LiberOmeliaIXI

L2

quod penitētie lamento nō diluit̉: peccatū ſimul eſt ⁊ cauſa peccati: qꝛ ex illo orit̉vnde adhuc peccatoris animꝰ altius obliget̉. Peccatū vero qd̓ ex peccato ſequit̉:peccatū ſimul eſt ⁊ pena peccati: quia excreſcente cecitate: ex retributiōe priorisculpe generat̉: vt quaſi iam quedā ſint inpeccatore ſupplicia ip̄a īcremēta vicioꝝ.Fit vero nonunꝙͣ vt vnū idemqꝫ peccatū⁊ peccatū ſit ⁊ pena peccati: ſimul ⁊ cauſapeccati. Ponamus em̄ ante oculos quēpiā rem ꝓximi cōcupiſſe: quā quia apertenō valuit furto diripuit: ſed in furti accuſatiōe poſitus ſe hāc diripuiſſe iureiurādo denegauit. Huic ergo ꝯcupiſcētia peccatū fuit ⁊ cauſa peccati: quia per eā peruenit ad rapinā. Ip̄m vero furtū quo remconcupitā diripuit: ⁊ peccatū ei factū eſt ⁊pena peccati: quia ex retributiōe iam nōrepreſſe cōcupiſcētie: factū eſt vt veniretad furtū ⁊ culpa cordis excreſceret in opere ⁊ ex vltiōe cecitatis. Sed quia furtū ꝑiurio tegere curauit: ex peccato rurſū peccatū genuit. Furtū ergo qd̓ ex cōcupiſcētia ꝓceſſit: ⁊ periuriū pertulit: ⁊ peccatūet pena peccati factū eſt culpe precedēti:peccatū ⁊ cauſa peccati culpe ſubſequētiquia de illa natu hanc genuit. Qd̓ benepaulus de quibuſdā deū intelligētibus:ſed nō honorātibus inſinuat dicēs: Cumcognouiſſent deū nō ſicut deū glorificauerunt aut gratias egerūt: ſed euanuerūt incogitatōibus ſuis. Rom̄. 1. Ecce em̄ peccatū ⁊ cauſa peccati. Ex qua cauſa quidſequat̉ adiūgit. Et obſcuratū eſt inſipiēscor eoꝝ: dicentes em̄ ſe eſſe ſapiētes ſtulti facti ſunt. Et mutauerūt gloria incorruptibilis dei in ſimilitudinē imaginis corruptibilis homīs ⁊ volucrū ⁊ quadrupedū et ſerpentiū. Ecce peccatū ſolūmodo.Et pena peccati eſſet: ſi nō adhuc ex hocpeccato ⁊ aliud ſequeret̉. Nam poſt infidelitatē eoꝝ ſubdit̉. Propter qd̓ tradiditillos deus in deſideria cordis eoꝝ in immūdiciā: vt cōtumelijs afficiāt corꝑa ſuain ſemetip̄is. Quia igit̉ cognoſcētes deūnō ſicut deū glorificauerūt. Ex eo pecca-

to ⁊ cauſa peccati ad hoc qͦꝫ perducti ſūt:vt ad cultū ſerpentiū ⁊ volucrū laberent̉.Sed quia per hāc etiam cecitatē vſqꝫ adimmūdiciā ⁊ carnis ꝯtumelias ceciderūtip̄a infidelitatis eoꝝ cecitas precedēti intellectui: ⁊ peccatū eſt ⁊ pena peccati: ſubſequēti vero immūdicie peccatū facta eſt⁊ cauſa peccati. Sed quia de his in libriſmoralibus diu tractatū eſt: nobis nūc ineis diutius immorandū nō eſt. Hoc autēnobis cū tremore cōſiderandū eſt: quomodo iuſtus ⁊ om̄ipotens deus dū precedētibus peccatis iraſcit̉: permittit vt cecatamēs etiā in alijs labet̉. Vnde moyſes aitNondū cōpleta ſūt pctā amorreorū. Dauid qͦꝫ dicit: Appone iniqͥtatē ſuꝑ īiqͥtatēip̄oꝝ vt non intrēt in tuo iuſticia. p̄s. 68.Propheta etiā alius dicit: Maledictū ⁊mendaciū ⁊ homicidiū ⁊ furtū ⁊ adulterium inundauerūt ⁊ ſanguis ſanguinē tetigit. Oſee. 5. Sanguis em̄ ſanguinē tangit: quādo peccato peccatū addit̉: vt antedei oculos adiūctis iniquitatibꝰ anīa cruent et̄. Paulus apl̓us ait: Vt impleantpeccata ſua ſemꝑ. 1. Timoth̓. 2. Iohāniquoqꝫ per angelū dicit̉: Qui nocet noceat adhuc: ⁊ qui in ſordibꝰ eſt ſordeſcat adhuc. Apocal̓. vltiº. Unde nūc etiā dominus dicit. Si cōuerſus iuſtus a iuſticia fecerit iniquitatē: ponā offendiculū corā eoAc ſi dicat: Quia videre penitēdo noluitvbi iā imꝑegit al̓s impingit: iuſto eū iudicio deſerens ponā ei vt ⁊ alibi impingat.Quod tamen dn̄i ponere eſt nequaꝙͣ adpeccandū premere: ſed nolle a peccato liberare ſicut de pharaone dicit̉ Ego indurabo cor eius. Exod̓. 5. Non em̄ cor peccantis dn̄s obdurat: ſed obdurare dicit̉cū ab obduratiōe nō liberat. Miſericorsem̄ deus tempus nobis ad penitentiā relaxat: ſed cū eius gratie patientiā: nos adaugmentū vertimus culpe: hocip̄m tempus qd̓ ad parcendū pie diſpoſuit: diſtrictius ad feriendū vertit: vt cū al̓s quia reuerti quis etiā ſpacio temꝑis accepto noluerit: per hoc mala ſua ad reatū augeat:per qd̓ ea diluere potuit ſi cōuerti voluiſ-

H