo de dampnis animarū luget⁊ reꝑente ſuperueniūt: qui de quibuſdaꝫſuis ꝓſperitatibus letant̉: quoꝝ ſi leticieſacerdos non cōgaudeat: minꝰ amare creditur filios in quoꝝ gaudio nō exultat pcipue cū paulus dicat: Gaudere cū gaudetibus: flere cū flentibus. Roman̄. 12. Ni