voluntas q̄ a rectitudine declinare nequit: qͣꝫ queillā deſerere pōt. Homo aūt ꝑ votū nō minuit inſe libertatē faciendi bonū: ſed auget. ſꝫ minuit poteſtatem faciendi malū. Nec ob. qd̓ dicunt vulgares. Res coacta facta nil valet. qꝛ Rn̄. ẜm zab. incle. ſi dominū. de re. ⁊ ve. ſanc. ꝙ duplex eſt neceſſitas .ſ. coactōnis. ⁊ hec ꝯtrariat̉ voluntati ⁊ minuit de laude actus. ⁊ hec nō eſt in voto. Alia eſt neceſſitas q̄ eſt ex interiori inclinatione ꝓpter conſuetudinem bene agendi. ⁊ hec eſt in beatis. ⁊ hec nōminuit: ſed auget.QQuid de voto qd̓ fit ex duabꝰ cauſis? Rn̄. ẜmRay. Si qͥs vouet ex duabꝰ cauſis. vtputa. ire adſanctū Iac. qꝛ credebat ibi inuenire germanū ſuū⁊ etiā ꝓpter redimēda pctā ſua. In hoc caſu qͣꝫuisſciuerit germanū ſuū diſceſſiſſe etiā anteqͣꝫ iter ſuūarriperet: nihilominꝰ tenet̉ ꝑꝑ aliā cām: ſi nihilominus intendiſſet ſe obligare. Al̓s ſecus: qꝛ votūnō obligat vltra ꝯſenſum ⁊cͣ.Quid ſi quis emiſit duo diuerſa vota? Reſpō.ẜm Tho. in. iiij. ſi vtrunqꝫ eſt ꝯpaſſibile cum altero: vtrūqꝫ debet ſeruare: niſi forte aucͣte ſuperiorꝭvotum p̄cedens in aliud melius ꝯmutet̉. ſi auteꝫambo vota ſunt ſimul incompaſſibilia: debet ẜuare qd̓ maius eſt. ⁊ de minori ẜm arbitriuꝫ p̄lati ſatiſfacere. Uide hoc sͣ. Ieiuniū in fi.Mtrū pater moriens poſſit iniungere filio: quēSſtituit heredem: vt impleat votū eius? Rn̄. ẜmRay. votū ꝑegrinatōnis nō pōt pater iniungerefilio: quē ꝯſtituit heredem: niſi ⁊ ipſe filius approbaret. extra eo. licet. ſꝫ pecuniariam ſatiſfactōnembene p̄t iniūgere: quinīmo ẜm Hoſ. ſi filius vulteſſe heres: tenet̉ implere oīa vota pr̄is: ſi hereditaſhoc patiat̉. ⁊ ꝓ hoc facit. l. ij. ff. de pol. q̄ dic̄ ꝙ obligatio voti trāſit ad heredē. vide panor. ad hoc ind. c. licet. vbi q̄rit de illo filio regis. qͥd ſi ſe nō obligaſſet ad executōeꝫ. nunqͥd teneret̉ exeqͥ votū paternū? Inno. dicit ꝙ ſic. ⁊ pōt ꝯpelli ꝑ priuatōemhereditatis: nō aūt ꝑ coactōeꝫ ꝑſonale. ⁊ ſic nō potuiſſet excōicari: niſi ſe obligaſſet ẜm eū. O. an. putat ꝙ exquo ſponte adiuit hereditatē: pōt ꝯpelli ꝑexcōicatōeꝫ qd̓ placet panor. Naꝫ adeūdo qͣſi contraxit. Sꝫ videt̉ ꝙ exqͦ ille rex morte p̄uētꝰ nō poterat votū ꝑficere: nō tenebat̉ ꝑ aliū exeqͥ: qꝛ in voto intelligit illa ꝯditio gnaͣlis. ſi potero. vt dcm̄ eſtsͣ. Et notat glo. in. c. nō eſt. extra eo. Inn. dat notabilē ſo. ꝙ qn̄qꝫ qͥs vouet viſitare terrā ſanctam obdeuotōeꝫ. Qn̄qꝫ ꝓ ſubſidio impendēdo terre ſancte. Primo caſu nō tenet̉ votū exequi ꝑ aliū ſuperueniente impedimēto. Scd̓o caſu tenet̉: qꝛ exquovouit ꝓ ſubſidio dꝫ impēdere ſubſidiū meliori mōqͦ pōt. Et nota hoc ſingulariter Naꝫ facit ad ea q̄dicta ſunt sͣ. vt votū emiſſuꝫ ꝓ deuotōne nō obliget vouentē ſuꝑueniēte impedimēto oīno impeditiuo. Ho. tamen limitat primū dictū qn̄ impedimentum nō erat temꝑe voti. Al̓s aūt ne votuꝫderiſorium videat̉: tenetur votuꝫ redimere. quodnō putat panor. verum: niſi vouens eſſet certꝰ deimpedimento ꝑpetuo. al̓s debet intelligi: cum primum cōmode poterit. Item panor. dat aliaꝫ limitationem: vt ex impedimento ſuperneniēte tollat̉Uotum. ij.obligatio voti: qn̄ prius nō fuit in mora exequēdꝝal̓s aūt votū eſſet cōmutandū vel redimendū. hecPanor. in. d. c. lꝫ. vide etiā glo. ſingularem in. d. c.nō eſt: q̄ dicit ꝙ in voto intelligit̉ conditio generalis ſi cōmode fieri pōt. ſꝫ hoc nō placet Panor. quiputat ꝙ impedimentū difficultatiuū voti nō auferat obligationē ſꝫ reddat facilitateꝫ diſpēſandi. prohoc. c. j. extra eo. vbi ponderat̉ cā infirmitatis.O Tum. ij. qͥs p̄t vouere. trūvIep̄s poſſit vouere? Rn̄. ẜm Hoſt. nonpōt ſine licētia pape votū emittere ꝑ qd̓diſſoluat̉ vinculū mr̄imonij: qd̓ eſt inter ip̄m ⁊ cccleſiā ſuā. extra de regula. lꝫ. Itē nec aliud votum ꝑqd̓ graue p̄iudiciū fiat eccleſie ſue. vt de longa pegrinatōne ⁊ hmōi. extra eo. magne. Uotū tn̄ abſtinentie ⁊ elemoſyne emittere pōt.trū qui ſubiecti ſūt ptāti alterius poſſint vouere? Rn̄. ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxviij. Nulluspōt ſe firmiter obligare ad id qd̓ eſt in ptāte alteriꝰet quicūqꝫ eſt ſubiectus alicui: ꝙͣtū ad illud in quoeſt ſubiectus nō eſt ſue ptātis. ⁊ iō nō pōt ſe firmiter ꝑ votū obligare ad id ſine cōſenſu ſuꝑioris. nōtn̄ peccat vouēdo: qꝛ intelligit̉ ꝯditio tacita .ſ. ſi nōreuocant̉ a ſuꝑiore. ex qͦ licita reddunt̉ ⁊ valida.trū pueri poſſint vouere? Rn̄. ẜm Tho. vbis. Pueri an̄ annos pubertatis duplici rōne vouere non pn̄t. Primo. qꝛ vt in pluribꝰ patiunt̉ rōnisdefectū: ſicut pꝫ in furioſis ⁊ amentibꝰ qui ſe votonō pn̄t obligare. dū ſunt in furia vel amētia. Scd̓oqꝛ ſunt in ptāte ꝑentuꝫ vel tutoꝝ qui ſunt eis locopentū. ⁊ iō eoꝝ vota ex duplici cā robur nō habētDicendū eſt ergo ꝙ ſi puer vel puella an̄ pubertatis annos nondū hēat vſum rōnis: nullo mō pōtſe ad aliqͥd obligare. ſi v̓o an̄ annos pubertatis attigerit vſum rōnis. pōt quidē quantū in ſeipſo eſtſe obligare. ſꝫ votū eius p̄t irritari ꝑ ꝑentes. quorūcure remanet adhuc ſubiectus. hec Tho. Et ꝙ votum pueri an̄ annos pubertatis obliget. facit ẜmPanor. c. ij. extra eo. iucta glo. vbi ipſe infert ꝙ votum emiſſum in puerili etate efficaciter obligat. lꝫfuerāt. Idē dicdep̄ſtet facultatē obtinēdi ꝯmutationem. ⁊ ſic minoretas non impedit obligationē querendā deo. ⁊ dr̄puer poſt. vij. annū. ⁊ ſic poſt doli capacitatē quisobligat̉ ex voto. ⁊ in hoc tene ſemꝑ mēti dictū tex.qꝛ vt dicit Panor. alibi nō eſt ita clarus. Addit etix vt nulla eiꝰ vam Panor. ꝙ cū tale votū emiſſum in puerili etate videat̉ potius ꝓcedere ex quadā facilitate animiqͣꝫ diſcretōis arbitrio obligat vouenteꝫ. lꝫ facilitasp̄ſtet cām diſpēſandi vl̓ ꝯmutādi. Addit tn̄ Tho.ꝙ qͣꝫtūcunqꝫ qͥs ſit doli capax an̄ annos pubertatꝭnō p̄t tn̄ ſe obligare voto ſolenni ⁊ religionis ꝓptereccl̓ie ſtatutū qd̓ reſpicit qd̓ in pluribꝰ accidit. poſtannos aūt pubertatis pn̄t iā ſe voto obligare ſimplici. vel ſolēni abſqꝫ voluntate ꝑentū.Quid aūt ſi puer an̄ annos pubertatis voueritſe ſeruaturū ꝯtinentiā: vel ingreſſurū religionē cūvenerit ad etatē legitimā. vel cū pr̄ eiꝰ obierit. Nūqͥd pr̄ votū illud reuocare: vel irritare p̄t ꝯͣdicēdo.Rn̄. Aſten. li. j. ti. xx. refert Ug. dicere ꝙ nō. SedRod̓. dicit ꝙ p̄t. q̄ vr̄ humanior opinio. vn̄ nō te